वारकरी रोजनिशी

63. परलोक नावडे इंद्राची संपत्ती । इहलोक वाटे विष जैसे ॥१॥ तो एक विरक्त ज्ञानासी अधिकारी । ब्रह्मप्राप्ति खरी होय तया ॥२॥

63. प्यारे दरसन दीज्यो आय, तुम बिन रह्यो न जाय॥ जल बिन कमल, चंद बिन रजनी । ऐसे तुम देख्या बिन सजनी॥ आकुल व्याकुल फिरू रैन दिन, बिरह कलेजो खाय॥ दिवस न भूख, नींद नहि रैना, मुख सू कथत न आवै बैना॥

63. गोपाल राधे कृष्ण गोविंद॥ गोविंद॥धृ०॥ बाजत झांजरी और मृंदग । और बाजे करताल॥१॥ मोर मुकुट पीतांबर शोभे । गला बैजयंती माल॥२॥ मिरा कहे प्रभु गिरिधर नागर । भक्तनके प्रतिपाल॥३॥

63. कानडीने केला मर्‍हाटा भ्रतार । एकाचे उत्तर एका न ये ॥१॥ तैसे मज नको करू कमळापति । देई या संगति सज्जनांची ॥धृपद॥ तिने पाचारिले इल बा म्हणोन । येरु पळे आण झाली आता ॥२॥ तुका म्हणे येर येरा जे विच्छिन्न । तेथे वाढे सीण सुखा पोटी ॥३॥

63. पतितपावन म्हणोनि ऐकत होतो दुरुनी । ते आह्यालागुनी कळो आले ॥ मी आरुस साबड माझे बोलणे बोबडे । परि तुज आवडले पांडुरंगा ॥ कळा गा कुसरी नये मज गाता । परि वो पंढरीनाथा आंगिकारले ॥ बोधला म्हणे देवा वानले तुझ्या भावा । कळो आल्या केशवा मायेबापा ॥

६३. मैको माधो मळसूत्रधारी । मै काहा जानो सेवा तुम्हारी ॥१॥ तुम्हारे घरको भांडवी दावत । तुम्हारे घरको अदिकलावत ॥२॥ नामदेव कहे देवनीके देवा । सुरन न फुनीग तुम्हारी सेवा ॥३॥

63. मिळवूनि सौंगडे सांगती तयासी । चला गोरसासी देतो तुम्हा ॥१॥ गेली असे एक गौळण जळाळा । सांगे तो गोपाळा तेथे जाऊ ॥२॥ न पुरेची हात दूध शिंक्यावरी । करावे मुरारी कैसे येथे ॥३॥ पाटावरी रची वनमाळी । पाडीतसे डुळी मोहो-रीने ॥४॥

63. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय त्रेसष्टावा ॥

63. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय त्रेसष्टावा ॥

63. ऐसे वासुनी मुख अमूप । अघासुर पसरलासे सर्प । गाई गोवळे आपोआप । जाती वदनामाजी त्याच्या ॥१॥

63. निगम आगम वेदादिकसम । श्रुतीचा उपक्रम हारपला ॥१॥ ते रूप साजिरे नंदाचे गोजिरे । यशोदा श्रीधरे प्रेमभेटी ॥२॥ जेथे हे वाग् वाट शून्य तो निघोट । प्रत्यक्ष वैकुंठ ते गोपवेष ॥३॥ निवृत्ति तडाग निवांत सम्यक । सर्व रूपे एक आत्माराम ॥४॥

63. एकमेका गौळणी करिती विचार । चोरी करी कान्हा नंदाचा कुमर ॥१॥ नायके वो बाई करु गत काई । धरू जाता पळुन जातो न सांपडेचि बाई ॥२॥ दही दूध लोणी चोरी करुनियां खाये । पाहू जाता कवाड जैसे तैसे आहे ॥३॥ एका जनार्दनी न कळे लाघव तयाचे । न कळेची ब्रह्मादिका वेडावले साचे ॥४॥

64. जेथे कीर्तन करावे । तेथे अन्न न सेवावे ॥१॥ बुका लावू नये भाळा । माळ घालु नये गळा ॥२॥ तट्टावृषभासी दाणा । तृण मागो नये जाणा ॥३॥ तुका म्हणे द्रव्य घेती । देती तेही नरका जाती ॥४॥

