वारकरी रोजनिशी

48. सुभ है आज घरी । सुभ है आज घरी, मेरे घर आए गिरधारी । मंगल गाओ सखियन मिलकर, आनंद भयो भारी ।

48. कुण बांचे पाती, बिना प्रभु कुण बांचे पाती । कागद ले ऊधोजी आयो, कहा रह्या साथी । आवत जावत पांव घिस्या रे वाला अंखिया भई राती॥ कागद ले राधा वांचण बैठी, वाला भर आई छाती ।

48. श्मशान ते भूमि प्रेतरूप जन । सेवाभक्तिहीन ग्रामवासी ॥१॥ भरतील पोटे श्वानाचिया परी । वस्ति दिली घरी यमदूता ॥धृपद॥ अपूज्य लिंग तेथे अतित न घे थारा । ऐसी वस्ती चोरा कंटकांची ॥२॥ तुका म्हणे नाही ठावी स्थिति मती । यमाची निश्चिंती कुळवाडी ॥३॥

48. तुझीया भेटीला जीव माझा तळमळी । केधवा वनमाळी येईल घरा ॥ येई गा बा हरि माझ्या प्राणनाथा । जीव जाईल आता करु काय ॥ माझिया देहीचा बैसकार केला । का रे नाही आला विठोबा माझा ॥ येई गा कृपानिधी बैस माझ्या घरि । तुज आता नाही उरी संसाराची ॥

४८. राम जुहारी न ऐर जुव्हारू । जीवनी जाइ जनम कत हारू ॥१॥ आनंदे वस्योरी नन भाखू । राम रसायन रसना चाखू ॥२॥ थावर जंगम कीट पतंगा । सत्य राम सब हीतके संगा ॥३॥ भणत नामदेव जीवनी रामा । अनदेव फोकट बेकामा ॥४॥

48. पुतनाप्राण शोषण कंसे पाठविली मायावी पूतना । देवोनिया स्तना बाळे मारी ॥१॥ दीन दुर्बळांची मारीत बाळके । करीताती शोक माय- बाप ॥२॥ गहिंवरोनि तेव्हा पुसे परीक्षिती । भगवंताची मूर्ती बा-ळरूप ॥३॥

48. गार्‍हाणीं - अभंग ४८ ते ७७ उठोनि प्रातःकाळी गोपी येती घरा । आवरीं आवरीं यशोदे आपुलिया पोरा ॥१॥ थोर पीडीयेलें सांगता नये आम्हा । दही दूध तूप लोनी नासिलें सीमा ॥२॥ लेकी सुना पोरें वेडाविलीं सकळ । चोरी करिताती भुलविले सबळ ॥३॥ एका जनार्दनी आवरीं आपुला कान्हा । तुझा तुज गोड वाटे हांसतीस मना ॥४॥

48. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय अठ्ठेचाळिसावा ॥

48. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय अठ्ठेचाळिसावा ॥

48. ऐसे सांगता माभळभटा । राया दचक बैसला मोठा । मग पाचारुनिया सुभटा । दैत्याप्रती काय बोले ॥१॥

48. नेणती महिमा ब्रह्मादिक भद्र । आणि ते महेंद्र नाना स्थानी ॥१॥ ते रुप खेळत गौळी याच्या संगे । पुंडलिका मार्गे भीमातीरी ॥२॥ उत्पत्ति उलथा न चले तो मार्ग । दुजियाचा संगनाही ज्यासी ॥३॥ निवृत्ति प्रगट गुरु मंत्र फळद । गोपाळ विग्दद ब्रह्म सेवी ॥४॥

49. पवित्र तो देह वाणी पुण्यवंत । जो वेद अच्युत सर्वकाळ ॥१॥ तयाच्या चिंतने तरतील दोषी । जळतील रासी पातकांच्या ॥२॥ देव इच्छी रज चरणींची माती । धावत चालती मागे मागे ॥३॥ काय त्या उरले वेगळे आणिक । वैकुंठनायक जया कंठी ॥४॥

49. रसने वो रसु मातृके वो माये ॥धृ॥ रमणिये माये रमणिये । राम नामामृत रस पी जिव्हे ॥१॥ निवृत्तिदासाप्रिय । माय रमणिये माय रमणिये ॥२॥

