1937.
आमुचे जीवन हे कथाअमृत्त । आणिक ही संतसमागम ॥१॥
सारू एके ठायी भोजन परवडी । स्वादरसे गोडी पदोपदी ॥धृपद॥
धालिया ढेकरे येती आनंदाचे । वोसंडले वाचे प्रमेसुख ॥२॥
पिकले स्वरूप आलया घुमरि । रासी ते अंबरी न समाये ॥३॥
मोजिता तयाचा अंत नाही पार । खुंटला व्यापार तुका म्हणे ॥४॥

अर्थ :
आमचे जीवन म्हणजे हरी कथामृत आणि संत समागम हेच आहे. संत आणि आम्ही एका ठिकाणी बसून हरिनाम कथा अमृताचे भोजन करू आणि त्यामधील स्वाद रस हा पदोपदी आवडीने गोडीने सेवन करू. त्यामुळे आम्ही तृप्त होऊन आनंदाने ढेकर देत आहोत आणि हरिकथा आमृत विषयी प्रेमसुख आमच्या वाचेतून ओसंडत आहे. त्यामुळे स्वस्वरूपाचे पीक भरघोस प्रमाणात आलेले असून त्याची रास आकाशात देखील नाही मावत. तुकाराम महाराज म्हणतात या स्वस्वरूपाचे मोजमाप करण्यात गेलो तर ते मोजता येत नाही व त्याचा अंतपार ही लागत नाही त्यामुळे सर्व व्यापार खुंटला आहे.