वारकरी रोजनिशी

678. सुटायाचा काही करितो उपाय । तो हे देखे पाय गोवियेले ॥१॥ ऐसिया दुःखाचे सांपडलो संदी । हारपली बुद्धी बळ माझे ॥धृपद॥ प्रारब्ध क्रियमाण संचिताचे । वोढत ठायीचे आले साचे ॥२॥ विधिनिषेधाचे सापडलो चेपे । एक एका लोपे निवडेना ॥३॥

678. माझे मी करिता गेले हे दिवस | न धरीच विश्वास रामनामी ॥१॥ अंती तुज उद्धरती रामनाम हरी | राम पंचाक्षरी मंत्रसार ॥२॥ का करशील साठा प्रपंच विस्तार | न तुटे वेरझार नामेविण ॥३॥ नामा म्हणे कैसे रामनामी पिसे | तो उद्धरेल अपैसे इहलोकी ॥४॥

678. कस्तुरीची उटी टिळक लल्लाटीं । सांवळां जगजेठी उभा विटे ॥१॥ नाम हे चांगले रुप हे चांगले । दरुशन चांगलें विठोबाचें ॥२॥ आला पंढरीसी पुंडलिकाचें भक्ति । दरुशने मुक्तिं पातकीयांसी ॥३॥ एका जनार्दनी आनंदाचा कंद । उभा तो गोविंद विटेवरी ॥४॥

678. ठेवा पायांपाशी । राहेन मी सावकाशी ॥१॥ करुनिया तुमचे ध्यान । मुखी नामाचे चिंतन ॥२॥

679. जतनेलागी जीवन ठेविले । विश्वरूप हारपले ज्ञानपंथी ॥१॥ माझी दोन्ही सामावली दोन्ही सामावली । निजब्रम्ही गुंडाळिली मनेरहित ॥२॥

679. सुखे घाली तू वैजयंती । मज खंती नसे त्याची ॥१॥ माणिक मोती घाली गळा । तुळसीमाळा पुरे आम्हा ॥२॥

679. भय वाटे पर । न सुटे हा संसार ॥१॥ ऐसा पडिलो काचणी । करी धावा म्हणउनी ॥धृपद॥ विचारिता काही । तो हे मन हाती नाही ॥२॥ तुका म्हणे देवा । येथे न पुरे रिघावा ॥३॥

679. कृष्णकथा सांग जेणे तुटे पांग | न लागे तुज उद्वेग करणे काही ॥१॥ समर्थ सोईरा राम हा निधान जनी जनार्दन एक ध्याई ॥२॥ नामा म्हणे उच्चार रामकृष्ण सार | तुटेल वेरझार भवाब्धीची ॥३॥

679. गोमटीं गोजिरी पाउले साजिरी । कटी मिरविली करे दोन्ही ॥१॥ वामभागी शोभे भीमकतनया । राही सत्यभामा या जीवलगा ॥२॥ गरुड हनुमंत जोडले ते करी । उभे महाद्वारी भक्तजन ॥३॥ एका जनार्दनी आनंदे भक्तांचा । जयजयकार साचा विठ्ठलनामें ॥४॥

679. ठेवाल तेथे राहेन सुखे । यावरी हरिखे आपुलिया ॥१॥ न वंची मी हे सेवेसी काया । धाडाल ठाया जाईन त्या ॥२॥

680. स्मरो कैसेनी विस्मरो कैसेनी । दोहीपरी मज अटी रया ॥१॥ पाडु पडिला विषम ठायी । देता घेता नुरेचि काही ॥२॥

680. शिरापुरी तू खा लाडू । भेटी गोडू आम्हासी ॥१॥ नलगे काही तुमचे आन । भेटीवीण विठो एका ॥२॥

680. येगा येगा पांडुरंगा । घेई उचलुनि वोसंगा ॥१॥ ऐसी असोनिया वेसी । दिसतो मी परदेसी ॥धृपद॥ उगवूनि गोवा । सोडवूनि न्यावे देवा ॥२॥ तुज आड काही । बळ करी ऐसे नाही ॥३॥

