वारकरी रोजनिशी

31. निळिये मंडळी निळवर्ण सांवळी । तेथे वेधलिसे बाळी ध्यान रुपा ॥ वेधु वेधला निळा पाहे घननिळा । विरहणी केवळा रंग रसने ॥

31. देखिला देखिला योगियांचा रावो । रखुमादेवीनाहो पंढरीचा ॥१॥ पुंडलिकासाठी युगे अङट्डावीस । धरोनी बाळवेष भीमातटी ॥२॥ गाई गोपाळ वत्से वैष्णवांचा मेळ । नाचत गोपाळ विठ्ठल छंदे ॥३॥ चोखामेळा तेथे वंदितो चरण । घाली लोटांगण महाद्वारी ॥४॥

31. दोघी बैसल्या सुखासनी । सोयरा न्याहाळीतसे नयनी ॥१॥ कृपाळुवा माझा बाप । विठ्ठलु निर्मळ एकरूप ॥२॥ अवघ्या सांगता वृतांता । रडे चोखियाची कांता ॥३॥ विठल रूपाचिये थोरी । म्हणे चोखियाची महारी ॥४॥

31. येणे जाणे दोनी खुंटले मारग । अवघा केला त्याग इंद्रियांचा ॥१॥ एक धरिला मनी पंढरीचा राणा । वेदशास्त्र पुराणा अकळ तो ॥२॥ आगमाची आटी निगमा न कळे । बहु शीणले वाखाणिता ॥३॥ बंका म्हणे तो हा पहा विटेवरी । पाउले गोजिरी कर कटीं॥ ॥४॥

31. सर्व साधनांच्या माथा गुरुसेवा । जे करी या जीवा ब्रह्मरूप ॥१॥ तयाचिया तयाचिया पायी जाउनी राहेन । तेथे मना कोण तुज पुसे ॥२॥

31. मै अरज करूँ, मै अरज करूँ गिरधर गोपाल । दीन दयाल कृपा करि राखो, मै तो थारी बाल ।

31. करुणा सुणो स्याम मेरी, मै तो होय रही चेरी तेरी॥ दरसण कारण भई बावरी बिरह-बिथा तन घेरी । तेरे कारण जोगण हूंगी, दूंगी नग्र बिच फेरी॥ कुंज बन हेरी-हेरी॥

31. तेलनीशी रुसला वेडा । रागे कोरडे खातो भिडा ॥१॥ आपुले हित आपण पाही । संकोच तो न धरी काही ॥धृपद॥ नाडिले लोका टाकिला गोहो । बोडिले डोके सांडिला मोहो ॥२॥ शेजारणीच्या गेली रागे । कुत्र्यांनी घर भरिले मागे ॥३॥

31. चरणी घागऱ्या धुळ घुळर । त्यापरि वाकि वाजति मंजुळ र ॥ कैश्या गोपिका शोभति दोहि भागिर । आपण कृष्ण खेळता कैसा रंगिर ॥ कैसा गोपाळास देतो शोभा र । बोधला म्हणे हा उभा भीमातिरी । कैसा सवंगड्या वाटितो सिदोरी र ॥

31. 🕉 अध्याय ३१ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय एकतिसावा - फलश्रुति 👉 कुणाचेही कपटमंत्र चालणार नाहीत.

३१. साई मेरो रीझई साची । दडे कपटीन जाई राची ॥१॥ कोई बहुगावे कोई बहु नाचे । जब लग नही हीरदे साचे ॥२॥ अनेक सीगारे बहु कामनी । नही न पीव मनी भावे भामिनी ॥३॥ पतीवरता पतीहीकु जाने । नामदेव कहे हरि नहींकी माने ॥४॥

31. अवतीर्णकालपरिस्थिती व श्रीभगवान प्रगटता. दशरथे मारिला तोचि होता मास । वर्षाऋतु असे कृष्णपक्ष ॥१॥ वसुनाम तिथी बुधवार असे । शुक सांगतसे परी-क्षिती ॥२॥ रोहिणी नक्षत्र दोन प्रहररात्र । माया घाली अस्त्र रक्ष-पाळा ॥३॥

