वारकरी रोजनिशी

9. 9. मानसपूजा या पाठांचा अनुभव लवकर यावा यासाठी एक प्रभावी उपाय साधकांना सुचवावासा वाटतो. तो म्हणजे 'मानसपूजा'. मानसपूजेत त्या त्या दैवतांचा संबंधसाक्षात मनाशी जोडला जात असल्याने व मन हे शरीरापेक्षा सूक्ष्म असल्याने आपण त्या दैवताच्या निकट लवकर जातो. या संदर्भात महर्षी रमण यांना भेटलेल्या एका वृद्ध स्त्रीची गोष्ट या ठिकाणी मुद्दाम सांगावीशी वाटते. एकदा महर्षी रमण यांच्या दर्शनासाठी दोन वृद्ध स्त्रिया आल्या. नमस्कार-चमत्कार झाल्यावर त्यातल्या एका वृद्ध स्त्रीने महर्षींना नम्र स्वरात म्हटले, 'महाराज, आज गेली.....

9. 🕉अध्याय ९ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय नववा - फलश्रुति 👉 चौदा विद्यांचे ज्ञान होईल. श्रीगणेशाय नमः

9. ज्ञानेश्वर महाराज पालखी सोहळा दिंडी क्रमांक ९ (रथा समोर) दिंडी नंबर 9 दिंडी मालक :-

९. तू आगाध वैकुंठनाथा । तेरे चरण मेरो माथा ॥१॥ जब भूते नाना पेषु । जत्न जाऊ संत्र तूहीजु पेषु ॥२॥ ज थल महीथल काष्ठ पाषाण । आगम निगम बार बेद पुराण ॥२॥ मैमे निखा जन मानीर बधन ज्वाला । नामा काटा कुर दिन दयाला ॥३॥

9. क्षीरसागरांत अससी बैसला । धांवोनी मजला भेटी देई ॥१॥ कैलासासी शीव पूजितसे तुजला । धांवोनी मजला भेटी देई ॥२॥ शेषावरी जरी अससी निजला । धांवोनी मजला भेटी देई ॥३॥ गहिंवरोनि नामा बाहात विठ्ठाला । धांवोनी मजला भेटी देई ॥४॥

9. रुक्मिणी स्वयंवर-प्रसंग नववा संत एकनाथ महाराज, रुक्मिणी स्वयंवर रुक्मिणी स्वयंवर-प्रसंग नववा श्रीगणेशाय नम: ॥ येऊनि जरासंधाप्रती । वीर प्रतिज्ञा बोलती । धनुष्ये वाइली हाती । रणी ख्याती लावुनी ॥१॥

9. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ अरण्यकाण्ड ॥ अध्याय नववा ॥

9. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ किष्किंधाकांड ॥ अध्याय नववा ॥

9. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय नववा ॥

9. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ अयोध्याकाण्ड ॥ अध्याय नववा ॥

9. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय नववा ॥

9. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ बालकाण्ड ॥ अध्याय नववा ॥

9. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय नववा ॥

9. आणिक हे ग्रंथ प्रमाण अष्टोतरशे । वदले स्वरसे गुरुकृपे ॥१॥ रामायण अदभूत सप्तकांड साचार । तव प्रयाण विचार आरंभिला ॥२॥

9. आणिक हे ग्रंथ प्रमाण अष्टोतरशें । वदिले स्वरसे गुरुकृपे ॥१॥ रामायण अदभुत सप्तकांड साचार । तव प्रयाण विचार आरंभिला ॥२॥

9. ऐकोनि बोल हांसे त्यांचे। म्हणे हे बेटयाचे पोट पोसे ॥१॥ आयते आणूनि द्यावे हाती। मग हे सेविती स्वानंदे ॥२॥

9. भव जळ काया पंच तत्व माया । भजन उभया पंढरी रावो ॥१॥ तारक पंढरी प्रत्यक्ष भीमातीरी । ब्रीदे चराचरी बोले वेदु ॥२॥ माया मोहजाळ ममता निखळ । सेविता सकळ होय हरी ॥३॥ निवृत्तिचे फळ सकळ हा गोपाळ । तोडी मायाजाळ संकीर्तने ॥४॥

9. विकासिले नयन स्फुरण आले बाही । दाटले हृदयी करुणा-भरिते ॥१॥ जाता मार्गी भक्त सांवता तो माळी । आला तया जवळी पांडुरंग ॥२॥