49. होऊनिया तुह्मी वनींची वनचरे । बोलतसा फार धर्माधर्म ॥१॥ येणे कांही कांही द्रव आला मना । तुमची भावना कोण जाणे ॥२॥ सोडिल्या पाण्यासी ठकवूनि आम्हासी । गेलिया तुह्मांसी काय कीजे ॥३॥ नामा ह्मणे ऐसे बोलेनि किरात । करावया घात शस्त्र काढी ॥४॥

49. चित्ती तुझे पाय डोळा रूपाचे ध्यान अखंड मुखी नाम तुमचे वर्णावे गुण ॥१॥ हेचि एक तुम्हा मागतो मी दातारा । उचित ते करा भाव जाणोनी खरा ॥२॥ खुंटली जाणीव काही बोलणेची आता । कळो येईल तैसी करा बाळाची चिंता ॥३॥ तुका म्हणे आता नका देऊ अंतर । न कळे पुढे काय कैसा होईल विचार ॥४॥

49. अविद्येच्या वो रात्री । आडकलो अंधारी ॥1॥ तेथुनी काढावे गोविंदा । यशोदेच्या परमानंदा ॥2॥ तुझे सन्निधेचे पाशी । ठाव नाही अविद्येसी ॥3॥ तुझे संगती पावन । उद्धरिले ब्रह्मे पूर्ण ॥4॥

49. हा दीनवत्सल महाराज । जनासवे काय काज ॥1॥ तुझी नाही केली सेवा । दुःख वाटे माझ्या जिवा ॥2॥ रात्रंदिवस मजपाशी । दळू कांडू तू लागसी ॥3॥ जे जे दुःख झाले मला । ते ते सोसिले विठ्‌ठला ॥4॥

४९. संत भानुदास अभंग मुमुक्षूसबोध ये संसारी बहूता वाटा । सिद्ध साधका सुभटा । दीप देहींचा गोमटा । तवंची ठाका सुपंथू ॥१॥ मग आयुष्यांच्या अस्तमानीं । पडलिया काळाच्या वदनी ।

49. ज्ञानविज्ञान हरि नांदे आमुच्या घरी । बाह्यजु अभ्यंतरी जाला देव ॥ काय सांगू माय त्रिभुवन धाय । पाहता न समाय नाना रूपे ॥

49. सर्वही सुखाचे वोतिले श्रीमुख । त्रिभुवन नायक पंढरीये ॥१॥ कर दोन्ही कटी समय पाय विटे । शोभले गोमटे बाळरूप ॥२॥ जीवांचे जीवन योगियांचे धन । चोखा म्हणे मंडन तिन्ही लोकी ॥३॥

49. याचिये संगती अपायचि मोठा । दुःखाचा शेलवटा भागा आला ॥१॥ आता पुरे हरि आता पुरे हरि । सोडवी निर्धारी यांतोनिया ॥२॥ अहुतचि खंती करितसे मन । दाखवा चरण मजलागी ॥३॥ गहिंवर नावरे उदास अंतरी । म्हणतसे महारी चोखियाची ॥४॥

49. नयन गोविले ध्यानी केशवाच्या । श्रवण हरीच्या कीर्तनी हो ॥१॥ विवेके इंद्रिया दाखउनी सुख । गोविली आणिक नाठवती ॥२॥

49. म्हारो कांई करसी । सीसोद्यो रूठ्यो तो म्हारो कांई करसी । मै तो गिरधर के रंग राची, जग की लाज न धरसी ।

49. कुबजाने जादु डारा । मोहे लीयो शाम हमारारे॥ कुबजा०॥धृ०॥ दिन नही चैन रैन नही निद्रा । तलपतरे जीव हमरारे॥ कुब०॥१॥ निरमल नीर जमुनाजीको छांड्यो । जाय पिवे जल खारारे॥ कु०॥२॥ इत गोकुल उत मथुरा नगरी । छोड्यायो पिहु प्यारा॥ कु०॥३॥

49. एकादशीव्रत सोमवार न करिती । कोण त्यांची गति होईल नेणो ॥१॥ काय करू बहु वाटे तळमळ । आंधळी सकळ बहिर्मुख ॥धृपद॥ हरीहरा नाही बोटभरी वाती । कोण त्यांची गति होईल नेणो ॥२॥ तुका म्हणे नाही नारायणी प्रीति । कोण त्यांची गति होईल नेणो ॥३॥