31. श्रीकृष्ण विंदान - अभंग ३१ ते ४२ वाउगे ते बोल बोलती अबळा । कवण ते गोपाळा धरु शके ॥१॥ प्रेमावीण कोण्हा न सांपडे हरी । वाउगी वेरझारी घरामध्ये ॥२॥ एका जनार्दनी गोपीकांसीं शीण । म्हणोनि विंदान करीतसे ॥३॥

31. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय एकतिसावा ॥

31. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय एकतिसावा ॥

31. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय एकतिसावा ॥

31. मग बोले मंजुळा उत्तरी। मज न्या जी गोकुळाभितरी। ठेवुनी नंदयशोदेच्या घरी। तुम्ही यावे तेच क्षणी ॥१॥

31. आपुलेनि हाते कवळु समर्पी । ब्रह्मार्पण मुखी ब्रह्मपणे ॥१॥ सोपान सावता निवृत्ति निधान । यासि जनार्दन कवळ देतु ॥२॥ ब्रह्मपद हरि बाह्य अभ्यंतरी । सर्वत्र श्रीहरि दिसे तया ॥३॥ देऊनी हस्तक पुशी पीतांबरे । पुसतसे आदरे काय आवडे ॥४॥

31. जपतप, क्रिया, धर्म-साधन । वाउगें बंधन उपाधीचें ॥१॥ येणे काय घडे समाधान सर्वथा । वाउगाची शीण व्यथा होत आहे ॥२॥

32. परदारा परधन परनिंदा परपीडण । सांडोनिया भजन हरीचे करा ॥१॥ सर्वांभूती कृपा संताची संगती । मग नाही पुनरावृत्ती जन्म मरण ॥२॥ शास्त्रांचे हे सार वेदांचे गव्हार । ते नाम परिकर विठोबाचे ॥४॥ नामा म्हणे न लगे साधन आणिक । दिधली मज भाक पांडुरंगे ॥५॥

32. गाढवाचे घोडे । आम्ही करु दृष्टीपुढे ॥१॥ चघळी वाहाणा । माघारिया बांडा सुना ॥२॥ सोंग संपादणी । तरी करु शुद्ध वाणी ॥३॥ तुका म्हणे खळ । करु समयी निर्मळ ॥४॥

32. आजि संसार सुफळ झाला गे माये । देखियेले पाय विठोबाचे ॥१॥ तो मज व्हावा तो मज व्हावा । वेळोवेळा व्हावा पांडुरंग ॥२॥ बापरखुमादेविवरु न विसंबे सर्वथा । निवृत्तीने तत्त्वता सांगितले ॥३॥

32. जोडोनिया हात वंदिला कृतांत । ह्मणे माझा हेत इतुकाची ॥१॥ सर्वसुखाहूनि हेचि वाटे गोड । संसाराची ओढ मोडवेना ॥२॥ मृग पक्षीयाचे कळावे बोलणे । सर्व कांही येणे कार्यसिद्धी ॥३॥ इतुकी आहे हो माझी ही वासना । पुरवूनि स्वस्था - ना जावे तुम्ही ॥४॥

32. अवघे हरिजन मिळोनि आले राउळा । दोन्ही कर जोडोनि विनविती गोपाळा ॥१॥ उठा पांडुरंगा हरिजना सांभाळी । पाहु द्या वदन वंदू पायांची धूळी ॥२॥ उगवला दिनकर झाल्या निवळस दिशा । कोठवरी निद्रा आता उठा परेशा ॥३॥ तुका म्हणे आम्ही उभे तिष्ठत द्वारासी । दोन्ही कर जोडोनि गाई गोपाळ सेवेसी ॥४॥

32. उदार भक्त उदार भक्त । त्रैलोकी मात जयाची ॥१॥ केला भगवद्गीते अर्थ । ऐसे समर्थ तिही लोकी ॥२॥ बोलविला रेडा चालविली भिंती । चांगदेवाते उपदेशिती ॥३॥ एका जनार्दनी समर्थ ते भक्त । देव त्यांचा अंकित दास होय ॥४॥