9. ॥ अभंग ९ ॥ मुकिया साखर चाखाया दिधली । बोलत हे बोली बोलवेना ॥ १ ॥ तो काय शब्द खुंटला अनुवाद ।

9. ॥ श्रीमारुतेः आरतिः ॥ जय देव जय देव जय हनुमन् जय हे । तव प्रसादात् क्वाऽपि न भयम् कृतान्तात् मे ॥ जय देव जय देव ॥धृ॥

9. आनंदे उदो बोलणें भवानीचा ॥ धृ. ॥ नवरात्री घट मांडू । दिवे ओवाळूनी सांहूं ॥ कळिकाळा संगे भांडूं ।

9. देवकी वसूदेवाकडे पाहे । तंव तो स्वानंदे गर्जताहे । येरी धावोनि धरी पाये । उगे रहा ॥१॥ जळो जळो हे तुमची बुद्धी । सरली संसारशुद्धी । कृष्ण लपवा त्रिशुद्धी । जग प्रगट न करावा ॥२॥ आता मी करु कैसे । भ्रतारा लागले पिंसे । मज मायेच्या ऐसे । पुरुष ममता न धरी ॥३॥ मज मायेची बुद्धी ऐसी । म्या आच्छादिलें श्रीकृष्णांसी । वेगे होईन तुमची दासी । अति वेगेंशीं बाळ न्यावे ॥४॥ येरु म्हणे नवल जाले । तुज कृष्णे प्रकाशिले । त्वा केवी अच्छादिलें । कृषरुप ॥५॥ सरसर अरजे मूढें । बोलसी तितुके कुडे । कृष्णरुप वाडें कोडे । माया कैंची ॥६॥ येरी म्हणे सांडा चावटी । कोरड्या काय सांगू गोष्टी । गोकुळासी उठाउठी । बाळ न्यावे माझे ॥७॥ अवो कृष्णीं चिंतीसी जन्ममरण । हेंचि तुझे मूर्खपणा । कृष्णानामें जन्ममरण । समूळ निर्दळिलें ॥८॥ सरो बहु बोलाचा बडीवारु । परि निर्धारु न धरवे धीरु । या लगीं लेकरुं । गोकुळा न्यावे ॥९॥ तुम्ही न माना माझिया बोला । वेणेंवीण उपजला । नाही योनिद्वारा आला । कृषाणानाथु ॥१०॥ आता मी काय करु वो । वसुदेव म्हणे नवलाओ । तुझ्या बोलाचा अभिप्रावो । तुझा तुमची न कळे ॥११॥ चोज कैसेवीण । ज्या नाही जन्ममरण । त्यासी मारील कवण । समुळ वावो ॥१२॥ जेणे मीपण आभासे । तेणे माझे मूर्खपणें तुम्हा दिसे । हे अंगींचे निजरुप पिसे । न कळे तुम्हा ॥१३॥ कृष्ण निजबोधु सुंदरा । यासी जीवे जतन करा । जाणिवेच्या अहंकारा । गुंता झणी ॥१४॥ आता काय मी बोलु शब्दू । ऐसा करिता अनुवादू । बोले खुंटला शब्दू । प्रगटला कृष्ण ॥१५॥ प्रकृति पुरुष दोन्ही । मीनली एकपणीं । एका जनार्दनी । बंदी मोक्ष ॥१६॥

10. बंगला खूप बनाया बे । अंदर नारायण सोय ॥धृ॥ पंचतत्वकी भीत बनाई तीन गुनका गारा । रोम रोमकी छाम चलाई चैतन करनेहारा ॥१॥ उस बंगलेकू दस दरवाजे बीच पवनका खंबा । आवत जावत किसे न देखो वोही बडाअचंबा ॥२॥ पांच पचीसा पात्रा नीचे मनवा ताल बजावे । सुरत मुरतका मृदंग बजावे राग छत्तीसा गावे ॥३॥

10. कैसी समचरणींची शोभा । अवघा जगी विठ्ठल उभा ॥१॥ येणे विठ्ठले लाविले पिसे । जिकडे पाहे तिकडे दिसे ॥२॥ पाहते पाहणीयामाझारी । पाहते गेले पाहण्यापरि ॥३॥ एकाजनार्दनी एकू । विठ्ठल अवलोकी लोकु ॥४॥

