वारकरी रोजनिशी

68. येणे कृष्णें आमुचे खादलं दुध दही । फोडोनि टाइलें भाजनें पाही ॥१॥ आवरी आवरी बाई आपुला कान्हा । न कळे याची कारणी ब्रह्मादिका नये ध्याना ॥२॥ घेऊनियां पोरें घरामध्ये येतो पाहे । चोरी करुनिया पळुनी जातो लवलाहें ॥३॥ एका जनार्दनी किती सांगू गार्‍हाणे । पुन्हा आलिया यासी शोक लावीन सत्य जाणे ॥४॥

69. तापत्रयी तापली गुरुते गिवसिती । भगवे देखोनि म्हणती तारा स्वामी । तंव ते नेणोनि उपदेशाची रीती । आना न उपदेशिती ठकले निश्र्चिती तैसे जाले ॥१॥ संत ते कोण संत ते कोण । हे जाणवि खुण केशवराज ॥२॥ कोण्ही एक प्राणी क्षुधेने पिडिले । म्हणोनि दोडे तोंडू गेले ।

69. कर जोडोनि विनवितो तुम्‍हा । नका गुंतू संसार श्रमा । नका गुंतू विषय कामा । तुम्‍ही आठवा मधुसूदना ॥१॥ तुम्‍ही वासुदेव वासुदेव म्‍हणा । तुम्‍ही वासुदेव वासुदेव म्‍हणा ॥धृ॥ नरदेह दुर्लभ जाणा । शत वर्षाची गणना ।

69. तुझे पाय रुप डोळा । नाही देखिले गोपाळा ॥1॥ काय करु या कर्मासी । नाश होतो आयुष्यासी ॥2॥ जन्मा येऊनिया दुःख । नाही पाहिले श्रीमुख ॥3॥ लळे पुरविसी आमुचे । ह्मणे जनी ब्रिद साचे ॥4॥

69. तीर्थ व्रत नेम भावेंविण सिद्धि । वायांचि उपाधि करिसी जना ॥१॥ भावबळे आकळे येऱ्हवी नाकळे । करतळी आंवळे तैसा हरि ॥२॥

69. वारी पंढरीची तोचि वारकरी । दया क्षमा बरी वसे तेथे ॥१॥ तोचि माझा जीव प्राणाचाहि प्राण । जीव वोवाळीन तयावरी ॥२॥ आसनी शयनी पंढरीचे ध्यान । वाचे नारायण जप सदा ॥३॥ चोखा म्हणे तोचि माझा हे सांगाती । तयाचे संगती देव जोडे ॥४॥

69. सत्य म्हणो माया ज्ञाने निरसत । अनुभवे अद्वैत होउनी ठेले ॥१॥ सत्य म्हणो जाता नसे हे सर्वथा । आता काय चित्ता बोध करू ॥२॥

69. माई म्हारी हरिजी न बूझी बात । पिंड मांसू प्राण पापी निकस क्यू नही जात॥ पट न खोल्या मुखा न बोल्या, सांझ भई परभात । अबोलणा जु बीतण लागो, तो काहे की कुशलात॥

69. चालने सखी दही बेचवा जइंये, ज्या सुंदर वर रमतोरे॥धृ०॥ प्रेमतणा पक्कान्न लई साथे । जोईये रसिकवर जमतोरे॥१॥ मोहनजी तो हवे भोवो थयो छे । गोपीने नथी दमतोरे॥२॥ मिरा कहे प्रभु गिरिधर नागर । रणछोड कुबजाने गमतोरे॥३॥

69. भोरप्याने सोंग पालटिले वरी । बक ध्यान धरी मत्स्या जैसे ॥१॥ टिळे माळा मैंद मुद्रा लावी अंगी । देखो नेदि जगी फासे जैसे ॥धृपद॥ ढीवर या मत्स्या चारा घाली जैसा । भीतरील फासा कळो नेदी ॥२॥ खाटिक हा स्नेहवादे पशु पाळी । कापावया नळी तया साठी ॥३॥

69. बहु दिवस बहु कष्ट सोसीले । वाट म्या पाहिली विठो तुझी ॥ कृपाळु होउनी केधवा बा येसी । मज भेटी देसी चहु बाही ॥ पोटासी धरुनि देसी आलिंगन । कुरवाळी वदन आपुले करे ॥ बोधला म्हणे मी तुज लडिवाळ । घडी सांभाळ करी भाना ॥