680. स्मरण करिता रामनाम ध्वनी | ऐकताची कर्णी पळती यम ॥१॥ ऐसे पाठ करी रामनाम हरी | होतील कामारी ऋद्धीसिद्धी ॥२॥ साध्य तेचि साधी न करी उपाधी | जन्मांतरीच्या व्याधि हरती नामे ॥३॥ नामा म्हणे सर्व राम हाचि भाव | नाही आणिक देव रामविण ॥४॥

680. उभा विटेवरी कट धरुनिया करी । पीतांबर साजिरी बुंथी शोभे ॥१॥ विठोबा विठोबा नामाचा हा छंद । मन ते उद्धबोध जडी पायी ॥२॥ त्री अक्षर नाम जप हा परम । तो मंगळधाम विठ्ठल माझा ॥३॥ एका जनार्दनी विठ्ठल कानडा । देखिला उघडा विटेवरी ॥४॥

680. दुरी ठेली कर्माकर्मे । तुमच्‍या धर्मे विठोबा ॥१॥ आळविता मुखी नाम । सकळही काम परिपूर्ण ॥२॥

681. कुटाकूट अंती कूटस्थ पै जाले । अशेष उरले त्या वेगळे गे माय ॥१॥ गुणा भ्याले म्हणोनी निर्गुण पै जाले । ते निराकार आथिले माझ्या अंगी ॥२॥

681. भेटी देता मज समाधान होये । तुझे काय जाये तयामाजी ॥१॥ देखवे न का तुज माझे समाधान । न देसी म्हणोन भेटी मज ॥२॥

681. माझी विठ्ठल माउली । प्रेमे पान्हा पान्हाइली ॥१॥ कुर्वाळूनि लावी स्तनी । न वजे दुरी जवळूनि ॥धृपद॥ केली पुरवी आळी । नव्हे निष्ठुर कोवळी ॥२॥ तुका म्हणे घास । मुखी घाली ब्रम्हरस ॥३॥

681. सर्वांभूती हरी आहे हेचि साच | मायाजाळ न छळे भाविकांसी ॥१॥ सर्व ब्रह्म ऐसे वेद बोले गाढा | ब्रह्मीचा पवाडा अगम्य तो ॥२॥ जाणता नेणता हरीनाम उच्चार | मार्ग तो साचार सुफल सदा ॥३॥ नामा म्हणे कारण जिव्हा होय स्मरण | सर्व नारायण हरी दिसे ॥४॥

681. अगम्य तुझा खेळ । ब्रह्मादिका तो अकळ । नेणवेचि सबळ । वेदशास्त्रां ॥१॥ तो वसे पंढरपुरीं । कट धरिले दोनी करी । पीतांबर साजिरी । बुंथी शोभे तयासी ॥२॥

681. न सांडाल तुम्ही आपल्या विहिता । परी मी करितो चिंता मूर्खपणे ॥१॥ रवि केवी सांडी आपला प्रकाश । अमृता मिठांश जीवविता ॥२॥

682. एकांतीचे गुज पुसो गेलिये सये । मी माझी नाही त्यासी कीजे वो काये ॥१॥ ऐसी भेरी निवाडे सांगिजे कोणापुढे । मनासी सांकडे पडिले रया ॥२॥

682. पुंड्यालागी कैसा आलासी धावोनी । काय भक्ति पाहुनी भुललासी ॥१॥ काय केली ऐसी तये थोर भक्ती । मानली श्रीपती तुम्हालागी ॥२॥

682. आम्ही उतराई । भाव निरोपोनि पायी ॥१॥ तुम्ही पुरवावी आळी । करावी ते लडिवाळी ॥धृपद॥ आमुचा हा नेम । तुम्हा उचित हा धर्म ॥२॥ तुका म्हणे देवा । जाणो सांगितली सेवा ॥३॥

682. जप तप अनुष्ठान हरी | एकचि तो नमस्कारी |भूतद्वेष कदा न करी | तप सामुग्री हेचि तुझी ॥१॥ हरी माधव यादवा | कृष्णा गोविंदा केशवा |येणे करोनिया जीवा | सर्वकाळ रंजवी ॥२॥ स्मरता हरीचे नाम | पळोनी जाति काळयम |तुटती नाना योनी जन्म | गर्भवासा मग नये ॥३॥ नामा जपे नामावळी | अखंड तप हेचि सदाकाळी |हरिनामे पिटोनी टाळी | हाचि तरणोपाय सकळांचा ॥४॥