10. पंढरीचा वास चंद्रभागे स्नान । आणिक दर्शन विठोबाचे ॥१॥ हेचि घडो मज जन्मजन्मांतरी । मागणे श्रीहरि नाही दुजे ॥२॥ मुखी नाम सदा संतांचे दर्शन । जनी जनार्दन ऐसा भाव ॥३॥ नामा म्हणे तुझे नित्य महाद्वारी । कीर्तन गजरी सप्रेमाचे ॥४॥

10. प्रकट भयो भगवान ॥प्रभुजी ॥धृ॥ नंदजीके घर नोबद बाजे ॥टाळ मृदंग और तान ॥प्रगट. ॥१॥ सबही राजे मीलन आये । छांड दिये अभिमान ॥२॥ मीराके प्रभु गिरिधर नागर । निशिदिन धरिये ध्यान ॥३॥

10. पतिव्रते जैसा भ्रतार प्रमाण । आम्हा नारायण तैशापरी ॥१॥ सर्वभावे लोभ्या आवाडे हे धन । आम्हा नारायण तैशापरी ॥२॥ तुका म्हणे एकविध झाले मन विठ्ठलावांचूनि नेणे दुजे ॥३॥

10. अकार उकार मकार करिती हा विचार । परि विठ्ठल अपरंपार न कळे रया ॥१॥ संताचे संगती प्रेमाचा कल्लोळ । आनंदे गोपाळ माजी खेळे ॥२॥ भाळे भाळे भक्त गाताती साबडे । त्यांचे प्रेम आवडे विठोबासी ॥३॥ बापरखुमादेविवरु परब्रम्ह पुतळा । तेथील हे कळा निवृत्ति जाणे ॥४॥

10. तेव्हा प्रश्र करी पार्वती आदरे । शिवाप्रती कर जो-डोनिया ॥१॥ सांगावाजी स्वामि ऐसा इतिहास । गाता जोडे वास तुझे पायी ॥२॥ जाळोनिया पापे सुखाची उन्नती । विश्व सुखी होती जेणे योगे ॥३॥ नामा ह्मणे सुटे काळासी दरारा । विश्वासिया नरा मुक्ति जोडे ॥४॥

10. गरुडाचे पायी । ठेवी वेळोवेळा डोई ॥१॥ वेगी आणावा तो हरी । मज दीनाते उद्धरी ॥२॥ पाय लक्ष्मीच्या हाती । तिसी यावे काकुळती ॥३॥ तुका म्हणे शेषा । जागे करा हृषीकेशा ॥४॥

10. मयूरादि पक्षी नृत्य करीताती । नद्या वाहताती दोही थड्या ॥१॥ भुमीवरी सडे केशर कस्तुरी । आनंद अंतरी सकळांच्या ॥२॥ विमानांची दाटी सुरवर येती । गंधर्व गाताती सप्तस्वरे ॥३॥ मंद मंद मेघ गर्जना करिती । वाद्ये वाजताती नानापरी ॥४॥

10. दत्त माझी माता दत्त माझा पिता । बहिणी बंधु चुलता दत्त माझा ॥१॥ दत्त माझा गुरु दत्त माझा तारु । मजशी आधारु दत्तराज ॥२॥ दत्त माझे जन दत्त माझे मन । सोइरा सज्जन दत्त माझा ॥३॥ एका जनार्दनी दत्त हा विसांवा । न विचारित गांवा जावे त्याच्या ॥४॥

10. झाले रामराज्य काय उणे आम्हासी । धरणी धरी पीक गाई वोळल्या म्हैसी ॥१॥ राम वेळोवेळा आम्ही गाऊ ओविये । दळिता कांडिता जेविता गे बाइये ॥धृ॥ स्वप्नी ही दुःख कोणी न देखे डोळा । नामाच्या गजरे भय सुटले कळिकाळा ॥२॥ तुका म्हणे रामे सुख दिले आपुले । तया गर्भवासी येणे जाणे खुंटले ॥३॥

10. मीपण माझे हरपले । शेखी ठकची विशेखी पडिले बाईये ॥१॥ काय सांगो तुम्हा कैचा हा गोंवळू । न म्हणे दिन वेळु आम्हा घरी ॥२॥ नवल पै केले बुडविले सगुण । आपणची निर्गुण होउनी ठेला ॥३॥ बापरखुमादेविवरु जीवन आमुचे । नाही पैंसाचे कुळकर्म ॥४॥

10. सर्व सुख आम्ही भोगू सर्व काळ । तोडियेले जाळ मोहपाश ॥१॥ याचसाठी सांडियेले भरतार । रातलो या परपुरुषाशी ॥२॥ तुका म्हणे आता गर्भ नये धरू । औषध जे करू फळ नव्हे ॥३॥

