वारकरी रोजनिशी

35. उठा सकळ जन उठिले नारायण । आनंदले मुनिजन तिन्ही लोक ॥१॥ करा जयजयकार वाद्यांचा गजर । मृदंग विणे अपार टाळ घोळ ॥धृ॥ जोडोनि दोन्ही कर मुख पाहा सादर । पायावरी शिर ठेवूनिया ॥२॥ तुका म्हणे काय पढियंते ते मागा । आपुलाले सांगा सुख दुःख सकळ ॥३॥

35. संदेह गमला । रेडा कैसा बोलविला ॥१॥ सांगा देव का न होती । निर्जीव चालविली भिंती ॥२॥ कोरडे कागद । उदकी लागो नेदी बुंद ॥३॥ निळा म्हणे बरा । द्यावा संतांपायी थारा ॥४॥

35. येगे माझे विठाबाई । कृपादृष्‍टीने तू पाही ॥1॥ तुजविण न सुचे काही । आता मी वो करु काही ॥2॥ माझा भाव तुजवरी । आता रक्षी नानापरी ॥3॥ येई सखये धांउनी । ह्मणे नामयाची जनी ॥4॥

35. निळिये रजनी वाहे मोतिया सारणी । निळेपणे खाणी सापडली ॥ आंगणी चिंतामणी जळधरु सिंपणी । अमृतसाजणी जीवनकळा ॥

35. पाहा क्षीरसागरीचा हरी । तोचि आला भीमातीरी ॥१॥ भक्ता पुंडलिका कारणे । केले सुखे येणे पेणे ॥२॥ पेठ वसविली पंढरी । भूवैकुंठ मही वरी ॥३॥ निरे भिवरेचे तटी । कर मिरवले कटी ॥४॥

35. नामाचे चिंतन अखंड जया वाचे । हेचि साधनाचे सार एक ॥१॥ मागिल परीहार पुढे बारे शिण । नाम बीज खूण सांगितली ॥२॥ अवघ्या उपाधि तुटताती नामे । भाविकांसी वर्म सोपे हेचि ॥३॥ आणिक नका पडू गबाळाचे भरी । म्हणतसे महारी चोखियाची ॥४॥

35. सांवळे सगुण उभे कर कटी । मूर्ति हे गोमटी बाळरूप ॥१॥ शंख चक्र करी ते कटावरी । पीतांबर धारी चतुर्भुज ॥२॥ लावण्याचा गाभा श्रीमुख चांगले । श्रीवत्स शोभले हृदयावरी ॥३॥ बंका म्हणे धन्य देवांचा हा देव । वैकुंठीचा राव पंढरीये ॥४॥

35. शुकरा आणि श्वाना गर्दभासी जाणा । विष्ठेच्या भक्षणा कवण सागे ॥१॥ ज्याचा तो संसार घेउनिया उठे । लोका दुःख वाटे कासयासी ॥२॥

35. प्रभु गिरधर नागर, प्रभु गिरधर नागर, मोरे मन भायो । मोर मुकुट सिर ऊपर सोहै, मुरली मधुर बजायो ।

35. काना चालो मारा घेर कामछे । सुंदर तारू नामछे॥धृ०॥ मारा आंगनमो तुलसीनु झाड छे । राधा गौळण मारू नामछे॥१॥ आगला मंदिरमा ससरा सुवेलाछे । पाछला मंदिर सामसुमछे॥२॥ मोर मुगुट पितांबर सोभे । गला मोतनकी मालछे॥३॥

35. आम्ही सदैव सुडके । जवळी येता चोर धाके । जाऊ पुढी भिके । कुतरी घर राखती ॥१॥ नांदणूक ऐसी सांगा । नाही तरी वाया भागा । थोरपण अंगा । तरी ऐसे आणावे ॥धृपद॥ अक्षय साचार । केले सायासांनी घर । एरंडसी हार । दुजा भार न साहती ॥२॥ धन कण घरोघरी । पोट भरे भिकेवरी । जतन ती करी । कोण गुरे वासरे ॥३॥