32. तुझ्या निजरुपाकारणे । वेडावली षड्‌दर्शने ॥1॥ परि सोय न कळे त्यासी । समीप असता देवासी ॥2॥ चारीश्रमे हो कष्‍टती । वेदशास्त्रे धुंडाळिती ॥3॥ परि कवणे रीति तुला । न जाणवे जी विठ्‌ठला ॥4॥

32. नीळवर्ण रजे नीळवर्ण बुझे । निळीमा सहजे आकारली ॥ नीलप्रभा दिसे नीळपणे वसे । निळिया आकाशे हारपले ॥

32. धन्य पुंडलिक सखा । उभे केले मायबापा ॥१॥ निरा भिवरेचे तटी । कट धरोनिया करी ॥२॥ महापापिया उध्दार । एका दरूशने निर्धार ॥३॥ चोखा म्हणे विटेवरी । रूप सांवळे श्रीहरी ॥४॥

32. नवल पाहा नामाचे विंदान । पातकी पावन इहलोकी ॥१॥ कलियुगामाजी सोपे हे साधन । वाचे रामकृष्ण जपे सदा ॥२॥ भवसागरांत नाम निज नोका । रामकृष्ण सखा उच्चारिता ॥३॥ म्हणोनी आळस नको करू संसारी । म्हणतसे महारी चोखियाची ॥४॥

32. येरी म्हणे मज काय देता स्वामी । उच्छिष्टाचे आम्ही धणी असो ॥१॥ तुमचे कृपेचा प्रसाद तुम्ही ठेवा । तोचि प्रियदेवा आहे आम्हा ॥२॥ येरू म्हणे घास घेई माझा करी । मूल ते निर्धारी होईल तुज ॥३॥ ऐकता आनंदे घाली लोटांगण । वंदिले चरण जीवे भावे ॥४॥

32. बचनागाचे झाडी विष कोण घाली । इंद्रावनातळी कडूपण ॥१॥ तैसे मना तुज विषय हे अंगीचे । तुझे तुज रुचे गुळापरी ॥२॥

32. प्रभु, कबरे मिलोगे, प्रभु कबरे मिलोगे मोहे । दरसन बिन दुख पावत नैना, विरह सतावत मोहे ।

32. सखी मेरी नींद नसानी हो । पिवको पंथ निहारत सिगरी, रैण बिहानी हो । सखियन मिलकर सीख दई मन, एक न मानी हो । बिन देख्या कल नाहि पड़त जिय, ऐसी ठानी हो ।

32. मज दास करी त्यांचा । संतदासांच्या दासांचा ॥१॥ मग होत कल्पवरी । सुखे गर्भवास हरी ॥धृपद॥ नीचवृत्तिकाम । परी मुखी तुझे नाम ॥२॥ तुका म्हणे सेवे । माझे संकल्प वेचावे ॥३॥

32. चलो रे प्राणि मन राम सुलावू । राम रे ऐक राम विना कुछ पाऊ ॥ किनका बेटा किनकी बेटी । ऐक राम बिन फजिती झुटी ॥ किनका बित किनका गात । ऐक राम बिना कछु पाना गत ॥ किनक्या गाया किनक्या म्हैसी । ऐक राम बिना हे महिर सोपरदिसे ॥

32. 🕉 अध्याय ३२ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय बत्तिसावा - फलश्रुति 👉 गंडांतरे आपोआप टळतील.