49. तुझिये चरणी जाण स्थिरावले मन । आणिक मज ज्ञान न लगे काही ॥ मुक्तिदासी आहेता तुजपासी ॥ त्या नलगता आम्हासी पांडुरंगा ॥ वैकुठ कैलास न लगती आम्हास । आवडी बोधल्यास तुझे पायी ॥

४९. जादीन भगता अईला । चारू मुगती पाइला ॥१॥ दरसन धारवा भागिला । कोई अहु सुकृत जागिला ॥२॥ सनमुख दरसन देखिला । तब जनम सुफळ करी लेखिला ॥३॥ वैष्णव हीरदे रेखिला । जन नामदेव आनंदे गाईला ॥४॥

49. कृष्णा लविवसे स्तनी । तिसी मारी चक्रपाणी ॥१॥ भयाभीत पडे प्रेत । जन विस्मय करीत ॥२॥ रडे तेव्हा माया । वांचलासी बा तान्हया ॥३॥ मिळोनिया समस्त । भाळी आंगारा लावीत ॥४॥

49. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय एकूणपन्नासावा ॥

49. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय एकूणपन्नासावा ॥

49. ऐसा चिंतावोनिया मनी । म्हणे निमाली पूतना भगिनी । माझिया राज्या आली हानी । म्हणोनि माभळभट पाठविला ॥१॥

49. येकीपुढे येक सरसावोनि गोपिका । सांगतो गाह्माणीं तुज नाही ठाऊका ॥१॥ रात्री मंचकावारी पहुडतां साजणी । अवचित येऊनी बांधी दाढी आणि वेणी ॥२॥ नाहतां आपुलेअ अंतसदनीं । येऊनिया पुढे बैसे शारंगपाणी ॥३॥ ऐसा कटाळा आणियला येणे । एका जनार्दनी तुझे आवडते तान्हें ॥४॥

50. पाप ताप दैन्य जाय उठाउठी । झालिया भेटी हरिदासांची ॥१॥ ऐसे बळ नाही आणिकाचे अंगी । तपे तीर्थे जगी दाने व्रते ॥२॥ चरणींचे रज वंदी शूळपाणी । नाचती कीर्तनी त्याचे माथा ॥३॥ भव तरावया उत्तम हे नाव । भिजो नेदी पाय हात काही ॥४॥

50. सकळ धर्मांचे कारण । नामस्मरण हरिकीर्तन । दया क्षमा समाधान संतजन साधिती ॥१॥ निजधर्म हा चोखडा । नाम उच्चारु घडघडा । भुक्ति मुक्तिचा संवगडा । हा भवसिंधुतारक ॥२॥

50. देखती ती दोन्ही पाडसे त्या काळी । भिल्लापुढे आली लागवेगे ॥१॥ सांभाळोनि हात ऐकावी विनंती । धरी कृपा चित्ती आमुचिया ॥२॥ अतितालागोनि चिलिया वोपी देहे । तेणेचि तो लाहे परमधाम ॥३॥ मातापितरांसी न करावा घात । मारावे आमुते आधी आता ॥४॥

50. कनकाच्या परियेळी उजळूनि आरती । रत्नदीप शोभा कैशा पाजळल्या ज्योती ॥१॥ ओंवाळू गे माये सबाह्य साजिरा । राहि रखुमाबाई सत्यभामेच्या वरा ॥धृ॥ मंडित चतुर्भुज दिव्य कानी कुंडले । श्रीमुखाची शोभा पाहाता तेज फांकले ॥२॥ वैजयंती माळ गळा शोभे श्रीमंत । शंख चक्र गदा पद्म आयुधे शोभत ॥३॥

50. संत सोपानदेवांचे अप्रसिद्ध अभंग आगमी न साधे ते । नाम साधे जाणा । नित्य रामकृष्ण । जपिजे सुखे । जपता नाम वाचे । वैकुंठ जळी ।

50. धन्य कलत्र माय । सर्व जोडी तुझे पाय ॥1॥ सखा तुजवीण पाही । दुजा कोणी मज नाही ॥2॥ माझी न करावी सांडणी । ह्मणे तुझी दासी जनी ॥3॥