35. जगा सुख भोगणे आहे । सेवा विठोबाचे पाय ॥ शुध्द करा तुमचे मन । लावा विठोबासी ध्यान ॥ दुष्टबुध्दी दुर करा । तोडा अविद्येचा थारा ॥ निवळ करा अंतःकरण । तुम्हा जवळी नारायण ॥

35. 🕉 अध्याय ३५ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय पस्तिसावा - फलश्रुति 👉 पोटी महासिद्धाचा जन्म होईल व त्याच्या योगे बेचाळीस पिढ्यांचा उद्धार होऊन लोक त्याची स्तुती करतील.

३५. भले बिरजे लंबकनाथ ॥ध्रु०॥ धरणी पाय स्वर्गलोंग माथ । योजन भरके हाथ ॥१॥ शिव सनकादिक पार न पावे । अनगन सखा बिराजत साथ ॥२॥ नामदेवके आपही स्वामी । कीजे मोही सनाथ ॥३॥

35. भगवंताची वसुदेवास आज्ञा. नंदाच्या घराला । मज नेई गोकुळाला ॥१॥ माया उपजली तेथे । ठेवी मज आगी येथे ॥२॥ म्हणसी असे रक्षपाळ । ते म्या मोहिले सकळ ॥३॥

35. मिळल्या गिपिका यशोदा जवळा । तटस्थ सकळा पाहताती ॥१॥ यशोमाती म्हणे आलेती कासया । वाउगें ते वाया बोलताती ॥२॥ एका जनार्दनी बोलण्याची मात । खुंटली निवांत राहिल्या त्या ॥३॥

35. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय पस्तिसावा ॥

35. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय पस्तिसावा ॥

35. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय पस्तिसावा ॥

35. येरीकडे गोकुळाभीतरी। येताचि परमात्मा श्रीहरी। विश्वकर्मा येऊनिया निमिशावरी। नगर शृंगारी कौतुके ॥१॥

35. अकर्ता पै कर्ता नाही यासी सत्ता । आपण तत्वता स्वये असे ॥१॥ ते रुप चोखाळ कृष्णनामे बिंबे । यशोदा सुलभे गीती गाय ॥२॥ व्योमाकार ठसा नभी दशदिशा । त्यामाजी आकाशा अवकाश होय ॥३॥ निवृत्ति म्हणे गुरु माझा पूर्ण ब्रह्म । उपदेश सुगम कृष्णनाम ॥४॥

35. प्रपंच घडामोडी न सरे कल्पकोटी । वासनेची बेडी पडली पाया ॥१॥ सोडवण करा आलेनि संसारा । शरण जा उदारा देवराया ॥२॥

36. शेवटिली (चि) पाळी तेव्हा (एक) मनुष्यजन्म । चुकलिया वर्म फेरा पडे ॥१॥ एका जन्मी ओळख करा आत्मारामा । संसार सुगम (संभ्रम) भोगू नका ॥२॥ ( याच जन्मी ओळखी करा आत्माराम । संसार संभ्रम भोगु नका ) संसारी असावा असोनी नसावे । कीर्तन करावे वेळोवेळा ॥३॥

36. वेद अनंत बोलिला । अर्थ इतकाचि साधिला ॥१॥ विठोबासी शरण जावे । निजनिष्ठे नाम गावे ॥२॥ सकळ शास्त्रांचा विचार । अंती इतुकाची निर्धार ॥३॥ अठरा पुराणी सिद्धांत । तुका म्हणे हाचि हेत ॥४॥

36. तुझी सेवा करीन मनोभावे वो । माझे मन गोविंदी रंगले वो ॥१॥ नवसिये नवसिये नवसिये वो । पंढरीचे दैवते विठ्ठले नवसिये वो ॥२॥ बापरखुमादेविवरे विठ्ठले वो । चित्त चैतन्य चोरुनि नेले वो ॥३॥