६९. तुन बीसारी तुन बीसारी । मैता बीसारी स्वामी मोरी ॥१॥ अखील भवन पती गरडी ग्रामी । अती काल हरि अंतरजामी ॥२॥ जामन मरण बीसर जन पूजा । तुम सादेव अवर नही दुजा ॥३॥ तुजु विश्व रमई जन नामा । सकल संतनके पुरवन कामा ॥४॥

69. विमालार्जुनोद्धार कुबेराचे पुत्र मदोन्तत्त झाले । म्हणूनि शापिले नारदाने ॥१॥ व्हाल तुम्ही वृक्ष ऐकोनी सावध । झाला अपराध ऋषिराया ॥२॥ विमलार्जुन वृक्ष व्हाल गोकुळांत । उश्याप वदत कृपाळुवा ॥३॥

69. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय एकूणसत्तरावा ॥

69. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय एकूणसत्तरावा ॥

69. यज्ञोपवित सांडिले दुरी । शिखासूत्राची बोहरी । करुनिया मोहरी करी । कांठी कांवळा गांजिवा ॥१॥

69. त्रिभंगी त्रिभंग जया अंगसंग । एकरूप सांग वोघवतसे ॥१॥ ते रूप सावळे भाग्ययोगे वोळे । नंदाचे सोहळे पाळियेले ॥२॥ श्रुतिप्रतिपाद्य शास्त्रांसि जे वंद्य । निर्गुणाचे आद्य भाग्यनिधी ॥३॥ निवृत्ति नितंब रूपस स्वयंभ । कृष्णनामे बिंब बिंबलेसे ॥४॥

69. गौळणी सांगती गार्‍हाणीं । रात्री आला चक्रपाणी । खाऊनी दही दूध तूप लोणी । फोडिली अवघी विरजणीं ॥१॥ हा गे बाई कोणासी आवरेना । यशोदा बाळ तुइझा कान्हा । कोठवर सांसुद धिंगाणा॥धृ०॥दुसरी आली धांवत । याने बाई काय केली मात । मुखाशी मुखचुंबन देत । गळ्यामधी हात घालीत धरु जाता सांपडेना ॥२॥ तिसरी आली धांउनी । म्हणे गे बाई काय केली करणी । पतीची दाढ़ी माझी वेणी । दोहीसी गांठ देउनी । गांठ बाई कोणा सुटेना ॥३॥ मिळोनि अवघ्या गौळणी । येती नंदाच्या अंगणी । जातो आम्ही गोकुळ सोडोनी । आमुच्या सुना घेउनी । हे बाई आम्हांसी पहावेना ॥४॥ ऐशीं ऐकता गार्‍हाणीं । यशोदानयनीं आले पाणीं । कृष्ण खोड दे टाकुनी एका जनार्दनी चरणी । प्रेम तया आवरेना ॥५॥

70. काय नव्हे केले । एक चिंतिता विठ्ठले ॥१॥ सर्व साधनांचे सार । भवसिंधु उतरी पार ॥२॥ योग याग तपे । केली तयाने अमुपे ॥३॥ तुका म्हणे जपा । मंत्र त्रिअक्षरी सोपा ॥४॥

70. मलयानिळ शीतळु पालवी नये गाळू । सुमनाचा परिमळु गुंफिता नये ॥१॥ तैसा जाणा सर्वेश्वरु म्हणो नये साना थोरु । याच्या स्वरुपाचा निर्धारु कवण जाणे ॥२॥

70. वासुदेव स्‍मरण पापहरणाचे मूळ । तीर्थाचे माहेर ब्रम्‍ह व्‍यापक निश्‍चळ । त्रिविधताप शोषुनी रुपी स्‍वरुपी सुमंगळ ॥१॥ ओंम नमो भगवते राम कृष्‍ण वासुदेव ॥धृ॥ जपतप अनुष्‍ठान व्‍यर्थ कासया करणे । तीर्थ ब्रत यम नेम नलगे दैवता धरणे ।

70. वाट पाहते मी डोळा । का गा न येसी विठ्‌ठला ॥1॥ तू वो माझी निज जननी । मज का टाकियेले वनी ॥2॥ धीर किती धरु आता । कव घाली पंढरिनाथा ॥3॥ मला आवड भेटीची । धनी घेईन पायांची ॥4॥

70. समाधि हरिची सम सुखेंवीण । न साधेल जाण द्वैतबुद्धि ॥१॥ बुद्धीचे वैभव अन्य नाही दुजे । एका केशवराजे सकळ सिद्धि ॥२॥

