वारकरी रोजनिशी

19. उपदेशपर भावेंभक्ति करूनी वैराग्य जोडसी । तरी तू पावसी ब्रह्म सुख ॥१॥ ज्ञानतत्त्वीं करी करी हा विचार ।

19. अरे विठया विठया । मूळ मायेच्या कारटया ॥1॥ तुझी रांड रंडकी झाली । जन्मसावित्री चुडा ल्याली ॥2॥ तुझे गेले मढे । तुला पाहून काळ रडे ॥3॥ उभी राहूनि आंगणी । शिव्या देत दासी जनी ॥4॥

19. हरीहर बह्मादिक । जयालागी करिती तप ।।१।। तो हा पंढरीचा राणा । न ये अनुमाना श्रुतीसी ।।२।।

19. ब्रह्मादिका आठवु तो । शिवध्यान ध्यानकु तो गे बाई ॥ गौरी जाप्य सहस्त्रनामी तो । पुण्यपावन त्रैलोक्य तो गे बाई ॥ रखुमादेविवरू तो । सहजपूर्ण बोधू तो गे बाई ॥ अर्थ :

19. गोजिरे श्रीमुख चांगले । ध्यानी मिरवले योगीयांच्या ॥१॥ पंढरी भूवैकुंठ भिवरेच्या तीरी । वैकुंठीचा हरी उभा विटे ॥२॥ राही रखुमाई सत्यभामा नारी । पुंडलिके सहपरिवार आणियेला ॥३॥ वैजयंती माळ किरीट कुंडलें।प्रेमे आलिंगिले चोखियाने ॥४॥

19. कोण या पांगिला होइल संसारा । कन्या पुत्र दारा त्यजोनिया ॥१॥ का हे गुंतले वाया मृगजळा । का यांसी कंटाळा येईच ना ॥२॥ का हे नाठविती हरिनाम चित्ती । येता जाता फजिती किती होती ॥३॥ का हे न धरीती संत समागम । कासयाचा भ्रम पडिला यांसी ॥४॥

19. कौतुके आनंदे लोटहा कांही काळ । तो आले असे फळ प्रसादाचे ॥१॥ चोखियाची कांता जालीसे गार्भीण । लागलासे पूर्ण नववा मास ॥२॥ स्वभावे विनंती करी पतीलागी । घरी नाही सामोग्री कैसे करू ॥३॥ बंका म्हणे ऐसी ऐकोनिया मात । निघाला त्वरित बहिणी घरा ॥४॥

19. मज नामाची आवडी । संसार केला देशधडी ॥१॥ सापडले वर्म सोपे । विठ्ठल नाम मंत्र जपे ॥२॥ नाही आणिक साधन । सदा गाय नारायण ॥३॥ निर्मळा म्हणे देवा । छंद येवढा पुरवावा ॥४॥

19. न कळे न कळे तुमचे महिमान । सलगी पायी जाण करितसे ॥१॥ क माविले जेणे तेंचि देई मज । येवढेंचि काम माझे आहे ॥२॥ जाणीवा शाहाणीव नको भरोवरी । नेणते मी हरि पोसणे तुमचे ॥३॥ क मर्मेळा म्हणे जीवींची निजखूण । दाखवा चरण तुमचे देवा ॥४॥

19. जयराम स्वामीस कळला वृत्तांत । वत्सासी त्या अंतकाळ जाला ॥१॥ श्लोकार्ध म्हणोनि प्राण वत्स त्यजी । योग लाजला जी तयापुढे ॥२॥

19. कोई कहियौ रे प्रभु आवन की, आवनकी मनभावन की । आप न आवै लिख नहि भेजै, बाण पड़ी ललचावन की ।

19. शरणागतकी लाज । तुमकू शणागतकी लाज॥धृ०॥ नाना पातक चीर मेलाय । पांचालीके काज॥१॥ प्रतिज्ञा छांडी भीष्मके । आगे चक्रधर जदुराज॥२॥ मिराके प्रभु गिरिधर नागर । दीनबंधु महाराज॥३॥

19. ब्रम्हादिक जया लाभासि ठेंगणे । बळिये आम्ही भले शरणागत ॥१॥ कामनेच्या त्यागे भजनाचा लाभ । जाला पद्मनाभ सेवाॠणी ॥धृपद॥ कामधेनूचिया क्षीरा पार नाही । इच्छेचिये वाही वरुषावे ॥२॥ बैसलिये ठायी लागले भरते । त्रिपुटीवरते भेदी ऐसे ॥३॥