36. बंधनी गुंतला देखोनिया पती । उडालीसे वृत्ति हर-णीची ॥१॥ देहाची ते आस सांडोनि लवलाही । पडे रडे कांही बोल बोले ॥२॥ ह्मणे तुह्मी आता नव जावे एकले । संगे आह्मा नेले पाहिजे जी ॥३॥ बहुता जन्मांची तुह्मा आम्हा गांठी । आता कैसी तुटी पाडितसा ॥४॥

36. योगिया दुर्लभ तो म्या देखिला साजणी । पाहता पाहता मना न पुरेचि धणी ॥१॥ देखिला देखीला माय देवाचा देवो । फिटला संदेहो निमाले दुजेपण ॥२॥ अनंत रूपे देखिले म्या त्यासी । बापरखुमादेवीवरू खुण बाणली कैसी ॥३॥

36. हात निढळावरी ठेवुनी । वाट पाहे चक्रपाणी ॥1॥ धाव धाव पांडुरंगे । सखे जिवलगे अंतरंगे ॥2॥ तुजवाचूनि दाही दिशा । वाट पाहाते जगदीशा ॥3॥ हांसे करु नको जनासी । ह्मणे नामयाची दासी ॥4॥

३६. संत भानुदास अभंग नाममहिमा आमुचिये कूळीं पंढरीचा नेम । मुखी सदा नाम विठ्ठलांचें ॥१॥ न कळे आचार न कळे विचार ।

36. निळिये सारणी वाहे मोतियाचे पाणी । चिंतामणी अंगणी पेरियेला ॥ कैसा हा माव करु गोविला संसारु । कृष्णसंगे धुरंधरे तरलो आम्ही ॥

36. पाहा हो वैकुंठनिवासी । उभा भिवरेतीरासी । कट धरोनी हृषीकेशी । विटे समररचणी देखिला ॥१॥ धन्य धन्य बाळरूप । शोभले गोमटे स्वरूप । जयासाठी करिती तप । सिध्द मुनि सर्वथा ॥२॥

36. नामेंचि तरले नर आणि नारी । तरले दुराचारी हरिनामे ॥१॥ पाहा अनुभव आपले अंतरी । नामेंचि उध्दरी जडजीवा ॥२॥ नामेंचि भुक्ति नामेंचि मुक्ति । नामेंचि शांती सुख दुःख ॥३॥ नामा परते सार नाही हो निर्धारी । म्हणतसे महारी चोखियाची ॥४॥

36. सुखाचा सागर चोखा हा निर्धार । काय मी पामर गुण वानू ॥१॥ धन्य प्रेम पान्हा पाजूनिया माते । केले असे सरते आपणा माजी ॥२॥ आनंदी आनंद दाविलासे डोळा । दिली जीवनकळा माझी मज ॥३॥ बंका म्हणे माझी प्रेमाची माउली । कृपेची साउली केली मज ॥४॥

36. केळी आणि तया नारेळी पोफळी । कोण घाली मुळी दुध तया ॥१॥ बीज तैसे फळ येत असे गोड । जाणती निवाड संत याचा ॥२॥

36. राख अपनी सरण, राख अपनी सरण प्रभु मोरी । मै तो दीन दुखी जन तेरी, दूजी आस न मोरी ।

36. काना तोरी घोंगरीया पहरी होरी खेले किसन गिरधारी॥१॥ जमुनाके नीर तीर धेनु चरावत खेलत राधा प्यारी॥२॥ आली कोरे जमुना बीचमो राधा प्यारी॥३॥ मोर मुगुट पीतांबर शोभे कुंडलकी छबी न्यारी॥४॥

36. पराविया नारी माउलीसमान । मानिलिया धन काय वेचे ॥१॥ न करिता परनिंदा द्रव्य अभिळास । काय तुमचे यास वेचे सांगा ॥धृपद॥ बैसलिये ठायी म्हणता रामराम । काय होय श्रम ऐसे सांगा ॥२॥ संताचे वचनी मानिता विश्वास । काय तुमचे यास वेचे सांगा ॥३॥

36. चालता पंढरीची वाट । पुण्ये जोडली अनंत कोटी ॥ मग पावलिया पंढरीसी । अनंत कोटे पुण्यरासी ॥ देता हरिनामाची हाक । महा पातके घेती धाक ॥ हाती वाजलिया टाळी । रंगी नाचतो वनमाळी ॥

36. 🕉 अध्याय ३६ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय छत्तिसावा - फलश्रुति 👉 सर्प किंवा विंचू चावला असल्यास त्याचे विष बाधणार नाही.

