वारकरी रोजनिशी

1999. मज कोणी काही करी । उमटे तुमचे अंतरी ॥१॥ व्याला वाडविले ह्मुण । मज सुख तुज सीण ॥धृपद॥ माझे पोट धाले । तुझे अंगी उमटले ॥२॥ तुका म्हणे खेळे । तेथे तुमचिया बळे ॥३॥

1999. केशव म्हणता जासी केशवपंथे | त्याहुनि सरते आणिक नाही ॥१॥ वेद का पढसी शास्त्र का सांगसी | उदंड वाचेसी हरी म्हणता ॥२॥ पहा याहुनिया आन नाही सार | भीष्मे युधिष्ठिर उपदेशिला ॥३॥ नामा म्हणे धरी केशवी विश्वास | तरसी गर्भवास नामे येके ॥४॥

1999. जीहीं जाणितलें वर्मासी । त्याचे दास्य करिसी । गर्भवास सोसिशी । त्याचे साठी ॥१॥ घर कुंटुंब ना आभावो । गांव न तुज ठावो । सोलाट तुं पाहा हो । लागला जगी ॥२॥ बहुतांचें ठेवणें । बुडविलें येणे । शेख जीव घेणे । मागत्यासी ॥३॥ मायबापेंविण । वाढला हा जाण । शरण एका जनार्दनी । जाती गोतपणे ॥४॥

2000. जोडोनिया कर । उभा राहिलो समोर ॥१॥ हे चि माझे भांडवल । जाणे कारण विठ्ठल ॥धृपद॥ भाकितो करुणा । आता नुपेक्षावे दीना ॥२॥ तुका म्हणे डोई । ठेवी वेळोवेळा पायी ॥३॥

2000. गुळ गोड न लगे म्हणावा | तैसा देव न लगे वानावा ॥१॥ सेवि तोचि चवी जाणे | येरा सांगता लाजिरवाणे ॥२॥ नामा म्हणे या खुणा | तुम्ही ओळखा पंढरिराणा ॥३॥

2000. होता द्वारपाल लाज वाटे थोरी । न साहे भिकारी जाला हरी ॥१॥ बळीच्या तो द्वारी सारथीं पर्थाचा । गोसावी आमुचा वेदवाणी ॥२॥ गर्भ न साहाती यातायाती जना । एका जनार्दनी शरण वेगे ॥३॥

2001. आम्ही घ्यावे तुझे नाम । तुम्ही आम्हा द्यावे प्रमे ॥१॥ ऐसे निवडिले मुळी । संती बैसोनि सकळी ॥धृ माझी डोयी पायावरी । तुम्ही न धरावी दुरी ॥२॥ तुका म्हणे केला । खंड दोघाचा विठ्ठला ॥३॥

2001. मारगी चालता उगले न चालावे | वाचेसी म्हणावे रामकृष्ण ॥१॥ हरि बा हरि मुकुंदा मुरारी | माधव नरहरी केशिराज ॥२॥ ऐसा छंद वाचे सर्वकाळ जया | नामा म्हणे तया दोष कैचे ॥३॥

2001. सर्वस्व हरुनी म्हणसी बळीसी । म्या बांधिले विचारिसे कोण कोण ॥१॥ द्वारी द्वारपाळ झालासी अंकीत । सांग बुद्धिमंत ऐसा कोण ॥२॥ ऐसे नाथिलेंसी आपणा गोंविसी । एका जनार्दनी बोल आम्हा का ठेविसी ॥३॥

2002. वारिले लिगाड । बहुदिसांचे हे जाड ॥१॥ न बोलावे ऐसे केले । काही वाउगे तितुले ॥धृपद॥ जाला चौघांचार । गेला खंडोनि वेव्हार ॥२॥ तुका म्हणे देवा । करीन ते घ्यावी सेवा ॥३॥

2002. देवा सन्मुख दीपमाळा | कोणी भक्त हो उजळा ॥१॥ तेल घालारे फारसे | नाम म्हणा रे उल्हासे |॥२॥ नामा दीपमाळा उजळी | तेणे भक्ति त्यासी जाली ॥३॥

2002. बळी आर्पिती देहासी । द्वारपाळ होसी तयासा ॥१॥ सांगा थोरपणा आहे कोण । घेतल्यावांचुन न देशी तू ॥२॥ धर्म आधी पूजा करी । म्हणोनि घरी राबसीं तू ॥३॥ एका जनार्दनी ऐसा उदार । घेता निर्धार देशी तू ॥४॥