64. अनुपम्य मनोहर । कासे शोभे पितांबर । चरणी ब्रिदाचा तोडर । देखिला देवो ॥१॥ योगियाची कसवटी । दावितसे नेत्रपुटी । उभा भिवरेच्या तटी । देखिला देवो ॥२॥

64. संत ज्ञानेश्वर म. वासुदेव घुळघुळा वाजती टाळ । झाणाझाणा नाद रसाळ । उदो झाला पाहली वेळ । उठा वाचे वदा गोपाळ ॥१॥ कैसा वासुदेव बोलतो बोल । बाळा पोटी माय रिघेल ।

64. शरण आलो नारायणा । आता तारी हो पावना ॥1॥ शरण आला मारुतिराया । त्याची दिव्य केली काया ॥2॥ शरण प्रल्हाद तो आला । हिरण्यकश्यपू मारिला ॥3॥ जनी ह्मणे देवा शरण । व्हावे भल्याने जाणोन ॥4॥

64. पर्वताप्रमाणे पातक करणे । वज्रलेप होणे अभक्तासी ॥१॥ नाही ज्यांसी भक्ति ते पतित अभक्त । हरिसी न भजत दैवहत ॥२॥

64. न करी आळस जाय पंढरीसी । अवघी सुखराशि तेथे आहे ॥१॥ पाहता भिंवरा करी एक स्नान । घाली लोटांगण पुंडलिका ॥२॥ कान धरोनी सुखे नाचा महाद्वारी । तया सुखासरि दुजी नाही ॥३॥ पाहता श्रीमुख हरे ताहान भूक । चोखा म्हणे सुख विठुपायी ॥४॥

64. प्रपंच असत्य कळो आला जया । विषय हे तया नावडती ॥१॥ उदासीनापरी वर्ततो प्रपंची । आशा हे मनांची सांडोनिया ॥२॥

64. अब तो निभायाँ सरेगी, बांह गहेकी लाज । समरथ सरण तुम्हारी सइयां, सरब सुधारण काज॥ भवसागर संसार अपरबल, जामे तुम हो झयाज । निरधारा आधार जगत गुरु तुम बिन होय अकाज॥

64. गोबिन्द कबहु मिलै पिया मेरा॥ चरण कंवल को हंस हंस देखूं, राखू नैणा नेरा । निरखणकू मोहि चाव घणेरो, कब देखू मुख तेरा॥ व्याकुल प्राण धरत नहि धीरज, मिल तू मीत सबेरा ।

64. बोलायाचा त्यासी । नको संबंध मानसी ॥१॥ जया घडली संतनिंदा । तुज विसरूनि गोविंदा ॥धृपद॥ जळो त्याचे तोंड । नको दृष्टीपुढे भांड ॥२॥ तुका म्हणे देवा । तया दुरी मज ठेवा ॥३॥

64. पांडवा कैवारी । जालासि श्रीहरि । तैसी आम्हावरी । केली कृपा ॥ संसार परंजनी । पडलो होतो महावनी । आलासे धावोनि पांडुरंग माझा ॥ बोधला म्हणे आता धन्ये पंढरीनाथा । सकळ माझी चिंता दूर केली बापा ॥

६४. इतनो कहत तोही कहा लागत । राम रटी सोबत जागत ॥१॥ ध्रुव प्रर्‍हाद इही गुन तारे । रामनाम अक्षर दो उच्चारे ॥२॥ रामनाम सनकादिक रोता । रामनाम निर्भय पद दाता ॥३॥ भणत नामदेव वीसोवीसा । जैसी मनसा तैसी दसा ॥४॥

64. गोपींची गार्‍हाणी. गार्‍हाणे सांगाया । आल्या गोकुळींच्या स्रिया ॥१॥ यशोदा ऐकत । पळे बाहेरी भगवंत ॥२॥ एक ह्मणे लोणी । माझे भक्षी चक्रपाणी ॥३॥

64. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय चौसष्टावा ॥

64. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय चौसष्टावा ॥

64. कृष्ण बळराम उठिले । मुखमार्जने सारिले । तव दसवंतिया बोले । जेउनी जावे गोधनापाठी ॥१॥