३६. राम विठ्ठला देव विठ्ठला । हम तुमारे सेवक ॥१॥ बालक बेला माई विठ्ठल बाप विठ्ठल । जाती पाती गुरुगोत विठ्ठल ॥२॥ ग्यान विठ्ठल ध्यान विठ्ठल । नामाका स्वामी प्राण विठ्ठल ॥३॥

36. श्रीभगवान व वसुदेव यांचे गोकुळी नंदाघरी प्रयाण व मथुरेस बंदीखान्यांत मायेचे आगमन. उचलिला कमळापती । पायींची बंधने गळती ॥१॥ त्रै-लोक्यांत जो न माय । त्यासी बंधन करील काय ॥२॥ कवाडे उघडती । देखतांची देवाप्रती ॥३॥

36. आपुलिया घरा जाती मुकवत । नाही दुजा हेत चित्ती कांही ॥१॥ परस्परे बोल बोलती अबळा । कैशीं नवल कळा देखियली ॥२॥ धरुनिया करी जाती तेथवरी । उभा असे हरी जवळींच ॥३॥ एका जनार्दनी न कळे लाघव । तटस्थ गोपी सर्व मनामाजी ॥४॥

36. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय छत्तिसावा ॥

36. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय छत्तिसावा ॥

36. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय छत्तिसावा ॥

36. कंसे बैसोनिया सभेसी। विडा मांडिला पैंजेसी। म्हणे जो वधील बाळकासी। जाऊनिया गोकुळा ॥१॥

36. सारासार धीर निर्गुण परते । सादृश्य पुरते हरिनाम ॥१॥ ते हे कृष्णनाम यशोदेच्या घरी । वनी गायी चारी यमुने तटी ॥२॥ सुलभ सुभग आगमनियम । तो हा आत्माराम गोपवेषे ॥३॥ निवृत्तिचे पार गयनीचे गुज । मज मंत्रबीज उपदेशिले ॥४॥

36. जगी तारक एक नाम । उत्तम धाम पंढरी । चला जाऊ तया गावा । पाहू देवा विठ्ठला ॥१॥

37. तीर्थ विठ्ठल क्षेत्र विठ्ठल । देवि देवपूजा विठ्ठल ॥ माता विठ्ठल गोत्र विठ्ठल । बंधू विठ्ठल गोत्र विठ्ठल ॥

37. न मिळो खावया न वाढो संतान । परि हा नारायण कृपा करो ॥१॥ ऐसी माझी वाचा मज उपदेशी । आणिक लोकांसी हेंची सांगे ॥२॥ विटंबो शरीर होत का विपत्ती । परि राहो चित्ती नारायण ॥३॥ तुका म्हणे नाशिवंत हे सकळ । आठवे गोपाळ तेचि हित ॥४॥

37. तु माझा स्वामी मी तुझा रंक । पाहता न दिसे वेगळिक ॥१॥ मी तू पण जाऊ दे दूरी । एकचि घोंगडे पाघरु हरि ॥२॥ रखुमादेविवरा विठ्ठलराया । लागेन मी पाया वेळोवेळा ॥३॥

37. देखतांचि कांता दु:खी झाली फार । डोंगर तिजवर कोसळला ॥१॥ बोलता तियेशी न निघती बोल । ऐसाची तो वेळ अवधारी ॥२॥ नको आता पडू मायेचिये भरी । जाये वो सुंदरी स्वस्थळासी ॥३॥ माझी गति मज तुझी गति तुज । काय काज व्यर्थ प्राण द्यावा ॥४॥

