714.
जन तरी देखे गुंतले प्रपंचे । स्मरण ते त्याचे त्यासी नाही ॥१॥
म्हणऊनि मागे परतले मन । घालणीचे रान देखोनिया ॥धृपद॥
इंद्रियांचा गाजे गोंधळ ये ठायी । फोडीतसे डोई अहंकार ॥२॥
तुका म्हणे देवा वासनेच्या आटे । केली तळपटे बहुतांची ॥३॥

अर्थ :
हे सारे लोक प्रपंचाच्या भोवऱ्यात गुंतले आहेत, हरी भजन करावे याचे देखील त्यांना स्मरण नाही. या संसारात मोठे दुख आहे हे ओळखले आहे म्हणून या संसाररूपी वनातून माझे मन बाहेर काढले आहे ते पुन्हा या संसारात पडणार नाही. या प्रपंचात इंद्रीयांपासून सुख मिळते हा गोंधळ आहे. अहंकार हा सर्वाचे डोके फोड करत आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात वासंनाच्यामुळे बऱ्याच जणांचा नाश झाला आहे.