64. आदि मध्ये वावो अवसान अभावो । पाहाताती निर्वाहो हरपला ॥१॥ ते रूप माजिटे गोपवेश खेळे । नंदाचे सोहळे पुरविले ॥२॥ धन्य ते यशोदा खेळवी मुकुंदा । आळवीत सदा नित्य ज्यासी ॥३॥ निवृत्ति सधर ब्रह्मरुप सार । वृत्तीचा विचार हरपला ॥४॥

64. काय सांगू यशोदेबाई । आम्ही घरांत बैसलो पाही । कृष्ण आला लवलाही । म्हणे मज भूक लागली ॥१॥ ऐसा लाघवी हा हरी । खोडी करी नानापरी । धारितां न धरवे निर्धारी । जातो पळुनिया दुरी ॥२॥ माझी सुन एकली घरी । नाहात होती परसद्वारीं । आपण येउनि झडकरी । उभा पुढे राहिला ॥३॥ तवं ती म्हणे का आलासी । कृष्ण म्हणे तू परियेसी । मी खेळत होतो बिदीसीं । चेंडु उडोनियां आला ॥४॥ तंव ती म्हणे पाहे कृष्णा । क्रियाहीन नष्ट तू कान्हां । घाली मिठी धरी स्तना । का गे चेंडू देईना ॥५॥ तव ती म्हणे परतां सर । कृष्ण म्हणे दे चेंडूं सत्वर । एका जनार्दनी निर्धार । परा भक्ति हे साचार ॥६॥

65. दीन आणि दुर्बळांसी । सुखरासी हरिकथा ॥१॥ तारु भवसागरींचे । उंच नीच अधिकार ॥२॥ चरित्र ते उच्चारावे । केले देवे गोकुळी ॥३॥ तुका म्हणे आवडी धरी । कृपा करी म्हणवुनी ॥४॥

65. पदोपदी निजपदा गेले वो । कर्म संचित सकर्म जाले वो ॥१॥ तेथे आपुले नाठवे काही वो । आप आपणा न सांपडे डाई वो ॥२॥ श्रीगुरुप्रसादे ज्ञान बोधु झाला वो । नव्हे ते ठाउके पडिले माय वो ॥३॥

65. बाबा ममतानिशी अहंकार दाट । रामनामे वासुदेवी वाट । गुरुकृपे वोळले वैकुंठ । तेणे वासुदेवो दिसे प्रगट गा ॥१॥ वासुदेव हरि वासुदेव हरि । राम कृष्‍ण हरि वासुदेवा ॥धृ॥ आला पुंडलिक भक्‍तराज । तेणे केशव वोळला सहज ।

65. ऐक बापा माझ्या पंढरीच्या राया । कीर्तना आल्ये या आर्तभूता ॥1॥ माझ्या दुणेदारा पुरवी त्याची आस । न करी निरास आर्तभूता ॥2॥ त्रैलोक्याच्या राया सख्या उमरावा । अभय तो द्यावा कर तया ॥3॥ जैसा चंद्रश्रवा सूर्य उच्चैश्रवा । अढळपद ध्रुवा दिधलेंसे ॥4॥

65. संतांचे संगती मनोमार्ग गती । आकळावा श्रीपति येणे पंथे ॥१॥ रामकृष्ण वाचा भाव हा जीवाचा । आत्मा जो शिवाचा राम जप ॥२॥

65. पंढरी पंढरी वाचे जो उच्चारी । तोचि संसारी तरे जाणा ॥१॥ ऐसा हा वर आहे सकळिका । पुंडलिके देखा मागितले ॥२॥ युगे अ्टावीस कर दोनी कटी । उभा असे तटी भिवरेच्या ॥३॥ जोडोनिया पाय उभारोनी बाह्या । दरूशने देता हे मोक्ष मुक्ति ॥४॥

65. असत्य हे माया म्हणो जाता दिसे । सत्य म्हणता नसे ज्ञानदृष्टी ॥१॥ ऐसा हा संदेह निवारी सद्गुरू । विवेक निर्धारु करूनिया ॥२॥

65. स्वामी सब संसार के हो सांचे श्रीभगवान । स्थावर जंगम पावक पाणी धरती बीज समान॥ सब मे महिमा थांरी देखी कुदरत के करबान । बिप्र सुदामा को दालद खोयो बाले की पहचान॥