19. एक एक म्हणती अवघे लोक । एकचित्ते टेक नेणवेची ॥ एक दावुनिया ठाकिती आणिका । पदरासी ढका लागो नेदी ॥ बोधला म्हणे ऐशा केवी होये गती । कुळासहित बुडती नर्कपाशा ॥

19. 🕉 अध्याय १९ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय एकोणिसावा - फलश्रुति 👉 मोक्षप्राप्ती होईल.

19. ज्ञानेश्वर महाराज पालखी सोहळा दिंडी क्रमांक १९ (रथा समोर) दिंडी नंबर 19 दिंडी मालक :-

१९. राम नाम खेती राम नाम वारी । हामरे धन बाबा बनवारी ॥१॥ या धनकी देशहु आधी काई । तसकर हारे नलगे कोई ॥२॥ दहदिसी राम रह्या भरपुरी । सतनी नीयरे झाकत दुरी ॥३॥ नामदेव कहे मेरे करम न सोई । क्रतम साईसी करे न कोई ॥४॥

19. नामदेवाची हरीगुणवर्णनाची उत्सुकता. वेळोवेळा तुला बाहे वेडा भक्त । राहोनि निवांत क्षण एक ॥१॥ मागे बहुतांनी केले रे प्रबंध । तुझे पाहूनि छंद वेडाचलो ॥२॥ माथा ठेऊनि हात बोले विश्वाचा जो बाप । वर्णिरे प्रताप नामदेव ॥३॥

19. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ अरण्यकाण्ड ॥ अध्याय एकोणिसावा ॥

19. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय एकोणिसावा ॥

19. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय एकोणिसावा ॥

19. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ बालकाण्ड ॥ अध्याय एकोणविसावा ॥

19. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय एकोणिसावा ॥

19. तुमच्या कीर्तने पावलो पार। भवसिंधूचा लहान थोर। पशुपक्षी दैत्य निशाचर। नारीनर बाळके ॥१॥

19. ध्येय ध्यान मनी उन्मनी साधनी । लाविता निशाणी ध्यान मागे ॥१॥ ते रुप सधन गुणागुण संपन्न । ब्रह्म सनातन नांदे विटे ॥२॥ विठ्ठल नाम सार ऐसाचि निर्धार । मुक्ति पारावार ती अक्षरी ॥३॥ निवृत्ति निवांत राहिला निश्चिंत । केला मथीत पुंडलिका ॥४॥

19. विठोबाचे पाय राहो अखंड चित्ती । अखंड श्रीपती हेंचि द्यावे ॥१॥ ध्यानीं, मनीं, वनी असती सर्वकाळ। साधी काळ वेळ याची परी ॥२॥

19. ॥ अभंग १९ ॥ रोहिदासा शिवराईसाठी । दिली पुंडलिका भेटी ॥ १ ॥ पुंडलिका झाला अनुताप ।

19. श्री शारदीय अश्विन-चैत्रीनवरात्र कुलधर्म । व्रतोक्त रेणुका भगवती महादेव्यांबिका राष्ट्रमाता ॥ प्रासादिक... शास्त्रीय ... सोळा कडव्यांची उदयोंकारे जयजय दीपावलि अंबे ।

