749.
तोचि ही क्षुल्लके सखी सहोदरे । नाही विश्वंभरे वोळखी तो ॥१॥
नारायण विश्वंभर विश्वपिता । प्रमाण तो होता सकळ मिथ्या ॥धृपद॥
रवि नुगवे तो दीपिकाचे काज । प्रकाशे ते तेज सहज लोपे ॥२॥
तुका म्हणे देहसंबंधे संचिते । कारण निरुते नारायणी ॥३॥

अर्थ :
विश्वंभरची ओळख आपल्याला तोपर्यंत सोडणार नाही जोपर्यंत आपण संसारातील सगळे नाते सगे सोयरे जन धन याला विसरत नाही, तो पर्यंत त्याचा अनुभव आपल्याला येत नाही. आपण त्याला ओळखू शकत नाहि. जेंव्हा आपल्याला समजते किंव्हा अनुभव येतो की, नारायणच या विश्वाचे पालन पोषण करतो, तेंव्हा जग हे मिथ्या वाटू लागते. सूर्य उगवत नाही तो पर्यंत दीपकाचे काम असते, व नंतर सूर्य उगवला कि त्या दीपकाचे काम संपते. तुकाराम महाराज म्हणतात हा देह आपल्याला संचीताने प्राप्त झालेला असतो, त्यामुळे याच उपयोग हा नारायणाच्या मिळण्यासाठी करावा.