10. माझिया पितयाचा होईल निद्राभंग । न घडे प्रसंग बोलायाचा ॥१॥ क्षण एक मौन धरुनिया रहा । शरणागत पहा कृपादृष्टि ॥२॥ करुनि निर्धार आलेती जेणे भावे । जतन करावे वचन देवा ॥३॥ नवजावे देवा माझे गांवीहूनि । मागतो प्रार्थूनि हेची तुम्हा ॥४॥

10. आपुला तो एक देव करूनि घ्यावा । तेणेंविण जीवा सुख नव्हे ॥१॥ येर ती माइके दुःखाची जनिती । नाही आदि अंती अवसानी ॥२॥ अविनाश करी आपुलिया ऐसे । लावी मना पिसे गोविंदाचे ॥३॥ तुका म्हणे एका मरणेचि सरे । उत्तमचि उरे कीर्ति मागे ॥४॥

10. गिरीगव्हारे कशासाठी । रागे पुरवीली पाठी ॥१॥ ऐसा नसावा संन्यासी । परमार्थाचा जो का द्वेषी ॥२॥ घर बांधिले डोंगरी । विषया हिंडे दारोदारी ॥३॥ काय केला योगधर्म । नाही अंतरी निष्काम ॥४॥

10. (घोंगडीची रूपके) आता मी देवा पाघरो काई । भिकेचे ते ही उरेचि ना ॥१॥ सदैव दुबळे नेणे चोर । देखोनि सुनाट फोडितो घर ॥धृपद॥ नाही मजपाशी फुटकी फोडी । पाचांनी घोंगडी दिली होती ॥२॥

10. होय होय वारकरी । पाहे पाहे रे पंढरी ॥१॥ काय करावी साधने । फळ अवघेचि येणे ॥२॥ अभिमान नुरे । कोड अवघेचि पुरे ॥३॥ तुका म्हणे डोळा । विठो बैसला सांवळा ॥४॥

10. आनंद अद्वय नित्य निरामय । जे का निजध्येय योगियांचे ॥१॥ ते हे समचरण साजिरे विटेवरी । पाहा भीमातीरी विठ्ठलरुप ॥२॥ पुराणासी वाड श्रुति नेणती पार । ते झाले साकार पुंडलीका ॥३॥ तुका म्हणे ज्याते सनकादिक ध्यान । ते आमुचे कुळदैवत पांडुरंग ॥४॥

10. आहा आहा रे भाई प्रथम नमू तो विनायक । ठेवूनि गुरुचरणी मस्तक । वदेल प्रासादिक । वाणी हरीहरांचे पवाडे ॥१॥ माझी ऐसी ब्रीदावळी । दासे दासात्वे आगळी । पान्हेरीन मार्ग मळी । जीवन घ्या रे कापडी हो ॥२॥

10. वडाच्या पानी एक उभविले देऊळ आधी कळसु मग पाया हो । देव पुजू गेलो तंव देऊळ उडाले पान नाही तेथे वडु रे ॥१॥ चेत जाणा तुम्ही चेत जाणा । टिपरी वडाच्या साई हो ॥२॥ पाषाणाचा देवो पाषाणाचा भत्कु पोहती मृगजळ डोही हो ।

10. राम म्हणता रामचि होइजे । पदि बैसोनि पदवी घेइजे ॥१॥ ऐसे सुख वचनी आहे । विश्वासे अनुभव पाहे ॥२॥ रामरसाचिया चवी । आन रस रुचती केवी ॥३॥ तुका म्हणे चाखोनि सांगे । मज अनुभव आहे अंगे ॥४॥

10. शिव तो निवृती विष्णू ज्ञानदेव पाही । ब्रम्हा तो सोपान मुळ माया मुक्ताई ॥१॥ धन्य धन्य धन्य निवृती राया । धन्य ज्ञानदेव सोपान सखया ॥२॥ प्रत्यक्ष पैठनी भटा दावीली प्रचिती । रेङियाच्या मुखी बोलविली वेद श्रुती ॥३॥ चोदासे वरूषाचे तप्तीतीर रहीवासी । गर्व हरावया चालविले भितीसी ॥४॥

