355.
नाही साजत हो मोठा । मज अळंकार खोटा ॥१॥
असे तुमचा रजरेण । संता पायी वाहाण ॥धृपद॥
नाही स्वरूपी ओळखी । भक्तीभाव करी देखी ॥२॥
नाही शून्याकारी । क्षर ओळखी अक्षरी ॥३॥
नाही विवेक या ठायी । आत्मा अनात्मा काई ॥४॥
काही नव्हे तुका । पाया पडने हे ऐका ॥५॥

अर्थ :
हे संत हो तुम्ही मला दिलेला सन्मानरूपी अलंकार हा खूप मोठा आहे पण तो अलंकार मला शोभत नाही. अहो मी तर तुमच्या पायाच्या धुळीचा कण आहे तुमच्या पायाची वाहन आहे. मला तुमच्या सारखी ब्रम्हस्वरूपाची ओळख नाही पण दुसऱ्याचा भक्तीभाव पाहून तसा वागत आहे. मला शून्याकार भाव म्हणजे समाधी अवस्था समजत नाही तसेच क्षर व अक्षर हेही मला समजत नाही. आत्मा व अनात्मा याचा विवेक माझ्या चित्तात शिरत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात मला काहीही कळत नाही समजत नाही हे मात्र नक्की पण मला मात्र एक समजते की तुमच्या संतांच्या चरणांवर लोटांगण घ्यावे तुमचे दर्शन घ्यावे.