वारकरी रोजनिशी

1315. माझे जड भारी । आता अवघे तुम्हावरी ॥१॥ जालो अंकित धंकिला । तुमचा मुकलो मागिला ॥धृपद॥ करितो जे काम । माझी सेवा तुझे नाम ॥२॥ तुका पाया लागे । काही नेदी ना न मगे ॥३॥

1315. सावध सावध राजाई हो सुखे | नामयाने दुःख निरसिले ॥१॥ संसार सांते या येऊनि भाग्याचा छंद विठ्ठलाचा लागला यासी ॥२॥ याचे नाम ऐसे न दिसे त्रिभुवनी | नायको दुजे कर्णी नाम्या ऐसे ॥३॥ वैष्णवांचे गजर टाळघोष दिडी | उभयता ब्रह्मांडी घोष गेला ॥४॥

1315. नामपाठे सोपान समबुद्धि झाला । विश्रांती पावला संवत्सरी ॥१॥ मुख्य ब्रह्मा तो नामपठ वंदी । इतर तरणे उपाधीपासोनियां ॥२॥ जनार्दनाचा एका कांही नेणे देखा । नामपाठे सुखा सुख झाले ॥३॥

1315. तोचि वणिती आनंद । परमानंद अंतरीचा ॥१॥ जनी लावावया गोडी । कीर्ति परवडी पोकरिती ॥२॥

1316. तुम्ही आम्ही भले आता । जालो चिंता काशाची ॥१॥ आपुलाले आलो स्थळी । मौन कळी वाढेना ॥धृपद॥ सहज जे मनी होते । ते उचिते घडले ॥२॥ तुका म्हणे नसते अंगा । येत संगा सारिखे ॥३॥

1316. परियेसी रुक्माई जैसा बैसला पाटी | दैन्य मे न सोडी काय करू ॥१॥ सदैवाच्या स्त्रिया अलंकारमंडित | मजवरी नाही प्रीत काय करू ॥२॥ दरिद्र विश्रांति घातली वो कैसी | सांगो कोणापाशी माउलिये ॥३॥ एकी दिव्य वस्त्रे नेसल्या परिकर | मज खंडे जर्जर मिळालेसे ॥४॥

1316. नामपाठे मुक्त मुक्ताई पै झाली । हृदयी आटली नामपाठे ॥१॥ देहादेहे सर्व निरसिले चार्‍ही । नामपाठ वरी मुक्त झाले ॥२॥ जनार्दनाचा एका बोले करुणावचनीं । नामपाठ झणी विसरु नका ॥३॥

1316. तेचि संत तेचि संत । ज्यांचा हेत विठठली ॥१॥ नेणती काही टाणेटोणे । नामस्मरणे वाचुनी ॥२॥

1317. चित्ता ऐसी नको देऊ आठवण । जेणे देवाचे चरण अंतरे ते ॥१॥ आलिया वचन रामनामध्वनि । ऐकावी कानी ऐसी गोडी ॥धृपद॥ मत्सराचा ठाव शरीरी नसावा । लाभेंविण जीवा दुःख देतो ॥२॥ तुका म्हणे राहे अंतर शीतळ । शांतीचे ते बळ क्षमा अंगी ॥३॥

1317. शिकवा हो रुक्माई आपुलिया कांता | का आम्हा अनाथा कष्टवितो ॥१॥ जन्मोनिया आमुची पुरविली पाठी | मोडिली राहाटी संसाराची ॥२॥ आता आम्ही काय करणे माउलिये | बैसू सावलिये कवणाचिये ॥३॥ माझ्या भ्रतारासी लावियेला चाळा | क्षण जी वेगळा न करी त्यासी ॥४॥

1317. नामपाठे निवृत्ति पावला विश्रांती । नामपाठे शांति कर्माकर्मीं ॥१॥ म्हणोनि प्रेमभावे नामपाठ गावें । आलिंगन द्यावे संतचरण ॥२॥ जनार्दनाचा एका चिंता नामपाठ । मोक्षमार्ग वाट सोपा जगा ॥३॥

1317. तेथे माझे कायसे बोल । संत सखोल संवाद ॥१॥ आइकताचि समाधान । होतेसे उन्मत मनाचे ॥२॥