70. विठ्ठल विठ्ठल गजरी । अवघी दुमदुमली पंढरी ॥१॥ होतो नामाचा गजर । दिंड्या पताकांचा भार ॥२॥ निवृत्ती ज्ञानदेव सोपान । अपार वैष्णव ते जाण ॥३॥ हरिकीर्तनाची दाटी । तेथे चोखा घाली मिठी ॥४॥

70. गुरुकृपा पूर्ण जयासी लाधली । माया ही निरसली तया मनी ॥१॥ येर ते अज्ञान पडिले भ्रमणी । संसार-जाचणी अनिवार ॥२॥

70. दरस बिनु दूखण लागे नैन । जबसे तुम बिछुड़े प्रभु मोरे, कबहु न पायो चैन॥ सबद सुणत मेरी छतिया कांपे, मीठे लागे बैन । बिरह कथा कांसू कहू सजनी, बह गई करवत ऐन॥

70. चालो अगमके देस कास देखत डरै । वहा भरा प्रेम का हौज हंस केल्या करै॥ ओढ़ण लज्जा चीर धीरज को घांघरो । छिमता कांकण हाथ सुमत को मूंदरो॥

70. गेली वीरसरी । मग त्यासि रांड मारी ॥१॥ मग नये तैसी सत्ता । गेली मागील आणिता ॥धृपद॥ भंगलिया चित्ता । न ये काशाने सांदिता ॥२॥ तुका म्हणे धीर । भंगलिया पाठी कीर ॥३॥

70. भक्ताच्या धावया धावसि तु वेगी । विठोबा तुज मागे रखुमा देवी ॥ यादवांसहित कैसा तू धावसी । स्वामी हृषिकेशी पांडुरंगा ॥ बोधला म्हणे हरि ब्रिदे साच करी । भक्त भाव मुरारी साज तुज ॥

७०. बीहु बीहु तेरी सबल माया । अगे इनी अनक भरमाया ॥१॥ मायाके अंतर ब्रम्हा न दीसई । ब्रम्हाके अंतर माया न दीसई ॥२॥ भणत नामदेव अये बीबी धाना । देहू घोडावर चढाई कान्हा ॥३॥

70. विमलार्जुनाने केलेली भगवंतस्तुती. दामोदरा केशवा वामना देवा कृष्णा । परंज्योति नारायणा तुज नमो ॥१॥ विश्वव्यापका जनार्दना वासुदेवा निर्गुणा । अव्यया जगजीवना तुज नमो ॥२॥ अनंत अवतार घेसी भक्तां-साठी । कृपाळु जगजेठी तुज नमो ॥३॥

70. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय सत्तरावा ॥

70. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय सत्तरावा ॥

70. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय सत्तरावा ॥

70. ब्रम्हा विचार करी मनी । ठकडा मोठा हा चक्रपाणी । आता येईल आंचवणी । तेथे उच्छिष्ट स्वीकारुं ॥१॥

70. ज्याचे स्मरणे कैवल्य सांडणे । एका नामे होणे चतुर्भुज ॥१॥ ते रूप वैकुंठ भोगिती गोकुळी । नंदाचिये कुळी बाळकृष्ण ॥२॥ न संपडे ध्यानी लाविता उन्मनी । तो गोपाळाचे कानी सांगे मातु ॥३॥ निवृत्ति अरुवार कृष्णरूपी सेवी । मन ठाणदिवी हृदयामाजी ॥४॥

70. गौळणी गार्‍हाणे सांगतो यशोदेसी । दही दुध खाऊनियां पळुनी जातो हृषीकेशी ॥१॥ लाडका हा कान्हा बाई तुझा तुला गोड वाटे । याच्या खोडी किती सांगु महीपत्र सिंधु आटे ॥२॥ मेळवानि गोपाळ घरामध्ये शिरे कान्हा । धरु जाता पळुनि जातो यादवांचा राणा ॥३॥ ऐसे मज याने पिंसे लावियसे सांगु काई । एका जनार्दनी कायावचामने पायी ॥४॥

71. हांकेसरिसी उडी । घालुनिया स्तंभ फोडी ॥१॥ ऐसे कृपावंत कोण । माझे विठाईवांचून ॥२॥ करिता आठव । धांवोनिया घाली कव ॥३॥ तुका म्हणे गीती गाता । नामे द्यावी सायुज्यता ॥४॥

71. समाधि साधन संजीवन नाम । शांति दया सम सर्वांभूती ॥ मातीची पी शांती निवृत्ती दातारू । हरिनाम उच्चारू दिधला तेणे ॥