37. अवताराच्या राशी तो हा उभा विटेवरी । शंख चक्र गदा पद्मसहित करी ॥१॥ देखिला देखिला देवा आदिदेव बरवा । समाधान जीवा पाहता वाटे माये ॥२॥ सगुण चतुर्भुज रुपडे तेज पुंजाळती । वंदोनी चरणरज नामा विनवीतसे पुढती ॥३॥ मंगलाचरण दुसरे मंगलाचरण तिसरे काकडा भूपाळ्या

37. सख्या घेतले पदरी । आता न टाकावे दुरी ॥1॥ थोरांची उचिते । हेचि काय सांगो तूते ॥2॥ ब्रह्मियाच्या ताता । सज्जना लक्षुमीच्या कांता ॥3॥ आपुली म्हणवूनि । आण गावी दासी जनी ॥4॥

37. सुनीळ गगना पालटु तैसा दिसे अंगी नटु । कृष्णी बाणलासे नीळवर्णु गे माये ॥१॥ यमुनेच्या पाबळी तनु घेऊनि सांवळी । पांवा वनमाळी वातु असे ॥२॥

37. बहु मत ग्रंथ करिता पठण । सुख समाधान नव्हे तेणे ॥१॥ वेदशास्त्र पुराण करिता श्रवण । सुखसमाधान नव्हे तेणे ॥२॥ अष्टांग साधन करिता जप यज्ञ । सुख समाधान नव्हे तेणे ॥३॥ उपवास पारणे आणि धूम्रपान । सुख समाधान नव्हे तेणे ॥४॥

37. नामंचि पावन होती जगी जाण । नाम सुलभ म्हणा विठोबाचे ॥१॥ संसार बंधने नामेंचि तुटती । भुक्ति आणि मुक्ति नामा पासी ॥२॥ नाम हे जपता पाप ताप जाय । अनुभव हा आहे जनामाजी ॥३॥ नामाचा गजर वाचे जो उच्चारी । म्हणतसे महारी चोखियाची ॥४॥

37. सोयराईने मनी करोनी विचार । म्हणे हा अविचार करू कैसा ॥१॥ हा तंव आहे वृध्द ब्राहमण । दंत कानहीन दुर्बल तो ॥२॥ यासी अन्न देता आपुला विचार । मज मारामार करिती लोक ॥३॥ विन्मुख हा जाता पति रागावेल । बोल हा लागेल कपाळासी ॥३॥

37. मना तुझा संस्कार संग हा पूर्वील । विषयाचे बळ तुझे अंगी ॥१॥ म्हणोनी प्रार्थना करितसे तुझी । इंद्रियासी राजी केले असे ॥२॥

37. आज्यो म्हारे देस, आज्यो म्हारे देस सांवरिया । थारी बाट निहारत नैनन, हो गई मै बावरी ।

37. कान्हा कानरीया पेहरीरे॥धृ०॥ जमुनाके नीर तीर धेनु चरावे । खेल खेलकी गत न्यारीरे॥१॥ खेल खेलते अकेले रहता । भक्तनकी भीड भारीरे॥२॥ बीखको प्यालो पीयो हमने । तुह्मारो बीख लहरीरे॥३॥

37. शुद्धबीजा पोटी । फळे रसाळ गोमटी ॥१॥ मुखी अमृताची वाणी । देह देवाचे कारणी ॥धृपद॥ सर्वांग निर्मळ । चित्त जैसे गंगाजळ ॥२॥ तुका म्हणे जाती । ताप दर्शने विश्रांती ॥३॥

37. जडमूढ पाषाण न घडे तुझी सेवा । पतीत केशवा जन्मा आलो ॥ सदाचा अवगुणी नावडे जनासी । तरी तुवा हृषीकेशी आंगीकारिले ॥ अनंतकोटी आमच्या पातकासी रासी । त्या घातलिया पोटासी पांडुरंगा ॥ माता पितियाची उपमा तुझे देता । लाज माझीया चित्ता वाटताहे ॥

37. 🕉 अध्याय ३७ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय सदतिसावा - फलश्रुति 👉 पाठक विद्यावंत होईल, तसेच घराण्याला लागलेला डाग नष्ट होईल.