1318. कोण पुण्य कोण गाठी । ज्यासी ऐसीयांची भेटी ॥१॥ जीही हरी धरिला मनी । दिले संसारासी पाणी ॥धृपद॥ कोण हा भाग्याचा । ऐसियाची बोले वाचा ॥२॥ तुका म्हणे त्याचे भेटी । होय संसाराची तुटी ॥३॥

1318. अंगोळिये विठा कडियेसी नारा | राजाई पंढरपुरा चालियेली ॥१॥ भिवरा संपूर्ण जातसे भरवेली | राजाई बोलली कैसे जाले ॥२॥ एकली मी बाळे काय करू आता | आहा पंढरिनाथा काय केले ॥३॥ एक बांधिले पाठीसी दुजे बांधिले पोटासी | वेणुनादापाशी वाहावत गेली ॥४॥

1318. नामपाठ मच्छिद्र गोरक्षातें बोधी । तोडिली उपाधी चौदेहांची ॥१॥ नामपाठ मोक्ष मार्ग तो सर्वदा । वाचे गाता बाधा नोहे कांही ॥२॥ जनार्दनाचा एका द्वैताविरहित । नामपाठ गात सर्वभावे ॥३॥

1318. देखती ते विठ्ठल रुप । वाचे विठ्ठल नामजप ॥१॥ तेहि विठ्ठल झाले अंगे । मोहममताविषयत्यागे ॥२॥

1319. तरिच हा जीव संसारी उदास । धरिला विश्वास तुम्हा सोई ॥१॥ एके जातीविण नाही कळवळा । ओढली गोपाळा सूत्रदोरी ॥धृपद॥ फुटतसे प्राण क्षणांच्या विसरे । हे तो परस्परे सारिखेचि ॥२॥ तुका म्हणे चित्ती राखिला अनुभव । तेणे हा संदेह निवारिला ॥३॥

1319. नामदेवा घरी पाहुणे मेहुणे आले दोघेजण पंढरिसी ॥१॥ राजाईने बंधु देखुनि दृष्टिसी उल्हास मानसी थोर जाला ॥२॥ कडकडूनि भेटि लोभाची आवडी | टाकली घोंगडी बसावया ॥३॥ भ्रतार लागले विठोबाचे ध्यानी I संसाराची मनी आस्था नाही ॥४॥

1319. नामदेवा घरी पाहुणे मेहुणे आले दोघेजण पंढरिसी ॥१॥ राजाईने बंधु देखुनि दृष्टिसी उल्हास मानसी थोर जाला ॥२॥ कडकडूनि भेटि लोभाची आवडी | टाकली घोंगडी बसावया ॥३॥ भ्रतार लागले विठोबाचे ध्यानी I संसाराची मनी आस्था नाही ॥४॥

1319. नामपाठे गोरक्ष वोळगला गहिनी । दाविली उन्मनी सर्वकाळ ॥१॥ समाधि आसन सैरा ते बोल । नामपाठ मोल अभ्यासिलें ॥२॥ जनार्दनाचा एका नेणे तो उन्मनी । सदा संतचरणी मिठी घाली ॥३॥

1319. देखती लोचनी । निजात्मया अनुदिनी ॥१॥ त्यांच्‍या भाग्याचा तो महिमा । नेणे चतुर्मुख ब्रम्हा ॥२॥

1320. किती विवंचना करीतसे जीवी । मन धावडवी दाही दिशा ॥१॥ कोणा एका भावे तुम्ही अंगीकार । करावा विचार याच साठी ॥धृपद॥ इतर ते आता लाभ तुच्छ जाले । अनुभवा आले गुणागुण ॥२॥ तुका म्हणे लागो अखंड समाधि । जावे प्रेमबोधी बुडोनिया ॥३॥

1320. राजाई ते पुसे अहो नामयाला | करा जेवायला कांही यासी ॥१॥ प्रातःकाळी घरी सारूनि भोजन | आले ते चालून माझे भेटी ॥२॥ नामा म्हणे कांते दशमी एक भुक्ति भोजन निश्चिती करू नये ॥३॥ उदईक हरिदिनी उपवास जागरण | ऐकावे कीर्तन चार प्रहर ॥४॥

1320. राजाई ते पुसे अहो नामयाला | करा जेवायला कांही यासी ॥१॥ प्रातःकाळी घरी सारूनि भोजन | आले ते चालून माझे भेटी ॥२॥ नामा म्हणे कांते दशमी एक भुक्ति भोजन निश्चिती करू नये ॥३॥ उदईक हरिदिनी उपवास जागरण | ऐकावे कीर्तन चार प्रहर ॥४॥