50. विज्ञानाचे ज्ञान अज्ञानी घनवट । ज्ञाने अज्ञान नीट लाविले दिसे ॥ मी तू हे मात हरपले दृष्टांत । हृदयी हृदयस्थ निजतसे ॥

50. सुखाची मिराशी । आमुची हे पंढरीसी ॥१॥ बाप माझा विटेवर । उभा कटी ठेवोनि कर ॥२॥ वाम भागी आमुची माता । रखुमादेवी हे तत्वत: ॥३॥ चोखा म्हणे सुखराशी । वोळली आम्हांसी कृपेने ॥४॥

50. येई वो विले येई लवकरी । धांवे तू सत्वरी मजलागी ॥१॥ आमुचा विचार आता काय देवा । सांभाळी केशवा मायबापा ॥२॥ आता कवणाची पाहू मी वास । अवघेचि वोस दिसतसे ॥३॥ सोयरा म्हणे अहो पंढरीच्या राया । आमुची ती दया येऊ द्यावी ॥४॥

50. चित्त नाही शुद्ध जयाचे अंतर । विषयी तत्पर सर्व काली ॥१॥ तया ज्ञान साधे असे तो घडेना । ज्ञानेवीण जाणा मोक्ष कैचा ॥२॥

50. राम रतन धन पायो । पायो जी म्हे तो राम रतन धन पायो । वस्तु अमोलक दी म्हारे सतगुरु, किरपा कर अपनायो ।

50. कृष्ण करो जजमान॥ प्रभु तुम॥धृ०॥ जाकी किरत बेद बखानत । सांखी देत पुरान॥ प्रभु०२॥ मोर मुकुट पीतांबर सोभत । कुंडल झळकत कान॥ प्रभु०३॥ मिराके प्रभू गिरिधर नागर । दे दरशनको दान॥ प्रभु०४॥

50. आहाकटा त्याचे करिती पितर । वंशी दुराचार पुत्र झाला ॥१॥ गळेचि ना गर्भ नव्हेचि का वांज । माता त्याची लाजलावा पापी ॥धृपद॥ परपीडे परद्वारी सावधान । सादरचि मन अभाग्याचे ॥२॥ न मळिता निंदा चाहडी उपवास । संग्रहाचे दोष सकळ ही ॥३॥

50. तुमचे तुम्हा जवळी असता । वाया सिणालका सर्वथ हा ॥ हरि करुणानिधी मोठा । व्यापार टाका तुम्ही खोटा ॥ सांडा प्रकृती स्वभाव । तुम्हासारिखाची देव ॥ हरिस नाही बोल काही । वाया पडाल प्रवाही ॥

५०. परहरि धंदाकार सबैला । मेरी चिंता राम करेला ॥१॥ नारायण माता नारायण पीता । वैष्णव जन परवार सहिता ॥२॥ केशोके बहुघत भयला । तापे नामदेव ऐकत देला ॥३॥

50. भगवंत पाळथा पडू लागला त्या वेळी नंदानी केलेला उत्साह पुण्यवंता दावी बाळलीला देव । पालथा केशव पड-तसे ॥१॥ नंदे उत्साहासी केले तेव्हा फार । दिधले अपार द्रव्य द्विजा ॥२॥ यशोदा घेतसे देवासे चुंबन । तुजला न्हाणीन तान्ह्या माझ्या ॥३॥

50. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय पन्नासावा ॥

50. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय पन्नासावा ॥

50. तव त्या रिठीयासी निघाली वदने । अति विक्राळ दाढां दशने । श्रीकृष्ण कंठीचे रुधिरपान । करावया उदिते ॥१॥

50. नसे तो ब्रह्मांडी नसे तो वैकुंठी । दुजियाची गोष्टी नाही तेथे ॥१॥ ते रुप सुंदर देवकी उदरी । वसुदेवा घरी कृष्ण माझा ॥२॥ ब्रह्मांड कडवा मनाचा वोणवा । साधिता राणिवा हारपती ॥३॥ निवृत्ति सुंदर कृष्णरुप सेवी । गयनी गोसावी उपदेशिले ॥४॥