19. शुद्ध स्फटिके आपुलें रुप देखे । कृष्ण तेणे हारिखें डोलतसे ॥१॥ देहाविदेहा आलिंगन स्वानंदे चुंबन । तये संधी मन हारपत ॥२॥ स्वस्वरुपीं भेटी थोर उल्हास पोटी । उन्मळींत दाष्टी निजरुप पाहे ॥३॥ हे जाणोनि माया धावे लावलाह्मा । उचलोनि कान्हाया दृश्य दावी ॥४॥ माझे रुप मज देई घालितो लोळणी । जननी नानागुणी बुझावीत ॥५॥ माया मोहं गुणाचे खेळणें । येथे कृष्ण म्हणे जीवेभावें ॥६॥ देह घटाबाहेरी न वचे मी मुरारी । श्रद्धा उष्ण भरी तावितसे ॥७॥ विषय पंचधारा देइन बा साकर । नाथिली करकर का करिसी ॥८॥ घेई स्तनपान वोरसु इंद्रिया गोरसु । मायेसी उदासू रुसूं नको ॥९॥ इच्छा माउलीची साय सावकाश खाय । गोगोरसाची माय मज चाड नाही ॥१०॥ तो तंव ठाईच्या ठाई म्या तव काही नेले नाही । निजरुप पाही जैंसे तैसे ॥११॥ तुझी पडलीया पडसाई असतांचि जाले नाही । नास्तिक तेचि डोई सबळ जाले ॥१२॥ तुझिया सांगाते करणे आणि भुते । अहंकारें थिते चोरुनि नेलीं ॥१३॥ दुजेपणें पाहता धरिता नये हाता । निजरुपा तत्त्वता काढोनि देई ॥१४॥ होसी चक्रचाळ घाइसी आळ । बाळलीळा खेळ निर्वाणीचा ॥१५॥ मज मायावेगळा नवचे बा गोपाळा । आपरुपी खेळा खेळू नको ॥१६॥ नेणो कैशी आवडी माया म्हणसी कुडी । भूली नव्हे खोडी तान्हुलिया ॥१७॥ हे नायके उत्तर म्हणे परती सर । निजरुपी साचार दावी मज ॥१८॥ यापरी कान्हया स्वरुपी थाया । बुझावितां माया वेढोनि गेली ॥१९॥ आपुलैया स्वप्रभा आपण पावे शोभा । सबाह्म कृष्ण उभा एकपणे ॥२०॥ माया मोहकता गुणाची वार्ता । कृष्णापणीं एकत्वेंची ॥२१॥ एक जनार्दनी निजीं निज मिळणी । सगुणी निर्गुणीं कृष्ण एक ॥२२॥

20. भजोरे भय्या राम गोविंद हरी ॥धृ॥ जप तप साधन कछु नही लागत । खचरत नाही गठरी ॥१॥ संतत संपत सुखके कारन । ज्यासे भूल परी ॥२॥ कहत कबीरा ज्या मुख राम नही । वो मुख धूल परी ॥३॥

20. जगाचिये नेत्री दिसे तो संसारी । परि तो अंतरी स्फटिक शुद्ध ॥१॥ वायांची हांव न धरी काही पोटी । वाउगी ती गोष्टी न करी जगा ॥२॥ स्त्रियापुत्र धन नाही तेथे मन । इष्टमित्र कारण नाही ज्याचे ॥३॥ एकाजनार्दनी प्रपंच परमार्थ । सारिखाचि होत तया लागी ॥४॥

20. अग्नी जाळी तरी न जळती पांडव । हृदयी माधव धरिला म्हणोनी ॥१॥ अग्नी जाळी तरी न जळती गोपाळ । हृदयी देव बोल धरिला म्हणोनी ॥२॥ अग्नी जाळी तरी न जळे हनुमंत । हृदयी सीताकांत म्हणोनिया ॥३ । अग्नी जाळी तरी न जळे प्रल्हाद । हृदयी गोविंद म्हणोनिया ॥४॥

20. लहानपण दे गा देवा । मुंगी साखरेचा रवा ॥१॥ ऐरावत रत्न थोर । त्यासी अंकुशाचा मार ॥२॥ ज्याचे अंगी मोठेपण । तया यातना कठिण ॥३॥ तुका म्हणे जाण । व्हावे लहानाहूनि लहान ॥४॥

20. यम नियम पाप पुन्य आम्हांसी । आपण भलतेचि करिसी । तुझिया थोरपणा बिहुनि असावे कवणे शंकावे रायासी । प्रत्यक्ष जगी बाटली नारी तिचे स्मरण लोकांसी । पुराणी डांगोरा पिटिताती हे पतिव्रतापण तयेसी रया ॥१॥

20. होऊनि हरण राहिला ते वनी । दोघी त्या हरिणी स्रिया झाल्या ॥१॥ जातीच्या स्वभावे करिती विहार । चित्त झाले स्थिर एकमेका ॥२॥ धाकुटीला दोन्ही पाडसे गोजिरी । दुजी गरोदरी पूर्ण मास ॥३॥ नामा म्हणे पुढे काय झाली गती । कथेची संगति ऐका बरी ॥४॥