1320. नामपाठे गहिनी निवृत्ति वोळला । उघड तो केला परब्रह्मा ॥१॥ नामपाठ ब्रह्मा नामपाठ ब्रह्मा । आणिक नेणे कर्म वर्म नामेंविण ॥२॥ जनार्दनाचा एका सेवेसी नटला । नामपाठे केला जनार्दन ॥३॥

1320. देखोनिया त्याचा अंतर्भाव । वोळला देव कृपासिंधु ॥१॥ येऊनि जवळी ह्रदयी धरी । आणि मुखी भरी ब्रम्हारस ॥२॥

1321. दिकची या नाही संसारसंबंधा । तुटेना या बाधा भवरोगाची ॥१॥ तांतडीत करी म्हणऊनि तांतडी । साधिली ते घडी सोनियाची ॥धृपद॥ संकल्पाच्या बीजे इंद्रियांची चाली । प्रारब्ध ते घाली गर्भवासी ॥२॥ तुका म्हणे बीजे जाळुनी सकळ । करावे गोपाळ आपुले भाट ॥३॥

1321. ऐसी चिंताक्रांत मनी दुःख धरिले | म्हणे का बाये दिधले ऐशियासी ॥१॥ खाया ना जेवाया लेया ना नेमाया | दैन्य भोगावया आले जन्मा ॥२॥ जयाचि करी भक्ति त्याचेचि करणे | घरोघरी हिंडणे न चुके माझे ॥ | ३ ॥ लाज सांडूनिया निलाजरा जाला | मूड पडसूड मारिला जोग ज्याने ॥४॥

1321. ऐसी चिंताक्रांत मनी दुःख धरिले | म्हणे का बाये दिधले ऐशियासी ॥१॥ खाया ना जेवाया लेया ना नेमाया | दैन्य भोगावया आले जन्मा ॥२॥ जयाचि करी भक्ति त्याचेचि करणे | घरोघरी हिंडणे न चुके माझे ॥ | ३ ॥ लाज सांडूनिया निलाजरा जाला | मूड पडसूड मारिला जोग ज्याने ॥४॥

1321. देता काहीचि न घेती । भुक्ति मुक्ति रिध्दीसिध्दी ॥१॥ म्हणोनिया संकट थोर । वाटे दुस्तर मज यांचे ॥२॥

1322. आता होइन धरणेकरी । भीतरीच कोंडीन ॥१॥ नाही केली जीवेसाठी । तो का गोष्टी रुचे ते॥धृपद॥ आधी निर्धार तो सार । मग भार सोसेना ॥२॥ तुका म्हणे खाऊ जेऊ । नेदुं होऊ वेगळा ॥३॥

1322. वराईची गोणी कळली राजाईसी नामा ब्राह्मणांसी बोलाविती ॥१॥ इतक्यामध्ये होन मडकेंभर काढिले | गोणी ते शिविली होती तैसी ॥२॥ द्विज मेळवुनि आला नामदेव वांटियेले सर्व द्रव्य त्याने ॥३॥ नामा म्हणे द्रव्य ज्याचे त्या दिधले | ऋण ते ठेविले नाही कांही ॥४॥

1322. वराईची गोणी कळली राजाईसी नामा ब्राह्मणांसी बोलाविती ॥१॥ इतक्यामध्ये होन मडकेंभर काढिले | गोणी ते शिविली होती तैसी ॥२॥ द्विज मेळवुनि आला नामदेव वांटियेले सर्व द्रव्य त्याने ॥३॥ नामा म्हणे द्रव्य ज्याचे त्या दिधले | ऋण ते ठेविले नाही कांही ॥४॥

1322. नामपाठे गुण झाले पै त्रिगुण । अनाम लक्षण नामपाठे ॥१॥ सैरा सैराट धांवे जे वाटा । तयाच्या चेष्टा न चलती तेथे ॥२॥ जनार्दनाचा एका एकपणे बोधिला । जनार्दन वोळला कामधेनु ॥३॥

1322. देता काहीचि न घेती । संत उदासीन चित्ती ॥१॥ त्रैलोक्यींचा मानधन । नावडे तया देवाविण ॥२॥

