वारकरी रोजनिशी

853. सर्वांभूती पाहे एक वासुदेव | पुसोनिया ठाव अहंतेचा ॥१॥ तोचि संतसाधु ओळखावा निका | येर ते ऐका मायाबद्ध ॥२॥ देखिलिया धन मृत्तिकेसमान | नवविधा रत्ने जैसे धोंडे ॥३॥ काम क्रोध दोघे घातले बाहेरी | शांति क्षमा घरी राबवित ॥४॥

853. श्रीरम ऐसे वदतांचि साचे । पातक नासते अनंत जन्माचें ॥१॥ श्रीराम ऐसे जो उच्चारी । तयाचा पापाची होतसे बोहरीं ॥२॥ श्रीराम ऐसे उच्चारी नाम । एका जनार्दनी नासती क्रोध काम ॥३॥

853. आठविता नामे सुखची संतुष्टी । लाभे लाभ कोटी सुकृताचा ॥१॥ म्हणऊनि हाचि घेऊनिया छंद । गातुसे गोविंद विठ्ठल हरी ॥२॥

854. भवाब्धिसागरी मांडिली टिपरी परी अनुहात वाजे गजरू वो ॥ ताळक छंदे उमटती पद वरी टिपरे टिपरी गाजे वो ॥१॥ टिपरिया घाई गोपाळ भाई घुळुघुळु पाई नादु वाजे वो ॥२॥ ताळकछंदे वेगु आल्हादे टिपरीनादे वाजती वो ।

854. पोटापुरते काम । परि अगत्य तो राम ॥१॥ कारण ते हे चि करी । चित्ती पांडुरंग धरी ॥धृपद॥ प्रारब्धी हेवा । जोडी देवाची ते सेवा ॥२॥ तुका म्हणे बळ । बुद्धी वेचूनि सकळ ॥३॥

854. नावडे निजांगना शेजेवरी रुचेसी | की पतिसेजे जेवि व्यभिचारिणी अप्रीत जैसी ॥१॥ गांधी विष संग्रहित भक्षणाची नाही प्रीत | चकोरा देखत सिद्धी अमावस्या ॥२॥ याचपरी संत वर्ते प्रपंच देह कर्मा | समुळ बुडे ब्रह्मी ब्रह्मपणे अमावस्या ॥३॥ पोसणा पुत्र लटकेचि बाबा म्हणे | स्वपितयाते अंतरुनि पिंडदान करणे ॥४॥

854. गुतंली भ्रमर कमळणी कोशी । आदरे आमोदासी सेवितसे ॥१॥ तैसे रामनामी लागता ध्यान । मन उन्मन होय जाण रामनामी ॥२॥ रामनाम बळे कर्माकार्मीं चळे । जीवासी सोहळे रामनामे ॥३॥ एका जनार्दनी राम परिपूर्ण । प्रपंच परमार्थ रामचि जाण ॥४॥

854. आम्ही स्वामीचिया बळे । येथे असो खेळेमेळे ॥१॥ नामे गाऊनी आवडी । करु पदांच्या घडामोडी ॥२॥

855. हमामा रे पोरा हमामा । घुमरी वाजे घुमामा ॥धृपद॥ घुमरीचा नाद कानी । घुमरी घालू रानी । रानी शीतळ छाया । मेली तुझी माया । मायेचे घर दुरी । तुज मज कैंची उरी रे पोरा ॥१॥

855. घेसी तरी घेई संताची हे भेटी । आणीक ते गोष्टी नको मना ॥१॥ सर्वभावे त्यांचे देव भांडवल । आणीक ते बोल न बोलती ॥धृपद॥ करिसील तो करी संतांचा सांगात । आणीक ते मात नको मना ॥२॥ बैससील तरी बैस संतांमधी । आणीक ते बुद्धी नको मना ॥३॥

855. आशा नाही ज्याला | देव का मारी त्याला ॥१॥ जेव्हा सुखाची उन्नति | मोह पायासी लागती ॥२॥ सर्वा चित्ती समभाव | सर्व मानी वासुदेव ॥३॥ नामा म्हणे अंगी प्रेम | मुखी विठोबाचे नाव ॥४॥

855. रामनामे नामरुपा निरास । कृष्णकर्म स्मरतां कर्माचा ग्रास ॥१॥ नामे जिव्हा गर्जत अहर्निशी । भवभव ते बापुडे परदेशी ॥२॥ रामनाम जपतां जीवी । जीव पवे ब्रह्मापदवी ॥३॥ जीव म्हणता तोचि परब्रह्मा । नामे निरसले कर्माकर्म ॥४॥