20. उंच नीच काही नेणे भगवंत । तिष्ठे भाव भक्त देखोनिया ॥१॥ दासी-पुत्र कण्या विदुराच्या भक्षी । दैत्या घरी रक्षी प्रल्हादासी ॥२॥ चर्म रंगू लागे रोहिदासा संगे । कबीराचे मागे शेले विणी ॥३॥ सजन कसाया विकू लागे मांस । माळ्या सावत्यास खुरपू लागे ॥४॥

20. गोकुळींच्या सुखा । अंतपार नाही लेखा ॥१॥ बाळकृष्ण नंदाघरी । आनंदल्या नरनारी ॥२॥ गुढिया तोरणे । करिती कथा गाती गाणे ॥३॥ तुका म्हणे छंदे । येणे वेधिली गोविंदे ॥४॥

20. माझी शंका फिटले । लाजा सांडिले । अवघे घातले । मज निरसुनिया ॥१॥ अठरा भार वनस्पती । सुरवर वोळंगती । देवोदेवि आदिपती । कृष्ण काळा गे माये ॥२॥

20. अइकाल परी ऐसे नव्हे बाई । न संडावी या सोई भ्रताराची ॥१॥ नव्हे आराणुक लौकिकापासून । आपुल्या आपण गोविले ते ॥२॥ तुका म्हणे मन कराल कठीण । त्या या निवडोन मजपाशी ॥३॥

20. हाती घेऊनिया काठी ॥तुका लागला कलेवरा पाठी ॥१॥ नेऊनि निजविले स्मशानी । माणसे जाळी ते ठिकाणी ॥२॥ काढिले ते ओढे । मागील उपचाराचे पुढे ॥३॥ नाही वाटो आला भेव । सुख दु:ख भोगिता देव ॥४॥

20. अहो क्रोधे यावे कोठे । अवघे आपण निघोटे ॥१॥ ऐसे कळले ज्याला पूर्ण । जन तेची जनार्दन ॥२॥ ब्रीद बांधिले चरणी । नये दाविता करणी ॥३॥ वेळ क्रोधाचा उगवला । अवघा योग फोल झाला ॥४॥

20. वाराणसी गया पाहिली द्वारका । परि नये तुका पंढरीचा ॥१॥ पंढरीसी नाही कोणा अभिमान । पाया पडे जन एकमेका ॥२॥ तुका म्हणे जाय एकवेळ पंढरी । तयाचिये घरी यम नये ॥३॥

20. विठ्ठल विठ्ठल येणे छंदे । ब्रम्हानंदे गर्जावे ॥१॥ वाजे टाळ टाळ्याटाळी । होइल होळी विघ्नांची ॥धृ॥ विठ्ठल आदी अवसानी । विठ्ठल मनी स्मरावा ॥२॥ तुका म्हणे विठ्ठलवाणी । वदा कानी आईका ॥३॥

20. ज्ञानाचा सागर । सखा माझा ज्ञानेश्वर ॥१॥ मरोनिया जावे । बा माझ्या पोटा यावे ॥२॥ ऐसे करी माझ्या भावा । सख्या माझ्या ज्ञानदेवा ॥३॥ जावे वोवाळुनी । जन्मोजन्मी दासी जनी ॥४॥

20. जन्म खाता उष्‍टावळी । सदा राखी चंदावळी ॥1॥ राहीरुक्मिणीचा कांत । भक्तिसाठी कण्या खात ॥2॥ देव भुलले पांडुरंग । ऐसा जाणावा श्रीरंग ॥3॥ जनी ह्मणे देवराज । करी भक्ताचे हो काज ॥4॥

20. विषयाचे संगती । नाश पावले निश्चिती ।।१।। भगे पडली इंद्राला । भस्मासूर भस्म झाला ।।२।।

20. सर्वादि सर्वसाक्षी तो । विश्वंभर खल्विद तो गे बाई ॥ आनंदा आनंदु तो । प्रबोधा तो गे बाई ॥ राखुमादेविवरू तो । विटेवरी उभा तो गे बाई ॥ अर्थ :

20. चोखट चांग चोखट चांग । एक माझा पांडुरंग ॥१॥ सुख तयाचे चरणी । अवघी सुकृतांची खाणी ॥२॥ महापातकी नासले । चोखट नाम है चांगले ॥३॥ महाद्वारी चोखामेळा । विठ्ठल पाहातसे डोळा ॥४॥