1323. होईल तरि पुसापुसी । उत्तर त्यासी योजावे ॥१॥ तोवरी मी पुढे काही । आपुले नाही घालीत ॥धृपद॥ जाणेनिया अंतर देव । जेव्हा भेव फेडील ॥२॥ तुका म्हणे धरिल हाती । करील खंती वेगळे ॥३॥

1323. 'नामा म्हणे स्त्रिये अनुचित केले | का माझ्या शिणविले विठोबाशी ॥१॥ निदेच्या उत्तरी निषेधिले मज वाटली त्या लाज मायबापा ॥२॥ मग तो माझा स्वामी जाला वेषधारी | तुजलागी सुंदरी पुढारला ॥३॥ रत्नजडित मुगुट सत्वर फेडोनि | आलासे वेढोनी शुभ्र शेला ॥४॥

1323. 'नामा म्हणे स्त्रिये अनुचित केले | का माझ्या शिणविले विठोबाशी ॥१॥ निदेच्या उत्तरी निषेधिले मज वाटली त्या लाज मायबापा ॥२॥ मग तो माझा स्वामी जाला वेषधारी | तुजलागी सुंदरी पुढारला ॥३॥ रत्नजडित मुगुट सत्वर फेडोनि | आलासे वेढोनी शुभ्र शेला ॥४॥

1323. नामपाठे क्रिया नामपाठे कर्म । नामपाठे वर्म हाता येत ॥१॥ तो हा सोपा योग नामपाठ वाचे । न करी सायासांचे वर्म कांही ॥२॥ जनार्दनाचा एका भक्तीसी भुलला । मोकळा मार्ग केला नामपाठे ॥३॥ नामपाठमार्ग-गीताज्ञानेश्वरीपाठ व एकाग्र मनानें अखंड नामोच्चार

1323. देश काळ वर्तमान । तया नाढळेचि भिन्न ॥१॥ जया कृपावंत माय । विठाई कवळुनी राहे ॥२॥

1324. हा तो नव्हे काही निराशेचा ठाव । भले पोटी वाव राखिलिया ॥१॥ विश्वंभरे विश्व सामावले पोटी । तेथे चि सेवटी आम्ही असो ॥धृपद॥ नेणता चिंतन करितो अंतरी । तेथे अभ्यंतरी उमटेल ॥२॥ तुका म्हणे माझ्या स्वामी अबोलणा । पुरवू खुणे खुणा जाणतसो ॥३॥

1324. दोन्ही जोडुनि कर माथा ठेवी चरणी | म्हणे परिसा विनवणी स्वामी माझी ॥१॥ मी तंव अज्ञान न कळे तुमचा महिमा अपराध क्षमा करा माझा ॥२॥ अंतरींची खूण कांही सांगा मज | जे तुम्ही हृदयी बीज धरूनि असा ॥३॥ जेणे सुखे तुमचे चित्त निरंतर | आनंदे निर्भर संदा असा ॥४॥

1324. दोन्ही जोडुनि कर माथा ठेवी चरणी | म्हणे परिसा विनवणी स्वामी माझी ॥१॥ मी तंव अज्ञान न कळे तुमचा महिमा अपराध क्षमा करा माझा ॥२॥ अंतरींची खूण कांही सांगा मज | जे तुम्ही हृदयी बीज धरूनि असा ॥३॥ जेणे सुखे तुमचे चित्त निरंतर | आनंदे निर्भर संदा असा ॥४॥

1324. नामपाठमार्ग - अभंग १३२४ ते १३७३ नामपाठे ओहं सोहं कोहं खादले । परब्रह्मा लक्षिलें नामपाठे ॥१॥ अहं अहंपण सोहं सोहंपण । नाम हेंचि खूण नामपाठे ॥२॥ जनार्दनाचा एका कोहंपणा वेगळा । जनार्दने कुर्वाळिला अभय दानी ॥३॥

1324. देव अंगे निराभास । भक्त रुपस चांगला ॥१॥ म्हणोनिया ते आणिती रुपा । दर्पणी पहा पा जेवी नभ ॥२॥

1325. निष्ठुर तो दिसे निराकारपणे । कोवळा सगुणे प्रतिपाळी ॥१॥ केला च करावा केला कइवाड । होईल ते गोड न परते ॥धृपद॥ मथिलिया लागे नवनीत हाता । नासे वितिळता आहाच ते ॥२॥ तुका म्हणे आता मनाशी विचार । करावा तो सार एकचित्ते ॥३॥