१०.विठ्ठल नामाची सुलभता ३३. नलगे योग तप । करणे साटोप आम्हांसी ॥१॥ सोपें साधन आमुचे । नाम गाऊ विठोबाचे ॥२॥ जो नातुडे धूम्रपानीं । राहे संपुष्टि येऊनि ॥३॥

10. माझा शिणभाग गेला । तुज पाहता विठ्‌ठला ॥1॥ पाप ताप जाती । तुझे नाम ज्याचे चित्ती ॥2॥ अखंडित नामस्मरण । बाधू न शकेतया विघ्‍न ॥3॥ जनी ह्मणे हरिहर । भजता वैकुंठी त्या घर ॥4॥

10. सकळही सुरवर येथेंची लाधले । देवचे देखिले चरणांबुज ।।१।। हरली ती भूक तहान निमाली । संतांची देखिली चरणांबुजे ।।२।।

10. सुंदर सुरेख वोतीले । परब्रम्ह तेज फांकले । ते व्योमी व्योम सामावले । नयनी वो माय ॥ कमलनयन सुमन फांकले । त्या परिमळा आथिले मकरंदी वो माये ॥

10. आला सुखे पंढरीसी । गाई गोपाळा सरसी ॥१॥ रूप धरोनी गोजिरे । पाहता मना मनपण जुरे ॥२॥ अंगी चंदनाची उटी । केशर कस्तुरी लल्लाटी ॥३॥ पीतांबर सोनसळा । कांसे मिरवला पिंवळा ॥४॥

10. उपजता कर्ममेळा । वाचे विठ्ठल सांवळा ॥१॥ विठ्ठल नामाचा गजर । वेगे धांवे रुक्मिणीवर ॥२॥ विठ्ठल रुक्मिणी । बारसे करी आनंदानी ॥३॥ करी साहित्य सामुग्री । म्हणे चोख्याची महारी ॥४॥

10. न कळे योग याग तपादि साधने । नेणेंची लक्षण यांचे कांही ॥१॥ सुलभ सोपारे नाम आठविता । न पडेची गुंता कर्म धर्म ॥२॥ विधि निषेधाचे न घेवो ओझे । आणीक सहजे न कळे कांही ॥३॥ बंका म्हणे मज नामाचा आधार । उतरेन पार भवनदी ॥४॥

10. का हो पांडुरंगा मज मोकलिले । पराधीन केले जिणे माझे ॥१॥ किती हे जाचणी संसार घसणी । करिती दाटणी काम क्रोध ॥२॥ आशा मनशा तृष्णा बहू या वोढाळ । लाविलासे चाळा येणे मज ॥३॥ निर्मळा म्हणे जीवीच्या जीवना । येऊ द्या करूणा देवराया ॥४॥

10. आहेसी ठाउक मागा संतजना । रिणाईत जाणा बहुतांचा ॥१॥ घेणे ज्याचे त्यास देणे नाही हरि । ऐसी हे परि जाणतसी ॥२॥ साजतसे तुम्हा थोर थोरपण । आमुचे कारण आम्ही जाणो ॥३॥ कर्ममेळा म्हणे पंढरिनिवासा । आपुला तो ठसा सांभाळावा ॥४॥

10. भ्रतार विचारी सर्वास विचार । राहावया थार येथे नाही ॥१॥ ब्राह्मणाचे गावी जाउनी राहावे । ऐसे मनोभावे वाटतसे ॥२॥

10. बरसै बदरिया सावन की, सावन की मनभावन की । सावन मे उमग्यो मेरो मनवा, भनक सुनी हरि आवन की ॥

10. आओ मनमोहना जी जोऊ थांरी बाट । खान पान मोहि नैक न भावै नैणन लगे कपाट॥ तुम आया बिन सुख नहि मेरे दिल मे बहोत उचाट । मिरा कहै मै बई रावरी, छांड़ो नाहि निराट॥

10. देवाच्या प्रसादे करा रे भोजन । व्हाल कोण कोण अधिकारी ते ॥१॥ ब्रम्हादिकासि हे दुर्लभ उच्छिष्ट । नका मानू वीट ब्रम्हरसी ॥धृपद॥ अवघिया पुरते वोसंडले पात्र । अधिकार सर्वत्र आहे येथे ॥२॥ इच्छादानी येथे वळला समर्थ । अवघेचि आर्त पुरवितो ॥३॥