855. आतीचे आर्त होते माझया मनी । बहुत दिवस नयनी प्रकाशले ते ॥१॥ भरोनिया कोदंली चौदाहि भुवने । सुतेज केली गगने याचेनि तेजे ॥२॥

856. हमामा घाली बाळा । सांडी खोटा चाळा । फोडीन तुझा टाळा । वाकुल्या दावीन काळा ॥१॥

856. संताचिये गावी प्रेमाचा सुकाळ । नाही तळमळ दुःखलेश ॥१॥ तेथे मी राहीन होऊनि याचक । घालितील भीक तेचि मज ॥धृपद॥ संताचिये गावी वरो भांडवल । अवघा विठ्ठल धन वित्त ॥२॥ संतांचे भोजन अमृताचे पान । करिती कीर्तन सर्वकाळ ॥३॥

856. धन्य महाराज जन्मले संसारी | जे ध्याती अंतरी नारायण ॥१॥ नारायण गाय नारायण ध्याय | धन्य त्यासी माय प्रसवली ॥२॥ प्रसवली तया कुळाचा उद्धार | तो तरे निर्धार नामा म्हणे ॥३॥

856. महापुरी जैसे वहातें उदक । मध्य ती तारक नौका जैशी ॥१॥ तैसे प्राणियासी नाम हे तारक । भव सिंधु धाक नुरे नामे ॥२॥ तये नावेंसंगें ब्राह्मण तरती । केवी ते बुडती अनामिक ॥३॥ नाना काष्ठ जात पडे हुताशनी । जाती ते होऊनी एकरुप ॥४॥

856. आर्त माझे पूर्ण झाले । यांची पाउले देखता ॥१॥ आता कोठे न धावे मन । राहिले होऊन अचंचळ ॥२॥

857. फुगडी फूगे बाई फुगडी फू । निजब्रह्म तू गे बाई परब्रह्म तू गे ॥१॥ मन चित्त धू । विषयावरी थू ॥२॥

857. बहुता जन्मां अंती । जोडी लागली हे हाती ॥१॥ मनुष्यदेहा ऐसा ठाव । धरी पांडुरंगी भाव ॥धृपद॥ बहु केला फेरा । येथे सापडला थारा ॥२॥ तुका म्हणे जाणे । ऐसे दुर्लभ ते शाहाणे ॥३॥

857. प्रतिदिनी स्वधर्म करी | हरिमूर्ति नमस्कारी |भावे भजन वसे शरीरी | तोचि भक्त हरीचा ॥१॥ अनंत जन्मीचे काट | तेणेचि केले सपाट |स्वधर्मे करोनिया नीट | शुद्धपक्ष हरि हरि ॥२॥ तेचि तापसा सामर्थ्य | तेणेचि जोडीले तीर्थ |त्याचे धरोनी मनोरथ | हरिभजन पथी लागला ॥३॥ देवो त्याचा अंकिला | सत्वा न ढळे तो कष्टविला |अकर्मी तोचि भला | त्याचे धन्य जीवित्व ॥४॥

857. रामनामे जो धरी भाव । तया सुलभ उपाव । नामस्मरणीं जीव । सदोदित जयाचा ॥१॥ तेणे सधिलें साधन । आभ्यासिला हो पवन । अष्टांग योग साधून । लय लक्ष दिधले ॥२॥ योगयाग कसवटी । अभ्यासिल्या चौसष्टी । हृदयी चिदानंद राहाटी । रामनामे ॥३॥ ध्यान धारणा मंत्रतंत्र । अवघा श्रीराम पवित्र । एका जनार्दनी सतत । जपे वक्त्री ॥४॥

857. वदविली आरुषवाणी । वैदिक पुराणी मिश्रित ॥१॥ म्हणोनिया संतसज्जन । करिती श्रवण बैसोनी ॥२॥

858. दुडीवरी दुडी गौळण साते निघाली । गौळणी गोरसु म्हणो विसरली ॥१॥ गोविंद घ्या वो दामोदर घ्या वो । तव तव बोलती मथुरेच्या वो ॥२॥