50. दुजी येऊनी पुढे बोले ऐके वो बाई । घुसळण घुसळितां डेरां फोडिला पाही ॥१॥ धांवुनि आली सासु मारितसें मजला । हांसतसे आपण तेथोनि पळाला ॥२॥ वांसुरें ती साडीं मुला चिमुरे घेतो । द्या रे नवनीत म्हणोनि तया मारितो ॥३॥ लपविलें ठायी उरो नेदी कांही । एका जनार्दनी पुरें आता बाई ॥४॥

51. भक्त ऐसे जाणा जे देही उदास । गेले आशापाश निवारुनि ॥१॥ विषय तो त्यांचा झाला नारायण । नावडे धन जन माता पिता ॥२॥ निर्वाणी गोविंद असे मागे पुढे । कांहींच सांकडे पडो नेदी ॥३॥ तुका म्हणे सत्य कर्मा व्हावे साह्य । घातलिया भय नरका जाणे ॥४॥

51. हृदयी धरोनि यासी खेळावया न्यावो ॥१॥ भक्तांकारणे येणे घेतलीसे आळी । दहा गर्भवास सोशी वनमाळी ॥२॥ कल्पनेविरहित भलतया मागे । अभिमान सांडूनि दीनापाठी लागे ॥३॥ शोषिली पुतना येणे मोडियेले तरु । आळी न संडी बापरखुमादेविवरु ॥४॥

51. हरणी सांगे कांही कर्मविपाकासी । ऐशा ऐशा दोषी ऐसे होती ॥१॥ ठकवूनिया आह्मी तुज जाऊ जरी । अंधतमाभितरी वास पावो ॥२॥ गुरु स्वामी द्रोही विश्वासघातकी । तयास तो नरकी वास सदा ॥३॥ परद्रोही परनिंदेसी रतला । तो होय कावळा जन्मोजन्मी ॥४॥

51. वाट पाहे बाहे निडळी ठेवुनिया हात । पंढरीचे वाटे दृष्टी लागले चित्त ॥१॥ कई येता देखे माझा मायबाप । घटिका बोटे दिवस लेखी धरूनिया माप ॥धृ॥ डावा डोळा लवे उजवी स्फुरते बाहे । मन उताविळ भाव सांडुनिया देहे ॥२॥ सुखसेजे गोडचित्ती न लगे आणीक । नाठवे घर दार तहान पळाली भूक ॥३॥

51. रुक्मिणीच्या कुंका । सुरा अमरा प्रिय लोका ॥1॥ तू धाव माझे आई । सखे साजणी विठाबाई ॥2॥ शिवाचिया जपा । मदनताता या निष्‍पापा ॥3॥ दयेच्या सागरा । ह्मणे जनी अमरेश्वरा ॥4॥

51. सारासार दोन्ही । न दिसती नयनी । अवचिता गगनी बिंबलासे ॥ लोपले रविशशी । तेज न भाये आकाशी । मेघेःशामे मेघाशी लपविले ॥धृ॥

51. सुखाचे जे सुख चंद्रभागेतटी । पुंडलिकापाठी उभे असे ॥१॥ साजिरे गोजिरे समचरण उभे । भक्ताचिया लोभे विटेवरी ॥२॥ कर दोनी कटी श्रीमुख चांगले । शंख चक्र मिरवले गदा पद्म ॥३॥ चोखा म्हणे शोभे वैजयंती कंठी । चंदनाची उटी सर्व अंगी ॥४॥

51. येई येई गरूडध्वजा । विटे सहित करीन पूजा ॥१॥ धूप दीप पुष्पमाळा । तुज समर्पू गोपाळा ॥२॥ पुढे ठेवोनिया पान । वाढी कुटुंबी ते अन्न ॥३॥ तुम्हा योग्य नव्हे देवा । गोड करूनिया जेवा ॥४॥

51. गणेश पूजोनिया विधीने । प्रवर्तला सृष्टिकर्मा विधाने॥ यालागि मी वंदि श्रीमोरयासी । छेदीन मी मीपण संशयासी ॥१॥

51. भजन बिना नरफीको । आज मोहि लागे वृन्दावन नीको ॥ घर-घर तुलसी ठाकुर सेवा, दरसन गोविन्द जी को ॥१ ॥ निरमल नीर बहत जमुना में, भोजन दूध दही को ।