65. घर आंगण न सुहावै, पिया बिन मोहि न भावै॥ दीपक जोय कहा करू सजनी, पिय परदेस रहावै । सूनी सेज जहर ज्यू लागे, सिसक-सिसक जिय जावै॥ नैण निंदरा नही आवै॥

65. तीळ जाळिले तांदुळ । काम क्रोधे तैसेचि खळ ॥१॥ का रे सिणलासी वाउगा । न भजता पांडुरंगा ॥धृपद॥ मान दंभ पोटासाठी । केली अक्षरांची आटी ॥२॥ तप करूनि तीर्थाटन । वाढविला अभिमान ॥३॥

65. पंढरीवाचुनी सुख कोठे नाही । ते आहे गा पाई विठोबाचे ॥ भाग्यवंत येती हे सुखे घेती । मागुते न येती परतोनिया ॥ बोधला म्हणे धन्ये भाग्य ज्यांचे होये । तरीच त्या सोय सांपडली ॥

६५. ऐसे जगमे दास नीयारा । बेद पुराणा पढी किन सो चौपंडित करो बिचारा ॥१॥ दधि बिलोई जैसे घृत लीजे बहुरी न एकट थाई । पावक दार जतन करी काधौ बहुरी न कष्ट समाई ॥२॥ पारस परसी होत जैसे कंचन बहूरी न त्रंबक होई । अक पलास वेधीय चंदन काष्ट कही न काई ॥३॥ रमही जपही रामही जाने छाडी करमकी आसा । रामही भज तई रामही होई प्रणवे नामा दासा ॥४॥

65. एक ह्मणे धरी स्तन । याचे उपटीन कान ॥१॥ यशोदे तुला येईल राग । आपुल्या पोरा कांही सांग ॥२॥ अंधारी लपत । पोरे करिती आकांत ॥३॥ सांगतसो शिकवणा । खोडी नको करू कृष्णा ॥४॥

65. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय पासष्टावा ॥

65. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय पासष्टावा ॥

65. मग म्हणे गिळिले गोप । गाई खिल्लारांचे कळप । तारि हा चिरुनिया सांडीन सर्प । घेईन सूड या सकळांचा ॥१॥

65. जेथे रूप रेखा ना आपण आसका । सर्व रूपे देखा हरि माझा ॥१॥ ते रूप गोजिरे नंदाघरी असे । जनीवनी दिसे गोपिकांसी ॥२॥ नादभेद कळा जेथे भेद नुठी । ब्रह्मरूपे तुष्टि अवघी होय ॥३॥ निवृत्ति जन जन वन देख । आत्मरुपभाव ब्रह्म जाला ॥४॥

65. आम्ही असता माजघरीं । रात्र झाली दोन प्रहरी । मी असता पतिशेजारीं । अवचित हरी तुझा आला ॥१॥ काय संगु सखये बाई । वेदशास्त्रां अगम्य पाही । आगमनिगमां न कळे कांही । मन पवन पांगुळलें गे बाई ॥२॥ आम्ही असता निदसुरी । मुंगुस घेउनी आपुले करी । सोडियलें अदोघा माझारीं । तंव ते बोचकरी आम्हांते ॥३॥ आम्ही भ्यालों उभयतां । चीर फिटले बाई तत्त्वता । नग्नाचि जाहलें मी सर्वथा । भूतभूत म्हणोनि भ्यालें ॥४॥ ऐसे करुनि आपण पळाला । जाउनी माये आड लपला । एका जनार्दनी म्हणे भला । आता सांपडता न सोडी त्याला ॥५॥

66. स्वर्गीचे अमर इच्छिताती देवा । मृत्युलोकी व्हावा जन्म आम्हा ॥१॥ नारायणनामे होऊ जीवन्मुक्त । कीर्तन अनंत गाऊ गीती ॥२॥ वैकुंठीचे जन सदा चिंतिताती । कई येथे येती हरीचे दास ॥३॥ यमधर्म वाट पाहे निरंतर । जोडोनिया कर तिष्ठतसे ॥४॥

66. दुरुळ अंबुला केला गे बाई । ब्रम्हादिका तो न पडे ठाई ॥१॥ हालो नये चालो नये । सैरावैरा काही बोलो नये ॥२॥ अंबुला केला धावे जरि मन । बुडती बेताळीस जाती नाक कान ॥३॥ मागील केले ते अवघे वावो । बापरखुमादेविवरु विठ्ठल नाहो ॥४॥

