2490.
बैसलो तो कडियेवरी । नव्हे दुरी वेगळा ॥१॥
घडले हे बहुता दिसा । आता इच्छा पुरवीन ॥धृपद॥
बहु होता जाला सीण । नाही क्षण विसावा ॥२॥
दुःखी केले मीतूपणे । जवळी नेणे होते ते ॥३॥
पाहात जे होतो वास । ते चि आस पुरविली ॥४॥
तुका म्हणे मायबापा । झणी कोपा विठ्ठला ॥५॥

अर्थ :
देवा मी आता तुमच्या कडे वर बसलो आहे आता मी तुमच्यापासून दूर आणि तुमच्या पेक्षा वेगळा कधीच होणार नाही. देवा आता तुमच्या कडे वर बसण्याचा खूप दिवसांनी योग आला आहे त्यामुळे मी आता माझी इच्छा पूर्ण करून घेणार आहे. प्रपंचामध्ये मला खूप शीण झाला आहे तेथे मला एक क्षण देखील दिसावा मिळाला नाही. देवा मी तू पणा याने मला फारच दुखी केले आहे अरे तू माझ्या जवळ आहे तरी देखील मला ते समजले नाही. मी ज्याची वाट पाहत होतो ती इच्छा देवा तुम्ही पूर्ण केली. तुकाराम महाराज म्हणतात हे विठ्ठला मायबापा मी तुमच्याशी खूप लाडाने बोलत आहे परंतु भीती वाटत आहे की तुम्ही माझ्यावर रागवता कि काय परंतु तुम्ही माझ्यावर रागवू नका बरे.