20. कोण दुजा वारी शीण । तुम्हा विण उगला ॥१॥ माय बाप बहिण आई । दुजे तुजविण नाही ॥२॥ घेतिले पदरी । आता न टाकावे दुरी ॥३॥ अवघी माझी वासना । पुरवावी नारायणा ॥४॥

20. गोकुळी लाघव गौळियांचे घरी । रांगता श्रीहरी स्वये झाला ॥१॥ दही दूध लोणी चोरोनिया खाये । नाही म्हणोनी वाहे आण माते ॥२॥ गाई चारी सुखे करीतसे काला । ठकवी देवाला ब्रह्मादिका ॥३॥ बंका म्हणे ऐसा लाघवी सूत्रधारी । कीर्ति चराचरी वाढलीसे ॥४॥

20. रात्रंदिवस मन करी तळमळ । बहु हळ हळ वाटे जीवा ॥१॥ काय करू आता पाउले न दिसती । पाडिलीसे गुंती न सुटे गळे ॥२॥ बहु हा उबग आला संसाराचा । तोडा फांसा याचा मायबापा ॥३॥ निर्मळा म्हणे आता दुजेपण । चोखियाची आण तुमहा असे ॥४॥

20. नाही मी मागत आणिकाचे काही । आमुचे आम्हा देई पांडुरंगा ॥१॥ समर्थ म्हणोनी धरितो पदरा । वाउगा पसारा दाऊ नको ॥२॥ ब्रीद बांधिले कासया चरणी । ते सोडी चक्र पाणी पांडुरंगा ॥३॥ क मर्मेळा म्हणे तुज आमुची आण । नको निवार्ण करू आता ॥४॥

20. नवल जानासी वाटले म्हणोनी । येती ते धावोनी पाहावया ॥१॥ भ्रतार हा माझा देखोनी तयासी । माझिया देहासी पीडा करी ॥२॥

20. दरस बिन दूखण लागे नैन । जबसे तुम बिछुड़े प्रभु मोरे, कबहु न पायो चैन । सबद सुणत मेरी छतियां, कांपै मीठे लागै बैन । बिरह व्यथा कांसू कहू सजनी, बह गई करवत ऐन ।

20. सांवरा म्हारी प्रीत निभाज्यो जी॥ थे छो म्हारा गुण रा सागर, औगण म्हारू मति जाज्यो जी । लोकन धीजै म्हारो मन न पतीजै, मुखडारा सबद सुणाज्यो जी॥ मै तो दासी जनम जनम की, म्हारे आंगणा रमता आज्यो जी ।

20. दुजे खंडे तरी । उरला तो अवघा हरी । आपणाबाहेरी । न लगे ठाव धुंडावा ॥१॥ इतुले जाणावया जाणा । कोड तरी मने मना । पारधीच्या खुणा । जाणतेणेचि साधावे ॥धृपद॥ देह आधी काय खरा । देहसंबंधपसारा । बुजगावणे चोरा । रक्षणसे भासते ॥२॥ तुका करी जागा । नको चाचपू वाउगा । आहेसि तू अगा । अंगी डोळे उघडी ॥३॥

20. एक दिन तु एक दयाळू । दयाळू करितसे सांभाळ रात्रंदिवस ॥ अनंत कोटी तुझ्या उपकाराच्या राशी । सांगो कोणापाशी तुजविण ॥ मी अंतरीची खूण तूचि एक जाणना । सांगो या अनंता कोणापाशी ॥ एक मशयेक पडिलो तुझे द्वारी । लाज सर्वापरी आहे तुज ॥

20. 🕉 अध्याय २० नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय विसावा - फलश्रुति 👉 वेड दूर होईल, प्रपंच सुखाचा होईल

20. ज्ञानेश्वर महाराज पालखी सोहळा दिंडी क्रमांक २० (रथा समोर) दिंडी नंबर 20 दिंडी मालक :-

२०. ऐसो राम राय अंतर जानी । जैसे दरपन माह बदन परवानी ॥१॥ बसे घटाघट लीप न झिपे । बंधन मुक्त जात न दिसे ॥२॥ पानी माहे देख मुख जैसा नामेको स्वामी विठल ऐसा ॥३॥