1325. नामपाठ गीता नामपाठ गीता । नाम पाठ गीता गाय सदा ॥१॥ हाचि बोध सोपा अर्जुना उपदेश । नामपाठे क्लेश सर्व गेले॥२॥ जनार्दनाचा एका वाचे गाये गीता । हारपली चिंता जन्मरण ॥३॥

1325. देवाचे वर्म सापडला भाव । नवजाये जवळुनी आडकला देव ॥१॥ देव म्हणे माझी नव्हेचि सुटका । भावेविण म्हणती देवोचि लाटिका ॥२॥

1326. बहु देवा बरे जाले । नसते गेले सोवळे ॥१॥ धोवटाशी पडिली गाठी । जगजेठीप्रसादे ॥धृपद॥ गादल्याचा जाला झाडा । गेली पीडा विकल्प ॥२॥ तुका म्हणे वरावरी । निर्मळ करी निर्मळा ॥३॥

1326. नामपाठे गीता ज्ञानेश्वरी होय । स्मरे तू निर्भय ज्ञानदेवी ॥१॥ नामपाठे सोपीं अक्षरे ती उच्चार । ज्ञानेश्वरी उच्चार करी वाचे ॥२॥ जनार्दनाचा एका ज्ञानेश्वरवरी ध्याय । तेणे मुक्त होय युगायुगीं ॥३॥

1326. देवासाठी घेउनी जोग । अवघचि भोग त्यजियला ॥१॥ तेचि एक बळिये गाढे । कांपे त्यापुढे कळिकाळ ॥२॥

1327. स्वामित्वाची वर्मे असोनि जवळी । वाहो जावे मोळी गुणासवे ॥१॥ काबाडापासूनि सोडवा दातारा । काही नका भारा पात्र करू ॥धृपद॥ धनवंत्र्याचिये अंगी सत्ताबळ । व्याधि तो सकळ तोडावया ॥२॥ तुका म्हणे आले मोड्यासी कोंपट । सांडोव्याची वाट विसरावी ॥३॥

1327. नामपाठ ज्ञानदेवी नामपाठ तू करी । चुकें वेरझारी चौर्‍यांशीची ॥१॥ ऐसे वर्म सोपे सांगो जगा गुज । ज्ञानेश्वरी निजीं जपों आधी ॥२॥ जनार्दनाचा एका चरणी विनटला । धन्य धन्य झाला ज्ञानदेवी ॥३॥

1327. दृढ विश्वासे हरिसी भजता सायुज्यता पावले ॥१॥ ऐसे भक्त नेणो किती । झाले वानिती पुराणे ॥२॥

1328. ॠणाच्या परिहारा जालो वोळगणा । द्यावी नारायणा वासलाती ॥१॥ जालो उतराई शरीरसंकल्पे । चुको द्यावी पापे सकळ ही ॥धृपद॥ आजिवरी होतो धरूनि जिवासी । व्याजे कासाविसी बहु केले ॥२॥ तुका म्हणे मना आणिला म्या भाव । तुमचा तेथे ठाव आहे देवा ॥३॥

1328. नामपाठे वर्म वेदींचे ते कळे । नाम पाठबळें शास्त्रबोध ॥१॥ या दोहींचेंवर्म ज्ञानदेवी जाणा । जपे का रे जना हृदयी सदा ॥२॥ जनार्दनाचा एक विनित हो उनी । आठवितो मनी ज्ञानदेवा ॥३॥

1328. दृश्य नेणती आभास । अवघा बहमींचा प्रकाश ॥१॥ तया नाही दुजी परी । एकावीण उरली हरी ॥२॥

1329. येणे पागे पायापाशी । निश्चयेसी राहेन ॥१॥ सांगितली करीन सेवा । सकळ देवा दास्यत्व ॥धृपद॥ बंधनाची तुटली बेडी । हे चि जोडी मग आम्हा ॥२॥ तुका म्हणे नव्हे क्षण । पायाविण वेगळा ॥३॥