३७. रामनाम बीन और नही दुजा । कृष्ण देवकी करी हू पूजा ॥१॥ रामही माई रामही बाय । राम बीना कुणाठाई पाप ॥२॥ संपत्ती विपत्ती रामही होई । रामविणा कुण तारी हे मोही ॥३॥ भजत नामा अमृतसार । सुमरी सुमरी उतरे पार ॥४॥

37. नंदसुकृत सामर्थ्य. पूर्णब्रह्म मानी कंसाच्या भयासी । वाटेल मानसी कोणाचिया ॥१॥ इच्छामात्रे करी सृष्टीचा प्रलय । त्यासी असे भय भवणाचे ॥२॥ नंदाचे सुकृत झाले अगणीत । म्हणोनी भगवंत आला तेथे ॥३॥

37. आपुल्या मनासीं करिती विचार । न धरवे साचार कृष्ण करी ॥१॥ योगीयांचे ध्यानीं न सांपडे कांही । तया गोपिकाही धरु म्हणतीं ॥२॥ धारितां न धरवे तळमळ । वाउगा कोल्हाळ करिती वाया ॥३॥ एका जनार्दनी शुद्ध भक्तिविण । पवे नारायण कवणा हाती ॥४॥

37. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय सदतिसावा ॥

37. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय सदतिसावा ॥

37. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय सदतिसावा ॥

37. यशोदा म्हणे हे राजभगिनी। का पा आलिसे थांबोनी। जाईल बाळका झडपोनी। कैसे करु हे राक्षसी ॥१॥

37. स्थिर धीर निर सविचारसार । ब्रह्मांड आगर गोपेवेषे ॥१॥ तो हा कृष्ण सखा नंदाघरी देखा । यशोदे सन्मुखा दुध मागे ॥२॥ कळिकाळ कळिता काळ आकळिता । आपण स्वसत्ता विश्व हरि ॥३॥ निवृत्ति निकट ज्ञानदेव धीट । खेचरासि वाट गुरुनामे ॥४॥

37. समयासी सादर व्हावे । देवे ठेविले तैसे राहावे ॥धृ.॥ कोणे दिवशी बसून हत्तीवर । कोणे दिवशी पालखी सुभेदार ।

38. जन्माचे कारण रामनाम पाठी । जाईजे वैकुंठी एकी देह ॥१॥ रामराम ऐसा जिव्हे उमटे ठसा । तो उद्वरेल आपैसा इही लोकी ॥२॥ दो अक्षरी राम हा जप परम । नलगे तुज नेम नाना पंथ ॥३॥ नाम म्हणे पवित्र श्रीरामचरित्र । उद्वरिते गोत्र पूर्वजेंसी ॥४॥

38. श्रीसंतांचिया माथा चरणावरी । साष्टांग हे करी दंडवत ॥१॥ विश्रांती पावलो साभाळा उत्तरी । वाढले अंतरी प्रेमसुख ॥२॥ डौरली हे काया कृपेच्या वोरसे । नव्हे अनारिसे उद्धरलो ॥३॥ तुका म्हणे मज न घडता सेवा । पूर्वपुण्यठेवा ऒढवला ॥४॥

38. वाराणसी यात्रे जाईन । प्रयाग तीर्थ पाहीन । त्रिवेणीय स्नान करीन । परी मी वीट नव्हेन ॥१॥ विठोबा पायींची वीट । मी कई बा होईन ॥२॥ गोदावरी यात्रे जाईन । बारा वरुषाचे फळ लाहीन ।