71. विषय सेविता गा जन्‍ममरणाचा बाधु । विवेक गुरुवाक्‍य छेदी भवबंधु ॥१॥ रामकृष्‍ण वासुदेव हरि ब्रम्‍हानंदे गळती गा । राम कृष्‍ण वासुदेव हरि देही विदेही झाला गा ॥२॥ गुरुवाक्‍य भावबळे निजबोधे पै बुध्दि । तेणे बोधे पाहाता गा अखंड ते समाधी ॥३॥ जनी वनी निरंजनी वासुदेव समान । एका जनार्दनी चित्‍त चैतन्‍यघन ॥४॥

71. येग येग विठाबाई । माझे पंढरीचे आई ॥1॥ भीमा आणि चंद्रभागा । तुझे चरणींच्या गंगा ॥2॥ इतुक्यासहित त्वा बा यावे । माझे रंगणी नाचावे ॥3॥ माझा रंग तुझिया गुणी । ह्मणे नामयाची जनी ॥4॥

71. नित्य सत्य मित हरिपाठ ज्यासी । कळीकाळ त्यासी न पाहे दृष्टी ॥१॥ रामकृष्ण उच्चार अनंतराशी तप । पापाचे कळप पळती पुढे ॥२॥

71. वैकुंठ पंढरी भिवरेचे तिरी । प्रत्यक्ष श्रीहरि उभा तेथे ॥१॥ रूप है सांवळे गोड ते गोजिरे धणि न पुरे पाहता जया ॥२॥ कांसे सोनसळा नेसला पिवळा । वैजयंती माळा गळा शोभे ॥३॥ चोखा म्हणे ऐसे सगुण हे ध्यान । विटे समचरण ठेवियेले ॥४॥

71. सूर्याचिये घरी राहाणे जयासी । अंधकार त्यासी स्वप्नी नाही ॥१॥ तैसे स्वानुभवी न देखे तो माया । ब्रम तो अद्वयानंद अंगे ॥२॥

71. गोबिन्द कबहु मिलै पिया मेरा॥ चरण कंवल को हंस हंस देखूं, राखू नैणा नेरा । निरखणकू मोहि चाव घणेरो, कब देखू मुख तेरा॥ व्याकुल प्राण धरत नहि धीरज, मिल तू मीत सबेरा ।

71. चालो ढाकोरमा जइज वसिये । मनेले हे लगाडी रंग रसिये॥धृ०॥ प्रभातना पोहोरमा नौबत बाजे । अने दर्शन करवा जईये॥१॥ अटपटी पाघ केशरीयो वाघो । काने कुंडल सोईये॥२॥ पिवळा पितांबर जर कशी जामो । मोतन माळाभी मोहिये॥३॥

71. युक्ताहार न लगे आणिक साधने । अल्प नारायणे दाखविले ॥१॥ कलियुगामाजी करावे कीर्तन । तेणे नारायण देईल भेटी ॥धृपद॥ न लगे लौकिक सांडावा वेव्हार । घ्यावे वनांतर भस्म दंड ॥२॥ तुका म्हणे मज आणिक उपाव । दिसती ते वाव नामेविण ॥३॥

71. भक्ति आनंद । मज करी गा नारायणा । हेचि माझ्या मना आवडी मोठी ॥ देवा आवडी मनाची । तुझिये भेटीची । आणिक कोणाची । नाही चाड ॥ जनक जननी । तु आमचा धणी । ठाव मज चरणी । देई बापा ॥ बोधला म्हणे मज । आणिक नाही काज । तुझीया चरणीचा रज । होईन बापा ॥

७१. दास अनंत मेरो निजरूप । दर्शन निमष तापत्रय मोचन परसन मुक्त क्रत ग्रहे कूप ॥१॥ मेरी बांधी भक्त झुडावे बोधे भक्त न छुटे मोहे । एक समय मोको ग्रहे बांधे तो फिर मुपे जबाब न होये ॥२॥ मै गुणबंद सकलकी जीवन मेरी जीवन मेरे दास । नामदेव जाके जी ऐसी तैसो ताको प्रेम प्रगास ॥३॥

71. यशोदेसी मायाच्छादन समस्ता सांगती लहानाली मुले । नवल देखिले आह्मी आता ॥१॥ वृक्ष मुळींहूनि दोघे निघताती । पायासी लागती कान्होबाच्या ॥२॥ यशोदेचे मनी झालासे विवेक । वैकुंठनायक येथे आला ॥३॥

71. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय एक्काहत्तरावा ॥

71. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय एकाहत्तरावा ॥

71. यावरी म्हणे सवंगडियांसी । वत्से फांकलीरे चौपासी । वळूनि आणा धांबा त्यासी । मग सावकाशी बैसा सुखे ॥१॥

71. विकट विकास विनट रूपस । सर्व हृषिकेश दिसे आम्हा ॥१॥ ते रूप साजिरे नंदाचे गोजिरे । उन्मनिनिर्धारे भोगू आम्ही ॥२॥ विलास भक्तीचा उन्मेखनामाचा । लेशु त्या पापाचा नाही तेथे ॥३॥ निवृत्ति म्हणे ते सुखरूप कृष्ण । दिननिशी प्रश्न हरि हरि ॥४॥

71. यशोदेसी गौळणी सांगती गार्‍हाणे । नट नाटक कपटी सांभाळ आपुले तान्हें । किती खोडी याच्या सांगु तुजकारणें ॥१॥ सहस्त्रमुख लाजला । निवांतचि ठेला । वेद परतला । गाती अनुछंदे । वेध लाविला गोविंदे । परमानंदे आनंदकंदें ॥धृ.॥ एके दिवशी मी गेले यमुनातट जीवना । गाई गोप सांगतें घेऊनि आला कान्हा । करी धरी पदरा न सोडी तो जाणा । एकांत घातली मिठी । न सुटे गांठी तो पाहिला दृष्टी । नित्य आनंदु वेध लाविला ॥२॥ माझ्या घरासी एकदां आले शारंगपाणी । दही दुध भक्षुनी रितीं केली दुधाणीं । अज्ञान मडकीं टाकिलें निपटुनी । पाहिला हरी पळाला दुरी । घरा भीतरी बाई यशोदे । वेध लाविला ॥३॥ किती खोडी याच्या सांगू तुज साजणी । गुण यांचे लिहितां न पुरे मेदिनी । रुप सुंदर पाहता न पौरे नयनी । एका जनार्दनी देखिला । ध्यानी धरिला । मनी बैसला । सच्चिदानंद॥वेध लाविला ॥४॥

72. मुखी नाम हाती मोक्ष । ऐसी साक्ष बहुतांची ॥१॥ वैष्णवांचा माल खरा । तुरतुरा वस्तूंसी ॥२॥ भस्म दंड न लगे काठी । तीर्थ आटी भ्रमण ॥३॥ तुका म्हणे आडकाठी । नाही भेटी देवाचे ॥४॥

72. शर्करेची गोडी निवयावया भले । साधू निवडिले सत्संगती ॥१॥ सत्संगे प्रमाण जाणावया हरि । येर ते निर्धारी प्रपंच जात ॥२॥ भानुबिंब पहा निर्मळ निराळे । अलिप्त सकळ साधू तैसे ॥३॥ ज्ञानदेव हरि जपोनी निर्मळ । सदा असे सोज्वळ निवृत्तीसंगे ॥४॥

72. वासुदेव स्‍मरणे तुटती जन्‍ममरणव्‍याधी । अह सोहं कोह मूळ ह्या सांडी उपाधी ॥१॥ रामकृष्‍ण वासुदेव गोपाळ वाचे आठवा । जन्‍म जरा तुटे वाचे आठवित सांठवा ॥२॥ चिपळ्या टाळ घुळघुळा शब्‍द नादे । तेणे ब्रम्‍हानंद हृदयी आठवण नांदे ॥३॥ एका जनार्दनी वासुदेव चिंतीता । यम काळदूत पळती नाम ऐंकता ॥४॥

72. आता वाट पाहू किती । देवा रुक्माईच्या पती ॥1॥ येंई येंई पांडुरंगे । भेटी देंई मजसंगे ॥2॥ मी बा बुडते बहु जळी । सांग बरवी ब्रीदावळी ॥3॥ राग न धरावा मनी । ह्मणे नामयाची जनी ॥4॥

72. एक नाम हरि द्वैतनाम दुरी । अद्वैत कुसरी विरळा जाणे ॥१॥ समबुद्धि घेता समान श्रीहरि । शमदमांवरी हरि झाला ॥२॥

72. सुखाची सुखराशि पंढरीसी आहे । जावोनिया पाहे अरे जना ॥१॥ अवघाचि लाभ होईल तेथींचा । न बोलावे वाचा मौनावली ॥२॥ अवधिया उध्दार एकाचि दरूशने । भुक्तीमुक्ती केणे मिळे फुका ॥३॥ प्रत्यक्ष चंद्रभागा अमृतमय साचार । जडजीवा उध्दार पहाता दृष्टी ॥४॥

