1994.
वेद जया गाती । आम्हा तयाची संगति ॥१॥
नाम धरियेले कंठी । अवघा सांटविला पोटी ॥धृपद॥
ॐकाराचे बीज । हाती आमुचे ते निज ॥२॥
तुका म्हणे बहु मोटे । अणुरेणु या धाकुटे ॥३॥

अर्थ :
वेद ज्याचे गीत गातात अशा हरीची आम्हाला संगती आहे. अशाच हरीचे आम्ही नाम कंठात धारण केले आहे आणि त्यालाच आम्ही आमच्या हृदयात साठवून ठेवले आहे. निज स्वरूपाचे बीज म्हणजे हरी आहे आणि ते आमच्या हातात आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात हा हरी सर्वापेक्षा मोठा आणि अनु रेणू पेक्षाही लहान आहे.