682. श्रीगुरुसारखा वंद्य नाही त्रिभुवनी । तो कैवल्याचा धनीं विटेवरी ॥१॥ विटेवरी उभा आनंदे राहिला । वैष्णवांचा मेळा शोभे तेथे ॥२॥ आनंद भीमातीरीं पुंडलिकापाशीं । नाम आनंदेसी गाऊ गीती ॥३॥ एका जनार्दनी कैवल्याचा धनी । तो नंदाचें अंगणी खेळे लीला ॥४॥

682. नाम वाचे आठविले । रुप मनी सांठविले ॥१॥ आता फिरुनिया घरा । येशी आपणचि माघारा ॥२॥

683. चातकेवीण लक्ष अंतरीच ठसले । तेथे एक वोळले ब्रह्ममेघ ॥१॥ ते जीव अमृत जीवास जाले । त्याहुनी एक आगळे गे माय ॥२॥

683. केली संसाराची माती । भेटीसाठी तुझ्या देवा ॥१॥ हिंडतए रानी वनी । नये ध्यानी हे का तुझे ॥२॥

683. केले पाप जेणे दिले अनुमोदन । दोघासी पतन सारिखेचि ॥१॥ विष नवनीता विष करी संगे । दुर्जनाच्या त्यागे सर्व हित ॥धृपद॥ देखिले ओढाळ निघालिया सेता । टाळावे निमित्या थैक ह्मुण ॥२॥ तुका म्हणे जोडे केल्याविण कर्म । देखता तो श्रम न मानिता ॥३॥

683. सर्वकाळ हरी जप | हेचि तपामाजी तप |न लागती घालावे संकल्प | नाना मंत्रांचे परियेसी ॥१॥ मंत्रामाजी मंत्रसार | रामकृष्ण हाचि उच्चार |नित्यानित्य निर्विकार | हाचि जोडेल साचा रे ॥२॥ मागे कृतायुगी सांगो | त्रेतायुगी काय ओळगो |द्वापारी कृष्णरंगे रंगो | परी कलीमाजी नाम तारक ॥३॥ नामा म्हणे ग्रंथी | पाहे पा यथा निगुती |नाम जपतांची तरती | हे व्यासांचे वचन ऐसे ॥४॥

683. कैचें आम्हा यातीकुळ । कैंचें आम्ही धर्मशीळ ॥१॥ तुझे नामी अनुसरांलों । तिही लोकी सरतें झालों ॥२॥ कैची क्रिया कैंचे कर्म । कैचा वर्नाश्रम धर्म ॥३॥ एका जनार्दनी यातीकुळ । अवघा व्यापक विठ्ठल ॥४॥

683. आनंदमय सर्वकाळ । जडली निश्चळ वृत्ती पायी ॥१॥ गाईलेची गावे गुण । करावे श्रवण केलेची ॥२॥

684. ते अवघेचि नव्हे अवघेचि होय । अवघ्यावीण सोय आणिक असे ॥१॥ अवघे म्हणिजे व्योमाकार दिसे । त्याहुनी परते असे गे माय ॥२॥

684. तुझे यश गाता शेष स्तब्ध झाला । परी नाही कळला पार तया ॥१॥ तेथ माझा पाड काय वर्णी गुण । अवघाचि शीण होईल पै ॥२॥

684. विठ्ठल गीती विठ्ठल चित्ती । विठ्ठल विश्रांति भोग जया ॥१॥ विठ्ठल आसनी विठ्ठल शयनी । विठ्ठल भोजनी ग्रासोग्रासी ॥धृपद॥ विठ्ठल जागृति स्वप्नीसुषुप्ति । आन दुजे नेणती विठ्ठलाविण ॥२॥ भूषण अळंकार सुखाचे प्रकार । विठ्ठल निर्धार जया नरा ॥३॥

