वारकरी रोजनिशी

3997. हनुमंताची आरती ३९९७ जयदेवा हनुमंता । जयजयअंजनीसुता । आरती वोवाळीन । राया रामाच्या दुता ॥धृ.॥ वानरी रुपधारी ज्याची अंजनी माता । हिंडतां वनांतरीं । भेटी झाली रघुनाथा । धन्य तोरामभक्त । तेही मांडीली कथा ॥१॥ सितेचे शुध्दीसांगे । रामे दिधली आज्ञा । उल्लंघुनी समुद्रतीर । गेले लंकेच्या भुवना । शोधिलें अशोकवन । मुद्राटाकीली वुण । सितेसी दंडवत । दोन्ही कर जोडुन॥२॥निकुब बळे इंद्रजीत । होम करी आपण । तोहीतो विध्वंसीला । लघुशंका करुन । देखुन पळताती । भुतेंमहादारुण ॥३॥ देऊनी भुभु:कार । नरलोकआटलो रामही लक्षुमण । जरी पाताळी नेले । तयांचेशुध्दीसाठीं । जळी प्रवेश केले । अहिरावणमहिरावण । क्षणामाजी निर्दाळीले ॥४॥ हनुमंतानाम तुंते । किती वर्ण मी दातारा । अससी सर्व ठायी । आजुबाजुआमरा । स्वामीसी सोडविले । दिनानाथमाहेरा । एका जनार्दनी । मुक्ति झाली संसारा॥५॥

3998. द्या जी आम्हा काही सांगा जी रखुमाई । शेष उरले ते ठायी सनकादिका ॥१॥ टोकत बाहेरी बैसलो आशा । पुराया ग्रासा एकमेका ॥धृपद॥ येथवरी आलो तुझिया नावे । आस करुनी आम्ही दातारा ॥२॥ प्रेम देउनिया बहुडा आता दिला । तुका म्हणे आता विठ्ठला बोला ॥३॥

3998. देवीची आरती ३९९८ मोहो म्हषासुर मारुनी बोधत्रिशुळ गळा । कामक्रोध चंडमुंडवो मर्दिले लीळा । लिंग देहे रक्तबिंदु रोशे शोषी सगळा । कर्माकर्मी शुंभनिशुंभ निवटीले लिळा ॥१॥ अनादि सिध्दतुंवा अक्षरे अविनाश योगिनी । ब्रह्मादिका अगोचरब्रह्मरुप ब्रह्मीणी । सहज तु शिवशांभवे चैतन्यभवानी ॥धृ.॥ प्रकृतीचा अंगी तु खेळसी पर पुरुषपणनित्य आरती उजळली उदोउदो म्हणोन । अनुहातचौन्डके वाजती तेणे येती स्फुरण । चौऱ्याऐंशी लक्षभुतावळे नाचविशी तुं प्राण ॥२॥ अभिन्नव तुझी दरुशने पाहणे मज । उरी सीरी बाहु भुषणे वैष्णवरज । निजतेजें दिवीं उजळु वोवाळु सहज । सच्चिदानंद गोंधळी नाजसी तुं भोज॥३॥दृश्यवो द्रष्टा दोन्ही सारुनी दरुशन देणे । देखत देखणे गिळुनी तुझे स्वरुप पाहणे । स्थावर जंगम तुंचि तुं एकले एकपणे । जिवदान बळी दिधल्यापरी प्रसत्रहोणें ॥४॥प्रणवपिठीची त्रिपुटी मैदानी वरती । त्रिगुण गिळीले अव्यक्त व्यक्ति । स्वानंद घटभरोनी चैतन्य शक्ति । एका जनार्दन एकाएकीएकलेचि प्राप्ती ॥५॥

3999. बहुडविले जन मन झाले निश्चळ । चुकवूनी कोल्हाळ आला तुका ॥१॥ पर्यंकी निद्रा करावे शयन । रखुमाई आपण समवेत ॥धृपद॥ घेउनिया आलो हाती टाळ वीणा । सेवेसि चरणा स्वामीचिया ॥२॥ तुका म्हणे आता परिसावी सादरे । बोबडी उत्तरे पांडुरंगा ॥३॥

3999. तुळसीची आरती ३९९९ प्रात:काळी तुझे उत्तम रुप । दर्शन केलिया जाईल पाप । पुजन केलीया प्राप्तवैकुंठ । न कळे महिमा तुझी तुं माय श्रेष्ठ ॥१॥ जयदेव जयदेव जयमाय तुळशी । कलीयुगीं तारकतु एक होशी ॥धृ.॥ उत्तम रुप स्वरुप सुंदरी । तुझे अंगी वेद असे मै चारी । तुझी पुजा करिती पुष्पेंनरनारी । त्यासी भुक्ति मुक्ति होती पैंचारी ॥२॥ थोर तुझा महिमा कार्तिक मासीं । राधा दामोदरअसती तुजपागी । तुळशी वृंदावनी तुं हो राहासी । तुझा महिमा आहे समस्त देवासी ॥३॥ रामकृष्णतुळशी नाही हो भेद । तुळशी वृंदावनी असती गोविंद । तुळशी वृंदावनी करिती आनंद । एकाजनार्दनी तुळशीचा छंद॥३॥

4000. नाचे गाणे माझा जवळील ठाव । निरोपीन भाव होईल तो ॥१॥ तुम्हा निद्रा मज आज्ञा ते स्वभावे । उतरूनि जीवे जाईन लोण ॥धृपद॥ एकाएकी बहु करीन सुस्वरे । मधुर उत्तरे आवडीने ॥२॥ तुका म्हणे तू जगदानी उदार । फेडशील भार एकावेळे ॥३॥

4000. दत्ताची आरती ४००० स्वानंदे आरती दत्त पाहुं गेले डोळा । तंव चराचर अवधा । श्रीदत्त स्वलीला ॥१॥ विस्मये दाटले आता वोवाळु कैसे । देखते देखणे श्रीदत्तची दिसे ॥धृ.॥ असे आणि नसे हा तो विकल्पजना । दत्ती दत्तस्थिती जनी देखुनी जनार्दना॥२॥जनीं जनार्दनी तेथे अद्वैत नित्य ॥३॥

4001. शिणलेती सेविका देउनि इच्छादान । केला अभिमान अंगीकारा ॥१॥ अहो दीनानाथा आनंदमूर्ती । तुम्हासि शोभती ब्रीदे ऐसी ॥धृपद॥ बहुतांनी विनविले बहुता प्रकारी । सकळा ठायी हरी पुरलेती ॥२॥ तुका म्हणे अगा कुटुंबवत्सला । कोण तुझी लीळा जाणे ऐसी ॥३॥

4001. जनार्धनाची आरती ४००१ जयदेव जयदेव जय जगदंबा । परमार्थे आरती भावार्थे आरती अभिन्न भावना ॥धृ.॥ अवलोकिता जन न दिसे जर्नादन । भिन्नभिन्न कैच । दावी अभिन्न । अनेक एकत्वदिसे परिपुर्ण । थकली मन बुध्दी कैंचा । गुण अवगुण ॥१॥ ज्योतीचिया ज्योती उजळली दीप्ती । तेणेंतेजें झाली सतेज आरती । पहाणे ते पहाणेपणस्थिती । नुरेचि 4 वेगळा देहा नवी तृप्ती ॥२॥ उजळिता उजळेना । उजळावयालागी । वेगळेपणकैंचे नुरेंची भागी । आंगची आर्पिला आंगिचा आंगी । जीवशिवपण गेले हारपोनी वेगी॥३॥पाठ ना पोटअवघा निघोट । सर्वांगी देखणा सर्वा वरिष्ठ । विष्टना निष्ट गुप्त ना प्रगट । ओहं सोहं सगट भरियेलाघोट ॥४॥ सर्वदा दिसे परी नाकळे मना । जे जेंदिसे ते ते दर्शन जाणा । अभाव भावनेसी हरलीभावना । अभिन्नव आरती एका जनार्दना ॥५॥ --------------------------------------------- संत एकनाथ म. गाथा समाप्त

4002. उठा भागलेती उजगरा । जाला स्वामी निद्रा करा ॥१॥ वाट पाहाते रुक्मिणी । उभी मंचक संवारुणी ॥धृपद॥ केली करा क्षमा । बडबड पुरुषोत्तमा ॥२॥ लागतो चरणा । तुकयाबंधु नारायणा ॥३॥

