1800.
तुझे नाम मुखी न घेता आवडी । जिव्हा तोचि घडी झडो माझी ॥१॥
हे मज देई हे मज देई । आणिक दुजे काही न मगे तुज ॥धृपद॥
बहिरे कान तुझी कीर्ती नाइकता । पाय न देखता जावोत डोळे ॥३॥
मना तुझे ध्यान नाही नित्य काळ । धिग ते चांडाळ जळो जळो ॥३॥
हातपाय तेणे पंथे न चलता । जावोत अनंता गळोनिया ॥४॥
तुजविण जिणे नाही मज चाड । तुका म्हणे गोड नाम तुझे ॥५॥

अर्थ :
हे हरी ज्यावेळी माझ्या मुखाने तुझे नाम आवडीने घेतले नाही त्याच वेळी माझी जीभ झडून जावो. देवा हेच दान मला दे या पलीकडे दुसरे कोणतेही दान तुला मी मागत नाहीये. देवा मी तुझी कीर्ती माझ्या कानांनी ऐकली नाही तर माझे कान जावो मी बहिरा हवो आणि मी तुझे पाय माझ्या डोळ्याने पाहिले नाही तर माझी दृष्टीच जावो. देवा माझ्या मनाला जर तुझे ध्यान नित्य सर्वकाळ होत नसेल तर त्या मनाचा धिक्कार असो ती चांडाळ आहेत असे समजावे ते जळून जावो. देवा जर माझे हात तुला वंदन करीत नसतील तुझी पूजा करीत नसतील आणि माझे पाय तुझ्या मार्गाने चालत नसतील तर ते दोन्ही ही गळून जावोत. तुकाराम महाराज म्हणतात हे देवा तुझ्या वाचून जगण्याची मला आवड नाही तुझे नांव नेहमी घ्यावे आणि ते नामच मला नेहमी गोड वाटते.