2355.
सांवळे रूपडे चोरटे चित्ताचे । उभे पंढरीचे विटेवरी ॥१॥
डोळियांची धणी पाहाता न पुरे । तया लागी झुरे मन माझे ॥धृपद॥
प्राण रिघो पाहे कुडी हे सांडुनी । श्रीमुख नयनी न देखता ॥३॥
चित्त मोहियेले नंदाच्या नंदने । तुका म्हणे येणे गरुडध्वजे ॥४॥

अर्थ :
भक्तांचे चित्त चोरणारे सावळे रुपडे जे स्वरूप आहे ते पंढरीचे दैवत असून विटेवर उभे आहे. डोळ्याने त्या सावळ्या रुपड्या स्वरूपाचा कितीही लाभ घेतला तरी माझे मनच भरत नाही त्याचे पुन्हा पुन्हा दर्शन घ्यावे त्यासाठी माझे मन झुरते आहे. ते श्रीमुख जर मी माझ्या डोळ्यांनी पाहिले नाही तर माझे प्राण ह्या शरीरातून बाहेर निघू पाहत आहेत. तुकाराम महाराज म्हणतात त्या नंदाच्या नंदनाने गरुड ध्वजाने माझे चित्त मोहून टाकले आहे.