684. नाम वाचे उच्चारिता | हरे संसाराची व्यथा |जाती दोषाचिया चळथा | रामकृष्ण उच्चारणी ॥१॥ हरी माधव गोविंद | याची नामाचा जया छंद |तोचि पावेल परम पद | निजभुवन वैकुंठी ॥२॥ जन्मजन्माची तपरासी | तेणे नाम आले मुखासी |स्मरता हरी हृषिकेशी | सकळ पूर्वजा उद्धार ॥३॥ नामा जपे ध्यानी मनी | अखंड विठ्ठल हरी कीर्तनी |तेणे जपे ये मेदिनी | कोटी यज्ञ घडले ॥४॥

684. जन्मातर सुखे घेऊ । श्रीविठ्ठलनाम आठवु ॥१॥ नाही त्यांचे आम्हा कोडे । विठ्ठल उभा मागे पुढे ॥२॥ कळिकाळाचे भय ते किती । पाय यमधर्म वंदिती ॥३॥ एका जनार्दनी सिद्धी । नामे तुटती उपाधी ॥४॥

684. नित्य नूतन तुम्ही नवे । आम्ही तो जिवे वेचतो ॥१॥ जाणे येणे आम्हा आटी । कल्पकोटी तुम्हा जिणे ॥२॥

685. तनुमनुधने पूज्य पै केले । आत्मलिंग पूजिले बाइये वो ॥१॥ तव निराकार देखिले निराकार देखिले । मी पूजनलिंग तिन्ही हरपले ॥२॥

685. अजुनी का न ये तुमचिये ध्यानी । किती विनवणी करू देवा ॥१॥ कृपाळूपणाची मेळविली ख्याती । म्हणोन का श्रीपती कंटाळला ॥२॥

685. संतांचे सुख झाले या देवा । म्हणऊनि सेवा करी त्यांची ॥१॥ तेथे माझा काय कोण तो विचार । वर्णावया पार महिमा त्यांचा ॥धृपद॥ निर्गुण आकार जाला गुणवंत । घाली दंडवत पूजोनिया ॥२॥ तीर्थे त्यांची इच्छा करिती नित्यकाळ । व्हावया निर्मळ आपणासी ॥३॥

685. रूपाचे रूपस नाम हृषिकेश | पंढरी निवास जप करी ॥१॥ विठ्ठल श्रीहरी मुकुंद श्रीहरी | नामेचि बोहरी प्रपंचाची ॥२॥ विठ्ठल नामामृत हेचि जीवन होत | नाम हे मुखात केशवाचे ॥३॥ नामा म्हणे अमृताचा लाठा | मुखामाजी पेठा होत नामे ॥४॥

685. व्यापक विठ्ठल नाम तेव्हाचि होईल । जेव्हा ते जाईल मीतूंपण ॥१॥ आपलें ते नाम जेव्हा वोळखील । व्यापक साधेल विठ्ठल तेणे ॥२॥ आपले ओळखी आपणचि सांपडे । सर्वत्राही जोडे विठ्ठलनाम ॥३॥ नामविण जन पशुच्या समान । एका जनार्दनी जाण नाम जप ॥४॥

685. नित्य नूतन गाऊ गुण । करु जागरण कीर्तनी ॥१॥ तेणे तुमची होईल कृपा । निरसन तापा भवरोगा ॥२॥

686. सगुणाची सेज निर्गुणाची बाज । सांवळी विराजे कृष्णमूर्ति ॥१॥ मन गेले ध्याना कृष्णचि नयनी । नित्यता पर्वणी कृष्णसुखे ॥२॥

686. गोपगोपीसंगे खेळलासी भारी । थकलासी हरी काय आता ॥१॥ स्वर्गीय देवांनी केले का भांडण । पुंडलिका लागून आला येथे ॥२॥

686. जो मानी तो देईल काई । न मानी तो नेईल काई ॥१॥ आम्हा विठ्ठल सर्वभूती । राहो चित्ती भलतैसा ॥धृपद॥ आधीन ते जना काई । जल्पे वायाविण ठायी ॥२॥ वंदी निंदी तुज तो गा । तुका म्हणे पांडुरंगा ॥३॥

