1002.
वाटे या जनाचे थोर बा आश्चर्य । न करिती विचार का हिताचा ॥१॥
कोण दम ऐसा आहे यांचे पोटी । येईल शेवटी कोण कामा ॥धृपद॥
काय मानुनिया राहिले निश्चिंती । काय जाब देती यमदूता ॥२॥
का ही विसरली मरण बापुडी । काय यांसी गोडी लागलीसे ॥३॥
काय हाती नाही करील तयासी । काय जाले यांसी काय जाणो ॥४॥
का ही नाठविती देवकीनंदना । सुटाया बंधनापासूनिया ॥५॥
काय मोल यासी लागे धन वित्त । का हे यांचे चित्त घेत नाही ॥६॥
तुका म्हणे का ही भोगितील खाणी । का त्या चक्रपाणी विसरती ॥७॥

अर्थ :
मला या लोकांचे फार आश्चर्य वाटते कारण हे लोक स्वतःच्या हिताचा विचार का बरे करत नाही ? त्यांच्या अंतःकरणामध्ये असा कोणता विश्वास आहे ? हे लोक नेमके कोणाच्या आधारावर ऐवढे निश्चिन्त राहिले आहेत शेवटी हे लोक आपल्या पापाचा जाब यामदुता पुढे कसा देणार ? हे लोक आपन मरनार आहोत हे विसरले की काय आणि यांना या भाव सागरामध्ये अशी कोणती गोडी लागली ? आहो यांच्या हातामध्ये नेमके काय नाही काय म्हंटले तर हे लोक करणार नाही परन्तु यांना काय झाले आहे हे हे काही कळत नाही. ह्या संसारबंधनातून सोडण्याकरता हे लोक देवकीनंदन श्रीकृष्णाचे चिंतन का करत नाहीत त्याला का आठवत नाहीत. हरिचिंतन करण्याकरता कोणत्याही प्रकारचे मोल लागत नाही हे या लोकांच्या चित्तात का बरे येत नाही हे चित्ता हे लोक का बरे घेत नाहीत ? तुकाराम महाराज म्हणतात अरे तुम्ही या कृष्णाचे चिंतन केले नाही तर पुढे नरकयातना भोगाव्या लागतील हे मात्र निश्चिंत मग हे लोक त्याचक्र्पानी कृष्णाला श्रीकृष्णाला विसरले आहेत कि काय ?