३२. रतन परखु नीरारे । मुलमा मही हीरारे ॥ध्रु०॥ संख पारखु नीर खीरा जोई । बैरागर क्या खोटा होई ॥१॥ कालकुष्ट बीख बाधो गाठी । कहा भयो नही खायो वाटी ॥२॥ खायो बिख किन्हो बिस्तार । नामदेव भयो हरि गरुड बार ॥३॥

32. भगवद रूपवर्णन. कोटिशा आदित्य गोठे एके ठायी । तेजे दिशा दाही उजळल्या ॥१॥ घाबरा होवोनी वसुदेव पाहे । ह्लदयी आश्चर्य करी-तसे ॥२॥ मुकुटावरी रत्न नक्षत्रांचा मेळा । भाळी शोभे टिळा केश-राचा ॥३॥

32. नवल ती कळा दावी गोपिकांसी । लोणी चोरायासी जातो घरा ॥१॥ धाकुले संवगडे ठेवुनि बाहेरी । प्रवेशी भीतरी आपणची ॥२॥ द्वारा झाकानियां बैसती गोपिका । देखियला सखा गोपाळांचा ॥३॥ एका जनार्दनी धावुनि धरति । नवल ते रिती करितसे ॥४॥

32. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय बत्तिसावा ॥

32. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय बत्तिसावा ॥

32. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय बत्तिसावा ॥

32. कोटी मदनाचा बाप। प्रभा फांकली तेज अमूप। भूषणे विराजली दिव्य स्वरुप। नंदे पाहिला निज नयनी ॥१॥

32. उपजे ते मरे मरे ते ते उपजे । जन्म येरझारे एकरुपे ॥१॥ ते हे कृष्णनाम गोपीसंगे मेळे । नंदाघरी सोहळे बाळक्रीडा ॥२॥ अमर अमरे अमर कंद खरे । होऊनि गोजिरे दुध मागे ॥३॥ निवृत्ति परिचार सर्व हा गोपाळ । पूजी दिनकाळ आत्माराम ॥४॥

32. लागलासे कपाळीं । कोण तुटी करी त्यासी ॥१॥ ऐका ऐका पंढरीनाथा । निवारा भयापासूनी ॥२॥

33. निरंतर तुम्ही करावा विचार । भवाब्धी चा पार होय कैसा ॥१॥ जन्म गेले वाया विषयाचे संगे । भुलले वाउगे माया मोहे ॥२॥ अवघा करीता संसाराचा धंदा । वाचे वदा सदा हरीनाम ॥३॥ सर्वभावे एका विठोबाते भजा । आर्ते करा पूजा हरीभक्त ॥४॥

33. दिनरजनी हाचि धंदा । गोविंदाचे पवाडे ॥१॥ संकल्पिला देह देवा । सकळ हेवा तये ठायी ॥२॥ नाही अवसान घडी । सकळ जोडी इंद्रिया ॥३॥ किर्ती मुखे गर्जे तुका । करी लोका सावध ॥४॥

33. श्रीगुरुसारिखा असता पाठीराखा । इतरांचा लेखा कोण करी ॥१॥ राजयाची कांता काय भीक मागे । मनाचिया जोगे सिद्धी पावे ॥२॥ कल्पतरु तळवटी जो कोणी बैसला । काय वाणी त्याला सांगिजो जी ॥३॥ ज्ञानदेव म्हणे तरलो तरलो । आता उद्धरिलो गुरुकृपे ॥४॥

33. देऊनिया वर दंडपाणी गेला । ध्यास पारध्याला मृगा-चाची ॥१॥ लाऊनिया चित्त ऐके चळवळ । दृष्टीची तळमळ लक्ष तेथे ॥२॥ उगवला दीन जाहला प्रकश । मृग पक्षीयास दृष्टि झाली ॥३॥ तोचि मृग पाहा आला उदकासी । उडाण गगनासी साधीतसे ॥४॥

33. तुझिये निढळी कोटी चंद्र प्रकाशे । कमल नयन हास्य वदन हासे ॥१॥ हाल का रे कृष्णा डोल का रे । घडिये घडिये घडिये गुज बोल का रे ॥२॥ उभा राहोनिया कैसा हालवितो बाहो । बाप रखुमादेविवरू विठ्‌ठलु नाहो ॥३॥

33. तीन अक्षरे निवृत्ति । जो जप करी अहोरात्री । तया सायुज्यता मुक्ति । ब्रम्हस्थिती सर्वकाळ ॥१॥ चार अक्षरे ज्ञानदेव । जो जप करी धरील भाव । तया ब्रम्हपदी ठाव । ऐसे शिवादिदेव बोलिले ॥२॥