858. लेकराची आळी न पुरवावी कैसी । काय तयापाशी उणे जाले ॥१॥ आम्हा लडिवाळा नाही ते प्रमाण । काही ब्रम्हज्ञान आत्मस्थिती ॥धृपद॥ वचनाचा घेईन अनुभव पदरी । जे हे जनाचारी मिरविले ॥२॥ तुका म्हणे माझी भोळिवेची आटी । दावीन शेवटी कौतुक हे ॥३॥

858. शुक सनकादिक जन चक्रवर्ती | प्रल्हाद परीक्षिती बिभीषण ॥१॥ बळी भीष्म नारद आणि उद्धव | रुक्मांगद श्रुतीदेव इत्यादिक ॥२॥ शास्त्रांचे हे सार वेदांचे गहिवर | नामा परिकर कलियुगी ॥३॥

858. आयुष्याच्या अंतीं । राम म्हणता वक्त्रीं । ते नर सेविती मुक्ती । संदेह नाही ॥१॥ हात पाय सिद्ध आहे । तंव तू तीर्थाजाये । तीर्थाचें मूळ पाहे । राम जप ॥२॥ नको जप माळा कांही । उगाच बैसे एके ठायी । हृदयी दृढ ध्याई । राम नाम ॥३॥ ऐसे घेई पा उपदेश । नको करु वाउगा सोस । तेणे होय नाना क्लेश । जन्म यातना ॥४॥

858. होते पूर्वार्जित । उत्तम संग्रही संचित ॥१॥ तेचि उत्तीर्णत्वालागी । झाले सन्मुख ये प्रसंगी ॥२॥

859. द्वैताद्वैत विरहित गौळणी । अमृत दुडिया भरोनिया सांजवनी गे माये । अभिनव करुनीया शृंगारु माथा गोरसाचा भारु । आजी निघाल्या विकरा करू मथुरे हाटा ।

859. रूप नांव माया बोलावया ठाव । भागा आले भाव तयापरि ॥१॥ सींव वाटे परी न खंडे पृथिवी । शाहाणे ते जीवी समजती ॥धृपद॥ पोटा आले तिच्या लोळे मांडिवरी । पारखी न करी खंती चित्ती ॥२॥ तुका म्हणे भक्तीसाठी हरीहर । अरूपीचे क्षरविभाग हे ॥३॥

859. वैष्णवामाजी एक बळी | पृथु जाला दुजा महीतळी |हरि नांदे प्रल्हादाजवळी | नारदे वनमाळी दान घेतला ॥१॥ बिभीषणे पूजिला लंके हरी | भीष्मे देखिला द्वारकेभीतरी |अर्जुने केला साहकारी | सारथि हरी पांडवांचा ॥२॥ उद्धवे तप केले समर्थ | अक्रूर नित्य वंदनार्थ |गाई गोपिका गोपाळात| तो स्तन पीत यशोदेचे ॥३॥ नंदा वसुदेवा लाधले | बळि देवे ऐसेचि पुण्य केले |उग्रसेने तप साधिले | रत्न साधिले रुक्मिणीने ॥४॥

859. नामे प्रायाश्चित्तांच्या कोटी । पळताती बारा वाटी ॥१॥ ऐसे नाम समर्थ जपा । तेणे सोपा सुपंथ ॥२॥ रामानामे पतित पावन । रामनामे उद्धरती जन ॥३॥ एका जनार्दनी वाचे । घोका साचे रामनाम ॥४॥

859. होवोनिया निश्चळ । स्थिर राहिलो अढळ ॥१॥ नाही भय शंका मनी । विश्वास मानियला वचनी ॥२॥

860. सांवळीये निळी भुलली एकी नारी । परेचा वो घरी शुद्धि पुसी ॥१॥ सांग गे बाईये कवणे घरी नांदे । कैसे या गोविंदे हिंडविले ॥२॥

860. आर्तभूतांप्रति । उत्तम योजाव्या त्या शक्ती ॥१॥ फळ आणि समाधान । तेथे उत्तम कारण ॥धृपद॥ अल्प तो संतोषी । स्थळी सापडे उद्देसी ॥२॥ सहज संगम । तुका म्हणे तो उत्तम ॥३॥

860. सदा विचरती जनी वनी रानी | मुखी चक्रपाणी जपतसे ॥१॥ विरक्तीची मात असे कोण्या गुणे | नामाचे चिंतन योगिराज ॥२॥ तेव्हा योगियासी कीर्तनाचे ध्यास | मुक्ती चारी त्यास हात जोडी ॥३॥ पंढरीस उभा राहे पांडुरंग | तीर्थ चंद्रभागा नामा म्हणे ॥४॥