66. ओंम नमो भगवते वासुदेवाय । द्वादशाक्षरी मंत्र न जपसी काह्या ॥धृ॥ वोडियाणा बंदु घालुनि देहुडा लागसील पावा । ओतप्रोत सांडुनी मना धरिसी अहंभावो । ओंकार बिंदुचा तू न पावसी ठावो । बोळगे वोळगे कृष्‍ण द्वारावतीये रावो ॥१॥ नागिणी उत्‍साहे नवहि द्वारे निरोधून । नाडित्रयामाजी सुषुम्‍नासंचरण ।

66. गजेंद्रासी उद्धरिले । आह्मी तुझे काय केले ॥1॥ तारिली गणिका । तिही लोकी तुझा शिक्का ॥2॥ वाल्हा कोळी अजामेळ । पापी केला पुण्यशीळ ॥3॥ गुणदोष मना नाणी । ह्मणे नामयाची जनी ॥4॥

66. विष्णुविण जप व्यर्थ त्याचे ज्ञान । रामकृष्णी मन नाही ज्याचे ॥१॥ उपजोनी करंटा नेणे अद्वय वाटा । रामकृष्णी पैठा कैसा होय ॥२॥

66. पंढरीचे सुख नाही त्रिभुवनी । प्रत्यक्ष चक्रपाणी उभा असे ॥१॥ त्रिभुवनी समर्थ ऐसे पै तीर्थ । दक्षिणमुख वाहात चंद्रभागा ॥२॥ सकळ संतांचा मुगुटमणि देखा । पुंडलीक सखा आहे जेथे ॥३॥ चोखा म्हणे तेथे सुखाची मिराशी । भोळ्या भाविकासी अखंडित ॥४॥

66. ब्रह्मापासुनिया जाली म्हणो माया । उपाधी हे तया केवी घडे ॥१॥ करावा निवाडा सद्गुरुवाचन । भेद निरसून विकल्पाचा ॥२॥

66. राम मिलण रो घणो उमावो, नित उठ जोऊ बाटड़ियाँ । दरस बिना मोहि कछु न सुहावै, जक न पड़त है आँखड़ियाँ॥ तड़फत तड़फत बहु दिन बीते, पड़ी बिरह की फांसड़ियाँ । अब तो बेग दया कर प्यारा, मै छू थारी दासड़ियाँ॥

66. घर आवो जी सजन मिठ बोला । तेरे खातर सब कुछ छोड्या, काजर, तेल तमोला॥ जो नहि आवै रैन बिहावै, छिन माशा छिन तोला । 'मिरा' के प्रभु गिरिधर नागर, कर धर रही कपोला॥

66. संसारच्यातापे तापलो मी देवा । करिता या सेवा कुटुंबाची ॥१॥ म्हणऊनी तुझे आठविले पाय । ये वो माझे माय पांडुरंगे ॥धृपद॥ बहुता जन्मींचा झालो भारवाही । सुटिजे हे नाही वर्म ठावे ॥२॥ वेढियेलो चोरी अंतर्बाह्यात्कारी । कणव न करी कोणी माझी ॥३॥

66. प्रपंचाच्या डोही बुडत होतो पाही । काढिले लवलाही पांडुरंगे ॥ बहुत जाल्या तुझ्या उपकाराच्या रासी । सांगा संतापासी घडी घडी ॥ ऐसे मागे बहुत ऐकत होतो कानी । ते तो मजलागुनी केले बापा ॥ बोधला म्हणे तुझी वाखाणिता कीर्ती । सांगो संता प्रतीत तुझे गुण ॥

६६. काल भई बापा सह्या न जाई । महा भैभीत जगत कृत खाई ॥१॥ अनेक मुनेश्वर उझो जाई । सुरनर थाके करत उपाई ॥२॥ कंपे पीर पेगंबर देव । रीखी कंपे चौरासी देव ॥३॥ चंद सुरज घर पवन आकाश । पाणी कंपे अगनीगरास ॥४॥

66. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय सहासष्टावा ॥

66. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय सहासष्टावा ॥

66. मग होसोनिया बोलिजे कृष्णे । बेटे हो तुम्ही अवघेचि शहाणे । सर्पे गिळिले होतेती प्राणे । कैसे तरी वांचलेती ॥१॥

