3754.
डाई घालुनिया पोरे । त्यांची गुरे चुकवीली ॥१॥
खेळ खेळता फोडिल्या डोया । आपण होय निराळा ॥धृपद॥
मारिती माया घेती जीव । नाही कीव अन्याया ॥२॥
तुका कान्होबा मागे । तया अंगे कळो आले ॥३॥

अर्थ :
सोबत्यांना खेळात गुंतवून श्रीकृष्णने त्यांची इंद्रियरूपी गुरे पंचविषयांच्या आरण्यात पळवून नेली. त्या वेळी ते सारे संसाराचा खेळ खेळत होते. तो खेळ खेळतांना दोन्ही पक्षातील गोपाळांची भांडने विकोपाला गेली. भांडणे झाली डोकी फुटली. या सर्व घटना श्रीकृष्ण दूर उभा राहून अलगद पणे पाहत होता. या अपराधामुळे मायारूपी मातेने जीवघेणा दम दिला; तिला त्यांची जराहि दया आली नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात, कान्होबा नेहमीच त्यांच्या मागे असतो, म्हणून हा प्रकार कळुन आला.