4003. पावला प्रसाद आता उठोनि जावे । आपुलाले श्रम कळो येताती भावे ॥१॥ आता स्वामी सुखे निद्रा करा गोपाळा । पुरले मनोरथ जातो आपुलिया स्थळा ॥धृपद॥ तुम्हासि जागवू आम्ही आपुलिया चाडा । शुभाशुभ कर्मे दोष हारावया पीडा ॥२॥ तुका म्हणे दिले उच्छिष्टाचे भोजन । नाही निवडिले आम्हा आपणा भिन्न ॥३॥

4004. शब्दांचीया रत्ने करूनी अलंकार । तेणे विश्वंभर पूजियेला ॥१॥ भावाच्या उपचारे करूनि भोजन । तेणे नारायण जेवविला ॥धृपद॥ संसारा हाती दिले आंचवण । मुखशुद्धी मन समर्पिले ॥२॥ रंगली इंद्रिये सुरंग तांबूले । माथा तुळसीदळ समर्पिले ॥३॥

4005. उठोनिया तुका गेला निजस्थळा । उरले राउळा माजी देव ॥१॥ नेउल झाले सेवका स्वामींचे । आज्ञे करुनी चित्त समाधान ॥धृपद॥ पहुडलिया हरी अनंतशैनावरी । तेथे नाही उरी काही काम ॥२॥ अवघी बाहेर घालूनि गेला तुका । सांगितले लोका निजले देव ॥३॥

4006. (दसरा) पवित्र सुदिन उत्तम दिवस दसरा । सापडला तो साधा आजि मुहूर्त बरा । गर्जा जयजयकार हरी हृदयी धरा । आळस नका करू लाहाना सांगतो थोरा ॥१॥ या हो या हो बाइयांनो निघाले हरी । सिलंगणा वेगी घेउनि आरत्या करी ।

4007. करूनि आरती । आता ओवाळू श्रीपती ॥१॥ आजि पुरले नवस । धन्य काळ हा दिवस ॥धृपद॥ पाहा वो सकळा । पुण्यवंता तुम्ही बाळा ॥२॥ तुका वाहे टाळी । होता सन्निध जवळी ॥३॥

4008. द्याल माळ तरी पडेन मी पाया । दंडवत वाया कोण वेची ॥१॥ आले ते हिशोबे अवघिया प्रमाण । द्याल तरी दान मान होतो ॥धृपद॥ मोकळिया मने घ्याल जरी सेवा । प्रसाद पाठवा लवकरी ॥२॥ तुका म्हणे तुम्ही जालिया कृपण । नामाचे जतन मग कैचे ॥३॥

4009. तुम्ही जावे निजमंदिरा । आम्ही जातो आपुल्या घरा ॥१॥ विठोबा लोभ असो देई । आम्ही असो तुमचे पाई ॥धृपद॥ चित्त करी सेवा । आम्ही जातो आपुल्या गावा ॥२॥ तुका म्हणे दिशा भुललो । फिरोन पायापाशी आलो ॥३॥

4010. पाहे प्रसादाची वाट । द्यावे धोवोनिया ताट ॥१॥ शेष घेउनि जाईन । तुमचे जालिया भोजन ॥धृपद॥ जालो एकसवा । तुम्हा आडुनिया देवा ॥२॥ तुका म्हणे चित्त । करूनि राहिलो निश्चिंत ॥३॥

4011. केली कटकट गाऊ नाचो नेणता । लाज नाही भय आम्हा पोटाची चिंता ॥१॥ बैसा सिणलेती पाय रगडू दातारा । जाणवू द्या वारा उब झाली शरीरा ॥धृपद॥ उशिरा उशीर किती काय म्हणावा । जननिये बाळका कोप काही न धरावा ॥२॥ तुझिये संगती येऊ करू कोल्हाळ । तुका म्हणे बाळे अवघी मिळोन गोपाळ ॥३॥

4012. आरुष शब्द बोलो मनी न धरावे काही । लडिवाळ बाळके तूचि आमुचि आई ॥१॥ देई गे विठाबाई प्रेमभातुके । अवघिया कवतुके लहाना थोरा सकळा ॥धृपद॥ सांडुनिया भीड धीटपणाते वाणी । घेतले पाहीजे केले लेकुरे ते कानी ॥२॥ तुका म्हणे थोडयासाठी काशाची अटी । झाली असे भेटी धुरे संवसाटी ॥३॥

4013. कळस वाहियेला शिरी । सहस्रनामे पूजा करी ॥१॥ पीक पिकले पिकले । घन दाटोनिया आले ॥धृपद॥ शेवटीचे दान । भागा आला नारायण ॥२॥ तुका म्हणे पोट । भरले वारला बोभाट ॥३॥

4014. आड केले देवद्वार । व्यर्थ काय करकर ॥१॥ आता चला जाऊ घरा । नका करू उजगरा ॥धृपद॥ देवा लागलीसे निज । येथे उभ्या काय काज ॥२॥ राग येतो देवा । तुका म्हणे नेघे सेवा ॥३॥

4015. (नाटाचे अभंग) विठ्ठल आमचे जीवन । आगमनिगमाचे स्थान । विठ्ठल सिद्धीचे साधन । विठ्ठल ध्यानविसावा ॥१॥ विठ्ठल कुळीचे दैवत । विठ्ठल वित्त गोत चित्त ।

4015. (नाटाचे अभंग) विठ्ठल आमचे जीवन । आगमनिगमाचे स्थान । विठ्ठल सिद्धीचे साधन । विठ्ठल ध्यानविसावा ॥१॥ विठ्ठल कुळीचे दैवत । विठ्ठल वित्त गोत चित्त ।

4016. बरवा झाला वेवसाय । पावलो चिंतिला चि ठाव । दृढ पायी राहिला भाव । पावला जीव विश्रांती ॥१॥ बरवा फळला शकुन । अवघा निवारिला सिण । तुमचे जालिया दर्शन । जन्ममरण नाही आता ॥धृपद॥ बरवे जाले आलो या ठाया । होते संचित ठायींच पाया । देहभाव पालटली काया । पडली छाया ब्रह्मींची ॥२॥ जोडिले हे न सरे धन । अविनाश आनंदघन । अमूर्तमूर्ती मधुसूदन । सम चरण देखियेला ॥३॥

4016. बरवा झाला वेवसाय । पावलो चिंतिला चि ठाव । दृढ पायी राहिला भाव । पावला जीव विश्रांती ॥१॥ बरवा फळला शकुन । अवघा निवारिला सिण । तुमचे जालिया दर्शन । जन्ममरण नाही आता ॥धृपद॥ बरवे जाले आलो या ठाया । होते संचित ठायींच पाया । देहभाव पालटली काया । पडली छाया ब्रह्मींची ॥२॥ जोडिले हे न सरे धन । अविनाश आनंदघन । अमूर्तमूर्ती मधुसूदन । सम चरण देखियेला ॥३॥

4017. मी तव अनाथ अपराधी । कर्महीन मतिमंदबुद्धी । तुज म्या आठविले नाही कधी । वाचे कृपानीधी मायबापा ॥१॥ नाही ऐकिले गाइले गीत । धरिली लाज सांडिले हित । नावडे पुराण बैसले संत । केली बहुत परनिंदा ॥धृपद॥ नाही केला करविला परोपकार । नाही दया आली पीडिता पर । करू नये तो केला व्यापार । वाहिला भार कुटुंबाचा ॥२॥ नाही केले तीर्थाचे भ्रमण । पाळिला पिंड करचरण । नाही संतसेवा घडले दान । पूजावलोकन मुर्तीचे ॥३॥

4017. मी तव अनाथ अपराधी । कर्महीन मतिमंदबुद्धी । तुज म्या आठविले नाही कधी । वाचे कृपानीधी मायबापा ॥१॥ नाही ऐकिले गाइले गीत । धरिली लाज सांडिले हित । नावडे पुराण बैसले संत । केली बहुत परनिंदा ॥धृपद॥ नाही केला करविला परोपकार । नाही दया आली पीडिता पर । करू नये तो केला व्यापार । वाहिला भार कुटुंबाचा ॥२॥ नाही केले तीर्थाचे भ्रमण । पाळिला पिंड करचरण । नाही संतसेवा घडले दान । पूजावलोकन मुर्तीचे ॥३॥

