वारकरी रोजनिशी

2. देव – भक्त संबंधपर चहु खाणी मधी हरि धन्य भावा ॥ निच भक्त तुझा सेवा करि ॥१॥ हरि उंच माझे ॥

2. 🕉अध्याय २ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 अध्याय दुसरा - फलश्रुति 👉 अपार धनाची प्राप्ती श्रीगणेशाय नमः

2. नवनाथांची आरती जयदेव जयदेव जय श्री नवनथा हो स्वामी नवनाथा ॥ भावार्थे आरती ओवाळू आरती श्रीगुरुदेव दत्ता ॥धृपद ॥ जयदेव॥

2. ज्ञानेश्वर महाराज पालखी सोहळा दिंडी क्रमांक २ (रथा समोर) दिंडी नंबर 2 दिंडी मालक :-

२. ज्यो कोई वसुधा दान दे आवे । पूर्ण जज्ञ करे करावे ॥ तीरथ बरथ करे स्नान । नही नही हरीनाम समान ॥१॥ ज्यो कोई ज्यावे हीमालये गले । काशी करवत लेकर मरे ॥ द्सवे द्वारे काढे प्राण । नही नही हरिनाम समान ॥२॥

2. प्रथम नमू गजवदनु । गौरीहराचा नंदनु । सकळ सुरवरांचा वंदनु । मूषकवाहनु नमियेला ॥१॥ त्रिपुरावधी गणाधिपति । हरे पूजिला भावे भक्ति । ऎके बाणे त्रिपूरा पाडिला क्षिती । तै पशुपति संतोषला ॥२॥

2. नमो व्यासादिक कवी हे पावन । जे परिपूर्ण धन भांडाराचें ॥१॥ करुनी उपदेश तारिले बहुता । उपदेश तत्त्वता चालतसे ॥२॥ एका जनार्दनी तुमचा मी दास । येवढी ही आस पुरवावी ॥३॥

2. रुक्मिणी स्वयंवर-प्रसंग दुसरा संत एकनाथ महाराज, रुक्मिणी स्वयंवर रुक्मिणी स्वयंवर-प्रसंग दुसरा श्रीगणेशाय नम: । कृष्णासी शरीरसंबंध । हा तव बोलचि अबद्ध । वडीलपणे घेतला छंद । बुद्धिमंद म्हातारा ॥१ ।

2. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ अरण्यकाण्ड ॥ अध्याय दुसरा ॥

2. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ किष्किंधाकांड ॥ अध्याय दुसरा ॥

2. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय दुसरा ॥

2. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ अयोध्याकाण्ड ॥ अध्याय दुसरा ॥

2. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय दुसरा ॥

2. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ बालकाण्ड ॥ अध्याय दुसरा ॥

2. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय दुसरा ॥

2. एकोबाची सेवा करी । वाहे घरी जीवन ॥१॥ गंधाक्षता तुळसीमाळा । पुरवी सोहळा करी ऐसा ॥२॥

2. धन्य प्रतिष्ठान क्षेत्र महिवरी । गोदेचिये तिरी पुण्यभूमि ॥१॥ धन्य तो श्रीगुरु जनार्दन सखा । त्रैलोक्य देखा पावन केले ॥२॥

2. सकळा मंगळाचे धाम। ज्याचेनि विश्राम विश्रांती ॥१॥ तो हा पंढरीचा रावो। सकळा ठावो कल्याणा ॥२॥

2. प्राणिया उध्दार सर्व हा श्रीधर । ब्रह्म हे साचार कृष्ण मूर्ती ॥१॥ ते रुपभीवरे पांडुरंग खरे । पुंडलिक निर्धारे उभे असे ॥२॥ युगे अठ्ठावीस उभा ऋषीकेश । पुंडलिक सौरस पुरवित ॥३॥ निवृत्तिचे गुज पांडुरंगा बीज । विश्वजन काज पुरे कोडे ॥४॥

