2086.
किती तुजपाशी देऊ परिहार । जाणसी अंतर पांडुरंगा ॥१॥
आता माझे हाती देई हित । करी माझे चित्त समाधान ॥धृपद॥
राग आला तरी कापू नये मान । बाळा मायेविण कोण दुजे ॥२॥
तुका म्हणे तैसा होईल लौकिक । मागे बाळ भीक समर्थाचे ॥३॥

अर्थ :
हे पांडुरंगा तु सर्वांचे अंतकरण जाणतोस मग मी माझा परिहार तरी तुला किती वेळ देत राहू? आता माझे हीत माझ्या तु हातात दे आणि माझ्या चित्ताचे समाधान कर. कितीही राग आला तरी आईने बाळाची मान कापू नये कारण आई शिवाय त्या बाळाला कोण प्रेम देणारे आहे दुसरे. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा तु जर माझे हीत केले नाही तर समर्थाचे बाळ भिक मागत आहे असाच तुझा लौकिक सगळीकडे होईल.