72. सूर्याचिये घरी राहाणे जयासी । अंधकार त्यासी स्वप्नी नाही ॥१॥ तैसे स्वानुभवी न देखे तो माया । ब्रम तो अद्वयानंद अंगे ॥२॥

72. मै हरि बिन क्यो जिऊ री माइ॥ पिव कारण बौरी भई, ज्यू काठहि घुन खाइ॥ ओखद मूल न संचरै, मोहि लाग्यो बौराइ॥ कमठ दादुर बसत जल मे जलहि ते उपजाइ ।

72. चालो मन गंगा जमुना तीर । गंगा जमुना निरमल पाणी सीतल होत सरीर । बंसी बजावत गावत कान्हो, संग लियो बलबीर॥ मोर मुगट पीताम्बर सोहे कुण्डल झलकत हीर ।

72. कंठी कृष्णमणी । नाही अशुभ ते वाणी ॥१॥ हो का नर अथवा नारी । रांड तये नावे खरी ॥धृपद॥ नाही हाती दान । शूरपणाचे कांकण ॥२॥ वाळियेली संती । केली बोडोनि फजिती ॥३॥

72. भक्ती भावा ठाव नाही । कवित्व करी उभे घाई ॥ लोकाप्रती वाचितो पोथी पुराण । आपण भरले आडराने ॥ देखत देखत ठाकिती लोका । आपण घेती लोकाचा थुका ॥ हाती घेऊनी फिरवितो माळा । पन्नास घालुनी कापी गळा ॥

७२. बदो कीन हो माधो मोसो । ठाकूर ते जन जन ते ठाकूर खेल परो है तोसू ॥१॥ आपण देव देहुरा आपण आपलगावे पूजा । जलते तरंग तरंग ते है जल कहत सुननवो दुजा ॥२॥ आपे गावे आणे नाचे आपे बजावे तुरा । कहत नामदेव तू मेरो ठाकूर जन उरा तू पूरा ॥३॥

72. नंदयशोदा संवाद नंदे सोडविले तेव्हा त्या कृष्णासी । नासू देगे याशी दही दूध ॥१॥ मजला लेंकरे नाहींत गे फार । विश्रांतीसी घर एवढे आहे ॥२॥ निवारिले विघ्न देवे हे केवढे । पडती जरी झाडे याजवरी ॥३॥

72. ऐके ऐके बाई यशोदे । नवल केले तुझ्या गोविंदे । आमुची मुलें तुडविली पदें । आता यासी बांधीना ॥१॥ आवरीं आवरीं आपुला कान्हां । नाशियल्या आमुच्या सुना । अझुनि नये तुझ्या मना॥तुझा तुला गोड वाटे कान्हा ॥२॥ येतो आमुचे घरासी । धमकावितो लेकीसुनासी । कोठे लोणी सांग आम्हांसी । न सांगता वासुरे सोडी बिदीसी ॥३॥ आपण खातो दही दुध लोणीं । हात पुसतो सुनेच्या मुखालागुनीं । एका जनर्दनी करी करणी । जातो पळोनि तेथोनी ॥४॥

72. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय बाहत्तरावा ॥

72. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय बाहत्तरावा ॥

72. दुरी फांकला हा श्रीहरी । ब्रम्हया जाणवले अंतरी । मग धावोनि झडकरी । वत्से गोवळे उचलिली ॥१॥

72. गगनाचिये खोपे कडवसा लोपे । क्षरोनिया दीपे दृश्यद्रष्टा ॥१॥ तो वोळले गोकुळी वसुदेवकुळी । पूर्णता गोपाळी गोपीरंगी ॥२॥ जिवशिवसीमा नाही जेथे उपमा । हारपे निरोपमा तया माजी ॥३॥ निवृत्ति तत्पर वेदांचा ऊँकार । ऊँतत्सदाकार कृष्णरूपे ॥४॥

73. पवित्र ते अन्न । हरिचिंतनी भोजन ॥१॥ येर वेठ्या पोट भरी । चाम मशकाच्या परी ॥

73. मी वासुदेव नामे फोडितो नित्‍य टाहो । देखिले पाय आता मागतो दान द्या हो । सांवळे रुप माझया मानसी नित्‍य राहो । पावन संतवृदे सादरे दृष्टि पहा हो ॥१॥ राम कृष्‍ण वासुदेवा । हरि राम कृष्‍ण वसुदेवा ॥२॥ सांडोनि सर्व चिंता संतपदी लक्ष लागो । मुक्‍त मी सर्वसंगी सर्वदा वृत्ति जागो ।

