1133.
गजेंद्र तो हस्ती सहस्र वरुषे । जळामाजी नक्रे पीडिलासे ॥१॥
सुह्रदी सांडिले कोणी नाही साहे । अंती वाट पाहे विठो तुझी ॥धृपद॥
कृपेच्या सागरा माझ्या नारायणा । तया दोघाजणा तारियेले ॥२॥
तुका म्हणे नेले वाहुनी विमानी । मी ही आईकोनी विश्वासलो ॥३॥

अर्थ :
गजेंद्र नावाचा एक हत्ती आपल्या परिवारासह एका सरोवरात जलक्रीडा करत होता. त्यावेळी त्या गजेंद्र चा पाय एका नक्राने म्हणजे मगरीने धरला आणि त्यांचे हजारो वर्ष युद्ध चालू होते शेवटी तो गजेंद्र युद्ध करून करून जर्जर झाला. नंतर त्याचे सर्व नातेसंबंधी त्याला संकटात सोडून निघून गेले शेवटी त्या गजेंद्राने तुझी वाट पाहिली त्याने तुला आर्ततेने हाक मारली. हे कृपेच्या सागरा नारायणा त्यावेळी तू धावत जाऊन त्या गजेंद्र चा व नक्राचा उद्धार केला. तुकाराम महाराज म्हणतात तेव्हा देवा तु त्या दोघानाही विमानात बसून नेले ही कथा मी पुराणात ऐकली आहे त्यामुळेच तुझ्याविषयी माझा विश्वास दृढ झाला आहे.