10. आमच्या संसाराचा घेतला असे भार । स्वामी विश्वंभरा पांडुरंगा ॥ तुझिया उपकाराच्या जाल्या बहुत रासी । त्या तुझ्या तू जाणसी कोणा सांगो ॥ त्रिभुवनी एक दाता तूचि गा समर्था । निवरिली व्येथा संसाराची ॥ ऐसा आम्हा दिना का केला अंगिकार । तू आमचे माहेर पांडुरंगा ॥

10. 🕉अध्याय १० नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय दहावा - फलश्रुति 👉 याचे अनुष्ठान केले असता स्त्रियांचे विकार दूर होऊन संतती वाढेल. श्रीगणेशाय नमः

10. ज्ञानेश्वर महाराज पालखी सोहळा दिंडी क्रमांक १० (रथा समोर) दिंडी नंबर 10 दिंडी मालक :-

१०. राम आपणा पयाणा राम आपणा पयाणा । नामदेव मुरख लोग सयाना ॥१॥ जब हम हिरदे प्रिय बिचारी । रजबल छांडीके भये भीखारी ॥२॥ जब हरि कृपा करी हम जाणा । तब था चेरा अब भये राणा ॥३॥ नामदेव कहे मै नरहरी गावो । पद खोबत परमारथ पावो ॥४॥

10. चक्रवाक पक्षी वियोगे बाहाती । बाले मजप्रती तैसे आता ॥१॥ चुकलिया माय बाळके रडती । झाले मजप्रती तैसे आता ॥२॥ वत्स न देखता गाई हुंबरती । झाले मजप्रती तैसे आता ॥३॥ जीवनवेगळे मत्स्य तळमळती । झाले मजप्रती तैसे आता ॥४॥

१०. संकीर्ण

10. रुक्मिणी स्वयंवर-प्रसंग दहावा संत एकनाथ महाराज, रुक्मिणी स्वयंवर रुक्मिणी स्वयंवर-प्रसंग दहावा श्रीगणेशाय नम: ॥ राय चलिले मुगुटांचे ॥ थोर बळ गवेषणाचे । सैन्य पातले मागधाचे । युद्ध त्याचे दारुण ॥१॥

10. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ अरण्यकाण्ड ॥ अध्याय दहावा ॥

10. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ किष्किंधाकांड ॥ अध्याय दहावा ॥

10. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय दहावा ॥

10. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ अयोध्याकाण्ड ॥ अध्याय दहावा ॥

10. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय दहावा ॥

10. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ बालकाण्ड ॥ अध्याय दहावा ॥

10. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय दहावा ॥

10. आनंदे वैष्णव गाती पै नाचती । जयजयकार करिती ऋषीमुनी ॥१॥ विमानांची दाटी पुष्पांचा वरुषाव । स्वर्गीहूनि देव करिताती ॥२॥

10. पताकांचे भार वैष्णव नाचती । रामकृष्ण गाती नामावळी ॥१॥ शालीवाहन शकेपंधराशे अकरा । विजय संवत्सरा फाल्गुन मास ॥२॥

10. चित्ताचे चिंतनी मनाचे मननी। जीवाचे जीवनी कृष्ण त्यांचे ॥१॥ बुध्दीचे बोधनी श्रोत्राचे श्रवणी। आमोद घेता घ्राणी कृष्णी मन ॥२॥

10. नित्य हरिकथा नित्य नामावळी । वैष्णवाचे कुळी धन्य जन्म ॥१॥ म्हणोनी पंढरी उपजावे संसारी । प्रत्यक्ष श्रीहरी तीरी उभा ॥२॥ नित्यता दिवाळी नाही तेथे द्वैत । नित्यता अच्युत तिष्टतसे ॥३॥ निवृत्ति सादर विष्णुमय सार । विठ्ठल आचार पंढरीये ॥४॥

10. पूर्वापार कुळीं पंढरीचा नेम । मुखी सदा नाम विठ्ठलाचें ॥१॥ तारी अथवा मारी देवा, तूचि एक । न घ्यावी भाक पांडुरंगा ॥२॥

10. ॥ अभंग १० ॥ कवण स्तुति करू कवणिया वाचे । ओघ संकल्पाचे गिळिले चित्ते ॥ १ ॥ मन हे झाले मुके मन हे झाले मुके ।

10. जय जय निजादिमाता श्रीलक्ष्मी जननें । जगदुद्भवस्थिती प्रलया करिं सी सुख सदने ॥ उपनिषदात्मक सागर सारामृत मथने । नवनित चिद्धन निज तूं निजजनन सुखकरणें ॥ १ ॥