73. विठोबारायाच्या अगा लेकवळा । जाउनी कळवळा सांगा माझा ॥1॥ विठोबारायाच्या अगा मुख्य प्राणा । भेटवी निधाना आपुलिया ॥2॥ अगे क्षेत्र माये सखे पंढरिये । मोकलीते पाय जीव जातो ॥3॥ विश्वाचिये माते सुखाचे अमृत । सखा पंढरिनाथ विनवी तरी ॥4॥

73. हरि बुध्दी जपे तो नर दुर्लभ । वाचेसी सुलभ रामकृष्ण ॥१॥ राम कृष्ण नामी उन्मनी साधली । तयासी लाधली सकळ सिद्धी ॥२॥

73. प्रकरण :- ॥आत्मनिवेदन॥ शुध्द चोखामेळा । करी नामाचा सोहळा ॥१॥ यातीहीन मी महार । पूर्वी निळाचा अवतार ॥२॥ कृष्णनिंदा घडली होती । म्हणोनि महार जन्म प्राप्ती ॥३॥

73. दृश्य आणि द्रष्टा दर्शने समवेत । ब्रह्म सदोदित सर्वकाळ ॥१॥ काय घेऊ काय सांडू कोणीकडे । अनंत ब्रह्मांडे रोमरंध्री ॥२॥

73. तुम्हरे कारण सब छोड्या, अब मोहि क्यू तरसावौ हौ । बिरह-बिथा लागी उर अंतर, सो तुम आय बुझावौ हो॥ अब छोड़त नहि बड़ै प्रभुजी, हंसकर तुरत बुलावौ हौ । मिरा दासी जनम जनम की, अंग से अंग लगावौ हौ॥

73. चालो सखी मारो देखाडू । बृंदावनमा फरतोरे॥धृ०॥ नखशीखसुधी हीराने मोती । नव नव शृंगार धरतोरे॥१॥ पांपण पाध कलंकी तोरे । शिरपर मुगुट धरतोरे॥२॥ धेनु चरावे ने वेणू बजावे । मन माराने हरतोरे॥३॥

73. माया ब्रम्ह ऐसे म्हणती धर्मठक । आपणासरिसे लोक नागविले ॥१॥ विषयी लंपट शिकवी कुविद्या । मनामागे नांद्या होऊनि फिरे ॥धृपद॥ करुनी खाता पाक जिरे सुरण राई । करिता अतित्याई दुःख पावे ॥२॥ औषध द्यावया चाळविले बाळा । दावूनिया गुळा दृष्टीपुढे ॥३॥

73. भावाचा भुकेला प्रीतीचा येलाइतू । हेचि तुझी भक्ती आणिक न लगे काही ॥ ऐसा तु कृपाळू पाहे दीनालागी । भक्ती ज्याचे आंगी ते कृपा तुझी ॥ आता तु उदार दीन उध्दरावया । धने पंढरीराया कृपाळू वा ॥ बोधला म्हणे देवा धन्य तुझा महिमा । स्वामी पुरुषोत्तमा पांडुरंगा ॥

७३. काहेरे मन बिखया बन जाय । भुलोर ठग मुरी खाय ॥१॥ जैसे मीन पानीमे रहे काल जाल अकी सुध नही लहे ॥२॥ जिव्हा स्वादी जीवत लोह । ऐसे कनक कामिनी बांदे मोह ॥३॥ जू मधमाखी संचे अपार । मधलीनो मुख दीनी छार ॥४॥

73. गोपनवसलीला. एक गोप तेव्हा स्रियेसी सांगत । सांठवी समस्त नवनीत ॥१॥ देवाचा नवस आहे पुरवणे । धरावे येथून अनसुट ॥२॥ सांगोनिया ऐसे राहिला तो स्वस्थ । मागे स्त्रीने कृत्य काय केले ॥३॥

73. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय त्र्याहत्तरावा ॥

73. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय त्र्याहत्तरावा ॥

73. तैशींच वत्से जिची जेसी । होती होउनी ठेला तैसी । बांडी खैरी मोरी जांबुळसी । तांबडी धवळी कपिलवणे ॥१॥