2003. पायरवे अन्न । मग करी खेदक्षीण ॥१॥ ऐसे होती घातपात । लाभे विण संगे थीत ॥धृपद॥ जन्माची जोडी । वाताहात एके घडी ॥२॥ तुका म्हणे शंका । हित आड या लौकिका ॥३॥

2003. तो देव स्मरारे अनंतु | जो का वैकुंठींचा नाथु |दृढ धरा रे हृदयांतु | तेणे यमपंथु चुकेल ॥१॥ आकांती द्रौपदिये स्मरिला | तिची वस्त्रे आपणचि जाला |सभेमाजी मान रक्षिला | काळ मे जाला कौरवांचा ॥२॥ विमलार्जुन उन्मळिला | जरासंध तोहि मारिला |कंसासुर निर्दाळला | कान्हया जाला गोकुळींचा ॥३॥ रुव जेणे अढळपदी बैसविला | नामे एके अजामेळ उद्धरिला |उत्तरेचा गर्भ रक्षिला | ते सोडविला परीक्षिती ॥४॥

2003. नलगे भुक्तिमुक्ति नलगे स्वर्गवास । नको वैकुंठावास देवराया ॥१॥ नलगे योगयाग अष्टांग साधन । न चुकें बंधन येणे कांही ॥२॥ नलगें इष्टमित्र सोईरें संबंधी । नको ही उपाधी पाठी लावूं ॥३॥ एका जनार्दनी चुकवोनी पाल्हाळ । करी मज मोकळें गुरुराया ॥४॥

2004. आम्हा वैष्णवाचा । नेम काया मने वाचा ॥१॥ धीर धरु जिवासाठी । येऊ नेदू लाभा तुटी ॥धृ॥ उचित समय । लाज निवारावे भय ॥२॥ तुका म्हणे कळा । जाणो नेम नाही बाळा ॥३॥

2004. भक्त प्रल्हादाकारणे | वैकुंठीहुनि धांवणे ॥१॥ नरहरी पातला पातला | महादोषा पळ सुटला ॥२॥ शंख चक्र पद्म गदा | ना भी ना भी रे प्रल्हादा ॥३॥ दैत्य धरी मांडीवरी | नखे विदारी नरहरी ॥४॥

2004. जय गोविंदा परमानंदा ऐक माझे बोल । निर्गुणरुपे असता तुझे कांहींच नव्हे मोल । मग तुं माया रुप धरणी अती जाहलासी सबळ । नसतें देवपणा अंगी आणुनी चाळविसी केवळ ॥१॥ ऐस लाघवी तू रामा । नको चाळवुं आह्मा ॥धृ.॥ नसतां तुज मज भेद देवा लटिकें जीवपण देसी । आपुले ठायी थोरपण आणुनी आमुची सेवा घेसी ।

2005. उल्लंघिली लाज । तेणे साधियेले काज ॥१॥ सुखे नाचो पैलतीरी । गेलो भवाचे सागरी ॥धृ॥ नामाची सांगडी । सुखे बांधिली आवडी ॥२॥ तुका म्हणे लोका । उरली वाचा मारी हाका ॥३॥

2005. जागा रे गोपाळांनो रामनामी जागा | कळिकाळ अंकणा महादोष जाती भंगा ॥१॥ सहस्रदळ समान अनुहत ध्वनि उठी| नामाचेनि बळे पापे रिघाली कपाटी ॥२॥ दशमी एक व्रत करी दिंडी दरुशन | एकादशी उपवास तुम्ही जागा जागरण ॥३॥ द्वादशी साधन कोटिकुळे उद्धरती | नामा म्हणे केशव ठाव देईल वैकुंठी ॥४॥

