520.
पडिलो भोवणी । होतो बहु चिंतवणी ॥१॥
होतो चुकलो मारग । लाहो केला लाग वेगे ॥धृपद॥
इंद्रियांचे संदी । होतो सांपडलो बंदी ॥२॥
तुका म्हणे बरे जाले । विठ्ठलसे वाचे आले ॥३॥

अर्थ :
मी संसार रुपी कठीण कोपऱ्यात सापडलो होतो त्यामुळे मला फार चिंता लागली होती. माझा मार्ग चुकला होता मी संसाराला खरे मानत होतो. आता मात्र परमार्थाचा त्वरित लाभ करून घेतला आहे. इंद्रियाच्या पेचात सापडलो होतो. मी चांगलाच बंदिवासात फसत होतो. तुकाराम महाराज म्हणतात पण बरे झाले माझ्या मुखातून प्रेम स्वरूप विठ्ठलाचे नांव प्रगट होऊ लागले त्यामुळे सर्व प्रकारची चिंता नाहीशी झाली.