66. मध्यबिंदनाद उन्मनि स्वानंद । रुपरस गोविंद गुणनिधी ॥१॥ ते रूप सुरवर सोविती अरुबार । नित्यता सविचार भोगीताती ॥२॥ गौळिया गोजिरे दैवत साचारे । नंदासि एकसरे प्रेम देत ॥३॥ निवृत्ति निवाला प्रेमरसे धाला । सर्व सुख डोळा हरिकृष्ण ॥४॥

66. गौळणी बारा सोळा । हो उनी येके ठायी मेळा । म्हणती गे कृष्णांला । धरु आजी ॥१॥ कवाड लाउनीं । बैसल्या सकळजणी । रात्र होतांचि माध्यांनी । आला कृष्ण ॥२॥ दही दुध तुप लोणी । यांची भोजने आणुनी । रितीं केली तत्क्षणीं परी तया न कळे ॥३॥ थोर लाघव दाविले । सकळा निद्रेनें व्यापिले । द्वार ते नाही उघडिलें । जैसे तैसेंची ॥४॥ खाउनी सकळ । मुखा लाविले कवळ । आपण तात्काळ । पळे बाहेरी ॥५॥ एका जनार्दनी ऐशी करुनि करणी । यशोदे जवळी येउनी । वोसंगा बैसे ॥६॥

67. नाम घेता उठाउठी । होय संसारासी तुटी ॥१॥ ऐसा लाभ बांधा गाठी । विठ्ठलपायी पडे मिठी ॥२॥ नामापरते साधन नाही । जे तु करिसी आणिक काही ॥३॥ हाकारोनी सांगे तुका । नाम घेता राहो नका ॥४॥

67. शरीर वरिवरि का दंडिसी जंव वारिले न करी तुझे मन । जळी नेत्र लाऊनि ठोकती अविंशा लागोनि तैसे नको नको बकध्यान रया ॥१॥ चित्त सुचित्त करी मन सुचित्त करी । नधरी तू विषयाची सोय । वनी असोनी वनिता चिंतिसि तरि तपचि वाउगे जाय रया ॥२॥

67. संत एकनाथ म. वासुदेव सुख दु:ख समान सकळ जीवांचा कृपाळा । ज्ञानाचा उद्बोध भक्ति प्रेमाचा कल्लोळ ॥१॥ धन्य जगी तोचि एक हरि रंगी नाचे । रामकृष्ण वासुदेव सदा स्मरे वाचे ॥२॥ विषयी विरक्त जया नाही आपपर । सर्वदा संतुष्ट स्वये व्यापक निर्धार ॥३॥

67. राजाई गोणाई । अखंडित तुझे पायी ॥1॥ मज ठेवियेले द्वारी । नीच ह्मणोनी बाहेरी ॥2॥ नारा गोंदा महादा विठा । ठेवियले अग्रवाटा ॥3॥ देवा केव्हा क्षेम देसी । आपुली ह्मणोनी जनी दासी ॥4॥

67. त्रिवेणीसंगमी नाना तीर्थे भ्रमी । चित्त नाही नामी तरी ते व्यर्थ ॥१॥ नामासी विन्मुख तो नर पापिया । हरिवीण धांवया न पावे कोणी ॥२॥

67. पुंडलिके सुख दाखविले लोका । विज्ठल नाम नौका तरावया ॥१॥ जाय पंढरीसी जाय पंढरीसी । पाहे विठोबासी डोळेभरी ॥२॥ अवघा पर्वकाळ तयाचिये पायी । नको आणिके ठायी जाउ वाया ॥३॥ चोखा म्हणे ऐसा लाभ बांधा गाठी । जावोनिया मिठी पायी घाला ॥४॥

67. ब्रह्म तो अद्वय श्रुतीचे संमते । वेगळी माया ते म्हणो कैसी ॥१॥ कोणासी पुसावे मायेचे ठिकाण । सद्गुरुवाचून सत्य जाणा ॥२॥

67. गली तो चारो बंद हुई, मै हरिसे मिलू कैसे जाय । ऊंची नीची राह लपटीली, पांव नही ठहराय । सोच सोच पग धरू जतनसे, बार बार डिग जाय॥ ऊंचा नीचा महल पियाका म्हांसू चढ़्‌यो न जाय ।