686. सर्वांग साजिरी आहेती इंद्रिये | तंत्र सावध होय हरीकथे ॥१॥ कीर्तन नर्तन वाचे जनार्दन | न पावसी पतन येरझारी ॥२॥ पूर्ण मनोरथ घडती एका नामे | दाटले सप्रेमे जीवन हेतु ॥३॥ नामा म्हणे विलास न करी तू आणिक | सर्वो सर्वा येक नाम असे ॥४॥

686. सर्वांमाजीं सार नाम विठोबाचे । सर्व साधनांचे घर जे का ॥१॥ सहा चार अठरा वर्णिताती कीतीं नामे मोक्षप्राप्ती अर्धक्षणीं ॥२॥ शुकादिकीं नाम साधिलेंसे दृढ । प्रपंच काबाड निरसिले ॥३॥ एका जनार्दनी जनीं ब्रह्मनाम । तेणे नेम धर्म सर्व होय ॥४॥

686. निंदील कोणी मज तो निंदूं । अथवा स्तुतिवादु करोत सुखे ॥१॥ परि मी गाईन पंढरीनाथा । गुण तत्त्वता तुमचेचि ॥२॥

687. आहे ते पाही नाही ते काही । ठायींच्या ठायी हरपले । नाही आम्हा काज नाही आम्हा चोज । आमुचे निज गोविंदराज ॥२॥

687. तुमचे गुण गाता नावडती तुम्हा । काय ठावे आम्हा ऐसे आहे ॥१॥ गोडी स्वरूपाची लागलीसे फार । वरी प्रेमभर पडियेला ॥२॥

687. भावबळे कैसा झालासी लाहान । मागे संती ध्यान वर्णियेले ॥१॥ ते मज उचित करूनिया देवा । दाखवी केशवा मायबापा ॥धृपद॥ पाहोनिया डोळा बोलेन मी गोष्टी । आळिंगुनि मिठी देईन पायी ॥२॥ चरणी दृष्टि उभा राहेन समोर । जोडोनिया कर पुढे दोन्ही ॥३॥

687. ऐकता कीर्तन होती जीवन्मुक्त | दाविसी अनंत नाममात्रे ॥१॥ मृत्युलोकी जो जन्म इच्छी नर | त्याच्या पुण्या पार कोण वाणी ॥२॥ भक्तिसारामृत श्रेष्ठ कलियुगी | उद्धरिले योगी ब्रह्मादिक ॥३॥ नामा म्हणे मज नाही चिंता भय | हृदयी तुमचे पाय पुरे आता ॥४॥

687. सदा सर्वकाळ मनी वसे देव । तेथे नाही भेव कळिकाळाचा ॥१॥ काळ तो पुढरी जोडितसे हात । मुखी नाम गात तयापुढें ॥२॥ म्हणोनि आदरे वाचे नाम घ्यावें । रात्रंदिवस ध्यावे विठ्ठलासी ॥३॥ एका जनार्दनी जपतां नाम होटीं । पुर्वजां वैकुंठी पायवाट ॥४॥

687. निरंतर तुमच्या नामाचे स्मरण । आठवीन गुण वेळोवेळा ॥१॥ रुप दृष्टी पाय ध्याईन मानसी । हाचि अहर्निशी निजध्यास ॥२॥

688. निर्गुणाचा पालऊ लागला । लय लक्षी हरपला देह माझा ॥१॥ वांयावीण गेले वांयावीण गेले । अवघी बुडाले ब्रह्मेसहित ॥२॥

688. मूर्खपणे तुम्हा छळियेले भारी । तरी तू श्रीहरि माय माझी ॥१॥ लेकुरे बोलिले काय त्याचा खेद । जननी आल्हाद मानी त्याचा ॥२॥

688. कृपाळु म्हणोनि बोलती पुराणे । निर्धार वचने यांची मज ॥१॥ आणीक उपाय नेणेचि काही । तुझे वर्म ठायी पडे तैसे ॥धृपद॥ नये धड काही बोलता वचन । रिघालो शरण सर्वभावे ॥२॥ कृपा करिसी तरि थोडे तुज काम । माझा तरि श्रम बहु हरे ॥३॥