33. पंढरी सांडोनी जाती वाराणसी । काय सुख त्यासी आहे तेथे ॥1॥ तया पंचक्रोसी ह्मणती मरावे । मरोनिया व्हावे जीवनमुक्त ॥2॥ नको गा विठोबा मज धाडू काशी । सांगेन तुजपाशी ऐक आता ॥3॥ मरचीमान्न वेरण स्तंभी घाली । घालोनिया गाळी पापपुण्य ॥4॥

33. निळिये पेरणी निळियेपणी खाणी । गुणाची लेणी कृष्णवर्ण ॥ नवलाव गे माय नवल चोज । निळी निळिमा काज आकारले ॥

33. निगमाचे शाखे आगमाचे फळ । वेद शास्त्रा बोल विठ्ठल हा ॥१॥ पुराणासी वाड योगियांचे गुज । सकळा निजबीज विठ्ठल हा ॥२॥ निगम कल्पतरू भक्तांचा मांदुस । तोही स्वयंप्रकाश विठ्ठल हा ॥३॥ चोखा म्हणे तो तू जगाचे जीवन । संतांचे मनरंजन विठ्ठल हा ॥४॥

33. नामाचा भरंवसा मानिलासे सार । उतरले पार भवनदी ॥१॥ नाम हे सोपे नाम हे सोपे । नाम हे सोपे मुखी गाता ॥२॥ नामाची आवडी सदा सर्वकाळ । नाही काळ वेळ नाम गाता ॥३॥ नामेंचि जन तरती संसारी । म्हणतसे महारी चोखियाची ॥४॥

33. वासना उडाली तृष्णा मावळली । कल्पना गळाली अहंकृती ॥१॥ तोंची भक्त जाणा दया शांती वसे । काम क्रोध फासे न बांधी त्या ॥२॥ मोह ममतेचे तोडोनिया जाळे । केले निजबळे तृणप्राय ॥३॥ बंका म्हणे तोचि प्राणाचाही प्राण । आणिक प्रमाण नाही मज ॥४॥

33. तृण अरण्यात पेरावया जावे । ऐसे कोण्ही जीवे आदरीना ॥१॥ तैसे मना तुज विषय भोगकरी । सांगेन विचारी नलगे कोणा ॥२॥

33. मिरा दासी जनम जनम की, मिरा दासी जनम जनम की । चरण कमल की सेवा लागी, और न आस धरम की ।

33. कागळ कोण लेई जायरे मथुरामा वसे रेवासी मेरा प्राण पियाजी॥धृ०॥ ए कागळमा झांझु शू लखिये । थोडे थोडे हेत जणायरे॥१॥ मित्र तमारा मळवाने इच्छे । जशोमती अन्न न खाय रे॥२॥ सेजलडी तो मुने सुनी रे लागे । रडता तो रजनी न जायरे॥३॥

33. कहा गयोरे पेलो मुरलीवाळो, अमने रास रमाडीरे॥धृ०॥ रास रमाडवाने वनमा तेड्या मोहन मुरली सुनावीरे॥१॥ माता जसोदा शाख पुरावे केशव छांट्या धोळीरे॥२॥ हमणा वेण समारी सुती प्रेहरी कसुंबळ चोळीरे॥३॥

33. सदा तळमळ । चित्ताचिये हळहळ ॥१॥ त्याचे दर्शन न व्हावे । शव असता तो जिवे ॥धृपद॥ कुशब्दाची घाणी । अमंगळविली वाणी ॥२॥ नेणे शब्द पर । तुका म्हणे परउपकार ॥३॥

33. चालता पंढरी वाटे पाप पळती हातोहात । मिळाला वैष्णवाचा भार आनंदे करिती जयजयकार ॥ लोळणि घालुनिया पायावरि । फुका मोत देतो हरि ॥ बोधला म्हणे सत्य जाणा । बाप पंढरीचा राणा ॥

33. 🕉 अध्याय ३३ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 👉अध्याय तेहतिसावा - फलश्रुति 👉 धनुर्वात होणार नाही व झाला असल्यास त्याची पीडा दूर होईल. ॥श्रीगणेशाय नमः ॥