10. श्रीकृष्ण न्यावा गोकुळा । पायी स्नेहाच्या शृंखळा । कायाकपटीं अर्गळा । मोहममतेच्या ॥१॥ कृष्णीं धरिता आवडी । स्वये विराली स्नेहाची बेडी । मुक्तद्वारा परवडी । नाही अर्गळा शृखंळा ॥२॥ कृष्ण जंव नये होता । तंवचि बंधनकथा । पावलीया कृष्णानाथा । बंदी मोक्ष ॥३॥ ते संधि रक्षणाईते । विसरली रक्षणातें । टकमकीत पहाते । स्वये कृष्ण नेतां ॥४॥ श्रीकृष्ण अंगशोभा । नभत्व लोपलें नभा । दिशेची मोडली प्रभा । राखते कवण ॥५॥ अंधारामाजी सूर्य जातु । श्रीकृष्णासी असे नेतु । सत्व स्वभावे असे सांगतु । कृष्णाकडिये पडियेला ॥६॥ अंध ते बंधन नेलें । राखतो राखणे ठेले । एका जनार्दनी केले । नित्य मुक्त ॥७॥

11. इस तन धनकी कौन बडाई ॥देखत नयनोमे मट्टी मिलाई ॥धृ॥ अपने खातर मेहेल बनाया । आपही जाकर जंगल सोया ॥१॥ हाड जेल जैसे लकरीकी मोली । बाल जले जैसी घास की पोली ॥२॥ कहत कबीरा सुन मेरे गुनिया । आप मुवे पिछे डुबगई दुनिया ॥३॥

11. चंद्र पौर्णिमेचा दिसे पा सोज्वळ । तैसा श्रीविठ्ठल पंढरीये ॥१॥ क्षीरसिंधुसम भीवरा ती वाहे । स्नान करिता जाय महत्पाप ॥२॥ सनकसनंदन सम पुंडलिक । शोभा अलोलिक वर्णू काय ॥३॥ लक्ष्मी प्रत्यक्ष रखुमाई राही । एकाजनार्दनी पायी लीन झाला ॥४॥

11. अरे मना शोक करिसी किती । हे तंव वाया धनसंपत्ति । आयुष्य भविष्य नाही तुझिये हाती । हे अवघे अंती जायजणे ॥१॥ एक अर्बुंद साठी कोटि केखा । तीस लक्ष दहा सहस्त्र लेखा । सात शर्ते नवमास मापा । तया हिरण्यकश्यपा काय झाले ॥२॥

11. हरिगुण गावत नाचुंगी ॥टेक ॥ अपने मंदिरमे बैठ बैठकर । गीता भागवत वाचुंगी ॥१॥ ग्यान ध्यानकी गठरी बांधकर ।

11. आणिक दुसरे मज नाही आता । नेमिले या चित्तापासुनिया ॥१॥ पांडुरंग ध्यानी पांडुरंग मनी । जागृती स्वप्नी पांडुरंग ॥२॥ पडिले वळण इंद्रिया सकळा । भाव तो निराळा नाही दुजा ॥३॥ तुका म्हणे नेत्री केली ओळखण । तटस्थ ते ध्यान विटेवरी ॥४॥

11. पूर्वजन्मी सुकृते थोर केली । ती मज आजि फळासि आली ॥१॥ परमानंदु आजि मानसी । भेटी झाली या संतासी ॥२॥ मायबाप बंधु सखे सोयरे । यांते भेटावया मन न धरे ॥३॥ एकएका तीर्थहूनी आगळे । तयामाजी परब्रम्ह सांवळे ॥४॥

11. येग येग विठाबाई । माझे पंढरीचे आई ॥१॥ भिमा आणि चंद्रभागा । तुझ्या चरणींची गंगा ॥२॥ इतुक्यासहित त्वा बा यावे । माझे रंगणी नाचावे ॥३॥ माझा रंग तुझे गुणी । म्हणे नामयाची जनी ॥४॥

11. दशरथे मारिला तोचि होता मास । वर्षा ऋतु असे कृष्णपक्ष ॥१॥ वसुनाम तिथी बुधवार असे । शुक सांगतसे परीक्षिती ॥२॥ रोहिणी नक्षत्र दोन प्रहर रात्र । माया घाली अस्त्र रक्षपाळा ॥३॥ नवग्रह अनुकूल सर्वांचे जे मूळ । वसुदेव कपाळ धन्य धन्य ॥४॥

