487.
तुम्हा ठावा होता देवा । माझे अंतरीचा हेवा ॥१॥
होती काशाने सुटका । तरि हे वैकुंठनायका ॥धृपद॥
नसते सांभाळिले । जरि तुम्ही आश्वासिले ॥२॥
तुका म्हणे कृपाळुवा । बरवा केला सांवाधावा ॥३॥

अर्थ :
देवा माझ्या अंतःकरणातील सर्व इच्छा तुम्हाला माहित होती. हे वैकुंठनायका, माझी सुटका कशाने होईल ? तुम्ही जर माझा सांभाळ केला नसता, तर माझी सुटका झालीच नसती. तुकाराम महाराज म्हणतात हे कृपाळू देवा, माझी सुटका करण्यासाठी तुम्ह्नी धावाधाव केली हे फार बरे झाले.