20. हरीगुणवर्णन श्रवणफळ. करील जो प्रश्र सांगेल जो कथा । श्रवण करिता उद्ध-रती ॥१॥ कथा भागिरथी स्नान जे करिती । त्याचे उद्धरती पूर्वज ते ॥२॥ भागीरथी स्नाना श्रम लागे फार । करावे एकग्न मन येथे ॥३॥

20. विश्वरुप - अभंग २० ते २२ एके दिनी नवल जाले । ऐकवें भावे वहिले ॥१॥ घरी असता श्रीकृष्ण । योगीयाचें निजध्यान ॥२॥ नंद पूजेसी बैसला । देव जवळी बोलाविला ॥३॥ शाळीग्राम देखोनि । मुखांत घाली चक्रापाणी ॥४॥ नंद पाहे भोवतालें । एका जनार्दनी बोले ॥५॥

20. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ अरण्यकाण्ड ॥ अध्याय विसावा ॥

20. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय विसावा ॥

20. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय विसावा ॥

20. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ बालकाण्ड ॥ अध्याय विसावा ॥

20. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ बालकाण्ड ॥ अध्याय विसावा ॥

20. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय विसावा ॥

20. वळत्या आम्हासी पाठवी। त्याचा नाठवी उपकारही ॥१॥ नका येऊ देऊ संगे। लावा मागे भोवंडुनी ॥२॥

20. काळ वेष दुरी काळचक्र करी । बाह्य अभ्यंतरी हरि नांदे ॥१॥ सर्वत्र श्रीकृष्ण नंदाघरी जाला । कृष्णे काला केला गोपवेषे ॥२॥ गोपाळ सवंगडे खेळे लाडेकोडे । यशोदेमाये पुढे छंदलग ॥३॥ निवृत्ति म्हणे तो स्वामी सकळाचा । दिनकाळ वाचा कृष्ण जपो ॥४॥

20. मागे बहुतांचा लाग । तोडिला पांग, तुम्ही देवा ॥१॥ म्हणोनि येतो काकुळती । पुढती पुढती कीव भाकी ॥२॥

20. ॥ अभंग २० ॥ निर्गुण रूपडे सगुणाचे बुंथी । विठ्ठल निवृत्ति प्रवृत्ति दिसे ॥ १ ॥ एक पुंडलिक जाणे तेथील पंथ ।

20. सुखसदने शशिवदने अंबे मृगनयने । गजगमने सुरनमने कोल्हापुरमथने ॥ सुरवर वर्षति सुमनें करुनियां नमनें । भयहरणे सुखकरणे सुंदरी शिवरमणे ॥ १ ॥

21. रामनाम तू भजले प्यारे कायकू मगरूरी करता है । कच्ची मिटीका बंगला तेरा पाव पलखमे गिरता है ॥धृ॥ बम्मन होकर पोथी बांचे स्नान तरपन करता है । सबकाल सुचिल रहत है वो क्या साहेब मिलता है ॥१॥

21. पोटींचे बाळ अवगुणी वोखटे । परि मायबापा स्नेहो मोठे ॥१॥ तयापरि उदरा आलो जी स्वामी । अवगुणांच्यापरि नुपेक्षा तुम्ही ॥२॥ गुण नाही तेथे कर्म कैचे धड । परिमायबापा वाटतसे कोड ॥३॥ एकाजनार्दनी उद्‍भव साचे । म्हणोनि हरिदासा कौतुक त्याचे ॥४॥

21. नाम तेची रूप रूप तेची नाम । नामरूपा भिन्न नाही नाही ॥१॥ आकारला देव नामरूपा आला । म्हणोनि स्थापिला नाम वेदी ॥२॥ नामा परता मंत्र नाही हो आणिक । सांगती जे मूर्ख ज्ञान हीन ॥३॥ नामा म्हणे नाम केशव केवळ । जाणती प्रेमळ भक्त भले ॥४॥

21. संसार तापे तापलो मी देवा । करिता या सेवा कुटुंबाची ॥१॥ म्हणऊनि तुझे आठविले पाय । ये वो माझे माय पांडुरंगे ॥२॥ बहुता जन्मींचा झालो भारवाही । सुटिजे हे नाही वर्म ठावे ॥३॥ विढियेलो चोरी अंतर्बाह्‍यात्कारी । कणव न करी कोणी माझी ॥४॥