67. चरन रज महिमा मै जानी । याहि चरनसे गंगा प्रगटी । भगिरथ कुल तारी॥ चरण०॥१॥ याहि चरनसे बिप्र सुदामा । हरि कंचन धाम दिन्ही॥ च०॥२॥ याहि चरनसे अहिल्या उधारी । गौतम घरकी पट्टरानी॥ च०॥३॥

67. भक्तॠणी देव बोलती पुराणे । निर्धार वचने साच करी ॥१॥ मागे काय जाणो अइकिली वार्ता । कबिर साते जाता घडया वाटी ॥धृपद॥ माघारिया धन आणिले घरासि । ने घे केला त्यासि त्याग तेणे ॥२॥ नामदेवाचिया घरासि आणिले । तेणे लुटविले द्विजा हाती ॥३॥

67. पूर आला आनंदाचा । लाटा उसळती प्रेमाच्या ॥ बांधु नामाची सांगडी । पोहुन जाऊ पैलथडी ॥ अवघे भाविक जन भक्त । घाला उड्या चंद्रभागेत ॥ बोधला म्हणे थोर पुण्ये । वोघा आली पंथे येणे ॥

६७. कैसे तीरत बहु कुटील भयो । कली कह चीहन देसी नही नडीयो ॥१॥ कैसी सेवा कैसे ध्यान । जैसे उजल बग उनमान ॥२॥ भाव भुजंग भणयो हारी । सुरतीसी बाणा मती मजारी ॥३॥ नामदेव भणे बहु इही गुणी बाध्य । डाईणी घ्रभ सकल गजर वाध्य ॥४॥

67. मंथनपात्र ताडण यशोदा घुसळीत । स्तन मागे भगवंत ॥१॥ घालोनी पदर । पाजीतसे जगदीश्वर ॥२॥ दूध जातसे उतोन । उठे कृष्णासी टाकून ॥३॥

67. उदय सुर्याचा जाला । मिळाला गौळणीचा मेळा । धाउनी सकळा । आलीया अंगणी ॥१॥ बोलती आणि संक्रोधें । थोर पीडेलें बाळके । चोरी करुनियां देखे । आला पळोनि ॥२॥ आमुचीं फोडिली भाजनें । दही दुध खादले येणे । एका जनार्दनी तान्हें । यशोदे तुझे ॥३॥

67. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय सदुसष्टावा ॥

67. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय सदुसष्टावा ॥

67. तव पातला माध्यान्हकाळ । गोवळा भुकेची झाली वेळ । मग पाहोनिया उत्तम स्थळ । सुरुतरु शीतळ छायातळी ॥१॥

67. विश्वाते ठेऊनि आपण निरंजनी । नामाची पर्वणी भक्तालागी ॥१॥ ते रूप संपुर्ण वसुदेवाकुळी । यादव गोपाळी वोळलासे ॥२॥ व्यापकपण धीर ब्रह्मांड साकार । ते रूप तदाकार भाग्ययोगे ॥३॥ निवृत्ति घनवट आपण वैकुंठ । कृष्णनामे पेठ गोकुळी रया ॥४॥

68. लागोनिया पाया विनवितो तुम्हांला । करे टाळी बोला मुखे नाम ॥१॥ विठ्ठल विठ्ठल म्हणा वेळोवेळा । हा सुख सोहंळा स्वर्गी नाही ॥२॥ कृष्ण विष्णु हरि गोविंद । मार्ग हा प्रांजळ वैकुंठीचा ॥३॥ सकळांसी येथे आहे अधिकार । कलियुगी उद्धार हरिनामे ॥४॥

68. मायविवर्जित जाले वो । माझे गोत ते पंढरिये राहिले वो ॥१॥ पतिव्रता मी परद्वारिणी । परपुरषेसी व्यभिचारिणी ॥२॥ साचारि चौदा जाली वो । सेखी अठरा घोकुनी राहिले वो ॥३॥ निवृत्तिप्रसादे मी गोवळी वो । माझा भावो तो विठ्ठलु न्याहाळी वो ॥४॥

68. धन्‍य जगी तोचि एक हरिरंगी नाचे । रामकृष्‍ण वासुदेव सदा स्‍मरे वाचे ॥१॥ सुखद:ख समान सकळ जीवांचा कृपाळा । ज्ञानाचा उद्बोध भक्ति प्रेमाचा कल्‍लोळ ॥२॥ विषयी विरक्‍त जया नाही आपपर । सर्वदा संतुष्‍ट स्‍वये व्‍यापक निर्धार ॥३॥ जाणीव शहाणीव ओझे सांडोनिया दुरी । आपण वस्‍तीकर वर्ततसे संसारी ॥४॥