1329. नामपाठे संदेह सर्व हा जाईल । गामपाठ गाईल प्रेमभावे ॥१॥ नामपाठ सोपा नामपाठ सोपा । अहर्निशी बापा जप करी ॥२॥ जनार्दनाचा एका ठेउनी विश्वास । नामपाठ निजध्यास करी सदा ॥३॥

1329. धन्य त्याचा शुध्‍द भावो । आरधिला देवो पंढरीचा ॥१॥ धन्य त्यांचे जन्मकर्म । गाईले नाम विठोबाचे ॥२॥

1330. आपुल्या आपण उगवा लिगाड । काय माझे जड करुन घ्याल ॥१॥ उद्धारासी काय उधाराचे काम । वाढवूंचि श्रम नये देवा ॥धृपद॥ करा आता मजसाठी वाड पोट । ठावे नाही तंटे झाले लोकी ॥२॥ तुका म्हणे बाकी झडलियावरी । न पडे वेव्हारी संचिताचे ॥३॥

1330. नामपाठ साधन याहुनी आहे कोण । कासयासी पेणे स्वर्गवास ॥१॥ जन्म देई देवा जन्म देई देवा । गाईन मी देवा नामपाठ ॥२॥ जनार्दनाचा एका बोलतसे वाणी । नामपाठे जनी जनार्दन ॥३॥

1330. धरिती ज्या हाती संत कृपावंत । पाळी पंढरीनाथ लळा त्याचा ॥१॥ न विसंबे त्या घडी पळ युग मानी । दिसो नेदी जनी किविलवाणे ॥२॥

1331. सर्व संगी विट आला । तू एकला आवडसी ॥१॥ दिली आता पायी मिठी । जगजेठी न सोडी ॥धृपद॥ बहु जालो खेदक्षीण । येणे सीण तो नासे ॥२॥ तुका म्हणे गंगेवास । बहु त्या आस स्थळाची ॥३॥

1331. नामपाठ युक्ति भाविकां प्रतीती । लोभिया विरक्ती नामपाठे ॥१॥ नामपाठे याग नामपाठ योग । नामपाठे भोग सरे आधी ॥२॥ जनार्दनाचा एका भोगातीत झाला । म्हणोनि वोळला जनार्दन ॥३॥

1331. न करितीचि काही वाणी । देता पुरविती आयणी ॥१॥ म्हणती घ्या रे घ्या निज मुखे । अवघ्या एकचि धन सारिखे ॥२॥

1332. शीतळ ते शीतळाहुनी । पायवणी चरणींचे ॥१॥ सेवन हे शिरसा धरी । अंतरी ही वरदळा ॥धृपद॥ अवघे चि नासी पाप । तीर्थ बाप माझ्याचे ॥२॥ बैसोनिया तुका तळी । त्या कल्लोळी डौरला ॥३॥

1332. नामपाठे मोक्ष पाविजे तत्त्वता । आणिक ते आता साधन नाही ॥१॥ नामपाठ सार नामपाठ सार । न करी विचार आणिक दुजा ॥२॥ जनार्दनाचा एका नामपाठ गाय । आदरे नाचताहे संतापुढें ॥३॥

1332. नव्हे हे सांगितली मात । महिमाचि अदभुत सद्गुरुचा ॥१॥ जीवा जीवपणा वंग । तोडूनि अभंगु ब्रम्ह करी ॥२॥

1333. गोदे कांठी होता आड । करूनि कोड कवतुके ॥१॥ देखण्यांनी एक केले । आइत्या नेले जिवनापे ॥धृपद॥ राखोनिया होतो ठाव । अल्प जीव लावूनि ॥२॥ तुका म्हणे फिटे धनी । हे सज्जनी विश्रांति ॥३॥

1333. नामपाठे संत पावले विसांवा । आणिक नाही ठेवा दुजा कांही ॥१॥ नामपाठे सिद्धि येईल हाता । मोक्षमार्ग तत्त्वता नामपाठे ॥२॥ जनार्दनाचा एका नामपाठे तरला । उद्धार तो केला जडजीवां ॥३॥

1333. नव्हो अविश्वासी तैसे । आधम जैसे कृतघ्न ॥१॥ केले उपकार ते संती । आठवू चित्ती प्रीतीने ॥२॥