4018. आता पावन सकळ सुखे । खादले कदा ते नखे । अवघे सरले पारिखे । सकळ देखे माहियेर ॥१॥ जवळी विठ्ठल रखुमाई । बहिणी बंधु बाप आई । सकळ गोताचीच साई । पारिखे काई ऐसे नेणिजे ॥धृपद॥ जगदाकारी जाली सत्ता । वारोनी गेली पराधीनता । अवघे आपुलेंचि आता । लाज आणि चिंता दुहावली ॥२॥ वावरे इच्छा वसे घरी । आपुले सत्तेचे माहेरी । करवी तैसे आपण करी । भीड न घरी चुकल्याची ॥३॥

4018. आता पावन सकळ सुखे । खादले कदा ते नखे । अवघे सरले पारिखे । सकळ देखे माहियेर ॥१॥ जवळी विठ्ठल रखुमाई । बहिणी बंधु बाप आई । सकळ गोताचीच साई । पारिखे काई ऐसे नेणिजे ॥धृपद॥ जगदाकारी जाली सत्ता । वारोनी गेली पराधीनता । अवघे आपुलेंचि आता । लाज आणि चिंता दुहावली ॥२॥ वावरे इच्छा वसे घरी । आपुले सत्तेचे माहेरी । करवी तैसे आपण करी । भीड न घरी चुकल्याची ॥३॥

4019. सर्व सुखाचिया आशा जन्म गेला । क्षण मुक्ती यत्न नाही केला । हिंडता दिशा सीण पावला । मायावेष्टिला जीव माझा ॥१॥ माझे स्वहित नेणती कोणी । काहीच न करिता मजवांचुनी । सज्जन तव सुखाची मांडणी । नेणती कोणी आदिअंत ॥धृपद॥ काय सांगो गर्भीची यातना । मज भोगिता नारायणा । मांस मळ मूत्र जाणा । तुज क्षणाक्षणा ध्यात असे ॥२॥ मज चालता प्रयाणकाळी । असता न दिसती जवळी । मृत्तिके मृत्तिका कवळी । एकले मेळी संचिताचे ॥३॥

4019. सर्व सुखाचिया आशा जन्म गेला । क्षण मुक्ती यत्न नाही केला । हिंडता दिशा सीण पावला । मायावेष्टिला जीव माझा ॥१॥ माझे स्वहित नेणती कोणी । काहीच न करिता मजवांचुनी । सज्जन तव सुखाची मांडणी । नेणती कोणी आदिअंत ॥धृपद॥ काय सांगो गर्भीची यातना । मज भोगिता नारायणा । मांस मळ मूत्र जाणा । तुज क्षणाक्षणा ध्यात असे ॥२॥ मज चालता प्रयाणकाळी । असता न दिसती जवळी । मृत्तिके मृत्तिका कवळी । एकले मेळी संचिताचे ॥३॥

4020. अगा ये सांवळ्या सगुणा । गुणनिधिनाम नारायणा । आमची परिसा विज्ञापना । सांभाळी दीना आपुलिया ॥१॥ बहु या उदराचे कष्ट । आह्मांसि केले कर्मभ्रष्ट । तुमचे चुकविली वाट । करी वटवट या निमित्ये ॥धृपद॥ झालो पागिला जनासी । संसाराची आंदणी दासी । न कळे कधी सोडविसी । दृढपाशी बहु बांधलो ॥२॥ येथे तो नये आठव काही । विसावा तो क्षण एक नाही । पडिलो आणिके प्रवाही । हित तो काही दिसेचि ना ॥३॥

4020. अगा ये सांवळ्या सगुणा । गुणनिधिनाम नारायणा । आमची परिसा विज्ञापना । सांभाळी दीना आपुलिया ॥१॥ बहु या उदराचे कष्ट । आह्मांसि केले कर्मभ्रष्ट । तुमचे चुकविली वाट । करी वटवट या निमित्ये ॥धृपद॥ झालो पागिला जनासी । संसाराची आंदणी दासी । न कळे कधी सोडविसी । दृढपाशी बहु बांधलो ॥२॥ येथे तो नये आठव काही । विसावा तो क्षण एक नाही । पडिलो आणिके प्रवाही । हित तो काही दिसेचि ना ॥३॥

4021. आता मज धरवावी शुद्धी । येथुनी परतवावी बुद्धी । घ्यावे सोडवुनि कृपानिधि । सापडलो संधी काळचक्री ॥१॥ करिसील तरि नव्हे काई । राईचा डोंगर पर्वत राई । आपुले करुणेची खाई । करी वो आई मजवरी ॥धृपद॥ मागील काळ अज्ञानपणे । सरला स्वभावे त्या गुणे । नेणे आयुष्य जाले उणे । पुढील पेणे अंतरलो ॥२॥ आता मज वाटतसे भय । दिवसेंदिवस चालत जाय । येथे म्या येउनि केले काय । नाही तुझे पाय आठविले ॥३॥

4021. आता मज धरवावी शुद्धी । येथुनी परतवावी बुद्धी । घ्यावे सोडवुनि कृपानिधि । सापडलो संधी काळचक्री ॥१॥ करिसील तरि नव्हे काई । राईचा डोंगर पर्वत राई । आपुले करुणेची खाई । करी वो आई मजवरी ॥धृपद॥ मागील काळ अज्ञानपणे । सरला स्वभावे त्या गुणे । नेणे आयुष्य जाले उणे । पुढील पेणे अंतरलो ॥२॥ आता मज वाटतसे भय । दिवसेंदिवस चालत जाय । येथे म्या येउनि केले काय । नाही तुझे पाय आठविले ॥३॥

4022. जेणे हा जीव दिला दान । तयाचे करीन चिंतन । जगज्जीवन नारायण । गाईन गुण तयाचे ॥१॥ जो या भीवरेच्या तिरी । कट धरूनिया करी । पाउले समचि साजिरी । अंतरी धरोनि राहेन ॥धृपद॥ जो या असुरांचा काळ । भक्तभजनप्रतिपाळ । खेळे हा लाघवे सकळ । तयाच्या भाळ पायावरी ॥२॥ जो या गोपाळांच्या मेळी । खेळु खेळे वनमाळी । रसातळा नेला बळी । राहे पाताळी स्वामी माझा ॥३॥

4022. जेणे हा जीव दिला दान । तयाचे करीन चिंतन । जगज्जीवन नारायण । गाईन गुण तयाचे ॥१॥ जो या भीवरेच्या तिरी । कट धरूनिया करी । पाउले समचि साजिरी । अंतरी धरोनि राहेन ॥धृपद॥ जो या असुरांचा काळ । भक्तभजनप्रतिपाळ । खेळे हा लाघवे सकळ । तयाच्या भाळ पायावरी ॥२॥ जो या गोपाळांच्या मेळी । खेळु खेळे वनमाळी । रसातळा नेला बळी । राहे पाताळी स्वामी माझा ॥३॥

4023. काय मी उद्धार पावेन । काय कृपा करील नारायण । ऐसे तुम्ही सांगा संतजन । करा समाधान चित्त माझे ॥१॥ काय हे खंडईल कर्म । पारुषतील धर्माधर्म । कासयाने ते कळे वर्म । म्हणउनी श्रम वाटतसे ॥धृपद॥ काय हे स्थिर राहेल बुद्धी । काही अरिष्ट न येल की मधी । धरिली जाइल ते शुद्धी । शेवट कधी तो मज न कळे ॥२॥ काय ऐसे पुण्य होईल गाठी । घालीन पायी देवाचे मिठी । मज तो कुरवाळील जगजेठी । दाटईन कंठी सद्गदित ॥३॥

4023. काय मी उद्धार पावेन । काय कृपा करील नारायण । ऐसे तुम्ही सांगा संतजन । करा समाधान चित्त माझे ॥१॥ काय हे खंडईल कर्म । पारुषतील धर्माधर्म । कासयाने ते कळे वर्म । म्हणउनी श्रम वाटतसे ॥धृपद॥ काय हे स्थिर राहेल बुद्धी । काही अरिष्ट न येल की मधी । धरिली जाइल ते शुद्धी । शेवट कधी तो मज न कळे ॥२॥ काय ऐसे पुण्य होईल गाठी । घालीन पायी देवाचे मिठी । मज तो कुरवाळील जगजेठी । दाटईन कंठी सद्गदित ॥३॥