688. कीर्तनाच्या सुखे सुखी होतो देव | कोण ते वैभव वाणी आता ॥१॥ अंत्यज आणि जातिवंता | मुखी नाम घेता उडी घाली ॥२॥ बैसोनी आसनी आळविता नाम | उभा सर्वोत्तम तयापुढे ॥३॥ प्रेमाचिया भरे उभ्याने गर्जत | नाचे हा अनंत तयासवे ॥४॥

688. नाम मुखी सदां धन्य तो संसारी । वाया हाव भरी होऊ नये ॥१॥ तारक ते नाम तारक ते नाम । तारक ते नाम विठोबाचे ॥२॥ जडजीवां तारी दोषियां उद्धरी । एका जनार्दनी निर्धारी तारक नाम ॥३॥

688. निराश्रित वाटे मनी । पडिलो जनी एकला ॥१॥ कृपेविणे तुमच्या देवा । हळहळ जीवा बहु वाटे ॥२॥

689. कोटीची भरोवरी सरोनी गेली शरींरी । संसाराची उरी काही नुरेचि गे माये ॥१॥ लक्षाचा लाभ मज घडला गे माय । करणे उपाये चरण जोडले वो ॥२॥

689. कल्पतरूखाली बैसला भुकेला । तरी नाही धाला काय ऐसे ॥१॥ सापडला किंवा परीस जयाला । दारिद्र्याची त्याला पीडा उरे ॥२॥

689. सर्वभावे आलो तुजचि शरण । कायावाचामनसहित देवा ॥१॥ आणीक दुसरे नये माझ्या मना । राहिली वासना तुझ्या पायी ॥धृपद॥ माझिये जीवीचेकाही जडभारी । तुजविण वारी कोण दुजे ॥३॥ तुझे आम्ही दास आमुचा तू ॠणी । चालत दूरूनी आले मागे ॥३॥

689. काळवेळ नसे नामसंकीर्तनी | उंच नीच योनी हेहि नसे ॥१॥ धरा नाम कंठी सदा सर्वकाळ | मग तो गोपाळ सांभाळील ॥२॥ कृपाळू कोंबसा सुखाचा सागर | करील उद्धार भाविकांसी ॥३॥ नामा म्हणे फार सोपे हे साधन | वाचे नाम घेणे इतुकेचि ॥४॥

689. उदार धीरनीधी । श्रीविठ्ठल नाम आधी ॥१॥ पतीतपावन सिद्धी । श्रीविठ्ठल नाम आधी ॥२॥ सुखसागरनिधी । श्रीविठ्ठल नाम आधी ॥३॥ एका जनार्दनी बुद्धी । श्रीविठ्ठल नाम आधी ॥४॥

689. निवेदिले पायांपाशी । जे जे मानसी होते ते ॥१॥ आता उचित तैसे करा । आम्ही तो ससारा आचवलो ॥२॥

690. मी बोल बोले तो गेला कवण्या ठाया । हे पुसो आलो लवलाह्या वो । कव्हणि न सांगती मागू धावे काह्या । आता लाजिले ऐशा स्नेहा गे माये ॥१॥

690. धरियेले तुझे पाय । आता सोय करी बापा ॥१॥ नको लावू लोटोनीया । पंढरीराया कृपावंता ॥२॥

690. कई मात माझे ऐकती कान । बोलता वचन संता मुखी ॥१॥ केला पाडूरंगे तुझा अंगीकार । मग होईल धीर माझ्या जीवा ॥धृपद॥ म्हणऊनि मुख अवलोकितो पाय । हेचि मज आहे थोरी आशा ॥२॥ माझिया मनाचा हाचि पै विश्वास । न करी सायास साधनांचे ॥३॥

690. गीता हेचि गंगा गुह्यभाव पै गा | नाम हेचि वेगा सोडवण ॥१॥ सर्व ब्रह्म हरी सांगतसे मुरारी | विश्वरूप श्रीहरी आपण जाला ॥२॥ उपदेश अर्जुना जनी जनार्दना | अखंड भावना भूतदया ॥३॥ नामा म्हणे सर्व आहे हाचि देव | उदार माधव सर्वांभूती ॥४॥

