1490.
गेला तरी जावो सुखे नरकासी । कळंकी याविशी शिवो नये ॥१॥
रजस्वला करी वेलासी आघात । अंतरे तो हित दुरी बरे ॥धृपद॥
उगीच का आली नासवावी फळे । विटाळ विटाळे कालवूनि ॥२॥
तुका म्हणे लोणी घालोनि शेणात । उपेगाची मात काय असे ॥३॥

अर्थ :
दुष्ट मनुष्य सुखाने नरकात गेलात तरी जावो परंतु त्या कलंकी मनुष्याला स्पर्शदेखील करू नये. विटाळलेल्या स्त्रीच्या स्पर्शाने पानवेली ज्याप्रकारे नाश पावते तसेच दुष्ट माणसाच्या स्पर्शाने आपले हित होत नाही. त्यामुळेच त्याच्यात व आपल्यात अंतर ठेवले तरच चांगले. विटाळा ने विटाळ होतो व एकमेकांच्या स्पर्शाने वृक्षाला आलेली चांगली फळे का नासून टाकावे म्हणजे अधमाची संगती करून चांगल्या माणसाने आपले अनहीत का करून घ्यावे ? तुकाराम महाराज म्हणतात लोणी जर शेणात घातले तर त्याचा काय उपयोग आहे ?