73. मिळोनि गौळणी । देती यशोदे गार्‍हाणीं । खोडी करी आमुचे घरा । दारी यशोदे ॥१॥ परां आला आमुचे घरा । दारी निजला होता म्हातारा । घेऊनि ताकाचा ही डेरा । फोडिला सैरा त्यावरीं ॥२॥ दुसरी बोले बाई यशोदे । कांही सांगते तुझिया मुकुंदे । आमचेंघरा येऊनि गोविंदे । नवल केले साजणी ॥३॥ सुन होती माझी गर्भिणी । तीस पुसे चक्रपाणी । कैसी जाहलीली हो गर्भिणी । तव ती हांसु लागली ॥४॥ जवळा बैसला जाऊनी । पोट आहे चांचुपनी । न कळे इश्वराची करणी । तंव ती झिडकावी ॥५॥ ऐशा खोडी नानापरी । किती म्हणोनि सांगु सुंदरी । ऐका जनार्दनी आवरी । आपुलीयां कृष्णांतें ॥६॥

74. पंढरीसी जा रे आल्यांनो संसारा । दीनाचा सोयरा पांडूरंग ॥१॥ वाट पाहे उभा भेटीची आवडी । कृपाळु तांतडी उतावीळ ॥२॥ मागील परिहार पुढे नाही सीण । झालिया दर्शन एक वेळा ॥३॥ तुका म्हणे नेदी आणिकांचे हाती । बैसला तो चित्ती निवडेना ॥४॥

74. जया परमार्थी चाड । तेणे सांडावे लिगाड । धरुनी भजनाची चाड । नित्‍य नेम आदरे ॥१॥ सांडी मांडी परती टाकी । वासुदेव नाम घोकी । मोक्ष येईन सुखी । नाम स्‍मरता आदरे ॥२॥

74. का गे निष्‍ठुर झालीसी । मुक्या बाळाते सांडिसी ॥1॥ तुज वाचोनिया माये । जीव माझा जावो पाहे ॥2॥ मी वत्स माझी माय । नये आता करु काय ॥3॥ प्राण धरियेला कंठी । जनी ह्मणे देंई भेटी ॥4॥

74. हरिपाठकीर्ति मुखे जरी गाय । पवित्रचि होय देह त्याचा ॥१॥ तपाचे सामर्थ्ये तपिन्नला अमूप । चिरंजीव कल्प वैकुंठी नांदे ॥२॥

74. प्रकरण :- ॥ काला व बालक्रीडा ॥ कवतुक गोकुळी करी गोपाळांसी । खाय उचिष्टासी दही भात ॥१॥ चोरितसे लोणी घरोघरी त्यांचे । खावोनी तयांचे म्हणे नाही ॥२॥ गौळणी गाऱ्हाणे देता मातेपासी । देखोनी तियेसी हांसतसे ॥३॥

74. कैची माया आणि अविद्या कल्पना । कैची हे वासना पाहतोसी ॥१॥ जगदाकार ब्रह्म अखंडित सर्व । पाहे हा अनुभव निश्चयाचा ॥२॥

74. करुणा सुणो स्याम मेरी, मै तो होय रही चेरी तेरी॥ दरसण कारण भई बावरी बिरह-बिथा तन घेरी । तेरे कारण जोगण हूंगी, दूंगी नग्र बिच फेरी॥ कुंज बन हेरी-हेरी॥

74. तनक हरि चितवौ जी मोरी ओर । हम चितवत तुम चितवत नाही मन के बड़े कठोर । मेरे आसा चितनि तुम्हरी

74. मृगजळ दिसे साचपणा ऐसे । खोटियाचे पिसे ऊर फोडी ॥१॥ जाणोन का करा आपुलाले घात । विचारा रे हित लवलाही ॥धृपद॥ संचित सांगाती बोळवणे सवे । आचरले द्यावे फळ तेणे ॥२॥ तुका म्हणे शेखी श्मशान तोवरी । संबंध गोवरी आगी सवे ॥३॥

74. भावाचा भोक्ता भक्तासी आंगिकार । आरे तु काज कैवारी अनाथाचा ॥ दिनाच्या धावया कैसा तु धावसी । काहि न पाहसी दोष आमचे ॥ आम्ही तव अपराधी । आहा अनंत कोटी । परि तु धुरजेठी आंगिकारिल ॥ बोधला म्हणे जन्मोजन्मी तुझा आखिला । हा देहे ठेविला तुझे पायी ॥

७४. सेहेज अवल धुंढी मनी गाडी चालाती । पिछे तिनका लेकर हाकती ॥१॥ जैसे पनकर तुटत हाकथी । सर धोवन चाली लाडथी ॥२॥ धोबी धोवे विरहे विरहता ।हर च्रन मेरा मन राता ॥३॥ भणत नामदेव रमरह्या । अपने भगतपर कर दया ॥४॥