4024. अगा ये वेकुंठनायका । अगा ये त्रेलोक्य तारका । अगा जनार्दन जगव्यापका । अगा पाळका भक्तांचिया ॥ १॥ अगा ये वसुदेव देवकीनंदना । अगा ये गोपिकारमणा । अगा बळिबंध वामना । अगा निधाना गुणनिधी ॥२॥ अगा ये द्रौपदी बांधवा। अगा य सखया पांडवा ।

4024. अगा ये वेकुंठनायका । अगा ये त्रेलोक्य तारका । अगा जनार्दन जगव्यापका । अगा पाळका भक्तांचिया ॥ १॥ अगा ये वसुदेव देवकीनंदना । अगा ये गोपिकारमणा । अगा बळिबंध वामना । अगा निधाना गुणनिधी ॥२॥ अगा ये द्रौपदी बांधवा। अगा य सखया पांडवा ।

4025. तूचि अनाथाचा दाता । दुःख मोह नासावया चिंता । शरण आलो तुज आता । तारी कृपावंता मायबापा ॥१॥ संतसंगति देई चरणसेवा । जेणे हा तुझा विसर न पडावा । हाचि भाव माझिया जीवा । पुरवी देवा मनोरथ ॥२॥ मज भाव प्रेम देई कीर्ती । गुण नाम वर्णावया स्तुती । विघ्ना सोडवूनि हाती । विनंती माझी परिसावी हे ॥३॥ आणीक काही नाही मागणे । सुखसंपित्तराज्यचाड धने । साकडे न पडे तुज जेणे । दुजे भक्तीविण मायबापा ॥४॥

4025. तूचि अनाथाचा दाता । दुःख मोह नासावया चिंता । शरण आलो तुज आता । तारी कृपावंता मायबापा ॥१॥ संतसंगति देई चरणसेवा । जेणे हा तुझा विसर न पडावा । हाचि भाव माझिया जीवा । पुरवी देवा मनोरथ ॥२॥ मज भाव प्रेम देई कीर्ती । गुण नाम वर्णावया स्तुती । विघ्ना सोडवूनि हाती । विनंती माझी परिसावी हे ॥३॥ आणीक काही नाही मागणे । सुखसंपित्तराज्यचाड धने । साकडे न पडे तुज जेणे । दुजे भक्तीविण मायबापा ॥४॥

4026. सेंदरींहेंदरी दैवते । कोण ती पुजी भुतखेते । आपुल्या पोटा जी रडते । मागती शिते अवदान ॥१॥ आपुले इच्छे आणिका पीडी । काय ते देईल बराडी । कळो ही आली तयाची जोडी । अल्प रोकडी बुद्धी अधिरा ॥धृपद॥ दासीचा पाहुनर उखिते । धणी देईल आपुल्या हाते । करुणाभाषणउचिते । हे तो रिते सतंत शक्तीहीन ॥२॥ काय ते थिल्लरीचे पाणी । ओठ न भिजे फिटे धणी । सीण तरी आदी आवसानी । क्षोभे पुरश्चरणी दिले फळ ॥३॥

4026. सेंदरींहेंदरी दैवते । कोण ती पुजी भुतखेते । आपुल्या पोटा जी रडते । मागती शिते अवदान ॥१॥ आपुले इच्छे आणिका पीडी । काय ते देईल बराडी । कळो ही आली तयाची जोडी । अल्प रोकडी बुद्धी अधिरा ॥धृपद॥ दासीचा पाहुनर उखिते । धणी देईल आपुल्या हाते । करुणाभाषणउचिते । हे तो रिते सतंत शक्तीहीन ॥२॥ काय ते थिल्लरीचे पाणी । ओठ न भिजे फिटे धणी । सीण तरी आदी आवसानी । क्षोभे पुरश्चरणी दिले फळ ॥३॥

4027. विषयओढी भुलले जीव । आता यांची कोण करील कीव । नुपजे नारायणी भाव । पावोनि ठाव नरदेह ॥१॥ कोण सुख धरिले संसारी । पडोनि काळाचे आहारी । माप या लागले शरीरी । झालियावरी सळे ओढिती ॥धृपद॥ बापुडी होतील शेवटी । आयुष्यासवे झालिया तुटी । भोगिले मागे पुढे ही कोटी । होईल भेटी जन्मासी ॥२॥ जुंतिले घाणा बांधोनि डोळे । मागे जोडी आर तेणेंही पोळे । चालिलो किती ते न कळे । दुःखे हारंबळे भूकतहान ॥३॥

4027. विषयओढी भुलले जीव । आता यांची कोण करील कीव । नुपजे नारायणी भाव । पावोनि ठाव नरदेह ॥१॥ कोण सुख धरिले संसारी । पडोनि काळाचे आहारी । माप या लागले शरीरी । झालियावरी सळे ओढिती ॥धृपद॥ बापुडी होतील शेवटी । आयुष्यासवे झालिया तुटी । भोगिले मागे पुढे ही कोटी । होईल भेटी जन्मासी ॥२॥ जुंतिले घाणा बांधोनि डोळे । मागे जोडी आर तेणेंही पोळे । चालिलो किती ते न कळे । दुःखे हारंबळे भूकतहान ॥३॥

4028. आले हो संसारा तुम्ही एक करा । मुक्तीमारग हळूचि धरा । काळदंड कुंभयातना थोरा । का रे अघोरा दचकसी ना ॥१॥ नाही त्या यमासि करुणा । बाहेर काढिता कुडी प्राणा । ओढाळ सापडे जैसे धान्या । चोर यातना धरिजेतो ॥२॥ नाही दिले पावइल कैसा । चालता पंथे तेणे वळसा । नसेल ठाउके ऐकतो कैसा । नेती बंद जैसा धरोनिया ॥३॥ क्षण एक नागीवा पायी । न चलवे तया करिता काही । ओढिती कांटवणा सोई । अग्निस्तंभ बाही कवटाळविती ॥४॥

4028. आले हो संसारा तुम्ही एक करा । मुक्तीमारग हळूचि धरा । काळदंड कुंभयातना थोरा । का रे अघोरा दचकसी ना ॥१॥ नाही त्या यमासि करुणा । बाहेर काढिता कुडी प्राणा । ओढाळ सापडे जैसे धान्या । चोर यातना धरिजेतो ॥२॥ नाही दिले पावइल कैसा । चालता पंथे तेणे वळसा । नसेल ठाउके ऐकतो कैसा । नेती बंद जैसा धरोनिया ॥३॥ क्षण एक नागीवा पायी । न चलवे तया करिता काही । ओढिती कांटवणा सोई । अग्निस्तंभ बाही कवटाळविती ॥४॥

4029. न बोलसी ते ही कळले देवा । लाजसी आपुलिया नावा । तुज मी घालीत नाही गोवा । भीड केशवा कासयाची ॥१॥ उतरी आपुला हा भार । मजशी बोलोनि उत्तर । माझा तुज नव्हे अंगीकार । मग विचार करीन मी ॥२॥ दात्या आणि मागत्यासी । धर्मनीति तरी बोलिली ऐसी । यथानुशक्ती ठाकेल तैसी । बाधी दोघासी विन्मुखता ॥३॥ म्हणोनि करितो मी आस । तुझिया वचनाची वास । धीर हा करूनि सायास । न टळे नेमास आपुलिया ॥४॥

4029. न बोलसी ते ही कळले देवा । लाजसी आपुलिया नावा । तुज मी घालीत नाही गोवा । भीड केशवा कासयाची ॥१॥ उतरी आपुला हा भार । मजशी बोलोनि उत्तर । माझा तुज नव्हे अंगीकार । मग विचार करीन मी ॥२॥ दात्या आणि मागत्यासी । धर्मनीति तरी बोलिली ऐसी । यथानुशक्ती ठाकेल तैसी । बाधी दोघासी विन्मुखता ॥३॥ म्हणोनि करितो मी आस । तुझिया वचनाची वास । धीर हा करूनि सायास । न टळे नेमास आपुलिया ॥४॥

4030. आता मी न पडे सायासी । संसारदुःखाचिये पाशी । शरण रिघेन संतांसी । ठाव पायापाशी मागेन त्या ॥१॥ न कळे संचित होते काय । कोण्या पुण्ये तुझे लाधती पाय । आता मज न विसंबे वो माय । मोकलूनि धाय विनवीतसे ॥२॥ बहुत जाचलो संसारे । मोहमायाजाळाच्या विखारे । त्रिगुण येताती लहरे । तेणे दुःखे थोरे आक्रंदलो ॥३॥ आणीक दुःखे सांगो मी किती । सकळ संसाराची स्थिती । न साहे पाषाण फुटती । भय काप चित्ती भरलासे ॥४॥