2. माझी हीन याति । तुम्ही उदार श्रीपती ॥१॥ नका देऊं भुक्तिमुक्ति । माझी परिसावी विनंती ॥२॥

2. ॥ अभंग २ ॥ वरती करा कर दोन्ही । पताकाचे अनुसंधानीं ॥ १ ॥ सर्व हस्त करिती वरी ।

2. ॥ यमुना माता की आरती २ ॥ ॐ जय यमुना माता, हरि ॐ जय यमुना माता, नो नहावे फल पावे सुख सुख की दाता |ॐ पावन श्रीयमुना जल शीतल अगम बहै धारा,

2. जय हो जय श्री भागवता जय हो जय श्री भागवता । आरती करू तुज भगवंता । श्री शुक मुनीने । परम भक्तीने ।

2. ॥ श्रीगजाननस्य आरतिः ॥ जय जय हे गणराज, विद्यासुखदातः । त्वद्दर्शनधन्योऽहम् त्वत्पद- रत- चित्तः ॥ ॥जय देव जय देव ॥धृ.॥

2. आश्विनशुद्धपक्षी अंबा बैसलि सिंहासनी हो । प्रतिपदेपासुन घटस्थापना ती करुनि हो । मुलमंत्रजप करुनी भोवतें रक्षक ठेउनि । हो ब्रह्मविष्णुरुद्र आईचे पुजन करिती हो ॥ १ ॥

3. भजो रे भैया राम गोविंद हरि ॥धृ॥ जप तप साधन कछु नही लागत । खरचत नही गठरी ॥१॥ संतति संपति सुखके कारन । ज्यासे भूल परी ॥२॥ कहत कबीर ज्यामुख राम नही वो मुख धूल परी ॥३॥

3. अवघेचि त्रैलोक्य आनंदाचे आता । चरणी जगन्नाथा चित्त ठेले ॥१॥ माय जगन्नाथ बाप जगन्नाथ । अनाथांचा नाथ जनार्दन ॥२॥ एका जनार्दनी एकपणे उभा । चैतन्याची शोभा शोभतसे ॥३॥

3. मुख्य महाविष्णु चैतन्याचे मूळ । सांप्रदाय फळ तेथोनिया ॥१॥ हंसरुपी ब्रम्हा उपदेशी श्रीहरी । चतु:श्‍लोकी चारी भागवत ॥२॥ ते गुज विधाता सांगे नारदासी । नारदे व्यासासी उपदेशिले ॥३॥ राघव चैतन्य केले अनुष्ठान । त्यासी द्वैपायने कृपा केली ॥४॥

3. नाचू कीर्तनाचे रंगी । ज्ञानदीप लावु जगी ॥१॥ सर्व सांडुनी माझाई । वाचे विठ्ठल रखुमाई ॥२॥ परेहून परते घर । तेथे राहू निरंतर ॥३॥ सर्वांचे जे अधिष्ठान । तेचि माझे रुप पूर्ण ॥४॥

3. भज मन रामचरण सुखदाई ॥धृ॥ जिही चरननसे निकसी सुरसरी संकर जटा समाई । जटासंकरी नाम पऱ्यो है त्रिभुवन तारन आई । जिन चरणनकी चरणपादुका भरत रह्यो लव आई ।

3. झुलत राधा संग । गिरधर झुलत राधा संग ॥धृ॥ अबिर गुलालकी धूम मचाई । भर पिचकारी रंग ॥१॥ लालभाई बिंद्राबन जमुना । केशर चूवत रंग ॥२॥ नाचत ताल अधार सुरभर । धिमी धिमी बाजे मृदंग ॥३॥

3. आले देवाजीच्या मना । तेथे कोणाचे चालेना ॥१॥ हरिश्चंद्र ताराराणी । वाहे डोंबा घरी पाणी ॥२॥ पांडवांचा साहाकारी । राज्यावरोनी गेले दुरी ॥३॥ तुका म्हणे उगेचि राहा । होईल ते सहज पाहा ॥४॥