३३. कलंक रहो रामनाम लेतही । पतीत पावन भये राम कहतही ॥१॥ राम संगीना नामदेव जीनहु प्रतीही आई । एका दशी व्रत करे काहेकु तीर जाई ॥२॥ भगत नामदेव सुमती सुकृत आई । राम कहत जन कोन बैकुंठ जाई ॥३॥

33. वसुदेव संकल्प अयुत गायी ब्राह्मणासी । सोडी संकल्प मान से ॥१॥ ओळखिले तुज । आता कळलासी मज ॥२॥ धर्म स्था-पावया । येथे येसी देवराया ॥३॥

33. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय तेहतिसावा ॥

33. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय तेहेतिसावा ॥

33. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय तेहतिसावा ॥

33. श्रीकृष्ण सांडूनि जाताचि दुरी। वसुदेवाते दैन्‍य अवदसा वरी। मग देवकीजवळी देता ते कुमरी। महाआक्रोशें गर्जिन्नली ॥१॥

33. धीराचे पै धीर उदार ते पर । चोखाळ अमर अभेदपणे ॥१॥ ते हे चतुर्भुज कृष्णरुपे खेळे । माजि त्या गोपाळे छंदलग ॥२॥ किडाळ परते चोखाळ अरुते । मी माझे हे कर्ते तेथे नाही ॥३॥ निवृत्ति धर्मता विचारे चोखाळ । सर्वत्र गोपाळ सखा आम्हा ॥४॥

33. अकराच्या माथा नकार बैसला । लकार भारला मिथ्या पाही ॥१॥ ऐसा तो उमज नाही या मानवा । उगाच वणवा लागे देही ॥२॥

33. गोपी धावुनियां धरिती तयातं । उगा पाहे बहते न बोले कांही ॥१॥ करिती गलबला मिळती सकळा । बोलती अबला वाईट ते ॥२॥ का रे चोरा आता कैसा सांपडलासी । म्हणोनि हातासी धरियलें ॥३॥ वोढोनियां नेती यशोदे जवळी । आहे वनमाळी कडेवरी ॥४॥ एका जनार्दनी यशोदेचे करी । उभा श्रीहरी लोणी मागे ॥५॥

34. संसार सागर भरला दुस्तर । विवेकी पोहणार विरळा संत ॥१॥ कामाचिया लाटा अंगी आदळती । नेणो गेले किती वाहुनिया ॥२॥ भ्रम हा भोवरा फिरवी गरगरा । एक पडिले घरा चौऱ्यांशीच्या ॥३॥ नावाड्या विठ्ठल भवसिंधु तारू । भक्ता पैल पारू उतरितो ॥४॥

34. धन्य देहु गांव पुण्यभूमि ठाव । तेथे नांदे देव पांडुरंग ॥१॥ धन्य क्षेत्रवासी लोक ते दैवाचे । उच्चारिती वाचे नामघोष ॥२॥ कर कटी उभा विश्‍वाचा जनिता । वामांगी ते माता रखुमादेवी ॥३॥ गरुडपारी उभा जोडूनिया कर । अश्वत्थ समोर उत्तरामूख ॥४॥

34. इवलेसे रोप लावियेले द्वारी । त्याचा वेलु गेला गगनावरी ॥१॥ मोगरा फुलला मोगरा फुलला । फुले वेचिता अति भारु कळियासि आला ॥२॥ मनाचिये गुंती गुफियेला शेला । बापरखुमादेविवरु विठ्ठली अर्पिला ॥३॥

34. घाव घालू जाता देखिले नवल । पाहातसे खळ दुष्ठ-भावे ॥१॥ परी ते होणार कदापि चुकेना । तैसीच वासना धांव घाली ॥२॥ धाकुटी हरणी पाडसे धाकुटी । सांडी उठाउठी आली तेथे ॥३॥ पाहो जाता पाशी गुंतला तो मृग । तेव्हा काय मग केले तिने ॥४॥

