377.
अक्षई ते झाले । आता न मोडे रचिले ॥१॥
पाया पडिला खोले ठायी । तेथे पुढे चाली नाही ॥धृपद॥
होते विखुरले । ताळा जमे झडती आले ॥२॥
तुका म्हणे बोली । पुढे कुंटितचि जाली ॥३॥

अर्थ :
आम्ही अक्षय अशी परमार्थ रूप इमारत उभी केली आहे ती आता मोडली जाणे शक्य नाही. या इमारतीचा पाया फार खोल आहे. तो सर्वाधार ब्राम्हापर्यंत पोहोचला आहे. ते स्थान असे आहे की, आणखी खाली खणता येणार नाही. आमचा हिशोब थोडासा चुकत होता. काही अव्यवस्था झाली होती. तुकाराम महाराज म्हणतात पण आता ताळाबरोबर जमला आहे. परमार्था विषयी बोलण्यासारखे आणखी काही राहिले नाही.