21. परियेसी गव्हारा सादर । कर्मे निर्वंश झाले सगर । भिल्ले विंधिले शारंगधर । झाला पुरंदर सहस्त्रनयन ॥१॥ कर्मे मन्मथ झालासे राख । कर्मे चंद्रासि घडला दोष । कर्मे भार वाहती कूर्म शेष । कर्मे खरमुख ब्रम्ह देखा ॥२॥

21. देवलोकी इंद्र शेवेसी सादर । भूतसेन चाकर होता तेथे ॥१॥ सेवेसी चुकता होय तू किरात । ऐसे इंद्रे त्याते शापियेले ॥२॥ शेज सज्ज करिता अंतर पाडिले । ह्मणोनी घडले भोग त्यासी ॥३॥ नामा ह्मणे सेवा करणे हे कठीण । त्याने व्हावे जाण सावधान ॥४॥

21. श्रवणे कीर्तने झाले ते पावन । सनकादिक जाण परम भक्त ॥१॥ जाली ते विश्रांती याचका सकळा । जीवी जीवनकळा श्रीमूर्तीरया ॥२॥ पादसेवने अक्रूर जाला ब्रम्हरूप । प्रत्यक्ष स्वरूप गोविंदाचे ॥३॥ सख्यपणे अर्जुन नरनारायण । सृष्टी जनार्दन एकरूप ॥४॥

21. अनंत ब्रम्हांडे उदारी । हरि हा बाळक नंदाघरी ॥१॥ नवल केव्हडे केव्हडे । न कळे कान्होबाचे कोडे ॥२॥ पृथ्वी जेणे तृत्प केली । त्यासी यशोदा भोजन घाली ॥३॥ विश्वव्यापक कमळापती । त्यासी गौळणी कडिये घेती ॥४॥

21. कृष्णे वेधली विरहिणी बोले । चंद्रमा करितो उबारागे माये । न लवा चंदनु न घाला विंजणवारा । हरिविणे शून्य शेजारुगे माये ॥१॥ माझे जिवींचे तुम्ही का वो नेणा । माझा बळिया तो पंढरीपणा वो माये ॥२॥ नंदनंदनु घडी घडी आणा । तयाविण न वचति प्राण वो माये ॥

21. आहांच वाहांच आंत वरी दोन्ही । न लगा गडणी आम्हा तैशा ॥१॥ भेऊ नये तेथे भेडसावू कोणा । आवरूनि मना बंद द्यावा ॥२॥ तुका म्हणे कांही अभ्यासावांचुनी । नव्हे हे करणी भलतीची ॥३॥

21. सांडी कल्पना उपाधी । तीच साधूला समाधी ॥१॥ वाद घालावा कवणाला । अवघा द्वैताचा हो घाला ॥२॥ पुढे उमजेना काय । उडत्याचे खाली पाय ॥३॥ एक मन चेष्टा करी । भूते बापुडी शेजारी ॥४॥

21. दोन्ही हात ठेवुनि कटी । उभा भीवरेच्या तटी । कष्टलासीसाठी । भक्तीकाजे विठ्ठला ॥१॥ भागलासी मायबापा । बहु श्रम केल्या खेपा । आम्हालागी सोपा । दैत्या काळ कृतांत ॥धृ॥

21. अहो सखीये साजणी । ज्ञानाबाई हो हरणी ॥१॥ मज पाडसाची माय । भक्तिवत्साची ते गाय ॥२॥ का गा उशीर लाविला । तुजविण शिण झाला ॥३॥ अहो बैसले दळणी । धाव घाली म्हणे जनी ॥४॥

21. ऐसा आहे पांडुरंग । भोग भोगूनि निसग ॥1॥ अविद्येने नवल केले । मिथ्या सत्यत्व दाविले ॥2॥ जैसी वांझेची संपत्ति । तैसी संसार उत्पत्ति । ॥3॥ तेथे कौचे बा धरिसी । ब्रह्मी पूर्ण जनी दासी ॥4॥

21. जन्मांतरीचे सुकृत आजी फळांसी आले । ह्मणोनी देखिले विठ्ठलचरण ।।१।। धन्यभाग आजी डोळिया लाधले । म्हणुनी देखिले विठ्ठलचरण ।।२।।