3. विठो माझा लेकुरवाळा । संगे लेकुरांचा मेळा ॥१॥ निवृत्ति हा खांद्यावरी । सोपानाचा हात धरी ॥२॥ पुढे चाले ज्ञानेश्वर । मागे मुक्ताई सुंदर ॥३॥ गोरा कुंभार मांडीवरी । चोखा जीवा बरोबरी ॥४॥

3. दोही बाही संतांची सभा । सिंहासनी उभा श्रीविठ्ठल ॥१॥ गाती नारद तुंबर प्रेमे । हरीची नामे गर्जती ॥२॥ बापरखुमादेविवरु विठ्ठलु उभा । त्रैलाक्याची शोभा शोभतसे ॥३॥

3. हरी नंदे देही हाची भावो खरा । वाया तू सैरा धावू नको ॥१॥ धांवता अवचटे पडशील व्यसनी । संसार घसणी योनिमाळे ॥२॥ हरीचेंची ध्यान निरंतर करी । बाहय अभ्यंतरी एक राम ॥३॥ सोपान म्हणे राम नांदे सर्वांघटी । विश्वी जगजेठी भरलासे ॥४॥

3. भाव भक्ती प्रेमा दया शांती क्षमा । अखंडित प्रेमा असो द्यावा ॥१॥ सर्वाभूती भजन करावे सर्वथा । रामनाम कथा आरंभाव्या ॥२॥ आपपर देही विचार करावा । हरिनामे दोहावा सर्वारूपी ॥३॥ निवृत्तीचे जाप्य आनु नाही चिती । रामनामे तृप्ति सदा असे ॥४॥

3. तुम्ही विश्वनाथ । दीन रंक मी अनाथ ॥१॥ कृपा कराल ते थोडा । पाया पडिलो बराडी ॥२॥ काय उणे तुम्हापासि । मी तो अल्पाची संतोषी ॥३॥ तुका म्हणे देवा । काही भातुके पाठवा ॥४॥

3. कृपाळू उदार माझा ज्ञानेश्वर । तया नमस्कार वारंवार ॥१॥ न पाहे यातीकुळांचा विचार । भक्त करुणाकर ज्ञानाबाई ॥२॥ भलतिया भावे शरण जाता भेटी । पाडितसे तुटी जन्मव्याधी ॥३॥ ज्ञानाबाई माझी अनाथाची माय । एका जनार्दनी पाय वंदितसे ॥॥४॥

3. राहो आता हेचि ध्यान । डोळा मन लंपट ॥१॥ कोंडकोंडुनि धरीन जीवे । देहभावे पूजीन ॥२॥ होईल येणे कळसा आले । स्थिरावले अंतरी ॥३॥ तुका म्हणे गोजिरिया । विठोबा पाया पडो द्या ॥४॥

3. आकाशीची वाणी सांगे सकळांसी । तळमळ मानसी करु नका ॥१॥ देवकीच्या गर्भा येईल भगवान । रक्षील ब्राम्हण गाई भक्त ॥२॥ उतरील भार मारील दैत्यासी । आनंद सर्वांसी करील तो ॥३॥ रोहिणी उदरी शेष बळिभद्र । यादव समग्र व्हा रे तुम्ही ॥४॥

3. अव्यक्त परब्रम्हा न्हाणी पायांवरी । अभेद नरनारी मिळोनिया ॥१॥ पीतांबर पदरे पुशिला घननीळा । निजविला निर्मळ पालखांत ॥२॥ निंब कातबोळ त्रिगुण त्रिखुंडी । प्रेमाचे आवडी सेवी माय ॥३॥ एका जनार्दनी दत्त पाळण्यांत घातिला । हालविती त्याला अनुसुया ॥४॥