4030. आता मी न पडे सायासी । संसारदुःखाचिये पाशी । शरण रिघेन संतांसी । ठाव पायापाशी मागेन त्या ॥१॥ न कळे संचित होते काय । कोण्या पुण्ये तुझे लाधती पाय । आता मज न विसंबे वो माय । मोकलूनि धाय विनवीतसे ॥२॥ बहुत जाचलो संसारे । मोहमायाजाळाच्या विखारे । त्रिगुण येताती लहरे । तेणे दुःखे थोरे आक्रंदलो ॥३॥ आणीक दुःखे सांगो मी किती । सकळ संसाराची स्थिती । न साहे पाषाण फुटती । भय काप चित्ती भरलासे ॥४॥

4031. आता तुज कळेल ते करी । तारिसी तरि तारी मारी । जवळी अथवा दुरी धरी । घाली संसारी अथवा नको ॥१॥ शरण आलो नेणतपणे । भाव आणि भक्ती काहीच नेणे । मतिमंद सर्वज्ञाने । बहु रंक उणे रंकाहुनी ॥धृपद॥ मन स्थिर नाही माझिये हाती । इंद्रिये धावता नावरती । सकळ खुंटलिया युक्ती । शांति निवृत्ति जवळी नाही ॥२॥ सकळ निवेदिला भाव । तुझिये पायी ठेविला जीव । आता करी कळे तो उपाव । तूचि सर्व ठाव माझा देवा ॥३॥

4031. आता तुज कळेल ते करी । तारिसी तरि तारी मारी । जवळी अथवा दुरी धरी । घाली संसारी अथवा नको ॥१॥ शरण आलो नेणतपणे । भाव आणि भक्ती काहीच नेणे । मतिमंद सर्वज्ञाने । बहु रंक उणे रंकाहुनी ॥धृपद॥ मन स्थिर नाही माझिये हाती । इंद्रिये धावता नावरती । सकळ खुंटलिया युक्ती । शांति निवृत्ति जवळी नाही ॥२॥ सकळ निवेदिला भाव । तुझिये पायी ठेविला जीव । आता करी कळे तो उपाव । तूचि सर्व ठाव माझा देवा ॥३॥

4032. देवा तू कृपाकरुणासिंधु । होसी मायबाप आमचा बंधु । जीवनसिद्धी साधनसिंधु । तोडिसी भवबंधु काळपाश ॥१॥ शरणागता वज्रपंजर । अभयदाना तू उदार । सकळा देवा तू अगोचर । होसी अविकार अविनाश ॥धृपद॥ भागली स्तुति करिता फार । तेथे मी काय ते गव्हार । जाणावया तुझा विचार । नको अंतर देऊ आता ॥२॥ नेणे भाव परि म्हणवींतो तुझा । नेणे भक्ती परि करितो पूजा । आपुल्या नामाचिया काजा । तुज केशीराजा लागे धावणे ॥३॥

4032. देवा तू कृपाकरुणासिंधु । होसी मायबाप आमचा बंधु । जीवनसिद्धी साधनसिंधु । तोडिसी भवबंधु काळपाश ॥१॥ शरणागता वज्रपंजर । अभयदाना तू उदार । सकळा देवा तू अगोचर । होसी अविकार अविनाश ॥धृपद॥ भागली स्तुति करिता फार । तेथे मी काय ते गव्हार । जाणावया तुझा विचार । नको अंतर देऊ आता ॥२॥ नेणे भाव परि म्हणवींतो तुझा । नेणे भक्ती परि करितो पूजा । आपुल्या नामाचिया काजा । तुज केशीराजा लागे धावणे ॥३॥

4033. कोण सुख धरोनि संसारी । राहो सांग मज बा हरी । अवघ्या नाशिवंता परी । थिता दुरी अंतरसी ॥१॥ प्रथम केला गर्भीवास । काय ते सांगावे सायास । दुःख भोगिले नव ही मास । आलो जन्मास येथवरी ॥२॥ बाळपण गेले नेणता । तारुण्यदशे विषयव्यथा । वृद्धपणी प्रवर्तली चिंता । मरे मागुता जन्म धरी ॥३॥ क्षण एक तो ही नाही विसावा । लक्ष चौऱ्यांशी घेतल्या धावा ।

4033. कोण सुख धरोनि संसारी । राहो सांग मज बा हरी । अवघ्या नाशिवंता परी । थिता दुरी अंतरसी ॥१॥ प्रथम केला गर्भीवास । काय ते सांगावे सायास । दुःख भोगिले नव ही मास । आलो जन्मास येथवरी ॥२॥ बाळपण गेले नेणता । तारुण्यदशे विषयव्यथा । वृद्धपणी प्रवर्तली चिंता । मरे मागुता जन्म धरी ॥३॥ क्षण एक तो ही नाही विसावा । लक्ष चौऱ्यांशी घेतल्या धावा ।

4034. सुख या संतसमागमे । नित्य दुनावे तुझिया नामे । दहन होती सकळ कर्मे । सर्वकाळ प्रेमे डुल्लतसो ॥१॥ म्हणोनि नाही काही चिंता । तूचि आमुचा मातापिता । बहिणी बंधु आणि चुलता । आणिका गोता सर्वाठायी ॥२॥ ऐसा हा कळला निर्धार । मा माझा तुज न पडे विसर । अससी देऊनिया धीर । बाह्य अभ्यंतर मजजवळी ॥३॥ दुःख ते कैसे नये स्वप्नासी । भुक्तीमुक्ती झाल्या कामारी दासी । त्यांचे वर्म तू आम्हापाशी । सुखे राहिलासी प्रेमाचिया ॥४॥

4034. सुख या संतसमागमे । नित्य दुनावे तुझिया नामे । दहन होती सकळ कर्मे । सर्वकाळ प्रेमे डुल्लतसो ॥१॥ म्हणोनि नाही काही चिंता । तूचि आमुचा मातापिता । बहिणी बंधु आणि चुलता । आणिका गोता सर्वाठायी ॥२॥ ऐसा हा कळला निर्धार । मा माझा तुज न पडे विसर । अससी देऊनिया धीर । बाह्य अभ्यंतर मजजवळी ॥३॥ दुःख ते कैसे नये स्वप्नासी । भुक्तीमुक्ती झाल्या कामारी दासी । त्यांचे वर्म तू आम्हापाशी । सुखे राहिलासी प्रेमाचिया ॥४॥

4035. न पवे सन्निध वाटते चिंता । वरी या बहुतांची सत्ता । नुगवे पडत जातो गुंता । कर्मा बळिवंता सापडलो ॥१॥ बहु भार पडियेला शिरी । मी हे माझे मजवरी । उघड्या नागविलो चोरी । घरिंच्याघरी जाणजाणता ॥धृपद॥ तुज मागणे इतुले आता । मज या निरवावे संता । झाला कंठस्फोट आळविता । उदास आता न करावे ॥२॥ अति हा निकट समय । मग म्या करावे ते काय । दिवस गेलिया ठाकईल छाय । उरईल हाय रातिकाळी ॥३॥

4035. न पवे सन्निध वाटते चिंता । वरी या बहुतांची सत्ता । नुगवे पडत जातो गुंता । कर्मा बळिवंता सापडलो ॥१॥ बहु भार पडियेला शिरी । मी हे माझे मजवरी । उघड्या नागविलो चोरी । घरिंच्याघरी जाणजाणता ॥धृपद॥ तुज मागणे इतुले आता । मज या निरवावे संता । झाला कंठस्फोट आळविता । उदास आता न करावे ॥२॥ अति हा निकट समय । मग म्या करावे ते काय । दिवस गेलिया ठाकईल छाय । उरईल हाय रातिकाळी ॥३॥

4036. देवा तू आमचा कृपाळ । भक्तीप्रतिपाळ दीनवत्सल । माय तू माउली स्नेहाळ । भार सकळ चालविसी ॥१॥ तुज लागली सकळ चिंता । राखणे लागे वाकडे जाता । पुढती निरविसी संता । नव्हे विसंबता धीर तुज ॥२॥ आम्हा भय चिंता नाही धाक । जन्म मरण काही एक । जाला इहलोकी परलोक । आले सकळैकवैकुंठ ॥३॥ न कळे दिवस की राती । अखंड लागलीसे ज्योती । आनंदलहरीची गती । वर्णू मी किती तया सुखा ॥४॥

