2044.
जाणे अंतरिचा भाव । तोचि करितो उपाव ॥१॥
न लगे सांगावे मांगावे । जीवे भावे अनुसरावे ।
अविनाश घ्यावे । फळ धीर धरोनि ॥धृपद॥
बाळा न मागता भोजन । माता घाली पाचारून ॥२॥
तुका म्हणे तरी । एकी लंघियेले गिरी ॥३॥

अर्थ :
देव भक्ताच्या अंतरंगातील सर्व इच्छा जाणतो आणि त्या पूर्ण करण्याकरता वेगवेगळे प्रकारचे उपाय योजत असतो. देवाला आपल्या मनातील कोणत्याही प्रकारची इच्छा सांगावे किंवा मागावे लागत नाही तर तो आपल्या मनातील सर्व इच्छा जाणत असतो केवळ जीव भावाने त्याला शरण जावे. देवाजवळ केवळ धीर धरून राहावे मग तो आपल्याला अविनाश रुपी म्हणजे कधीही नाश न पावणारे असे फळ देतो. बाळाने जेवण मागितले नाही तरी आई त्याला बाहेरून बोलवून आणते आणि त्याला जेऊ घालते. तुकाराम महाराज म्हणतात एका पायाने चालणारे पागळे देखील पर्वताचे उल्लंघन करू शकतात ते केवळ हरी कृपेमुळेच.