3391.
(श्री ज्ञानेश्वर महाराजांनी पाठवविलेल्या धरणेकऱ्यास उपदेश व तुकारामम हाराजांनी त्याला देवाचे वर्णन केलेले अभंग महाफळ म्हणून नारळ रूपाने दिले परंतु त्याने ते न घेता तसेच टाकून तो ब्राह्मण निघून गेला. )
त्याजिले भेटवी आणूनि वासना । दाविल्याचे जना काय काज ॥१॥
आळवावे देवा भाकूनि करुणा । आपुलिया मना साक्ष करी ॥धृपद॥
नाही जावे यावे दुरूनि लागत । आहे साक्षभूत अंतरीचा ॥२॥
तुका म्हणे हा तो आहे कृपासिंधु । तोडी भवबंधु तात्काळिक ॥३॥

अर्थ :
बाहेर लोकांना सांगावे की मी संसाराचा त्याग केला आणि अंत:करणामध्ये संसाराविषयी वासना ठेवावी त्यामुळे शेवटी होते काय तर पुन्हा संसारात येऊन पडावेच लागते मग असे केल्याने काय उपयोग होणार आहे ? देवाला करुणा भाकून सतत आळवत राहावे आणि त्याविषयी मनाला साक्षी करावे देवाची प्राप्ती करुन घेण्यासाठी कोठेही दूर यावे जावे लागत नाही तो आपल्या अंत:करणामध्ये साक्षीभूत रुपाने आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात, हा देव कृपासिंधू आहे त्याला करुणा भाकली की तात्काळ भवबंध तोडून टाकतो.