4036. देवा तू आमचा कृपाळ । भक्तीप्रतिपाळ दीनवत्सल । माय तू माउली स्नेहाळ । भार सकळ चालविसी ॥१॥ तुज लागली सकळ चिंता । राखणे लागे वाकडे जाता । पुढती निरविसी संता । नव्हे विसंबता धीर तुज ॥२॥ आम्हा भय चिंता नाही धाक । जन्म मरण काही एक । जाला इहलोकी परलोक । आले सकळैकवैकुंठ ॥३॥ न कळे दिवस की राती । अखंड लागलीसे ज्योती । आनंदलहरीची गती । वर्णू मी किती तया सुखा ॥४॥

4037. आता धर्माधर्मी काही उचित । माझे विचारावे हित । तुज मी ठाउका पतित । शरणागत परि झालो ॥१॥ येथे राया रंका एकी सरी । नाही भिन्नाभिन्न तुमच्या घरी । पावलो पाय भलत्या परी । मग बाहेरी न घालावे ॥धृपद॥ ऐसे हे चालत आले मागे । नाही मी बोलत वाउगे । आपुलिया पडिल्या प्रसंगे । कीर्ती हे जगे वाणिजेते ॥२॥ घालोनिया माथा बैसलो भार । सांडिला लौकिक वेव्हार । आधी हे विचारिली थार । अविनाश पर पद ऐसे ॥३॥

4037. आता धर्माधर्मी काही उचित । माझे विचारावे हित । तुज मी ठाउका पतित । शरणागत परि झालो ॥१॥ येथे राया रंका एकी सरी । नाही भिन्नाभिन्न तुमच्या घरी । पावलो पाय भलत्या परी । मग बाहेरी न घालावे ॥धृपद॥ ऐसे हे चालत आले मागे । नाही मी बोलत वाउगे । आपुलिया पडिल्या प्रसंगे । कीर्ती हे जगे वाणिजेते ॥२॥ घालोनिया माथा बैसलो भार । सांडिला लौकिक वेव्हार । आधी हे विचारिली थार । अविनाश पर पद ऐसे ॥३॥

4038. बरवे झाले आलो जन्मासी । जोड जोडिली मनुष्य देहा ऐसी । महा लाभाची उत्तम रासी । जेणे सुखासी पात्र होइजे ॥१॥ दिली इंद्रिये हात पाय कान । डोळे मुख बोलावया वचन । जेणे तू जोडसी नारायण । नासे जीवपण भवरोग ॥धृपद॥ तिळेंतीळ पुण्य सांचा पडे । तरि हे बहुता जन्मी जोडे । नाम तुझे वाचेसी आतुडे । समागम घडे संतांचा ॥२॥ ऐसिये पावविलो ठायी । आता मी कांई होऊ उतराई । येवढा जीव ठेवीन पायी । तू माझे आई पांडुरंगे ॥३॥

4038. बरवे झाले आलो जन्मासी । जोड जोडिली मनुष्य देहा ऐसी । महा लाभाची उत्तम रासी । जेणे सुखासी पात्र होइजे ॥१॥ दिली इंद्रिये हात पाय कान । डोळे मुख बोलावया वचन । जेणे तू जोडसी नारायण । नासे जीवपण भवरोग ॥धृपद॥ तिळेंतीळ पुण्य सांचा पडे । तरि हे बहुता जन्मी जोडे । नाम तुझे वाचेसी आतुडे । समागम घडे संतांचा ॥२॥ ऐसिये पावविलो ठायी । आता मी कांई होऊ उतराई । येवढा जीव ठेवीन पायी । तू माझे आई पांडुरंगे ॥३॥

4039. अल्प भाव अल्प मती । अल्प आयुष्य नाही हाती । अपराधाची वोळिलो मूर्ती । अहो वेदमूर्ती परियेसा ॥१॥ किती दोषा देऊ परिहार । गुणदोषे मळिले अंतर । आदि वर्तमान भविष्याकार । लागे अंतपार ऐसे नाही ॥धृपद॥ विविध कर्म चौऱ्याशी फेरा । त्रिविध भोग या शरीरा । कर्मकोठार पाजरा । जन्म जरा मरण साठवण ॥२॥ जीवा नाही कुडीचे लाहाते । ये भिन्नभिन्न पंच भूते । रचते खचते संचिते । असार रिते फलकट ॥३॥

4039. अल्प भाव अल्प मती । अल्प आयुष्य नाही हाती । अपराधाची वोळिलो मूर्ती । अहो वेदमूर्ती परियेसा ॥१॥ किती दोषा देऊ परिहार । गुणदोषे मळिले अंतर । आदि वर्तमान भविष्याकार । लागे अंतपार ऐसे नाही ॥धृपद॥ विविध कर्म चौऱ्याशी फेरा । त्रिविध भोग या शरीरा । कर्मकोठार पाजरा । जन्म जरा मरण साठवण ॥२॥ जीवा नाही कुडीचे लाहाते । ये भिन्नभिन्न पंच भूते । रचते खचते संचिते । असार रिते फलकट ॥३॥

4040. ऐसी हे गर्जवू वैखरी । केशवा मुकुंदा मुरारी । राम कृष्ण नामे बरी । हरी हरी दोष सकळ ॥१॥ जनार्दना जगजीवना । विराटस्वरूपा वामना । महृदादि मधुसूदना । भवबंधना तोडितिया ॥धृपद॥ चक्रपाणी गदाधरा । असुरमर्दना वीर्यवीरा । सकळमुगुटमणि शूरा । अहो दातारा जगदानिया ॥२॥ मदनमूर्ती मनमोहना । गोपाळगोपिकारमणा । नटनाटयकौशल्य कान्हा । अहो संपन्ना सर्वगुणे ॥३॥

4040. ऐसी हे गर्जवू वैखरी । केशवा मुकुंदा मुरारी । राम कृष्ण नामे बरी । हरी हरी दोष सकळ ॥१॥ जनार्दना जगजीवना । विराटस्वरूपा वामना । महृदादि मधुसूदना । भवबंधना तोडितिया ॥धृपद॥ चक्रपाणी गदाधरा । असुरमर्दना वीर्यवीरा । सकळमुगुटमणि शूरा । अहो दातारा जगदानिया ॥२॥ मदनमूर्ती मनमोहना । गोपाळगोपिकारमणा । नटनाटयकौशल्य कान्हा । अहो संपन्ना सर्वगुणे ॥३॥

4041. होतो ते चिंतीत मानसी । नवस फळले नवसी । जोडिते नारायणा ऐसी । अविट ज्यासी नाश नाही ॥१॥ धरिले जीवे न सोडी पाय । आले या जीवित्वाचे काय । कै हे पाविजेती ठाय । लाविली सोय संचिताने ॥धृपद॥ मज तो पडियेली होती भुली । चित्ताची अपसव्य चाली । होती मृगजळे गोवी केली । दृष्टि उघडली बरे झाले ॥२॥ आता हा सिद्धी पावो भाव । मध्ये चांचल्ये न व्हावा जीव । ऐसी तुम्हा भाकीतसे कीव । कृपाळुवा जगदानिया ॥३॥

4041. होतो ते चिंतीत मानसी । नवस फळले नवसी । जोडिते नारायणा ऐसी । अविट ज्यासी नाश नाही ॥१॥ धरिले जीवे न सोडी पाय । आले या जीवित्वाचे काय । कै हे पाविजेती ठाय । लाविली सोय संचिताने ॥धृपद॥ मज तो पडियेली होती भुली । चित्ताची अपसव्य चाली । होती मृगजळे गोवी केली । दृष्टि उघडली बरे झाले ॥२॥ आता हा सिद्धी पावो भाव । मध्ये चांचल्ये न व्हावा जीव । ऐसी तुम्हा भाकीतसे कीव । कृपाळुवा जगदानिया ॥३॥

