1993.
करिता या सुखा । अंतपार नाही लेखा ॥१॥
माथा पडती संतपाय । सुख कैवल्य ते काय ॥धृपद॥
ऐसा लाभ नाही । दुजा विचारिता काही ॥२॥
तुका म्हणे गोड । तेथे पुरे माझे कोड ॥३॥

अर्थ :
संतांचे चरण रज माझ्या मथ्यावर पडो आणि हरीची कथा त्यांच्या मुखाने ऐकावी या सुखाला अंतपार नाही. संतांच्या पायावर मी माझा माथा टेकून त्यांच्या चरणावर पडलो त्या सुखापुढे मग ते कैवल्याचे सुख केवढे आहे ? विचार करून पाहिले तर यापेक्षा दुसरा श्रेष्ठ लाभ नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात हा लाभ अतिशय गोड आहे आणि संतांच्या चरणाजवळ माझे सर्व लाड पूर्ण होतील.