38. नेत्री अश्रुधारा पडती अपार । तेणे पृथ्वीवर पूर ताहे ॥१॥ ह्मणे तुह्यांवीण कैसा प्राण धरू । वांचुनिया करू काय आता ॥२॥ माझिया भाराने दाटेल मेदिनी । तुह्मा आव्हेरूनि गेल्ये जरी ॥३॥ सुखाचे सांगाती होतो दोघीजाणी । दु:ख ह्मणवूनि सांडी केली ॥४॥

38. करूनी विनवणी पायी ठेवीतो माथा । परिसावी विनवणी माझी पंढरीनाथा ॥१॥ अखंडित असावेंसे ऐसे वाटते पायी । साहोनि संकोच ठाव थोडासा देई ॥धृ॥ असो नमो भाव आलो तुझिया ठाया । कृपादृष्टी पाहे मजकडे पंढरीराया ॥२॥ तुका म्हणे आह्मी तुझी वेडी वांकडी । नामे भवपाश हाते आपुल्या तोडी ॥३॥

38. गंगा गेली सिंधुपाशी । त्याणे अव्हेरिले तिसी ॥1॥ तरी ते सांगावे कवणाला । ऐसे बोले बा विठ्‌ठला ॥2॥ जळ काय जळचरा । माता अव्हेरी लेकुरा ॥3॥ जनी ह्मणे शरण आले । अव्हेरिता ब्रीद गेले ॥4॥

38. काळेपणाचा आवो अंबरी बाणला । तो एकु दादुला देखीयेला डोळा ॥१॥ काळे मनुष्य मानव जाले । अरुप रूपा आले गोविंदपणे ॥२॥

38. बहु भुलवणा बहु भुलवणा । पंढरीचा राणा मनी घ्याऊ ॥१॥ न कळे न कळे शेषादिका भाव । वेदशास्त्र हांव भरी झाले ॥२॥ भागली पुराणे पळती रानोरान न कळे महिमान तुमचे देवा ॥३॥ चोखा म्हणे साही दरूशने वेडावली । तुमची तो चाली आहे ऐसी ॥४॥

38. नाही उरली वासना । तुम्हा नारायणा पाहता ॥१॥ उरला नाही भेदाभेद । झाले शुध्द अंतर ॥२॥ विटाळाचे होते जाळे । तुटले बळे नामाच्या ॥३॥ चोदेहाची सुटली दोरी । म्हणे चोख्याची महारी ॥४॥

38. हीन याती पतीत अपराधी दुर्बळ । परि तुम्ही दयाळ दीनानाथ ॥१॥ अनाथा कैवारी त्रिभुवनी ठसा । नामाचा भरंवसा त्रिभुवनी ॥२॥ नाम घेता कोणी न दिसे वाया गेला । ऐसाची गमला भावबळे ॥३॥ बंका म्हणे सर्वज्ञा विठोबा दयाळा । पुरवावा लळा हाची माझा ॥४॥

38. विवेक वैराग्य सापडले मज । आता मना तुजा कोण पुसे ॥१॥ धरूनी आणीन करीन ध्यानस्थ । होईल तो अस्त इंद्रियांचा ॥२॥

38. कीजो प्रीत खरी, कीजो प्रीत खरी गिरधर गोपाल । झूठी प्रीत जगत की सारी, सांची तुमरी चाल ।

38. कान्हा बनसरी बजाय गिरधारी, तोरि बनसरी लागी मोको प्यारीं॥धृ०॥ दही दुध बेचने जाती जमुना । कानाने घागरी फोरी॥ काना०॥१॥ सिरपर घट घटपर झारी । उसकू उतार मुरारी॥ काना०॥२॥ सास बुरीरे ननंद हटेली । देवर देवे मोको गारी॥ काना०॥३॥

38. चित्त समाधान । तरी विष वाटे सोने ॥१॥ बहु खोटा अतिशय । जाणा भले सांगो काय ॥धृपद॥ मनाच्या तळमळे । चंदने ही अंग पोळे ॥२॥ तुका म्हणे दुजा । उपचार पीडा पूजा ॥३॥

38. जड मुढ अज्ञानी विश्वास धरिला मनी । त्याचि तो धावणि केली बापा ॥ गजेंद्र जडजीव स्मरला तुझे नाव । ऐकोनिया धाव घेतली कैसी ॥ भक्ताचा भाव देखोनि पंढरिरावो । करितसे उपाव नाना परि ॥ बोधला म्हणे देव भावाचा भोक्ता । येऱ्हवी सर्वथा नावडे काही ॥

38. 🕉 अध्याय ३८ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय अडतिसावा - फलश्रुति 👉 हिवताप, नवज्वर यासारखे ताप दूर होतील.