4042. मज ते हांसतील संत । जीही देखियेली मूर्तीमंत । म्हणोनि उद्वेगले चित्त । आहाच भक्त ऐसे दिसे ॥१॥ ध्यानी म्या वर्णावेति कैसे । पुढे एकी स्तुति केली असे । तेथूनि जीव निघत नसे । ऐसिये आसे लागलोंसे ॥धृपद॥ कासया पाडिला जी धडा । उगाचि वेडा आणि वांकडा । आम्हा लेंकरांसि पीडा । एक मागे जोडा दुसर्‍याचा ॥२॥ सांगा कोणाचा अन्याय । ऐसे मी धरीतसे पाय । तू तव समचि सकळा माय । काय अन्याय एक माझा ॥३॥

4042. मज ते हांसतील संत । जीही देखियेली मूर्तीमंत । म्हणोनि उद्वेगले चित्त । आहाच भक्त ऐसे दिसे ॥१॥ ध्यानी म्या वर्णावेति कैसे । पुढे एकी स्तुति केली असे । तेथूनि जीव निघत नसे । ऐसिये आसे लागलोंसे ॥धृपद॥ कासया पाडिला जी धडा । उगाचि वेडा आणि वांकडा । आम्हा लेंकरांसि पीडा । एक मागे जोडा दुसर्‍याचा ॥२॥ सांगा कोणाचा अन्याय । ऐसे मी धरीतसे पाय । तू तव समचि सकळा माय । काय अन्याय एक माझा ॥३॥

4043. बरे झाले आजिवरी । नाही पडिलो मृत्युचे आहारी । वांचोन आलो येथवरी । उरले ते हरी तुम्हा समर्पण ॥१॥ दिला या काळे अवकाश । नाही पावले आयुष्य नाश । कार्‍या कारण उरले शेष । गेले ते भूस जावो परते ॥धृपद॥ बुडणे खोटे पावता थडी । स्वप्नी जाली ओढाओढी । नासली जागृतीची घडी । साच जोडी शेवटी गोड घास ॥२॥ तुह्मा पावविली हाक । तेणे निरसला धाक । तुमचे भाते हे कवतुक । जे शरणागत लोक रक्षावे ॥३॥

4043. बरे झाले आजिवरी । नाही पडिलो मृत्युचे आहारी । वांचोन आलो येथवरी । उरले ते हरी तुम्हा समर्पण ॥१॥ दिला या काळे अवकाश । नाही पावले आयुष्य नाश । कार्‍या कारण उरले शेष । गेले ते भूस जावो परते ॥धृपद॥ बुडणे खोटे पावता थडी । स्वप्नी जाली ओढाओढी । नासली जागृतीची घडी । साच जोडी शेवटी गोड घास ॥२॥ तुह्मा पावविली हाक । तेणे निरसला धाक । तुमचे भाते हे कवतुक । जे शरणागत लोक रक्षावे ॥३॥

4044. आता माझा नेणो परतो भाव । विसावोनि ठायी ठेविला जीव । सकळा लाभांचा हा ठाव । ऐसा वाव झाला चित्ताठायी ॥१॥ भांडवल गाठी तरि विश्वास । झालो तो झालो निश्चय दास । न पाहे मागील ते वास । पुढती सोस सेवेचाची ॥धृपद॥ आहे ते निवेदिले सर्व । मी हे माझे मोडियला गर्व । अकाळी काळ अवघे पर्व । झाला भरवसा कृपेलाभाचा ॥२॥ वेव्हारी वेव्हारा अनंत । नाही यावांचुनी जाणत । तरी हे समाधान चित्त । लाभहानी नाही येत अंतरा ॥३॥

4044. आता माझा नेणो परतो भाव । विसावोनि ठायी ठेविला जीव । सकळा लाभांचा हा ठाव । ऐसा वाव झाला चित्ताठायी ॥१॥ भांडवल गाठी तरि विश्वास । झालो तो झालो निश्चय दास । न पाहे मागील ते वास । पुढती सोस सेवेचाची ॥धृपद॥ आहे ते निवेदिले सर्व । मी हे माझे मोडियला गर्व । अकाळी काळ अवघे पर्व । झाला भरवसा कृपेलाभाचा ॥२॥ वेव्हारी वेव्हारा अनंत । नाही यावांचुनी जाणत । तरी हे समाधान चित्त । लाभहानी नाही येत अंतरा ॥३॥

4045. बरवे झाले लागलो कारणी । तुमचे राहिलो चरणी । फेडीन संतसंगती धणी । गर्जइल गुणी वैखरी ॥१॥ न वंचे शरीर सेवेसी । काया वाचा आणि मनेसी । झालो संताची अंदणी दासी । केला येविशी निर्धार ॥धृपद॥ जीवनी राखिला जिव्हाळा । झालो मी मजसी निराळा । पंचभूतांचा पुतळा । सहज लीळा वर्ततसे ॥२॥ जयाचे जया होईल ठावे । लाहो या साधियेला भावे । ऐसे होते राखियले जीवे । येथूनि देवे भोवंडुनी ॥३॥

4045. बरवे झाले लागलो कारणी । तुमचे राहिलो चरणी । फेडीन संतसंगती धणी । गर्जइल गुणी वैखरी ॥१॥ न वंचे शरीर सेवेसी । काया वाचा आणि मनेसी । झालो संताची अंदणी दासी । केला येविशी निर्धार ॥धृपद॥ जीवनी राखिला जिव्हाळा । झालो मी मजसी निराळा । पंचभूतांचा पुतळा । सहज लीळा वर्ततसे ॥२॥ जयाचे जया होईल ठावे । लाहो या साधियेला भावे । ऐसे होते राखियले जीवे । येथूनि देवे भोवंडुनी ॥३॥

4046. अवघ्या दशा येणे साधती । मुख्य उपासना सगुणभक्ती । प्रगटे हृदयींची मूर्ती । भावशुद्धी जाणोनिया ॥१॥ बीज आणि फळ हरींचे नाम । सकळ पुण्य सकळ धर्म । सकळा काळांचे हे वर्म । निवारी श्रम सकळ ही ॥धृपद॥ जेथे कीर्तन हे नामघोष । करिती निर्लज्ज हरीचे दास । सकळ वोथंबले रस । तुटती पाश भवबंधाचे ॥२॥ येती अंगा वसती लक्षणे । अंतरी देवे धरिले ठाणे । आपणचि येती तयांचे गुण । जाणे येणे खुंटे वस्तीचे ॥३॥

4046. अवघ्या दशा येणे साधती । मुख्य उपासना सगुणभक्ती । प्रगटे हृदयींची मूर्ती । भावशुद्धी जाणोनिया ॥१॥ बीज आणि फळ हरींचे नाम । सकळ पुण्य सकळ धर्म । सकळा काळांचे हे वर्म । निवारी श्रम सकळ ही ॥धृपद॥ जेथे कीर्तन हे नामघोष । करिती निर्लज्ज हरीचे दास । सकळ वोथंबले रस । तुटती पाश भवबंधाचे ॥२॥ येती अंगा वसती लक्षणे । अंतरी देवे धरिले ठाणे । आपणचि येती तयांचे गुण । जाणे येणे खुंटे वस्तीचे ॥३॥

4047. श्रीअनंता मधुसूदना । पद्मनाभा नारायणा । जगव्यापका जनार्दना । आनंदघना अविनाशा ॥१॥ सकळ देवाधिदेवा । कृपाळुवा जी केशवा । महानंदा महानुभवा । सदाशिवा सहजरूपा ॥धृपद॥ चक्रधरा विश्वंभरा । गरुडध्वजा करुणाकरा । सहस्रपादा सहस्रकरा । क्षीरसागरा शेषशयना ॥२॥ कमलनयना कमलापती । कामिनीमोहना मदनमूर्ती । भवतारका धरित्या क्षिती । वामनमूर्ती त्रिविक्रमा ॥३॥

4047. श्रीअनंता मधुसूदना । पद्मनाभा नारायणा । जगव्यापका जनार्दना । आनंदघना अविनाशा ॥१॥ सकळ देवाधिदेवा । कृपाळुवा जी केशवा । महानंदा महानुभवा । सदाशिवा सहजरूपा ॥धृपद॥ चक्रधरा विश्वंभरा । गरुडध्वजा करुणाकरा । सहस्रपादा सहस्रकरा । क्षीरसागरा शेषशयना ॥२॥ कमलनयना कमलापती । कामिनीमोहना मदनमूर्ती । भवतारका धरित्या क्षिती । वामनमूर्ती त्रिविक्रमा ॥३॥

