2187.
येई वो येई वो येई धावोनिया । विलंब का वाया लाविला कृपाळे ॥१॥
विठाबाई विश्वंभरे भवच्छेदके । कोठे गुंतलीस अगे विश्वव्यापके ॥धृपद॥
न करी न करी न करी आता अळस अव्हेरु । व्हावया प्रकट कैचे दूरि अंतरु ॥२॥
नेघे नेघे नेघे माझी वाचा विसावा । तुका म्हणे हावा हावा हावा साधावा ॥३॥

अर्थ :
हे विठाई तु लवकर ये लवकर ये लवकर धावत ये मला भेट देण्यासाठी तु व्यर्थ विलंब का लावलास हे कृपाळुये. हे विठाबाई माऊली तु विश्वंभर आहे भवसागराचा छेद करणारी आहेस सर्व विश्वव्यापक आहेस मग तु कुठे गुंतली आहेस माये. हे विठाबाई तु मला भेट देण्याकरता आता आळस किंवा माझा अव्हेर करू नकोस आणि माझ्यासमोर प्रकट होण्या करता तुला अंतर ते कसले, कारण तु तर सर्व विश्व व्यापकच आहेस. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा तुझी भेट झाल्यावाचून माझी वाचा विश्रांती घेणार नाही ती सतत तुझे नामचिंतन करणार आहे कारण मला तुझी भेट व्हावी याची तीव्र इच्छा आहे मला तु हवा आहेस.