1334. न पाहे माघारे आता परतोनि । संसारापासूनि विटला जीव ॥१॥ सामोरा येऊनि कवळी दातारा । काळाचा हाकारा न साहावे ॥धृपद॥ सावधान चित्त होईल आधारे । खेळता ही बरे वाटईल ॥२॥ तुका म्हणे कंठ दाटला या सोसे । न पवेचि कैसे जवळी हे ॥३॥

1334. नामपाठे युक्ती साधन समाप्ती । नोहे दुजी प्रीति नामपाठे ॥१॥ आणिक खटपट कासया बोभाट । नामपाठ वाट वैकुंठाची ॥२॥ जनार्दनाचा एका नामपाठे रंगला । आनंदें वहिला नाचतसे ॥३॥

1334. नाठवीता स्वये दयावी आठवण । ते तो आहे खूण सद्गुरुची ॥१॥ ऐशिया प्रकारे बोधविता शिष्या । अंतरी प्रकाशा काय उणे ॥२॥

1335. मथनीचे नवनीत । सर्व हितकारक ॥१॥ दंडवत दंडा परी । मागे उरी नुरावी ॥धृपद॥ वचनाचा तो पसरुं काई । तांतडी डोईपाशींच ॥२॥ तुका म्हणे जगजेठी । लावी कंठी उचलूनि ॥३॥

1335. नामपाठ मंत्र सर्वांत पै श्रेष्ठ । तेणे ते वैंकुठ सरते केले ॥१॥ नामपाठे साधे साधन तत्त्वता । मोक्ष सायुज्यता हाता लागें ॥२॥ जनार्दनाचा एका प्रेमे नाम गाय । उभारुनी बाह्म सांगतसे ॥३॥

1335. नामधारक हरीचे दास । करिती नाश पापांचा ॥१॥ वसती त्यांच्या सहवासे ते । होताती सरते वैकुंठी ॥२॥

1336. अवचितचि हाती ठेवा । दिला सेवा न करिता ॥१॥ भाग्य फळले जाली भेटी । नेघे तुटी यावरी ॥धृपद॥ दैन्य गेले हरली चिंता । सदैव आता यावरी ॥२॥ तुका म्हणे वाटा जाला । बोलोंबोला देवासी ॥३॥

1336. नामपाठ करिता आनंद मानसें । योगयाग राशी पाया लागे ॥१॥ आनंदे आवडी नामपाठ गाय । उभा तारिता बाह्मा जना ॥२॥ जनार्दनाचा एका सांगे जगाप्राती । नामपाठे विश्रांती होईल जना ॥३॥

1336. नाही तरि संत झकवित कोणा । थोर लहाना सारखेचि ॥१॥ नाही तेथे काने कोचे । उघडया वाचे उच्चार ॥२॥

1337. समर्थाची धरिली कास । आता नाश काशाचा ॥१॥ धावे पावे करीन लाहो । तुमचा आहो विठ्ठला ॥धृपद॥ न लगे मज पाहाणे दिशा । हाकेसरिसा ओढसी ॥२॥ तुका म्हणे नव्हे धीर । तुम्हा स्थिर दयेने ॥३॥

1337. नामपाठ पसारा घे रे मुखें सदा । कळिकाळाची बाधा तुज नोहे ॥१॥ नाम ते सोपे नाम ते सोपे । नाम ते सोपे विठ्ठलाचें ॥२॥ जनार्दनाचा एका नामपाठ वाणी । कीर्ति त्रिभुवनी नाममाठें ॥३॥

1337. नाही भिन्नत्व उरले । अवघ्या अंगे अवघे झाले ॥१॥ नेणती ते मानामान । जन तैसे तया वन ॥२॥

1338. करू तैसे पाठांतर । करुणाकर भाषण ॥१॥ जिही केला मूर्तीमंत । ऐसा संतप्रसाद ॥धृपद॥ सोज्ज्वळ केल्या वाटा । आइत्या नीटा मागीलां ॥२॥ तुका म्हणे घेऊ धावा । करू हावा ते जोडी ॥३॥

1338. नामपाठ कसवटी अखंड ज्याचे मुखी । तोचि झाला इहीं जनी ॥१॥ नामपाठ धन्य नामपाठ धन्य । नामपाठ धन्य कालीमाजीं ॥२॥ जनार्दनाचा एका नामपाठे मिरविला । श्रीरंग वरला नामपाठे ॥३॥

1338. नित्य कथाश्रवणी प्रीती । चित्तवृत्ति अर्थातरी ॥१॥ तेचि आधिकारी या सुखा । स्वानुभव निका पावती ॥२॥