860. आदरे आवडी गाती जे नाम । तया न बाधी क्रोध काम ॥१॥ नाम आठव नाम अठवा । हृदयी सांठवा रामनाम ॥२॥ संत समुदाय वंदावे आवंडीं । अंतरीची गोडी नित्य नवी ॥३॥ एक जनार्दनी प्रेमाचा पुतळा । विठ्ठल देखिला डोळा धन्य झालों ॥४॥

860. उपाधीचा उबग आला । मनि आवडला सत्संग ॥१॥ तयासी देवेचि कृपा केली । भ्रांति निरसली बुध्दीची ॥२॥

861. त्वचेचिया राना धाडू नको मना । तेथे नंदाच्या कान्हा डोळा घाली गो आई यो ॥१॥ गाईचा गोंवळा यमुनेचा पाबळा । धरी माझा अचुला मग मी पळालिये गो ॥२॥

861. मुळाचिया मुळे । दुःखे वाढती सकळे ॥१॥ ऐसा योगियांचा धर्म । नव्हे वाढवावा श्रम ॥धृपद॥ न कळे आवडी । कोण आहे कैसी घडी ॥२॥ तुका म्हणे थीते । दुःख पाववावे चित्ते ॥३॥

861. जयाचेनि तीर्था आले तीर्थपण | केली साठवण हृदयी ती ॥१॥ नवल महिमा हरिदासा जीवी | तीर्थे उपजवी त्यांचे कुसी ॥२॥ वाराणसी प्राणी मरे अंती कोणी | तया चक्रपाणी नामे तारी ॥३॥ नामा म्हणे तीर्थे तया येती भेटी | वोळंगती दृष्टी त्रिभुवना ॥४॥

861. निष्ठा ते भजन वाचे नारायण । तया सत्य पेणे वैकुंठीचें ॥१॥ ऐसे वेदशास्त्रे पुराणे सांगतीं । नामे जोडे मुक्ति नारीनरां ॥२॥ भलतिया भावे मुखी नाम गावे । तयासै राणिवे वैकुंठीचें ॥३॥ एक जनार्दनी प्रेमाचा पुतळा । विठ्ठल देखिल डोळा धन्य झालों ॥४॥

861. नेदी करु काज काम । स्मरवि नाम आपुले ॥१॥ मागे पुढे उभाचि असे । लाविले पिसे श्रीरगे ॥२॥

862. ठाकुनी आलिये तुजपासी । थिते मुकलिये मनुष्यपणासी ॥१॥ भले केले विठ्ठला पिके भरला साऊला । घरींची कोपती सोडी जाऊंदे वहिला ॥२॥

862. भाग्यवंता हेचि काम । मापी नाम वैखरी ॥१॥ आनंदाची पुष्टि अंगी । श्रोते संगी उद्धरती ॥धृपद॥ पिकले तया खाणे किती । पंगतीस सुकाळ ॥२॥ तुका करी प्रणिपात । दंडवत आचार्या ॥३॥

862. सत्व समाधानी कर्मनिष्ठ जाण | अखंडित ध्यान रामकृष्ण ॥१॥ सत्संग सर्वदा साक्ष सर्व देही | सर्वांभूती पाही अंशमात्रे ॥२॥ आपणासमान सर्वत्र पाहाती | अन्य सर्वांभूती रामविष्णु ॥३॥ नामा म्हणे ऐसे सकळिके संमत | नामी सदोदित भक्तिमार्ग ॥४॥

862. सकाम निष्काम । वाचे गाता रामनाम ॥१॥ नाम उच्चारिता होटीं । जन्म जरा तुटे आटी ॥२॥ नामांचे महिमान । महा दोषी जाहले पावन ॥३॥ ब्रह्महत्य बाळहत्यारी । नामे तरले निर्धारी ॥४॥

862. रुप देखताचि लोचनी । राहिले ते ध्यानी मनी ॥१॥ माझिया जिवाचे जीवन । विठ्ठल नामाचे मोहन ॥२॥

863. मे दुरर्थी कर जोडु । ताऱ्हो सेवा न जाणु ॥१॥ मन्हा रे कान्हा मन्हा रे कान्हा । देखी का न गिणा रे मन्हा कान्हा रे ॥२॥

