2505.
बहुता दिसांची आजि जाली भेटी । जाली होती तुटी काळगती ॥१॥
येथे सावकासे घेईन ते धणी । गेली अडचणी उगवोनि ॥धृपद॥
बहु दुःख दिले होते घरी कामे । वाढला हा श्रमेंश्रम होता ॥२॥
बहु दिस होता सांडिला मारग । क्लेशाचा त्या त्याग आजि झाला ॥३॥
बहु होती केली सोंगसंपादणी । लौकिकापासूनि निर्गमले ॥४॥
तुका म्हणे येथे झाले अवसान । परमानंदी मन विसावले ॥५॥

अर्थ :
खूप दिवसा नंतर देवाची आणि माझी भेट झाली आहे काळाच्या गतीमुळे आमच्या दोघाचा वियोग झाला होता. आता मी देवाच्या भेटीचा आनंद सावकाश व तृप्ती होईपर्यंत घेईन हरी ची भेट झाल्यामुळे माझ्या सर्व अडचणी नाश पावल्या आहेत. मला या घरातील कामाने आजपर्यंत खूप दुःख दिले होते आणि संसाराच्या श्रमाने श्रम वाढत होता. प्रपंच्याच्या सानिध्यामुळे मी खूप दिवसापासून भक्तीचा मार्ग सोडूनच दिला होता परंतु आता त्या सर्व विषयांचा त्याग झाला आहे. लौकिकासाठी मी आज पर्यंत खूप प्रकारचे सोंग संपादने केली आहे परंतु आता लौकिका पासून माझे मन बाजूला निघाले आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात आता सर्व विषयांचा नाश झाला असून माझे मन परमानंदाच्या ठिकाणी विश्रांत पावले आहे.