3. येतसे दशरथ सुमित्रामंदिरी । देखता सामोरी येती झाली ॥१॥ न माये आनंद तियेचे मानसी । ठेवी मस्तकासी चरणावरी ॥२॥ घालोनी आसन प्रक्षाळी चरण । सर्वांगी लेपन तीर्थोदके ॥३॥ गंध धूप दीप पुष्पांचिया माळा । अर्पूनी तांबुला उभी राहे ॥४॥

3. हाकेसरिसी उडी । घालूनिया स्तंभ फोडी ॥१॥ ऐसी कृपावंत कोण । माझ्या विठाईवाचून ॥२॥ करिता आठव । धावोनिया घाली कव ॥३॥ तुका म्हणे गीती गाता । नामे द्यावी सायुज्यता ॥४॥

3. आरंभिला यज्ञ सन्तोष सर्वत्र । आनंदे नगर दुमदुमीत ॥१॥ यज्ञनारायण सन्तोष पावला । प्रत्यक्ष तो आला कुंडांतुनी ॥२॥ पायस ते पात्र घेऊनिया करी । शृगीस झडकरी बोलतसे ॥३॥ विलंब करिता विघ्न ओढवेल । सत्वर वहिले भाग करा ॥४॥

3. निळियेच्या निशी विरहिणी पिशी । शेजबाजे कैशी आरळ शेजे ॥१॥ कृष्णसंगे वाली विव्हळ झाली निळी । चंदन अंगी पोळी विरहज्वरे ॥२॥ ज्ञानदेव प्रेम निळारुप सोहंळा । कृष्णवेधे वेधली बाळा भली वसे ॥३॥

3. हाचि नेम आता न फिरे माघारी 3 हाचि नेम आता न फिरे माघारी । बैसले शेजारी गोविंदाचे ॥१॥ घररिघी झाले पट्टराणी बळे । वरिले सांवळे परब्रम्ह ॥२॥ बळियाचा अंगसंग झाला आता । नाही भय चिंता तुका म्हणे ॥३॥

3. एकादशीस अन्नपान । जे नर करिती भोजन । श्‍वानविष्ठेसमान । अधम जन ते एक ॥१॥ ऐका व्रताचे महिमान । नेमे आचरती जन । गाती ऐकती हरिकिर्तन । ते समान विष्णुसी ॥२॥

3. पावला प्रसाद आता विठो निजावे । आपुलाले श्रम कळो येताती भावे ॥१॥ आता स्वामी सुखे निद्रा करा गोपाळा । पुरले मनोरथ जातो आपुल्या स्थळा ॥२॥ तुम्हांसी जागवू आम्ही आपुलिया चाडा । शुभाशुभ कर्मे दोष हराया पीडा ॥३॥ तुका म्हणे दिले उच्छिष्टाचे भोजन । नाही निवडिले आम्हा आपुलिया भिन्न ॥४॥

3. माझा हा विठोबा येईल गे जेव्हा । जेवीन मी तेव्हा गोणाबाई ॥१॥ जाऊनि राउळा तयासी तू पाहे । लवकरी बाहे भोजनासी ॥२॥ भरलिया रागे क्रोध त्याचा साहे । लवकरी बाहे भोजनासी ॥३॥ ज्ञानेश्वरा घरी असेल बैसला । जाऊनि विठ्ठला पाहे तेथे ॥४॥

3. काय दिला ठेवा । आम्हा विठ्ठलचि व्हावा ॥१॥ तुम्ही कळलेती उदार । साटी परिसाची गार ॥२॥ जीव देता तरी । वचना नये येका सरी ॥३॥ गोमांसासमान । तुका म्हणे आम्हा धन ॥४॥

3. धन्य पुंडलिका बहू बरे केले । निधान आणिले पंढरीये ॥१॥ न करी आळस आलिया संसारी । पाहे पा पंढरी भूवैकुंठ ॥२॥ न पविजे केल्या तपांचिया राशी । ते जनलोकासी दाखविले ॥३॥ सर्वोत्तम तीर्थ क्षेत्र आणि देव । शास्त्रांनी हा भाव निवडिला ॥४॥