863. लटिके ते रुचे । साच कोणाही न पचे ॥१॥ ऐसा माजल्याचा गुण । भोगे कळो येईल सीण ॥धृपद॥ वाढवी ममता । नाही वरपडला तो दूता ॥२॥ न मनी माकड । काही तुका उपदेश हेकड ॥३॥

863. गौतम वसिष्ठ आणि विश्वामित्र | भारद्वाज अत्रि कश्यपादि ॥१॥ बळी हनुमंत बिभीषण नळ | दुष्ट अजामिळ वाळा श्रेष्ठ ॥२॥ उद्धव अर्जुन अंगद अगस्ति | सर्वांभूती भक्तीभाव ऐक्य ॥३॥ नामा म्हणे सदा साधु संत जन | जनी जनार्दन आत्मा एक ॥४॥

863. सकळ पापांपासोनि मुक्त । वाचे उच्चारित राम हरि ॥१॥ ऐसे महिमा वेद सांगे । नक आड मार्गे जाऊ कोण्ही ॥२॥ भावे करितं भगवद्भक्ती । मोक्षप्राप्ति तात्काळ ॥३॥ स्वानंदे भगवद्भजन । एका वंदी त्याचे चरण ॥४॥

863. माझिये मनीचा फिटला बेहो । देखताचि नाहो रुक्मीणीचा ॥१॥ कळिकाळ ते काय बापुडे रंक । होऊनि मशक ठेले पुढे ॥२॥

864. जळधराच्या धारी सिंधुजळ जयापरी । पुरोनिया उरे महीवरी रे गोवळा । ते जे शोकले काई आणावया गेले । तैसी नवल तुझी कुसरी रे गोंवळा ॥१॥

864. कौतुकाची सृष्टी । कौतुकेचि केले कष्टी ॥१॥ मोडे तरी भले खेळ । फाके फांकिल्या कोल्हाळ ॥धृपद॥ जाणणियासाटी । भय सामावले पोटी ॥२॥ तुका म्हणे चेता । होणे ते तूच आयता ॥३॥

864. तोचि पुराणिक जो होय कृतार्थ | विषयी विरक्त विधि पाळी ॥१॥ मानी तो हरिदास ज्या नामी विश्वास | सर्वस्वे उदास देहभावो ॥२॥ नामा म्हणे ऐसे संत भेटावे गा देवा | त्यालागी केशवा हृदय फुटे ॥३॥

864. जन्मोजन्मी केला लाग । म्हणोनि भाग पावलों ॥१॥ तेणे घडे संतसेवा । हेंचि देवा परम मान्य ॥२॥ आलिया जन्मांचे सार्थक । गांतां रामनाम देख ॥३॥ नामावांचुनी सुटिका । ब्रह्मादिका नोहे देखा ॥४॥

864. नेणो काय पुर्वार्जित । होते सुकृत निक्षेपिचे ॥१॥ तेंणे हाती धरोनिया । संती ठाया पावविलो ॥२॥

865. लेकुरे नसतील काय घरोघरी काय न विये ते माया । परी हे दशा वेगळी नवाई हो । हा न ये त्या आधी जीव निघो पाहे । आला तरी उरो नेदी काही जाय तरी जाये डोळे तळमळिता ठाये ।

865. भोवंडीसरिसे । अवघे भोवतचि दिसे ॥१॥ ठायी राहिल्या निश्चळ । आहे अचळी अचळ ॥धृपद॥ एके हाकेचा कपाटी । तेथे आणीक नाद उठी ॥२॥ अभ्र धावे शशी । असे ते ते दुसरे भासी ॥३॥

865. माया मोहोजाळी होतो सापडला । परि या विठ्ठला कृपा आली ॥१॥ काढूनि बाहेरि ठेविलो निराळा । कवतुक डोळा दाखविले ॥धृपद॥ नाचे उडे माया करी कवतुक । नाशवंत सुखे साच केली ॥२॥ रडे फुंदे दुःखे कुटितील माथा । एकासी रडता ते ही मरे ॥३॥

865. पत्रावळी काढी वैकुंठनायक | धावूनिया शुक आला तेथे ॥१॥ दाटी पाहुनि द्वारी मानसी विचारी | जावया भीतरी काय काज ॥२॥ हा वाहे प्रसाद स्वहस्ते अनंत | वेचोनिया शीत घाली मुखी ॥३॥ घंटानाद वाजे लक्ष द्विजपंक्ती | अक्षयी वाजती वेळोवेळा ॥४॥