51. संत मिराबाई पदावली :- भाग २ कृष्णमंदिरमो नाचे तो ताल मृदंग रंग चटकी । पावमो घुंगरू झुमझुम वाजे । तो ताल राखो घुंगटकी॥१॥ नाथ तुम जान है सब घटका मिरा भक्ति करे पर घटकी॥धृ०॥

51. श्वान शीघ्रकोपी । आपणा घातकर पापी ॥१॥ नाही भीड आणि धीर । उपदेश न जिरे क्षीर ॥धृपद॥ माणसासि भुंके । विजातीने द्यावे थुंके ॥२॥ तुका म्हणे चित्त । मळिण करा ते फजित ॥३॥

51. थोर प्रभात हे झाली । उठ गे कृष्णे तू माऊली । आम्हा प्रेमपान्हा घाली । अगा तू कृष्णा जननीये ॥ तू तर माऊली आमची । थोर सावली संतांची । विश्रांती तुझिया नामाची । अगा तू कृष्ण जननीये ॥

५१. माई गोव्यद बाप गोव्यदा । जाती पाती गुरुदेव गोव्यदा ॥१॥ गोव्यद ग्यानवेद ध्याना । सदा आनंदी राजाराम ॥२॥ गोपद गावे गोव्यद नाचे । गोव्यद भव सदा तृतिकाछे ॥३॥ गोव्यद पाती गोव्यद पूजा । नामो भणौ येरे देव न पूजा ॥४॥

51. वनभोजन समयी शकाटसुरनाश करावया वनभोजन । जाती गोकुळींचे जन ॥१॥ भोजन करिती । कोणी देवा खेळविती ॥२॥ डोळे झांकीत श्रीपती । दवी निद्नेची आकृती ॥३॥

51. धांवुनीं तिजी गोपिका म्हणे वो बाई । येथे रहावया लाग उरला नाही ॥१॥ जात होते पाण्यां यमुने पहाटीं । अविचित येऊनिया पाठी थापटी ॥२॥ एका जनार्दनी आणियला त्रास । नको हे गोकुळ आम्ही जाऊ मथुरेस ॥३॥

51. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय एकावन्नावा ॥

51. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय एकावन्नावा ॥

51. मग म्हणती अवघ्या जणी । धावोनि पहागे आणा पाणी । डास वरखडला न्याहाळुनी । रक्त कोठुनी स्त्रवले हो ॥१॥

51. खुंटले वेदांत हरपले सिध्दांत । बोलणे धादांत तेंही नाही ॥१॥ ते रुप पहाता नंदाघरी पूर्ण । यशोदा जीवन कृष्णबाळ ॥२॥ साधिता साधन न पविजे खूण । तो बाळरुपे कृष्ण नंदाघरी ॥३॥ निवृत्ति संपन्न सेवी गुरुकृपा । गयनीच्या द्विपा तारु गेले ॥४॥

52. शुद्ध बीजपोटी । फळे रसाळ गोमटी ॥१॥ मुखी अमृताची वाणी । देह देवाचे कारणी ॥२॥ सर्वांगी निर्मळ । चित्त जैसे गंगाजळ ॥३॥ तुका म्हणे जाती । ताप दर्शने विश्रांती ॥४॥

52. आपुलेनि रंगे येती होती ये साजणी । तव एके वनवासी आलंगिले गे माये ॥१॥ बोलेना बोलो देईना । तेथे पाहणे ते अवघे पारुषले गे माये ॥२॥ आपुले केले काही नचले वो आता । बापरखुमादेविवरा विठ्ठला देखता ॥३॥

52. पापिष्टाचे जिणे काय ते जिवाले । गळा स्तन झाले शेळियेचे ॥१॥ येथेंचि जो खोटा तेथे तो करंटा । व्यर्थ आला पोटा माउलीचा ॥२॥ तप्त ताम्र भूमि लोळविती नरा । लेटिती अघोर नरकामाजी ॥३॥ लोहोचंबुकाग टोंचिती येवोनी । मारिताती घणी माथा घाव ॥४॥

52. देखिले तुमचे चरण निवांत राहिले मन । कासया त्याजन प्राण आपुला गे माये ॥१॥ असेन धणीवरी आपले माहेरी । मग तो श्रीहरी गीती गाईन गे माये ॥२॥ सकळही गोत माझे पंढरीस जाण । बापरखुमादेवीवरा श्री विठ्ठलाची आण ॥३॥