3. परियेसी गव्हारा सादर । कर्मे निर्वंश झाले सगर । भिल्ले विंधिले शारंगधर । झाला पुरंदर सहस्त्रनयन ॥१॥ कर्मे मन्मथ झालासे राख । कर्मे चंद्रासि घडला दोष । कर्मे भार वाहती कूर्म शेष । कर्मे खरमुख ब्रह्म देखा ॥२॥

3. क्षणक्षणा हा चि करावा विचार । तरावया पार भवसिंधु ॥१॥ नाशिवंत देह जाणार सकळ । आयुष्य खातो काळ सावधान ॥धृ. ॥ संता समागमी धरूनि आवडी । करावी तांतडी परमार्थासी ॥२॥ तुका म्हणे ईह लोकीच्या वेव्हारे । नये डोळे धुरे भरूनि राहो ॥३॥

3. कासयाने पूजा करू केशीराजा । हाचि संदेह माझा फेडी आता ॥१॥ उदके न्हाणू तरी स्वरूप ते तुझे । तेथे काय माझे वेचे देवा ॥२॥ गंधाचा सुगंध पुष्पाचा परिमळ । तेथे मी दुर्बळ काय करू ॥३॥ फळदाता तूंच तांबोल अक्षता । तेथे काय आता वाहो तुज ॥४॥

3. सुखसागरी वास झाला । उंच नीच काय त्याला ॥१॥ अहो आपण जैंसे व्हावे । देवे तैसेंचि करावे ॥२॥ ऐसा नटनाटय खेळ । स्थिर नाही एकवेळ ॥३॥ एकापासुनी अनेक झाले । त्यासी पाहिजे सांभाळिले ॥४॥

3. ब्रह्ममूर्ती संत जगी अवतरले । उद्धरावया आले दीन जना ॥१॥ ब्रह्मादिक त्यांचे वंदिती पायवणी । नाम घेता वदनी दोष जाती ॥२॥

3. (घोंगडीची रूपके) घोंगडियांचा पालट केला । मुलांमुला आपुल्यांत ॥१॥ कान्होबा तो मीच दिसे । लाविले पिसे संवगडिया ॥धृपद॥ तो बोले मी उगाच बैसे । आनारिसे न दिसे ॥२॥

3. वाजतसे बोंब कोणी नायकती कानी । हरि हरि न म्हणती तया थोर झाली हानी ॥१॥ उठा उठा जागा पाठी भय आले मोठे । पंढरीवांचूनि दुजा ठाव नाही कोठे ॥२॥

3. सेवट तो भला । माझा बहु गोड जाला ॥१॥ आलो निजाच्या माहेरा । भेटी रखुमाईच्या वरा ॥२॥ परिहार झाला । अवघ्या दुखाचा मागिला ॥३॥ तुका म्हणे वाणी । गेली आता घेऊंधणी ॥४॥

3. धन्य धन्य निवृत्तिदेवा । काय महिमा वर्णावा ॥१॥ शिव अवतार तूंचि धरून । केले त्रैलोक्य पावन ॥२॥ समाधि त्र्यंबक शिखरी । मागे शोभे ब्रह्मगिरी ॥३॥ निवृत्तिनाथांचे चरणी । शरण एका जनार्दनी ॥४॥

3. ऐका पंढरीचे महिमान । राउळे तितुके प्रमाण । तेथील तृण आणि पाषाण । तेहि देव जाणावे ॥१॥ ऐसी पंढरी मनी ध्याती । त्यांसी तिही लोकी गति । ते आणिका तीर्था जाती । ती वंदिती तयांसी ॥२॥

3. आषाढी कार्तीकी विसरू नका मज । सांगते गुज पांडुरंग ॥१॥ पतित पावन मी तो आहे खरा । तुमचेनी बारा दिसतसे ॥२॥ तुम्ही जाता गावा हुरहूर माझे जीव । भेटल केधवा मजलागी ॥३॥ धावोनिया देव गळा घाली मिठी । स्फुंदस्फुंदूनी गोष्टी बोलतसे ॥४॥