1339. अचळ न चळे ऐसे जाले मन । धरूनि निजखुण राहिलो ते ॥१॥ आवडी बैसली गुणाची अंतरी । करू धणीवरी सेवन ते ॥धृपद॥ एकविध भाव नव्हे अभावना । आणिक या गुणा न मिळवे ॥२॥ तुका म्हणे माझे पडिले आहारी । ध्यान विटेवरी ठाकले ते ॥३॥

1339. नामपाठे ज्ञान नामपाठे ध्यान । नामपाठे मन स्थिर होय ॥१॥ जगांत हे सार नामपाठ भक्ती । आणिक विश्रांती नाही नाही ॥२॥ जनार्दनाचा एका अखंड नाम गाय । हर्ष नाचताहे प्रेमे रंगी ॥३॥

1339. नित्य वदनी हरीचे नाम । अंतरी प्रेम विसावले ॥१॥ त्याच्या भाग्या नाही सीमा । पुरुषोत्तमा प्रिय झाले ॥२॥

1340. वैष्णवा संगती सुख वाटे जीवा । आणीक मी देवा काही नेणे ॥१॥ गाये नाचे उडे आपुलिया छंदे । मनाच्या आनंदे आवडीने ॥धृपद॥ लाज भय शंका दुराविला मान । न कळे साधन यापरते ॥२॥ तुका म्हणे आता आपुल्या सायासे । आम्हा जगदीशे सांभाळावे ॥३॥

1340. नामचेनि पाठें जाती पै वैकुंठी । आणिक खटपटी न तरती ॥१॥ आठवा नामपाठ आठवा नामपाठ । वाउगा बोभाट करु नका ॥२॥ जनार्दनाचा एका नामपाठे तरला । जनार्दन जोडला गुरु मज ॥३॥

1340. नित्यानंदाचिया घरा । विवेक पैलतीरा पावविती ॥१॥ तेचि सद्गुरु संतजन । निजात्मज्ञान फळदाते ॥२॥

1341. शरण शरण वाणी । शरण त्रिवाचा विनवणी ॥१॥ स्तुती न पुरे हे वाचा । सत्य दास मी दासांचा ॥धृपद॥ देह सांभाळून । पायावरी लोटांगण ॥२॥ विनवी तुका संता दीन । नोहे गौरवे उत्तीर्ण ॥३॥

1341. संसार पाल्हाळ सांगती परिकर । नामपाठ सार सिद्धवरी ॥१॥ न करी आळस नामपाठ गाता । तुटे भवचिता नाना व्याधीं ॥२॥ जनार्दनाचा एका जनार्दन चरणी । भासे जनी वनी जनार्दन ॥३॥

1341. निजानंद भुसावला । विठ्ठल झाला रुपाकृती ॥१॥ तेणे लाचविली मानसे । लाविले पिसे संतजना ॥२॥

1342. लेकरा लेववी माता अळंकार । नाही अंतपार आवडीसी ॥१॥ कृपेचे पोसणे तुमचे मी दीन । आजि संतजन मायबाप ॥धृपद॥ आरुषा उत्तरी संतोषे माउली । कवळूनि घाली हृदयात ॥२॥ पोटा आले त्याचे नेणे गुणदोष । कल्याणाचि आस असावे हे ॥३॥

1342. नामपाठ नित्य एक नेमे गायें । हरिकृपा होय तयावरी ॥१॥ अंतरी बाहेरी रक्षी नारायण । आलिया विघ्न निवारी साचे ॥२॥ जनार्दनाचा एका प्रचीत घेउनी । गात असे वाणी नामपाठ ॥३॥

1342. नेणती ते आपपर । विश्वी झाले विश्वंभर ॥१॥ नाही देहाची भावना । करिता नामसंकीर्तना ॥२॥

1343. युक्ती तव झाल्या कुंठीत सकळा । उरली हे कळा जीवनाची ॥१॥ संतचरणी भावे ठेविले मस्तक । जोडोनि हस्तक राहिलोंसे ॥धृपद॥ जाणपणे नेणे काहीचि प्रकार । साक्षी ते अंतर अंतरासी ॥२॥ तुका म्हणे तुम्ही केले अभयदान । जेणे समाधान राहिलोसे ॥३॥