11. वेधोनि गेले माझे मन । हारपले दुजेंपण ॥१॥ ऐसी ब्रम्हामूर्ति दत्त । वोतलीसे आनंदभरीत ॥२॥ तयाविण ठाव । रिता कोठे आहे वाव ॥३॥ एका जनार्दनी भरला । सबाम्ह अभ्यंतर व्यापिला ॥४॥

11. राम नामाचे पवाडे | अखंड ज्याची वाच्या पढे ||१|| धन्य तो एक संसारी | राम नाम जो उच्चारी ||२||

11. पांचा दमांचा घोंगडा नेसेन । उरली मोट ते मी जेवीन गे बाईये ॥१॥ कामारी कामारी कामारी होऊन । या गोपाळाचे घर रिघेन गे बाईये ॥२॥ त्याचा उंबरा उसिसा करीन । वरी येरझार मी सारीन गे बाईये ॥३॥ निवृत्ती ज्ञानदेवा पुसतील वर्म । त्यासी कामीन पुरे नगे बाईये ॥४॥

11. एका जिवे आता जिणे झाले दोही । वेगळीक कांही नव्हे आता ॥१॥ नारायणा आम्हा नाही वेगळीक । पुरविली हे भाक सांभाळिली ॥२॥ तुका म्हणे झाले सायासाचे फळ । सरली ते वेळ काळ दोन्ही ॥३॥

11. म्हणे पुंडलिक देवा शिरोमणी । परिसावी विनवणी एक माझी ॥१॥ संसारबंधन तोडी रे दारुण । हे एक मागणे तुजपाशी ॥२॥ ऋध्दि सिद्धि मोक्ष संपत्ति विलास । सांडियेली आस त्यांची जीवे ॥३॥ पंचमहापातकी विश्वासघातकी । त्यासी यमादिकी गांजियले ॥४॥

11. आलिया संसारा उठा वेग करा । शरण जा उदारा पांडुरंगा ॥१॥ देह हे काळाचे धन कुबेराचे । तेथे मनुष्याचे काय आहे ॥२॥ देता देवविता नेता नेवविता । येथे याची सत्ता काय आहे ॥३॥ निमित्याचा धनी केला असे प्राणी । तुका म्हणे म्हणोनि व्यर्थ गेला ॥४॥

11. अहो क्रोधे यावे कोठे । अवघे आपण निघोटे ॥१॥ ऐसे कळले उत्तम । जन तेची जनार्दन ॥२॥ ब्रीद बांधिले चरणी । नये दाविता करणी ॥३॥ वेळे क्रोधाचा उगवला । अवघा योग फोल झाला ॥४॥

11. (घोंगडीची रूपके) मी माझे करित होतो जतन । भीतरिल्या चोरे घेतले खान ॥१॥ मज आल्याविण आधीच होता । मज न कळता मज माजी ॥धृपद॥ घोंगडे नेले घोंगडे नेले । उघडे केले उघडेंचि ॥२॥

11. तेथे सुखाची वसती । गाती वैष्णव नाचती । दिंड्या पताका झळकती । जे गर्जती हरिनामे ॥१॥ दोषा झाली घे घे मारी । पळती भरले दिशा चारी । न येती माघारी । नाही उरी परताया ॥२॥

11. न कळे ते कळो येईल उगले । नामे या विठ्ठले एकाचिया ॥१॥ न दिसे ते दिसो येईल उगले । नामे या विठ्ठले एकाचिया ॥२॥ न बोलो ते बोलो येईल उगले । नामे या विठ्ठले एकाचिया ॥३॥ न भेटे ते भेटो येईल आपण । करिता चिंतन विठोबाचे ॥४॥

11. आहा रे भाई । गंगा नव्हे जळ । वृक्ष नव्हे वड पिंपळ । तुळसी रुद्राक्ष नव्हे माळ । श्रेष्ठ तनु देवाचिया ॥१॥ समुद्र नदी नव्हे पै गा । पाषाण म्हणो नये लिंगा । संत नव्हती जगा । मानसा त्या सारिखे ॥२॥

11. खंडेराया तुज करिते नवसू । मरू देरे सासू खंडेराया ॥१॥ सासू मेल्यावरी तुटेल आसरा । मरु दे सासरा खंडेराया ॥२॥ सासरा मेलिया होईल आनंद । मरू दे नणंद खंडेराया ॥३॥ नणंद मरता होईन मोकळी । गळा घालीन झोळी भंडाराची ॥४॥