34. भक्तीचिया पोटी बोध काकडा ज्योती । पंचप्राण जीवे भावे ओवाळू आरती ॥१॥ ओवांळू आरती माझ्या पंढरीनाथा । दोन्ही कर जोडोनि चरणी ठेवीला माथा ॥२॥ काय महिमा वर्णू आता सांगणे किती । कोटी ब्रह्महत्या मुख पाहता जाती ॥३॥ राही रखुमाई दोही दो बाही । मयूर पिच्छ चामरे ढाळिती ठायी ठायी ॥४॥

34. पशुमुखे वेदाच्या श्रुति । पढवा कीर्ती हे तुमची ॥१॥ अचेतन भिंती चालवणे । हेही करणे विचित्र ॥२॥ तेरा दिवस उदकी ठेवा । कागद देवा कोरडे ॥३॥ निळा म्हणे नारायण । ब्राम्हणजन तुम्हा घरी ॥४॥

34. पाय जोडूनि विटेवरी । कर ठेउनी कटावरी ॥1॥ रुप सांवळे सुंदर । कानी कुंडले मकराकार ॥2॥ गळा माळ वैजयंती । पुढे गोपाळ नाचती ॥3॥ गरूड सन्मुख उभा । ह्मणे जनी धन्य शोभा ॥4॥

34. निळे हे व्योम निळे हे सप्रेम । निळेपणे सम आकारले ॥ नीळवर्ण ब्रह्म नीळवर्ण कर्म । नीळवर्ण आश्रमगुरु देखे ॥

34. पाहता पाहता वेधियेला जीव । सुखाचा सुखसिंधू पंढरीराव ॥१॥ माझा हा मीपणा हरपला जाणा । कळल्या आगम निगमाच्या खुणा ॥२॥ भवसागराचा दाता । विठ्ठल विठ्ठल वाचे म्हणता ॥३॥ उभा राहुनि महाद्वारी । चोखामेळा दंडवत करी ॥४॥

34. नामाचे चिंतन करा सर्वकाळ । नाही काळ वेळ नामालागी ॥१॥ सुलभ है सोपे नाम आठविता । हरि हरि म्हणता मोक्षमुक्ती ॥२॥ सायासाचे नाही येथे हे साधन । नामाचे चिंतन करा सुखे ॥३॥ नामाचे सामर्थ्य जपता श्रीहरि । म्हणतसे महारी चोखियाची ॥४॥

34. संसार दुःखे पीडिलो दातारा । किती येरझारा जन्म मरण ॥१॥ सोडवी गा देवा भवाची काचणी । जातो आडरानी विषयसंगे ॥२॥ भवाचिया डोही बुडतो वेळोवेळा । का नये कळवळा तुज देवा ॥३॥ बंका म्हणे तुम्ही जरी मोकलिले । कवणाते वहिले शरण जाऊ ॥४॥

34. निंबा कडूपण देत असे कोण । युक्षा गोडपण कवण करी ॥१॥ बीज तैसे फळ गोडीचा निवाडा । हा अर्थ उघडा दिसतसे ॥२॥

34. आली रे! आली रे म्हारे नैना बाण पड़ी । साँवरे की मोहनी मूरत, हिय मे जा अड़ी ।

34. जया नाही नेम एकादशीव्रत । जाणावे ते प्रेत सर्व लोकी ॥१॥ त्याचे वय नित्य काळ लेखीताहे । रागे दात खाय कराकरा ॥धृपद॥ जयाचिये द्वारी तुळसीवृंदावन । नाही ते स्मशान गृह जाणा ॥२॥ जये कुळी नाही एक ही वैष्णव । त्याचा बुडे भवनदीतापा ॥३॥

34. चंद्र चकोरांचा पाळिता तयाचा । तैसा देव आमचा पांडुरंग ॥ माऊली बालका घडिघडी पाहे देखा । तैसा आमचा सखा पांडुरंग ॥ सकळ आमचा भार चालवितो दातार । काये उपकार सांगो आता ॥ बोधला म्हणे देवा तुज मग नायक आहे । जन्मोजन्मी पाय दावी मज ॥

34. 🕉 अध्याय ३४ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय चौतिसावा - फलश्रुति 👉 कोणत्याही कार्यात यश मिळेल.

