1801-18
आणि ग्रंथोपजीविये । विशेषीं लोकींयें । दृष्टादृष्ट विजयें । होआवें जी ॥1801॥
आणि विशेषत: येथे हाच ग्रंथ ज्यांनी आपलें उपजीव्य मानिलें आहे (सर्वाधार, तारक) त्यांना दृष्ट व अदृष्ट विजयसुखाचां लाभ घडत जावा. 1801
1802-18
तेथ म्हणे श्रीविश्वेशरावो । हा होईल दानपसावो । येणें वरें ज्ञानदेवो । सुखिया झाला ॥1802॥
तेव्हां सद्गुरू निवृत्तिनाथ प्रसन्न होऊन म्हणाले, ” तथास्तु ‘; तुझी ही इच्छा सफल होईल असा तुला प्रसाद आहे; त्यायोगें ज्ञानेश्वर महाराज सुखी झाले. 2
1803-18
ऐसें युगीं परी कळीं । आणि महाराष्ट्रमंडळीं । श्रीगोदावरीच्या कूलीं । दक्षिणलिंगीं ॥1803॥
याप्रमाणे कलियुगांत, महाराष्ट्र देशांत, गोदावरीच्या दक्षिण तीरावर, 3
1804-18
त्रिभुवनैकपवित्र । अनादि पंचक्रोश क्षेत्र । जेथ जगाचें जीवनसूत्र । श्रीमहालया असे ॥1804॥
त्रिभुवनांत पवित्र असलेले अनादि पंचक्रश क्षेत्र (नेवासें) येथे सर्व जगाचे जीवनसूत्र श्रीमहालय (मोहनीराज) आहे. 4
1805-18
तेथ यदुवंशविलासु । जो सकळकळानिवासु । न्यायातें पोषी क्षितीशु । श्रीरामचंद्रु ॥1805॥
त्या क्षेत्रांत यदुवंशाला भूषणभूत व सकलकलांचे स्थान असा न्यायनिष्ठ रामराजा होता. 5

1806-18
तेथ महेशान्वयसंभूतें । श्रीनिवृत्तिनाथसुतें । केलें ज्ञानदेवें गीते । देशीकार लेणें ॥1806॥
तेथे श्रीशंकरांपासून ज्यांची परपरा चालत आलेली आहे असे श्रीनिवृत्तिनाथ महाराज ह्यांचा शिष्य ज्ञानेश्वर ह्याने गीतेला देशी भाषेचा अलंकार चढविला. (रूप दिलें) 6
1807-18
एवं भारताच्या गांवीं । भीष्मनाम प्रसिद्ध पर्वीं । श्रीकृष्णार्जुनीं बरवी । गोठी जे केली ॥1807॥
ह्याप्रमाणे, भारतांतील प्रसिद्ध भीष्मपर्वात श्रीकृष्णार्जुनांचा जो गोड संवाद झाला. 7
1808-18
जें उपनिषदांचें सार । सर्व शास्त्रांचें माहेर । परमहंसीं सरोवर । सेविजे जें ॥1808॥
जो उपनिषदांचे सार व शास्त्रांचे आद्यस्थान (माहेरघर) व परमहंसांचे क्रीडासरोवरच होय, 8
1809-18
तियें गीतेचा कलशु । संपूर्ण हा अष्टादशु । म्हणे निवृत्तिदासु । ज्ञानदेवो ॥1809॥
निवृत्तिनाथशिष्य ज्ञानदेव महाराज म्हणतात, त्या गीतेचा. अठरावा अध्याय हा कलश म्हणजे शेवटचा अध्याय होय. 9
1810-18
पुढती पुढती पुढती । इया ग्रंथपुण्यसंपत्ती । सर्वसुखीं सर्वभूतीं । संपूर्ण होईजे ॥1810॥
ह्या ग्रंथाच्या पुण्यरूपसंपत्तीने सर्व जीवमात्रांना उत्तरोत्तर संपूर्ण सुखप्राप्ति होवो. 10
1811-18
शके बाराशतें बारोत्तरें । तैं टीका केली ज्ञानेश्वरें । सच्चिदानंदबाबा आदरें । लेखकु जाहला ॥1811॥
शके 1212 मध्ये ज्ञानेश्वर महाराजांनीं ही टीका केली ती सच्चिदानंद बाबांनी आदरपूर्वक लिहिली. 1811
॥ इति श्रीज्ञानदेवविरचितायां भावार्थदीपिकायां मोक्षसंन्यासयोगोनाम अष्टादशोऽध्यायः॥18॥
॥ श्रीकृष्णार्पणमस्तु ॥
॥ भग्वद्गीतगीता श्लोक :-78 ॥ ॥ ज्ञानेश्वरी ओव्या :- 1810 ॥

