2186.
काय धोविले कातडे । काळकुट भीतरि कुडे ॥१॥
उगा राहे लोकभांडा । चाळविल्या पोरे रांडा ॥धृपद॥
घेसी बुंथी पानवथा । उगा च हालविसी माथा ॥२॥
लावूनि बैसे टाळी । मन इंद्रिये मोकळी ॥३॥
हालवीत बैस माळा । विषयजप वेळोवेळा ॥४॥
तुका म्हणे हा व्यापार । नाम विठोबाचे सार ॥५॥

अर्थ :
अरे वर तु देहाचे कातडे का धुतलेस अंतकरणात किती काम क्रोधाचे काळ कुट्ट खान आहे. अरे भांड खोरा तु जरा शांत रहा तु तुझ्या बायका पोरांना असे का फसवित आहेस. अरे तु अंगावर घोंगडी पाघरून घेऊन पाणवठ्यावर बसतोस आणि हारीच्या चिंतनाने फार आनंद होत आहे असे जगाला दाखवून उगाचच मान हलवीत असतोच. अरे तु डोळे लावून शांत बसतोस परंतु तुझे इंद्रिये आणि मन हे मोकळे सोडून देतोस. अरे तु पानवट्यावर हातात माळ घेऊन बसतोस खरा पण केवळ माळ हालवतोस परंतु तुझ्या अंतकरणात वेळोवेळी वेगळेच विषय जप चालू असतात. तुकाराम महाराज म्हणतात आता हा दंभाचा व्यापार तु टाकून दे आणि सर्व सार असलेले विठोबाचे नामच तु घेत रहा.