690. शंख चक्र पद्म विराजत करी । बाप तो श्रीहरीं उभा वटी ॥१॥ रुक्मिणी सत्यभामा शोबतसे राही । गरुड हनुमंत दोघे दो ठायी ॥२॥ एका जनार्दनी सर्वांचे सार । विठ्ठल विठ्ठल वाचे जपा निर्धार ॥३॥

690. पायांपाशी जीव । ठेवियला तुमच्या भाव ॥१॥ न्याल म्हणोनिया सदना । विठ्ठल देवा कृपाघना ॥२॥

691. आम्ही संन्यास घेतला । देहादिकांचा त्याग केला ॥१॥ आम्ही संन्यासी संन्यासी । सदा राहो एकांतेसी ॥२॥

691. सर्व देवांचा तू देव । तुजहुनी देव थोर कोण ॥१॥ तुज सांडुनि नारायणा । वंदू चरणा कोणाचिये ॥२॥

691. दोन्ही हात ठेवुनि कटी । उभा भीवरेच्या तटी । कष्टलासी साठी । भक्तीकाजे विठ्ठला ॥१॥ भागलासी मायबापा । बहु श्रम केल्या खेपा । आह्मालागी सोपा । दैत्या काळ कृतांत ॥धृपद॥ होतासी क्षीरसागरी । मही दाटली असुरी । म्हणोनिया घरी । गौळियाचे अवतार ॥२॥ केला पुंडलिके गोवा । तुज पंढरीसि देवा । तुका म्हणे भावा । साठी हाती सापडसी ॥३॥

691. नामाचे चरित्र सदा अति गोड | तीर्थे काय चाड नाममात्रे ॥१॥ ऐसा दृढ मनी करावा विचार | नाम परिकर कलियुगी ॥२॥ नामा म्हणे नाम अनादि अक्षर | उभा कटी कर भक्तांसाठी ॥१॥

691. जयाचिया भेटी जाता । मोक्ष सायुज्यता पाठी लागें ॥१॥ ऐसा उदार पंढरीराणा । पुरवी खुणा मनींच्या ॥२॥ एक वेळ दरुशनं । तुटतीं बंधनें निश्चये ॥३॥ एका जनार्दनी ऐक्याभावें । काया वाचा मने गावें ॥४॥

691. मूढमती परि मी वाचे । नाम तुमचे उच्चारी ॥१॥ नेणे काही न कळे हित । परि मी भक्त म्हणवितो ॥२॥

692. माझी प्रकृति निष्कृति जाली । ब्रम्ही सामावली बाईये वो ॥१॥ देहेंवीण ब्रह्म देखे देहेवीण ब्रह्म देखे । तेणे निर्गुण राखे रोखावले ॥२॥

692. संत तेचि होती खरे । विश्वंभरे आवडले जे ॥१॥ नित्य वसे शांती अंगी । प्रेमरंगी रंगले ॥२॥

692. गोड जाले पोट धाले । अवचित वाचे आले । म्हणता पाप गेले । विठ्ठलसे वाचेसी ॥१॥ सत्य माना रे सकळ । उद्धरिला अजामेळ । महापातकी चांडाळ । नामासाठी आपुलिया ॥धृपद॥ चित्त पावले आनंदा । सुखसमाधीते सदा । म्हणता गोविंदा । वेळोवेळा वाचेसी ॥२॥ हे जाणती अनुभवी । जया चाड तो चोजवी । तुका म्हणे दावी । रूप तेचि अरूप ॥३॥

692. नाम तेचि रूप रूप तेचि नाम | नामरूप भिन्न नाही नाही ॥१॥ देव आकारला नामरूपा आला | म्हणोनि स्थापिला नामवेदी ॥२॥ नामपरता मंत्र नाही हो आणिक | सांगती ते मूर्ख ज्ञानहीन ॥३॥ नामा म्हणे नाम केशव केवळ | जाणती प्रेमळ भक्त भले ॥४॥

