865.
माया मोहोजाळी होतो सापडला । परि या विठ्ठला कृपा आली ॥१॥
काढूनि बाहेरि ठेविलो निराळा । कवतुक डोळा दाखविले ॥धृपद॥
नाचे उडे माया करी कवतुक । नाशवंत सुखे साच केली ॥२॥
रडे फुंदे दुःखे कुटितील माथा । एकासी रडता ते ही मरे ॥३॥
तुका म्हणे मज वाटते नवल । मी माझे बोल ऐकोनिया ॥४॥

अर्थ :
मी मोह जाळामध्ये सापडलो होतो पण या पांडुरंगाला माझी दया आली. त्याने मला यातून बाहेर काढले आणि इतर जन या जाळ्यात कसे अडकलेले आहेत याचे आश्चर्य दाखवले. या संसारातील लोक मायेने नाचतात उड्या मारतात व नाशिवंत जे सुख आहे त्यालाच ते खरे मानतात. त्या योगाने हे रडतात दुःख मानतात आणि दुसरा एखादा मेला की त्याविषयी चर्चा करतात पण नंतरही तसेच मरतात हे त्यांना समजत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात या मायेच्या जाळ्यात अडकलेला जीव मी आणि माझे म्हणतो हे बोल ऐकून मला नवल वाटते.