3. कनवाळू कृपाळू भक्तांलागी मोही । गजेंद्राचा धांवा तुवा केला विठाई ॥१॥ पांडुरंगे ये वो पांडुरंगे । जीवाचे जिवलगे ये वो पांडुरंगे ॥धृ॥

3. निर्गुण निराकार दादा माहूर माझे गांव । शंकुन सांगावया आले यमाई माझे नाव । तये नगरी वस्ती केली मी तरी आले एकभावे । ऐसा माझा शकुन दादा चित्त देऊन ऐकावे ॥१॥ कैकाय कैकाय बाबा दुरील माझा देश । शकुन सांगावया मी आले कलियुगास । ब्रह्याविष्णु महेश पुसती शकुन आम्हांस । ऐसे निदान आम्ही सांगितले त्यास ॥२॥

3. भ्रम धरिसी या देहाचा । विठ्ठलम्हणे कारे वाचा ॥१॥ पडोन जाईल हे कलेवर । विठ्ठल उच्चारी पा सार ॥२॥ रखुमादेविवरु अभयकारु । मस्तकी ठेविला हा निर्धारु ॥३॥

3. तुम्ही विश्वनाथ । दीन रंक मी अनाथ ॥१॥ कृपा कराल ते थोडा । पाया पडिलो बराडी ॥२॥ काय उणे तुम्हापासि । मी तो अल्पाची संतोषी ॥३॥ तुका म्हणे देवा । काही भातुके पाठवा ॥४॥

3. नव्हे तेचि कैसे झाले रे खेळिया । नाही तेचि दिसू लागले रे । अरूप होते ते रूपासी आले । जीव शिव नाम पावले रे ॥१॥ आपुलीच आवडी धरूनि खेळिया । आप आपणाते व्याले रे । जोपनाकारणे केली बायको । तिने एवढे वाढविले रे ॥२॥

3. हनुमंत महाबळी । रावणाची दाढी जाळी ॥१॥ तया माझा नमस्कार । वारंवार निरंतर ॥२॥ करोनि उड्डाण । केले लंकेचे शोधन ॥३॥ जाळियेली लंका । धन्य धन्य म्हणे तुका ॥४॥

3. ज्ञानियांचा राजा गुरु महाराव । म्‍हणती ज्ञानदेव तुम्‍हा ऐसे ॥१॥ मज पामरा हे काय थोरपण । पायीची वाहाण पायी बरी ॥२॥ ब्रम्हंदिक जेथे तुम्‍हा ओळंगणे । इतर तुळणे काय पुरे ॥३॥ तुका म्‍हणे नेणे युक्‍तीची ते खोली । म्‍हणोनि ठेविली पायी डोई ॥४॥

३.संत मुक्ताबाई अभंग – उपदेशपर २०. सहस्रदळी दळीं हरि आत्मा हा कुसरी । नांदें देहा भीतरी अलिप्त सदां ॥१॥ रविबिंब बिंबे घटमठीं सदा ।

३. संत महात्म्य वर्णन १३. उदार तुम्ही संत । मायबाप कृपावंत ॥१॥ केवढा केला उपकार । काय वाणू मी पामर ॥२॥

3. जरी तुज देवाची चाड । तरी न करी बडबड । बहुत बोलता वाड । पडसी पतनी ॥१॥ जरी तुज देवाची बाधा । तरी न करी वेवादा । वाद करिता निंदा । घडती दोष ॥२॥

3. नाम फुकट चोखट । नाम घेता नये वीट ॥1॥ जड शिळा ज्या सागरी । आत्मारामे नामे तारी ॥2॥ पुत्रभावे स्मरण केले । तया वैकुंठासी नेले ॥3॥ नाममहिमा जनी जाणे । ध्याता विठ्‌ठलचि होणे ॥4॥