692. सकळ सुरा मुगुतमणी । जो का त्रैलोक्याचा धनी । भक्ता अभयदानी । उदारपणे ठाकला ॥१॥ आठवावा वेळोवेळां । भय नाही कळिकाळा । लागलासे चाळा । न फिरोचि माघारीं ॥२॥

692. म्हणोनिया विटले मन । आले परतोन माघारिया ॥१॥ तुमचिया नामस्मरणी । रतले चरणी सुखावले ॥२॥

693. समर्थ सोयरा बोळावा केला । परी मार्गु गमला सुखाचा बाईये ॥१॥ भय आमुचे गेले न व्हावे ते जाले । तो चोरूचि वोळखी जाली बाईये ॥२॥

693. संताचा तो संग जाहालियावरी । उणा केवि हरी होय तेथे ॥१॥ देवही इच्छिती संग त्यांचा घडो । देह कार्यी पडो संतांचिये ॥२॥

693. रवि दीप हीरा दाविती देखणे । अदृश्य दर्शने संतांचीया ॥१॥ त्यांचा महिमा काय वर्णु मी पामर । न कळे तो साचार ब्रह्मादिका ॥धृपद॥ तापली चंदन निववितो कुडी । त्रिगुण तो काढी संतसंग ॥२॥ मायबापे पिंड पाळीयेला माया । जन्ममरण जाया संतसंग ॥३॥

693. अनंत जन्मे मेळविता दुर्लभ | तो प्राणवल्लभ शंकराचा ॥१॥ वेदशास्त्र मंथुनी काढियेले सार | ब्रह्मादिका पार रामनामे ॥२॥ स्वर्गीचे देव चिंतिताती मानसी | भेटी आम्हा कैसी पांडुरंगी ॥३॥ नामा म्हणे केशवाचे नाम उच्चारिता | विघ्नासी भंगिता नवल काय ॥४॥

693. न धरी लौकिकाची लाज । तेणे सहज नामगावे ॥१॥ अनायासेंदेव हाता । साधन सर्वथा दुजे नाही ॥२॥ साधन ते खटपट । नाम वरिष्ठ नित्य गावे ॥३॥ एका जनार्दनी सोपा । विठ्ठलनाम मंत्र जपा ॥४॥

693. यावरी बोलती गोवळ । तूचि सकळ जाणता ॥१॥ कैसे जाणे येणे आम्हा । पुरुषोत्तमा तुजवीण ॥२॥

694. काळा लपंडाई काळेरात्री खेळे । मी सवे वेधिली जाय काळ्याछंदे ॥१॥ काळे निळे हे अभ्र भासले । ऐसे रूप देखिले निर्गुणाचे ॥२॥

694. अवचित लोखंड हाणी दुश्चितपणे । तया ऐसे आन पाप नाही ॥१॥ ऐसे ते जाणावे मतीचे चांडाळ । प्रचीतीचे बळ न दिसे तया ॥२॥

694. हरी हरी तुह्मी म्हणा रे सकळ । तेणे मायाजाळ तुटईल ॥१॥ आणिका नका काही गाबाळाचे भरी । पडो येथे थोरी नागवण ॥धृपद॥ भावे तुळसीदळ पाणी जोडा हात । म्हणावा पतित वेळोवेळा ॥२॥ तुका म्हणे हा तव कृपेचा सागर । नामासाठी पार पाववील ॥३॥

694. विठ्ठलाचे नाम जे माऊलीचे ओठी | विठो तिचे पोटी गर्भवासी ॥१॥ जयाचिये कुळी पंढरीची वारी | विठो त्याचे घरी बाळलीळा ॥२॥ नामा म्हणे जिव्हे काढीन मी रवा | असत्य केशवा वचन होता ॥३॥

694. बोल बोलता वाचे । नाम आठवींविठ्ठलाचें ॥१॥ व्यर्थ बोलणे चावटी । नामावांचुनी नको होटी ॥२॥ नाम हे परमामृत । नामे पावन तिन्हें लोक ॥३॥ नाम सोपे भूमंडळी । महापापां होय होळी ॥४॥

694. रुप राहिले चिंतन । सर्वकाळ ध्यानी मनी ॥१॥ वाचा गुणी लांचावली । मती विस्तारे फांकली ॥२॥