52. मी वत्स माझी गायी । नय आता करु काई ॥1॥ तुह्मी तरी सांगा काही । शेखी विनवा विठाबाई ॥2॥ येंई माझिये हरणी । चुकले पाडस दासी जनी ॥3॥

52. स्वरूपी पाहता बिंबी बिंब उमटे । ते मेघःशाम दाटे बुंथी मनी ॥ चित्त वित्त हरि झाला वो साजणी । अवचिता अंगणी म्या देखीयेला ॥

52. सुंदर मुखकमळ कस्तुरी मळवटी । उभा देखिला तटी भीवरेच्या ॥१॥ मकराकार कुंडले श्रवणी ढाळ । देती गळा वैजयंती मुक्‍्तमाळा ॥२॥ शंख चक्र गदा पद्म चहू करी । गरूडवाहन हरी देखियला ॥३॥ चोखा म्हणे सर्व सुखाचे आगर । निरा भिवरा तीर विठ्ठल उभा ॥४॥

52. वाउगे घरदार वाउगा संसार । वाउगे शरीर नाशिवंत ॥१॥ एक नाम सार वाउगा पसार । नामचि निर्धार तरती जन ॥२॥ वाउग्या या गोष्टी वाउग्या कल्पना । वाउग्या ब्रह्मज्ञाना कोण पुसे ॥३॥ वाउग्या व्युत्पत्ती वाउम्या शब्द आटी । वाउग्या ज्ञान गोष्टी बोलून काई ॥४॥

52. नमो लक्षलक्ष्यातिता वेदवेद्या । नमो ध्येयध्यानातिता नित्यनित्या॥ नमो सर्वसाक्षी नमो सर्वकुक्षी । नमो बहेणि-गंगाधरा मोक्षपक्षी ॥८॥

52. तुमरे दरस बिन बावरी । दूर नगरी, बड़ी दूर नगरी-नगरी कैसे मै तेरी गोकुल नगरी दूर नगरी बड़ी दूर नगरी

52. कैसी जादू डारी । अब तूने कैशी जादु॥धृ०॥ मोर मुगुट पितांबर शोभे । कुंडलकी छबि न्यारी॥१॥ वृंदाबन कुंजगलीनमो । लुटी गवालन सारी॥२॥ मिरा कहे प्रभु गिरिधर नागर । चरणकमल बलहारी॥३॥

52. देखोनि हरखली अंड । पुत्र जाला म्हणे रांड । तव तो जाला भांड । चाहाड चोरटा शिंदळ ॥१॥ जाय तिकडे पीडी लोका । जोडी भांडवल थुंका । थोर झाला चुका । वर का नाही घातली ॥धृपद॥ भूमि कापे त्याच्या भारे । कुंभपाकाची शरीरे । निष्ठुर उत्तरे । पापदृष्टी मळिणचित्त ॥२॥ दुराचारी तो चांडाळ । पाप सांगाते विटाळ । तुका म्हणे खळ । म्हणोनिया निषिद्ध तो ॥३॥

52. दिनांचा दयाळू पतितांचा पावन । सर्वसुखनिधान पांडुरंग ॥ घडी घडी आठव करावा तयांचा । धोका कळीकाळाचा नाही त्यासी ॥ पांडव जयाने रक्षीले जो हरि । ते नेले विवरी काढूनिया ॥ प्रल्हादाचा पिता चिंतीत वोखटे । करितसे गोमटे वेगळाची ॥

५२. माई तू मेरे बाप तू । कुटुंबी मेरा विठला तू ॥१॥ हरी हमारी नावरी । हरी उतार पैल तीरी ॥२॥ साध संगती मिली पहचार । केसो नामदेवका दातार ॥३॥

52. मांडीवरी घेत यशोदा सुंदरी । आळवी श्रीहरी नाना युक्ती ॥१॥ तूंची माझ प्राण तू माझी माउली । तू माझी बहिणुली कान्हाबाई ॥२॥ गणगोत भाऊ तूंची माझा सखा । संसार लटिका तुजवीण ॥३॥ तूंचि माझा धनी तूंची माझे जीवन । चुंबीत वदन वेळोवेळा ॥४॥

52. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय बावन्नावा ॥

52. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय बावन्नावा ॥

52. यावरी कंस म्हणे दैत्यादिका । वधूनि येईल जो बाळका । त्यासी अर्ध राज्याची टीका । दूईन छत्र सिंहासन ॥१॥

52. तेथे नाही मोल मायाचि गणना । आपण ये़सणा ब्रह्मघडु ॥१॥ ते रुप साजिरे निर्गुण साकार । देवकीबिढार सेवियेले ॥२॥ नसंपडे ध्याना मना अगोचर । तो गोपवेषधर गोकुळी रया ॥३॥ निवृत्ति धर्मपाठ गयनी विनट । कृष्ण नामे पाठ नित्य वाचा ॥४॥

52. एकी पुढे एक सांगती गार्‍हणीं । लिहितां पृथ्वीं न पुरेचि धूणी ॥१॥ म्हणे यशोदा कृष्णा काय हे कैसे । खोडी नको करु हरि बोलतसे ॥२॥ मज नेती गृहांत दहा पांच मिळती । नग्न होऊनियां मज पुढे नाचती ॥३॥ म्हणती रे पोरा तु दिससी साना । हृदयी धरुनी करी देती स्तना ॥४॥ ऐसे यांचे तुज सांगु म्हनतां माते । एका जनार्दनी नवल वाटे तुंते ॥५॥

53. संतांनी सरता केलो तैशापरी । चंदनाने बोरी व्यापियेली ॥१॥ गुण दोष याति न विचारी काही । ठाव दिला पायी आपुलिया ॥२॥ तुका म्हणे आले समर्थांच्या मना । तरी होय राणा रंक त्याचा ॥३॥

53. कानी घालुनिया बोटे नाद जे पाहावे । न दिसता जाणावे नऊ दिवस ॥१॥ भोंवया पाहता न दिसे जाणा । आयुष्यासी गणना सात दिवस ॥२॥ डोळा घालुनिया बोटचक्र जे पाहवे । न दिसता जाणावे पाच दिवस ॥३॥ नासाग्रीचे अग्र न दिसे नयनी । तरी तेचि दिनी म्हणा रामकृष्ण ॥४॥

53. न करू आह्मी तैसे घेई आता भाक । अंतरी नि:शंक झालो सर्व ॥१॥ तुह्मी आह्मा साक्षी असे सदाशीव । येथे दुजा भाव धरू नको ॥२॥ पिऊनिया पाणी न येऊ तुजपाशी । तरी घडे आह्मांसी सर्व पापे ॥३॥ जातीचा ब्राह्मण न करी ब्रम्हकर्म । तो जैसा अधम तैसे आह्मी ॥४॥

53. पडिले दूरदेशी मज आठवे मानसी । नको नको हा वियोग कष्ठ होताती जिवासी ॥१॥ दिन तैसी रजनी झाली वो । माये अवस्था लाउनी गेला अझुनी का नये ॥२॥ गरुडावाहना गंभीरा येई गा दातारा बापरखुमादेवीवरा श्री विठ्ठला ॥३॥

53. सख्या पंढरीच्या राया । घडे दंडवत पाया ॥1॥ ऐसे करी अखंडित । शुद्ध प्रेम शुद्ध चित्त ॥2॥ वेध माझ्या चित्ता । हाचि लागो पंढरिनाथा ॥3॥ जावे ओंवाळुनी । जन्मोजन्मी ह्मणे जनी ॥4॥

53. मनाचा भाव माझा खुंटला हरि ध्याने । अवघेचि येणे मने काळापिवन केले ॥ लघुम्हणो तरी सुक्ष्मही नव्हे । सूक्ष्म म्हणोंतरी अगाधही नव्हे ।

53. श्रवणाचे श्रवण घ्राणाचे जे घ्राण । रसने गोडपण विठ्ठल माझा ॥१॥ वाचा जेणे उठी डोळा जेणे भेटी । इंद्रियांची राहाटी विल माझा ॥२॥ प्राण जेणे चळे मन तेणे वोळे । शून्याते वेगळे विठ्ठल माझा ॥३॥ आनंदी आनंद बोधा जेणे बोध । सकळा आत्मा शुध्द विट्ठल माझा ॥४॥