68. काय करू पंढरीनाथा । काळ साह्य नाही आता ॥1॥ मज टाकिले परदेशी । नारा विठा तुजपाशी ॥2॥ श्रम बहु झाला जीवा । आता सांभाळी केशवा ॥3॥ कोण सखा तुजवीण । माझे करी समाधान ॥4॥

68. हरि उच्चारणी अनंत पापराशी । जातील लयासी क्षणमात्रे ॥१॥ तृण अग्निमेळे समरस झाले । तैसे नामे केले जपता हरि ॥२॥

68. बहुत हिंडलो देश देशांतर । परी मन नाही स्थिर झाले कोठे ॥१॥ बहुत तीर्थे फिरोनिया आलो । मनासवे झालो वेडगळची ॥२॥ बहुत प्रतिमा ऐकिल्या पाहिल्या । मनाच्या राहिल्या वेरझारा ॥३॥ चोखा म्हणे पाहता पंढरी भूवैकुंठ । मनाचे हे कष्ट दूर गेले ॥४॥

68. असत्य हे माया म्हणता प्रत्यक्ष । मायेचा हा पक्ष दृश्य आवघे ॥१॥ काय ते धरावे काय ते सोडावे । राहावे अनुभवे कोण्यापरी ॥२॥

68. नातो नामको जी म्हांसू तनक न तोड्यो जाय॥ पाना ज्यू पीली पड़ी रे, लोग कहै पिंड रोग । छाने लांघण म्है किया रे, राम मिलण के जोग॥ बाबल बैद बुलाइया रे, पकड़ दिखाई म्हांरी बांह ।

68. शाम! मने चाकर राखो जी गिरधारी लाला! चाकर राखो जी । चाकर रहसू बाग लगासू नित उठ दरसण पासू । ब्रिंदाबन की कुंजगलिन मे तेरी लीला गासू ॥

68. भोगे घडे त्याग । त्यागे अंगा येती भोग ॥१॥ ऐसे उफराटे वर्म । धर्मा अंगीच अधर्म ॥धृपद॥ देव अंतरे ते पाप । खोटे उगवा संकल्प ॥२॥ तुका म्हणे भीड खोटी । लाभ विचाराचे पोटी ॥३॥

68. पैल यमुने पावली । कृष्ण खेळे चेंडु फळी । खेळ खेळोनी वनमाळी । कवणा नातुडे ॥ हा तव नाटक निराळा । कवणा न कळे । याची लिळा । हा तव जाईन गोकुळा । कोसाल करिरीस ॥ जाऊनी गोकुळा भितरी भुलवितो नरनारी । खुणा दावी नाना परी । या गोपिकालागी ॥

६८. बाप माझा समझीन परई । साच उटारी अइर कछ भरई ॥१॥ पाणीका चित्त पवनका थंबा । कृत उपायो रचो अरंभा ॥२॥ इहाका उपजाई हा बिलाना । बोलन हरा काहा समाना ॥३॥ कहई नारायण सुनी जन नामा । जहा सुरती तह पुरवण कामा ॥४॥

68. उखळीबंधन कृपा उपजली । उभा राहे वनमाळी ॥१॥ धरूनि आणीला । आजी बांधीन मी तुला ॥२॥ दावे सोडूनिया । बांधि-तसे देवराया ॥३॥

68. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय अडुसष्टावा ॥

68. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय अडुसष्टावा ॥

68. मध्ये परमात्मा श्रीहरी । दधिओदन घेऊनि करी । कवळ त्यांचिये मुखों भरी । आणि स्वीकारी आपणही ॥१॥

68. विश्वंभरमूर्ति विश्वाचे पाळक । वैकुंठव्यापक जीवशिव ॥१॥ ते रूप सुंदर नंदघरी वसे । जनीवनी वसे कृष्णरुप ॥२॥ निखळ निघोट नितंब परिपूर्ण । आनंदपूर्णघन गोपवेषे ॥३॥ निवृत्ति परिकर वैकुंठ अपार । भाग्य पारावार यशोदेचे ॥४॥