4048. माझा तव खुंटला उपाव । जेणे तुझे आतुडती पाव । करू भक्ती तरि नाही भाव । नाही हाती जीव कवणेविशी ॥१॥ धर्म करू तरि नाही चित्त । दान देऊ तरि नाही वित्त । नेणे पुजो ब्राम्हण अतीत । नाही भूतदया पोटा हाती ॥२॥ नेणे गुरुदास्य संतसेवन । जप तप अनुष्ठान । नव्हे वैराग्य वनसेवन । नव्हे दमन इंद्रियांसी ॥३॥ तीर्थ करू तरि मन नये सवे । व्रत करू तरि विधि नेणे स्वभावे । देव जवळी आहे म्हणो मजसवे । तरि आपपरावे न वंचे ॥४॥

4048. माझा तव खुंटला उपाव । जेणे तुझे आतुडती पाव । करू भक्ती तरि नाही भाव । नाही हाती जीव कवणेविशी ॥१॥ धर्म करू तरि नाही चित्त । दान देऊ तरि नाही वित्त । नेणे पुजो ब्राम्हण अतीत । नाही भूतदया पोटा हाती ॥२॥ नेणे गुरुदास्य संतसेवन । जप तप अनुष्ठान । नव्हे वैराग्य वनसेवन । नव्हे दमन इंद्रियांसी ॥३॥ तीर्थ करू तरि मन नये सवे । व्रत करू तरि विधि नेणे स्वभावे । देव जवळी आहे म्हणो मजसवे । तरि आपपरावे न वंचे ॥४॥

4049. तरि म्या आळवावे कोणा । कोण हे पुरवील वासना । तुजवाचूनि नारायणा । लावी स्तना कृपावंते ॥१॥ आपुला न विचारी सिण । न धरी अंगसंगे भिन्न । अंगीकारिले राखे दीन । देई जीवदान आवडीचे ॥धृपद॥ माझिया मनासि हे आस । नित्य सेवावा ब्रम्हरस । अखंड चरणींचा वास । पुरवी आस याचकाची ॥२॥ माझिया संचिताचा ठेवा । तेणे हे वाट दाविली देवा । एवढा आदराचा हेवा । मागे सेवादान आवडीचे ॥३॥

4049. तरि म्या आळवावे कोणा । कोण हे पुरवील वासना । तुजवाचूनि नारायणा । लावी स्तना कृपावंते ॥१॥ आपुला न विचारी सिण । न धरी अंगसंगे भिन्न । अंगीकारिले राखे दीन । देई जीवदान आवडीचे ॥धृपद॥ माझिया मनासि हे आस । नित्य सेवावा ब्रम्हरस । अखंड चरणींचा वास । पुरवी आस याचकाची ॥२॥ माझिया संचिताचा ठेवा । तेणे हे वाट दाविली देवा । एवढा आदराचा हेवा । मागे सेवादान आवडीचे ॥३॥

4050. हेचि भवरोगाचे औषध । जन्म जरा तुटे व्याध । आणीक काही नव्हे बाध । करील वध षड्वर्गा ॥१॥ सांवळे रूप ल्यावे डोळा । सहा चौ अठरांचा मेळा । पदर लागो नेदी खळा । नाममंत्रमाळा विष्णुसहस्र ॥धृपद॥ भोजना न द्यावे अन्न । जेणे चुके अनुपान । तरीच घेतल्याचा गुण । होईल जाण सत्य भाव ॥२॥ नये निघो आपुलिया घरा । बाहेर लागो नये वारा । बहु बोलणे ते सारा । संग दुसरा वर्जावा ॥३॥

4050. हेचि भवरोगाचे औषध । जन्म जरा तुटे व्याध । आणीक काही नव्हे बाध । करील वध षड्वर्गा ॥१॥ सांवळे रूप ल्यावे डोळा । सहा चौ अठरांचा मेळा । पदर लागो नेदी खळा । नाममंत्रमाळा विष्णुसहस्र ॥धृपद॥ भोजना न द्यावे अन्न । जेणे चुके अनुपान । तरीच घेतल्याचा गुण । होईल जाण सत्य भाव ॥२॥ नये निघो आपुलिया घरा । बाहेर लागो नये वारा । बहु बोलणे ते सारा । संग दुसरा वर्जावा ॥३॥

4051. मागुता हाचि जन्म पावसी । भोगिले सुख दुःख जाणसी । हे तो न घडे रे सायासी । का रे अंध होसी जाणोनिया ॥१॥ लक्ष चौर्‍यांशी न चुके फेरा । गर्भवासी यातना थोरा । येउनि पडसी संदेहपुरा । वोळसा थोर मायाजाळी ॥२॥ पशु काय पापपुण्य जाणती । उत्तम मध्यम भोग भोगिती । काही एक उपजता मरती । बहिरी अंध होती पागुळ मुकी ॥३॥ नरदेह निधान लागले हाती । उत्तम सार उत्तम गती । देवचि होइन म्हणती ते होती । तरि का चित्ती न धरावे ॥४॥

4051. मागुता हाचि जन्म पावसी । भोगिले सुख दुःख जाणसी । हे तो न घडे रे सायासी । का रे अंध होसी जाणोनिया ॥१॥ लक्ष चौर्‍यांशी न चुके फेरा । गर्भवासी यातना थोरा । येउनि पडसी संदेहपुरा । वोळसा थोर मायाजाळी ॥२॥ पशु काय पापपुण्य जाणती । उत्तम मध्यम भोग भोगिती । काही एक उपजता मरती । बहिरी अंध होती पागुळ मुकी ॥३॥ नरदेह निधान लागले हाती । उत्तम सार उत्तम गती । देवचि होइन म्हणती ते होती । तरि का चित्ती न धरावे ॥४॥

4052. उभा देखिला भीमातीरी । कर मिरवले कटावरी । पाउले तरी समचि साजिरी । नाम तरी अनंत अतिगोड ॥१॥ शंख चक्रांकित भूषणे । जडितमेखळा चिद्रत्ने । पितांबर उटी शोभे गोरेपणे । लोपली तेणे रवितेज ॥२॥ श्रवणी कुंडले देती डाळ । दशांगुळी मुद्रिका माळ । दंत ओळी हिरे झल्लाळ । मुख निर्मळ सुखरासी ॥३॥ कटी कडदोरा वांकी वेळा । बाही बाहुवटे पदक गळा । मृगनाभी रेखिला टिळा । लवती डोळा विद्युल्लता ॥४॥

4052. उभा देखिला भीमातीरी । कर मिरवले कटावरी । पाउले तरी समचि साजिरी । नाम तरी अनंत अतिगोड ॥१॥ शंख चक्रांकित भूषणे । जडितमेखळा चिद्रत्ने । पितांबर उटी शोभे गोरेपणे । लोपली तेणे रवितेज ॥२॥ श्रवणी कुंडले देती डाळ । दशांगुळी मुद्रिका माळ । दंत ओळी हिरे झल्लाळ । मुख निर्मळ सुखरासी ॥३॥ कटी कडदोरा वांकी वेळा । बाही बाहुवटे पदक गळा । मृगनाभी रेखिला टिळा । लवती डोळा विद्युल्लता ॥४॥

4053. दास्य करी दासांचे । उणे न साहे तयांचे । वाढिले ठायीचे । भाणे टाकोनिया धावे ॥१॥ ऐसा कृपेचा सागर । विटे उभा कटी कर । सर्वस्वे उदार । भक्तांलागी प्रगटे ॥धृपद॥ हृदयी श्रीवत्सलांछन । मिरवी भक्तांचे भूषण । नाही तयाचा सीण । सुख धरिले लातेचे ॥२॥ सत्यभामा दान करी । उजुर नाही अंगीकारी । सेवकाच्या शिरी । धरूनि चाले पादुका ॥३॥

4053. दास्य करी दासांचे । उणे न साहे तयांचे । वाढिले ठायीचे । भाणे टाकोनिया धावे ॥१॥ ऐसा कृपेचा सागर । विटे उभा कटी कर । सर्वस्वे उदार । भक्तांलागी प्रगटे ॥धृपद॥ हृदयी श्रीवत्सलांछन । मिरवी भक्तांचे भूषण । नाही तयाचा सीण । सुख धरिले लातेचे ॥२॥ सत्यभामा दान करी । उजुर नाही अंगीकारी । सेवकाच्या शिरी । धरूनि चाले पादुका ॥३॥