630.
फजितखोरा मना किती तुज सांगो । नको कोणा लागो मागे मागे ॥१॥
स्नेहवादे दुःख जडलेसे अंगी । निष्ठुर हे जगी प्रेमसुख ॥धृपद॥
निंदास्तुती कोणी करो दयामया । न धरी चाड या सुखदुःखा ॥२॥
योगिराज का रे न राहाती बैसोनी । एकिये आसनी याचि गुणे ॥३॥
तुका म्हणे मना पाहे विचारून । होई रे कठिण वज्राऐसे ॥४॥

अर्थ :
हे माझ्या फजित खोर मना तुला किती सांगावे, कोणाच्याही मागे मागे जाऊ नकोस. आपण आपल्या देहा संबंधितांशी स्नेह धरला की आपल्याला दुःख होते अशा प्रकारचे प्रेमसुख हे फार कठोर असते. कोणी निंदा करो स्तुती करो किंवा दया माया करो, या सुखः दुःखा चि चाड मी धरणार नाही. योगी राज लोक जे आहे ते एकातात आसनावर बसून राहतात, ते याच साठी. त्यांना इतर जनाशी सानिध्य नको असते. तुकाराम महाराज म्हणतात अरे मनात संसार संबंधितांची उपाधी किती कठीण आहे याविषयी स्वतःशीच विचार करून पहा आणि वज्रा सारखा कठीण तू व्हावे.