३८. संतसु लेना संतसु देना । संत संगतीनो दुस्तर तरणा ॥१॥ संतकी छाया संतकी माया । संतसंगती वैकुंठ पाया ॥२॥ कहा करू जग देखत अंधा । तेजी आनंद बिचारे धंदा ॥३॥ असंत संगती नामा कबहु न जाई । संगतीमे रह्या समाई ॥४॥

38. कंसाचे कारागृही आगमन मायेची सुटका आणि वसुदेव देवकीची बंधमुक्तता. तांतडीने जाती । कंसा सेवक सांगती ॥१॥ उपजला वैरी । त्यासी तू रे त्वरे मारी ॥२॥ त्वरे धांव घाली । पाहे कन्या उप­-जली ॥३॥

38. आभाविकांसी तो जवळीचा दुरीं । दुरीचा जवली हरी भाविकांसीं ॥१॥ म्हणोनि आभावें ठाकतीं गोपिका । त्या यदुनायका न धरती ॥२॥ वावुगे ते कष्ट मनींचा तो सोस । सायासें सायास शिणताती ॥३॥ एका जनार्दनीशीण गोपीकांसी । तेणे हृषीकेशी हांसतांसे ॥४॥

38. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय अडतिसावा ॥

38. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय अडतिसावा ॥

38. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय अडतिसावा ॥

38. आता तरी बालका आणी। आपल्या करे मी लेववीन लेणी। यशोदा म्हणे मांडिली हाणी। निवांत पोरटे नसेची ॥१॥

38. निट पाठ आम्हा धीट हा प्रबंध । जन वन बोध ब्रह्मरसे ॥१॥ ते मेघःशाममूर्ति स्वरुप गोजिरी । गोकुळींची चोरी करी कृष्ण ॥२॥ मुद्दल शामळ नित्यता अढळ । अखंड अचळ स्वरुप ज्यांचे ॥३॥ निवृत्ति पुरता गुरु विवरण । गयनीची खुण आगम रुपे ॥४॥

39. विषयांचे गोड का करिसी कोड । होईल तुज जोड इंद्रियबाधा ॥१॥ सर्वही लटिके जाण तू हे निके । रामेंवीण एके न सुटिजे ॥२॥ मायाजाळ मोहा इंद्रियाचा रोहो । परि न धरवे भावो भजनपंथे ॥३॥ नामा म्हणे देवा करी तू लवलाहो । मयूराचा टाहो घनगर्जना ॥४॥

39. अर्भकाचेसाठी । पंते हाती धरिली पाटी ॥१॥ तैसे संत जगी । क्रिया करुनी दाविती अंगी ॥२॥ बाळकाचे चाली । माता जाणूनि पाऊल घाली ॥३॥ तुका म्हणे नाव । जनासाठी उदकी ठाव ॥४॥

39. जोडोनिया जोडी जेणे हुंडारिली दुरी । भिकेची आवडी तया नावडे पंढरी ॥१॥ करंटे कपाळ ज्याचे नाम नये वाचे । सदैव साभाग्य तोचि हरिरंगी नाचे ॥२॥ आपण न करी यात्रा दुजियासि जावो नेदी । विषयाचा लंपट शिकवी कुविद्या कुबुद्धी ॥३॥ ऐसे जे जन्मोनी नर भोगिती अधोर । न करिती तीर्थयात्रा तया नरकी बिढार ॥४॥