865. राम हे माझे जीवींचें जीवन । पाहता मन हे जाले उन्मन ॥१॥ साधन कांही नेणे मी अबला । शाम हे वीजु बैसलेंसे डोळा ॥२॥ लोपल्या चंद्रसुर्याच्या कळा । तो राम माझा जीवीचा जिव्हाळा ॥३॥ प्रकाश हा दाटला दाही दिशा । पुढे वो मार्ग न दिसे आकाशा ॥४॥

865. अवगुणी देखिले । म्हणोनिया उपेक्षिले ॥१॥ माझे वोढवले कर्म । करी आळी नेणे धर्म ॥२॥

866. आचारचक्री निवणे मांडिले कैसा डेरिया उपचार केला । तिन्ही संयोग गोमटे घुसळण रविबजो मेरु वो । तेणे आणिले समयाते तेथे गुरुवचन लाधले निरुते वो ॥१॥ विद्यापात्र गौळणी मंथन करु ब्रह्मज्ञानी वो ।

866. नव्हो आम्ही आजिकाळीची । काची कुची चाळवणी ॥१॥ एके ठायी मूळडाळ । ठावा सकळ आहेसी ॥धृपद॥ तुमचे आमचेंसे काही । भिन्न नाही वाटले ॥२॥ तुका म्हणे जेथे असे । तेथे दिसे तुमचासा ॥३॥

866. नित्य सर्वकाळ पुण्याचिया राशी | हरीनाम आलिया जिव्हेसी |नित्य तपानुष्ठानाच्या राशी | कोटि यज्ञासी लाभ जाला ॥१॥ धन्य धन्य त्यांचा वंश | जे जे रतले नामास |रामनामी नित्य सौरस | ते विष्णुदास पवित्र जाणा ॥२॥ पवित्र ते स्वधर्मी | ज्यासी सर्वकाळ नेम नामी |तयाचे नाम पूर्णकामी मनोरथ पुरतील ॥३॥ नामा जपे नाम हरीचे | सार्थक केले संसाराचे |ओझे फेडिले पूर्वजन्मीचे | हरि स्मरण केलिया ॥४॥

866. जनार्दने मज सांगितला मंत्र । रामनाम पवित्र जप करी ॥१॥ सोडवील राम संसार सांकडीं । न पडेचि बेडी अरिवर्गां ॥२॥ जप तप साधन पुराण श्रवण । नाम घेता जाण सर्व घडती ॥३॥ एका जनार्दनी टाकुनी संशयो । नाम मुखी राहो प्रेमे पोटी ॥४॥

866. सुफळ जिणे हरिच्या भजने । चुकली पतने यमजाच ॥१॥ नित्य करिता हरिकीर्तन । गाता गुण निजआवडी ॥२॥

867. ज्ञान हेचि गाय दूध दुधिले भरणा दोही तया जाणा हातु नाही ॥ ठेविले अग्निवरी अग्नि नाही भीतरी । तापले पडिभरी साय नाही ॥१॥ गौळणी चतुरे झडकरी ।

867. योग्याची संपदा त्याग आणि शांति । उभय लोकी कीर्ती सोहळा मान ॥१॥ येर येरांवरी जायांचे उसणे । भाग्यस्थळी देणे झाडा वेसी ॥धृपद॥ केलिया फावला ठायीचा तो लाहो । तृष्णेचा तो काहो काहवितो ॥२॥ तुका म्हणे लाभ अकर्तव्या नावे । शिवपद जीवे भोगिजेल ॥३॥

867. एक भानू अवघा सृष्टीचा सोहळा | व्यापूनि सकळा आकाशासी ॥१॥ पवनसिंधुवरी मन वेगे पाखरी | मार्गु षटचक्री वैकुंठासी ॥२॥ तोचि भोगी सुख चिदानंदी वासू | संतसंगे प्रकाशु सफळ मग ॥३॥ नामा म्हणे यासी गुरुकृपा पाहिजे | संतसंगे पाविजे केशवचरण ॥४॥

867. नाम सुलभ इहलोकी । तरले तरले महापातकी । म्हणोनि वाचे जो घोकी । नित्य नेमे आदरे ॥१॥ तयाचे तुटतें बंधन । होय जन्माचें खंडन । वाचे गाता जनार्दन । सोपे जाण साधन हे ॥२॥