3. जीवीचे जिवलगे माझे कृष्णाई कान्हाई । सांवळे डोळसे करुणा येऊ दे काही ।।१।। आला अपवाद याती संबंध लौकिक पाही । सावळे डोळसे करुणा येऊ दे काही ।।२।।

3. सत्य ज्ञानानंत गगनाचे प्रावण्य । नाही रूप वर्ण गुण तेथे ॥१॥ तो हा रे श्रीहरी पाहिला डोळे भरी । पाहता पाहणे दुरी सारोनिया ॥२॥ ज्ञानदेव म्हणे ज्योतीची निज ज्योती । ति ही मुर्ती उभी विटेवरी ॥३॥ अर्थ :

3. अनाम जयासी तेच रूपा आले । उभे ते राहिले विटेवरी ॥१॥ पुंडलिकाच्या प्रेमा युगे अठ्ठावीस । समचरणी वास पंढरीये ॥२॥ चोखा म्हणे ऐसा भक्तांचा कनवाळू । जाणे लळा पाळू भाविकांचा ॥३॥

3. अहो पंढरीच्या राया । दंडवत तुमच्या पाया ॥१॥ तूंचि उदार त्रिभुवनी । ऋद्धि सिद्धि तुझे चरणी ॥२॥ भुक्ति मुक्तिचा तू दाता । मी तो काय वानू आता ॥३॥ बैसेन महाद्वारी । म्हणे चोख्याची महारी ॥४॥

3. आपुल्या भक्तांचा धरोनि अभिमान । सगुण निर्गुण रूप धरी ॥१॥ जयाची वासना तेची पुरवीत । उभा राहे तिष्ठत बळीचे द्वारी ॥२॥ विदुराचे घरी आवडी खाय कण्या । धांवतसे धांवण्या भाजी पाना ॥३॥ बंका म्हणे अंब ऋषी कारणे । दहा जन्म घेणे गर्भवास ॥४॥

3. आजिवरी तुम्ही तयासी पाळिले । अपराध साहिले चोखियाचे ॥१॥ तयाचिया पाठी आमुचा कंटाळा । आला का दयाळा सांगा मज ॥२॥ हीन दीन मी पातकांची राशी । शरण पायांसी जीवे भावे ॥३॥ निर्मळा म्हणे तुम्ही तो दयाळ । म्हणोनी सांभाळ करा माझा ॥४॥

3. आणिक वासना नाही दुजी मना । संतचरणी जाणा मस्तक हे ॥१॥ घालीन लोटांगण वंदीन पायधुळी । पूवर् क मार् होळी होय तेणे ॥२॥ नामाची आवडी सवर्काळ वाचे । दुजे साधनचि नेणे कांही ॥३॥ क मर्मेळा म्हणे ही माझी वासना । पुरवा नारायणा सवर्भावे ॥४॥

3. करिती उत्छाह वारसा ब्राह्मण । करुणी भोजन घरा गेले ॥१॥ पिता आऊदेव गेला अरण्यात । तव अकस्मात लाभ जाला ॥२॥

3. नैना निपट बंकट छबि अटके । देखत रूप मदनमोहन को, पियत पियूख न मटके । बारिज भवाँ अलक टेढी मनौ, अति सुगंध रस अटके॥ टेढी कटि, टेढी कर मुरली, टेढी पाग लट लटके ।

3. अपनी गरज हो मिटी सावरे हम देखी तुमरी प्रीत॥धृ०॥ आपन जाय दुवारका छाय ऐसे बेहद भये हो नचिंत॥ ठोर०॥१॥ ठार सलेव करित हो कुलभवर कीसि रीत॥२॥ बीन दरसन कलना परत हे आपनी कीसि प्रीत ।

3. सावध झालो सावध झालो । हरीच्या आलो जागरणा ॥१॥ तेथे वैष्णवाचे भार । जयजयकार गर्जतसे ॥धृपद॥ पळोनिया गेली झोप । होते पाप आड ते ॥२॥ तुका म्हणे तया ठाया । ओल छाया कृपेची ॥३॥