श्री एकनाथ महाराजांनी ज्ञानेश्वरी ग्रंथ संशोधन
केल्यानंतर ज्ञानेश्वरी संबंधाने केलेल्या ओव्या.

श्रीशके पंधराशें साहोत्तरीं । तारणनामसंवत्सरीं । एकाजनार्दनें अत्यादरीं । गीता-ज्ञानेश्वरी प्रतिशुद्ध केली ॥1॥
शके 1506 तारणनाम संवत्सरामध्ये श्रीजनार्दन महाराजांचे शिष्य एकनाथ महाराज ह्यांनीं गीता ज्ञानेश्वरीची प्रत शुद्ध केली. 1

ग्रंथ पूर्वींच अतिशुद्ध । परी पाठांतरीं शुद्ध अबद्ध । तो शोधूनियां एवंविध । प्रतिशुद्ध सिद्धज्ञानेश्वरी ॥2॥
ग्रंथ मूळचाच अतिशुद्ध होता. परंतु लोकांतील पाठभेदानें क्वचित् शुद्धतेला बाध आला होता. तो पाठभेद शुद्ध करून आतां ह्याप्रमाणे ज्ञानेश्वरीची प्रत शुद्ध झाली आहे. 2

नमो ज्ञानेश्वरा निष्कलंका । जयाची गीतेची वाचितां टीका । ज्ञान होय लोकां । अतिभाविकां ग्रंथार्थियां ॥3॥
ज्यांची गीतेवरील टीका (ज्ञानेश्वरी) वाचली असतां, गीतार्थाच्या अर्थाविषयीं आर्त असलेल्या भाविक लोकांना ज्ञानप्राप्ति होते, त्या अतिपवित्र ज्ञानेश्वर महाराजांना नमस्कार असो 3

बहुकाळपर्वणी गोमटी । भाद्रपदमास कपिलाषष्ठी । प्रतिष्ठानीं गोदातटीं । लेखनकामाठी संपूर्ण जाली ॥4॥
फार वर्षांनीं येणान्या भाद्रपद महिन्यांतील कपिलाषष्ठीच्या पर्वणीचे सुयोगावर गोदातीर पैठणक्षेत्रांत प्रत शुद्ध करणे समाप्त झाले. 4

ज्ञानेश्वरीपाठीं । जो ओंवी करील मऱ्हाटी । तेणें अमृताचे ताटीं । जाण नरोटी ठेविली ॥5॥
ज्ञानेश्वरीच्या मूळच्या पाठांत जो पदरची ओवी प्रक्षिप्त करील (मराठी भाषेत) त्याने अमृताच्या ताटांत नरोटी (करवटी) ठेवण्या सारखेच होय. 5
श्रीकृष्णार्पणमस्तु ॥
॥ शुभं भवतु ॥
॥ श्री परमात्मने नमः ॥ ॥ तत्सत् ब्रह्मार्पणमस्तु ॥

Sartha Dnyaneshwari Chapter 18th Complete
Sartha Dnyaneshwari Adhyay Atharawa Sampurn
सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय अठरावा संपूर्ण
सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय 18 वा संपूर्ण
सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा संपूर्ण