867. ब्रम्हानंदे गर्जे वाणी । हरिच्या गुणी मातली ॥१॥ आंवरिताही नावरती । पूरचि लोटति अक्षरांचे ॥२॥

868. चालता लवडसवडी । बाहुली मुरडली । माथा गोरसाची दुरडी । जाय मथुरे हाटा ।

868. मरणा हाती सुटली काया । विचारे या निश्चये ॥१॥ नासोनिया गेली खंती । सहजिस्थति भोगाचे ॥धृपद॥ न देखे से जाले श्रम । आले वर्म हाता हे ॥२॥ तुका म्हणे कैची कीव । कोठे जीव निराळा ॥३॥

868. धन्य नरदेही संतसंग करी | त्रैलोक्य उद्धरी हेळामात्रे ॥१॥ नेणे सुख दु:ख शरीराचे भान | अखंड भजन केशवाचे ॥२॥ कर्म करुनिया होय शुचिष्मंत | नामामृती प्रीत सर्वकाळ ॥३॥ नामा म्हणे ऐसे वते देहभावी | मूढजना दावी भक्तिमार्ग ॥४॥

868. ॐ कार हा वर्ण नामाचे पै मूळ । परब्रह्मा केवळ रामनाम ॥१॥ रामकृष्ण हरी गोविंदा गोपाळा । आठवा वेळोवेळा अहो जन ॥२॥ एका जनार्दनी वदता वैखरीं । देखे चराचरी परब्रह्मा ॥३॥

868. माझा बोल खरा चाल खरा । मती विस्तारा फांकविली ॥१॥ विठ्ठल देवे केली कृपा । दाविला सोपा निज पंथ ॥२॥

869. रांगतु रंगणी चोरितु लोणी धांवोनी धरिती गौळणी । बांधती चरणी देती गाऱ्हाणी यशोदे साजणी । दधि घृत भक्षून तमालनीळे नवल केले साजणी ॥१॥ कृष्ण आळिवा आळिवा । परतोनी माते दावा ॥धृ॥

869. नव्हे ब्रम्हचर्य बाइलेच्या त्यागे । वैराग्य वाउगे देशत्यागे ॥१॥ काम वाढे भय वासनेच्या द्वारे । सांडारे ते धीरे आचावाच ॥धृपद॥ कापवूनि टिरी शूरत्वाची मात । केले वाताहात उचित काळे ॥२॥ तुका म्हणे करी जिव्हेसी विटाळ । लटिक्याची मुळ स्तुति होता ॥३॥

869. धन्य तोचि देश जेथे संतवास | तापतरीदोष जाती सत्य ॥१॥ धन्य मातापिता उभयकुळ शुद्धता | तोचि भजे संता निर्धारेसी |२॥ तीर्थरुपी जळ विल्न्बे करी निर्मळ | संतदर्शने तत्काळ शुद्ध होती ॥३॥ धातुमय मूर्ति चिरकाळे फळती | संतांचे संगती निजस्वार्थ ॥४॥

869. वाणी वदे रामनाम । तेणे साधे सर्व काम ॥१॥ मने रामाचे चिंतन । नामी चित्त समाधान ॥२॥ बुद्धिलागीं हाचि छंद । नित्य वदावा गोविंद ॥३॥ गोविंदावांचुनी । दुजा ध्यास नाही मनी ॥४॥

869. संती केला अंगिकार । मज हा निर्धार बाणला ॥१॥ त्यांचिया बोले अभयदाने । नि:शंक वचने ही ऐशी ॥२॥

870. कान्हया गोवळु वारिले न करी । दसवंती सांगे नंदा अवधारी । चौघी माया शृंगार करिती । तेथे विघ्नेश्वरू जाले मुरारी ॥१॥

870. नको सांडू अन्न नको सेवू वन । चिंती नारायण सर्व भोगी ॥१॥ मातेचिये खांदी बाळ नेणे सीण । भावना त्या भिन्न मुंडाविया ॥धृपद॥ नको गुंफो भोगी नको पडो त्यागी । लावुनि सरे अंगी देवाचिया ॥२॥ तुका म्हणे नको पुसो वेळोवेळा । उपदेश वेगळा उरला नाही ॥३॥