3. आजि वो हरि गावासि आले । गोपिका सहित आम्ही नयनी देखिले ॥1॥धृ॥ एकीकडे कौरव येकीकडे पांडव । मधे उभे यादवराव ॥2॥ दोही भागी गोपिका । करी घेऊनी टाळ । मध्ये उभे यादवराव । नृत्य करिती ॥3॥

3. 🕉अध्याय ३ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय तिसरा - फलश्रुति 👉 शत्रूंचा नाश श्रीगणेशाय नमः

3. जयदेव जयदेव जय नवनाथा । भक्तगण उद्धरी देउनी सिद्ध करा ।।धृ ।। मच्छिन्द्र गोरख तैसे जालिंदरनाथ । कानिफ गहिनीनाथ नागेशासहित ।

3. ज्ञानेश्वर महाराज पालखी सोहळा दिंडी क्रमांक ३ (रथा समोर) दिंडी नंबर 3 दिंडी मालक :-

३. जहा तुम गीरीवर ताहा हम मोरा । जह तुम चंदा तहा मै चकोरा ॥१॥ जहा तुम तरुवर तहा मै पंछी । जहा तुम सरोवर तहांमै मच्छी ॥धृ०॥ जहा तुम दीवा तहा मै बत्ती । जहा तुम पंथी तहा मै साती ॥२॥ बेलके पाती शंकर पूजा । नामदेव कहे भाव नही दुजा ॥३॥

3. गणेश नमू तरी तुझाचि नाचणा । म्हणोनि नारायणा नमन तुज ॥१॥ सारजा नमू तरी ते तुझी गायनी । म्हणोनि चक्रपाणी नमन तुज ॥२॥ ब्रह्मा नमु तरी तो तुझिये कुशी । म्हणोनी हृषीकेशी नमन तुज ॥३॥ शंकर नमू तरी तो तुझी विभूति । म्हणोनि कमळापति नमन तुज ॥४॥

३. वासुदेव धन्य जगी तोचि एक हरिरंगी नाचे । रामकृष्ण वासुदेव सदा स्मरे वाचे ॥१॥ सुखदुःखसमान सकळ जीवांचा कृपाळ । ज्ञानाचाउद्बोध भक्तिप्रेमाचा कल्लोळ ॥२॥ विषयी विरक्तजया नाही आपपर । संतुष्ट सर्वदा स्वये व्यापकनिर्धार ॥३॥ जाणीव शहाणीव वोझे सांडोनियांदुरी । आपण वस्तीकर वर्ततसे संसारी ॥४॥ एका जनार्दनी नित्य हरीचे कीर्तन । आसनींशयनी सदा हरीचें चिंतन ॥५॥

3. परा पश्यंती मध्यमा वैखरी । नमियेली खरी आदिमाया ॥१॥ वसोनिया जिव्हे वदावे कवित्व । हरिनामीं चित्त निरंतर ॥२॥ आणिक संकल्प नाही माझे मनी । एका जर्नादनी वंदितसें ॥३॥

3. रुक्मिणी स्वयंवर-प्रसंग तिसरा संत एकनाथ महाराज, रुक्मिणी स्वयंवर रुक्मिणी स्वयंवर-प्रसंग तिसरा श्रीवासुदेवाय नम: ॥ आपुले आर्तीचे अंजन । शुद्धसत्वाचे पत्र जाण । बुद्धिबोधे लेखन । वर्णाक्षरी अक्षर ॥१॥

3. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ अरण्यकाण्ड ॥ अध्याय तिसरा ॥

3. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ किष्किंधाकांड ॥ अध्याय तिसरा ॥

3. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय तिसरा ॥

3. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ अयोध्याकाण्ड ॥ अध्याय तिसरा ॥

3. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय तिसरा ॥

3. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ बालकाण्ड ॥ अध्याय तिसरा ॥

3. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय तिसरा ॥