21. श्रुतिस्मृति वचन तो । गुह्यागुह्य तो गे बाई ॥ जागता निजता तो । निज चेवविता तो गे बाई ॥ परात्परा तो । रखुमादेविवरू तो गे बाई ॥ अर्थ :

21. जया जे वासना तेचि पुरवीत । आपण तिष्ठत राहे द्वारी ॥१॥ बळीचिया भावा द्वारपाठ होय । सुदामाचे खाय पोहे सुखे ॥२॥ विदुराचे घरी आवडी कण्या खाय । हात पसरिताहे भाजी पाना ॥३॥ गौळीयाचे घरी करीतसे चोरी । काला स्वये करी गोपाळांसी ॥४॥

21. गजर्ती नाचती आनंदे डोलती । सप्रेम फु दती विठ्ठल नामे ॥१॥ तया सुखाचा पार न कळे ब्रह्मादिका । पुंडलिके देखा भुलविले ॥२॥ नावडे वैकु ठ नावडे भुषण । नावडे आसन वसन कांही ॥३॥ कीतर्नी गजरी नाचतो श्रीहरि । म्हणतसे महारी चोखियाची ॥४॥

21. चरण मिरवले विटेवरी दोनी । ध्यातसे ध्यानी सदाशिव ॥१॥ तो हा पंढरीराव कर दोनी कटी । उभा असे तटी भीवरेच्या ॥२॥ मुगुट कुंडले श्रीमुख शोभले । ध्यानी मिरविले योगियाच्या ॥३॥ बंका म्हणे सर्व सिद्धीचा दातार । भक्ता अभयकर देत असे॥ ॥४॥

21. वडील तू बंधु असोनी अविचार । केला का निर्धार सांग मज ॥१॥ न पुसता का बा आलासि धांवत । वहिनी आकांत करतील की ॥२॥ येरू म्हणे विठु पुरविले सामोग्री । भार तयावरी घातिलासे ॥३॥ निर्मळा म्हणे ही बरी नोहे गोष्टी । विठोबासी कष्टी करणे काज ॥४॥

21. नेणता म्हणूनी चाळविसी मज । परी जीवीचे गुज क ळेचिना ॥१॥ न कळे न कळे तुमचे मानस । मी तो कासाविस जीवे झालो ॥२॥ बोलता न येचि बहुत प्रकार । प्रथमचि भार वागविला ॥३॥ क मर्मेळा म्हणे ऐक पंढरीराया । बोलियेले वाया बोल नको ॥४॥

21. भ्रतार म्हणतसे आम्ही की ब्राह्मण । वेदाचे पठण सदा करू ॥१॥ कैचा शूद्र तुका स्वप्नाची दर्शनी । बिघडली पत्नी काय करू ॥२॥

21. कल नाहि पड़त जिस, हरि बिन कल नाहि पड़त जिस । तुम बिन मोरे प्राण अधार, एक घड़ी नहि सरत ।

21. नाव किनारे लगाव प्रभुजी नाव किना०॥धृ०॥ नदीया घहेरी नाव पुरानी । डुबत जहाज तराव॥१॥ ग्यान ध्यानकी सांगड बांधी । दवरे दवरे आव॥२॥ मिरा कहे प्रभु गिरिधर नागर । पकरो उनके पाव॥३॥

21. विष्णुमय जग वैष्णवाचा धर्म । भेदाभेदभ्रम अमंगळ ॥१॥ अइका जी तुम्ही भक्त भागवत । कराल ते हित सत्य करा ॥धृपद॥ कोणा ही जिवाचा न घडावा मत्सर । वर्म सर्वेश्वर पूजनाचे ॥२॥ तुका म्हणे एका देहाचे अवयव । सुख दुःख जीव भोग पावे ॥३॥

21. एव्हडिये दुरुनी आलो तुज कारणे भेटी दे । निधाने पांडुरंगे ॥ भेटी मज देसि आहे तुझी दासी । म्हणोनी आलो चरणापाशी ॥ तरी बापा तारिशिल मज । शरण आलो तुज ॥ राख माजी लाज । येहि काळी ॥

21. 🕉 अध्याय २१ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय एकविसावा - फलश्रुति 👉 गोहत्येचे पातक दूर होऊन (मृत्युनंतर) तपोलोकाची प्राप्ती होईल.