870. कपटाचे कुपथ्य जाले तुझे पोटी | स्मरावा जगजेठी कृपाळु तो ॥१॥ नाम औषध घ्यावे नाम औषध घ्यावे | संतांचे लागावे समागमी ॥२॥ त्यापाशी औषध आहे नानाविध | रामकृष्ण गोविंद म्हणती वाचे ॥३॥ पुत्रस्नेहे कैसा अजामेळ स्मरला | तेणे तो उद्धरला क्षणमात्रे ॥४॥

870. उत्तम स्त्री देखोनि दृष्टी । मुर्ख कैसा लाळ घोटी ॥१॥ तैसा विनटें रामनामा । तेणे चुकशी कर्माकर्मा ॥२॥ मुषक देखोनि मार्जार । तैसे उभे यम किंकर ॥३॥ मीन तळमळी जैसा । विषयीक प्राणी तैसा ॥४॥

870. संतकृपावरदबळे । माझी वचनामृतफळे ॥१॥ स्वीकारिजे पंढरीनाथे । बैसोनिया सादर चिते ॥२॥

871. आकारेवीण पाळणा पहुडले । निराकार म्हणोनी वोसणाईले ॥१॥ जो जो जो बाळा निराकार पाळणा । व्योमी व्योमाकारी झोप घेई ॥धृ॥

871. अवघी मिथ्या आटी । राम नाही जव कंठी ॥१॥ सावधान सावधान । उगवी संकल्पी हे मन ॥धृपद॥ सांडिले ते मांडे । आग्रह उरल्या काळे दंडे ॥२॥ तुका म्हणे आले भागा । देउनि चिंती पांडुरंगा ॥३॥

871. संता पायी माथा धरिता सद्भावे | तेणे भेटे देव आपोआप ॥१॥ म्हणवूनि संता अखंड भजावे | तेणे भेटे देव आपोआप ॥२॥ साधुपाशी देव कामधंदा करी | पीतांबर धरी वरी छाया ॥३॥ नामा म्हणे देव इच्छी संतसंग | आम्हा जिवलग जन्मोजन्मी ॥४॥

871. वाचे सदा रामनाम । तया न बाधी क्रोध काम ॥१॥ हेंचि एक सत्य सार । वाया नको वेरझार ॥२॥ संसार वाया न म्हणे सार । करी परमार्थ विचार ॥३॥ एका जनार्दनी रामनाम । वाचे वदे तुं निष्काम ॥४॥

871. संती सांगितले मज । आपुलिये गुज अंतरीचे ॥१॥ म्हणती आठवी पंढरीनाथा । सांडी वार्ता इतरांची ॥२॥

872. पाळण्याची परी सांगेन आता । पाळण्या सान्हुले देहेंविण बोभाते ताता ॥१॥ तेथे जनकु नव्हे जननी नव्हे । बालक नवे होय माझेवीण ॥२॥

872. न संगावे वर्म । जनी असो द्यावा भ्रम ॥१॥ उगीच लागतील पाठी । होती रितीच हिंपुटी ॥धृपद॥ शिकविल्या गोष्टी । शिकोन न धरिती पोटी ॥२॥ तुका म्हणे सीण । होईल अनुभवाविण ॥३॥

872. बहुरूप्या ब्राह्मणा पडियेले मित्र | दोहीचे ते गोत्र एक जाले ॥१॥ वेश्या पतिव्रते पडियेला शेजार | दोहीचा आचार एक जाला ॥२॥ संग तोचि बाधी संग तोचि बाधी | कुसंग तो बाधी नारायण ॥३॥ नामा विष्णुदास सत्संगति बोधला | आत्मा हा लाधला पांडुरंग ॥४॥

872. साधन ते साधा वाचे । नाम म्हणा गोविंदाचे ॥१॥ तेणे तुटेल बंधन । वाचे गाता रामकृष्ण ॥२॥ नामासरसींवाजे टाळी । महा पापा होय होळी ॥३॥ हा तो पुराणीं निश्चय । नाम निशिदिनीं गाय ॥४॥

872. संती ठेविले निश्चळ ठायी । चित्त हे पायी आपुलीये ॥१॥ तेणे समाधन वृत्ती । नव्हेचि स्थिति पालट ॥२॥

873. अठरा दिगांतीहुनी पाळणा आणिला । तेथे एक निर्गुण बाळ पहुडला ॥१॥ बाळा हे नाही बाळा हे नाही । अंगुष्ठ पिउनी घेई निरालंबी ॥२॥