३४. रामनाम नरहरि श्रीबनवारी । सेइथे निरंतर चरण मुरारी ॥१॥ गुरुको सबद बैकुंठनी सरणी । हीरदे प्रीयाग प्रेम रस बहनी ॥२॥ ज्या कारणे त्निभुवन फीर आय । सो निधान घट भीतरी पाय ॥३॥ नामदेव कहे कहु आय न जाय । अपनो राम घरी बैठे गाय ॥४॥

34. देवकीवसुदेव चिंता सोडी सोडी मिठी । लपवा लपवा जगजेठी ॥१॥ झणी कंसासी कळेल । माझ्या बाळासी मारील ॥२॥ वासुदेव चिंता मनी । तेज न माये गगनी ॥३॥

34. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय चौतिसावा ॥

34. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय चौतिसावा ॥

34. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय चौतिसावा ॥

34. विश्रामधर्मता आश्रमपूर्णता । आपरुप कथा निमे जेथे ॥१॥ ते हे कृष्णबाळ गोपिकांसि खेळे । नंदाघरी सोहळे आनंदाचे ॥२॥ कथा त्या कथिता पूर्ण त्या मथिता । अरुप अच्युता सर्व असे ॥३॥ निवृति समाधान कृष्ण हे चोखडे । मनोनिग्रह खोड चरणी गोवी ॥४॥

34. प्रपंचीं असूनि परमार्थ साधावा । वाचे आठवावा पांडुरंग ॥१॥ उंच-नीच काही न पाहे सर्वथा । पुराणींच्या कथा पुराणींच ॥२॥

34. घरोघरी कृष्ण धरिला बोभाटा । घेऊनि येती धीटा राजद्वारी ॥१॥ पाहती तो उभा यशोदे जवळी । वाउगी ती कळी दिसताती ॥२॥ गोपिका धांवती घेऊनिया कृष्ण । न कळे विंदान कांही केल्या ॥३॥ घेऊनियां येती तटस्थ पाहती । विस्मित त्या होती आपुले मनी ॥४॥ एका जनार्दनीदावीत लाघव । न कळेंचि माव ब्रह्मादिका ॥५॥

35. जळा \जळी बुडबुडे देखता देखता । क्षण न लागता दिसेनाती ॥१॥ तैसा हा संसार पाहता पाहता । अंतकाळी हाता काय नाही ॥२॥ गारुड्याचा खेळ दिसे क्षणभर । तैसा हा संसार दिसे खरा ॥३॥ नामा म्हणे तेथे काही नसे बरे । क्षणाचे हे सर्व खरे आहे ॥४॥

35. मागे बहुता जन्मी । हेचि करीत आलो आम्ही । भवतापश्रमी । श्रमले जे विनवू त्या ॥१॥ गर्जो हरीचे पवाडे । मिळो वैष्णव बागडे । पाझर रोकडे । काढू पाषाणामध्ये ॥२॥

35. माझ्या जीवींची आवडी । पंढरपुरा नेईन गुढी ॥१॥ पांडुरंगी मन रंगले । गोविंदाचे गुणी वेधिले ॥२॥ जागृती स्वप्न सुषुप्ति नाठवे । पाहता रुप आनंदी आनंद साठवे ॥३॥ बापरखुमादेविवरु सगुण निर्गुण । रुप विटेवरी दाविली खुण ॥४॥

35. धर्मशास्त्री ऐसे बोलताती बोले । तेणे चोजवले चित्त त्याचे ॥१॥ आश्चर्याच्या डोही बुडाला पारधी । म्हणे कैसी बुद्धि याची पहा ॥२॥ रानींची रानवटे तया एवढे ज्ञान । प्रेमाचे जीवन वोसंडत ॥३॥ चाकाटली वृत्ति चित्त केले स्थिर । दोघांची उत्तरे ऐकतसे ॥४॥