2005. संसारकूपीं हरि पडियेलों श्रीहरीं लाहुनी पै शरीर । एका पिसे लागे कांहींएक न करवें पंचभूतिक विकार । सुष्ट दुष्ट कर्मे करिता हे शिणलें मळमुत्र दोष जर्जर । ऐसिया जीवातें उद्धरसी म्हणोनी दोष जर्जर । ऐसिया जीवते उद्धरसी म्हणोनी ब्रीद साजे रघुवीर ॥१॥ यालागी रामचंद्रा रामचंद्रा हृदयींक धरिली नाममुद्रा॥धृ०॥आशा तृष्णा दोन्ही स्नेहाळ नागिणी कामक्रोध हे विकार । त्यांचिया संगति विषयवृद्धि जाली लहरी दुःख दरिद्र । इंगळाचे शेजे अंथुरितां वरी तिकडिया अरुवार । ऐसा हा संसार जाणोनी दुस्तर ठाकियेलें तुझे द्वार ॥२॥कौळींके रुप कपटी धरियेले ते त्वा साचार केले । साभिमान्या देव गुरुचक्रवर्ती त्रिभुवनींयश थोरले । पांखीरु वाचिया लोभाकारणें गणिकेसी कैवल्य दिधले । दंभ प्रपंच वोळगंता जीव तया तु सायुज्य देती आपुलें ॥३॥श्रीवत्स ब्राह्मणें झालासी पामरा आता तुं ते पद मिरवीसी दातार । चरणस्पर्शे त्वा अहिल्या उद्धरिली विस्मयो थोर सुरनरां । जे गती देवकिये तैसीच पुतनें विश्राम एका वो वरा । तुझे मुद्रांकित न भीयें कळिकाळा तुं स्वामीं सारंगधरा ॥४॥वनीं सिंहाचें भय दाखविले जसा जे बैसविली गजस्कंधीं । परमपुरुषा तुझे नाम उच्चारिता वोळंगताती ऋद्धिसिद्धि । उपमन्या आरतें क्षिरसिंधु दिधली येवढी प्रसन्नबुद्धी । न गणितां रावणु शरणागतु केला लंका निरोपली आंधीं ॥५॥नर सुर किन्नर पन्नग यक्ष त्रासियलें संसारे । जाणोनि शुकदेव गर्भी स्थिरावला भयाभीत बोले उत्तरें । जननीयेच्या कष्टा निष्कृती व्हावया उपदेश केला दातारें । जीवन्मुक्त शुक मुनिजनां वरिष्ठ जपतांची ध्यानीं दोन अक्षरे ॥६॥ ऐसा सहस्त्रमुखें वर्णिता नातुडसी गा देवा धांडोळिता सिद्ध पंथ । जगदबंधु दीनानाथ समुद्धरण द्रौपदीचा वेळाईत । सुदामियांच्या दो पोह्माकारणें स्नेहें पसरिसी हात । एका जनार्दनी जवळीं बोलउनी उच्छिष्ट प्रसाद देत ॥७॥

2006. बैसलोंसे दारी । धरणे कोंडोनि भिकारी ॥१॥ आता कोठे हालो नेदी । बरी सांपडली संदी ॥धृपद॥ किती वेरझारा । मागे घातलीया घरा ॥२॥ माझे मज नारायणा । देता का रे नये मना ॥३॥

2006. निर्वाणींची हे सांगितली खूण । कैबल्य चरण विठो-बाचे ॥१॥ वेद शास्त्र स्मृति वदती पुराणे । पाहूनि जाणणे हेंचि सत्य ॥२॥ क्रिया कर्म धर्म ज्यालगि करणे । ते खूण निर्वाण हेंचि असे ॥३॥ जप तप अनुष्ठान का करिजे साधन । तेंचि प्रत्यक्ष निधान हेंचि असे ॥४॥

2006. पायांवरी ठेवितां भाळ । गेली तळमळ सकळही ॥१॥ बैसले रुप डोळा आधी । गेली उपाधी सकळ ॥२॥एका जनार्दनी मंगल जाला । अवघा भरला हृदयी ॥३॥

2007. जालो द्वारपाळ । तुझे राखिले सकळ ॥१॥ नाही लागो दिले अंगा । आड ठाकीलो मी जगा ॥धृपद॥ करूनिया नीती । दिल्याप्रमाणे चालती ॥२॥ हाती दंड काठी । उभा जिवाचिये साठी ॥३॥

2007. नामामृत सरिता पवित्र हरिकथा | त्रिभुवनींच्या तीर्था मुगुटमणि ॥१॥ तेथे माझ्या मना होई क्षेत्रवासी | राहे संतापाशी सुख घेत ॥२॥ अहिक्य परत्र समतीरी साजिरी | परमानंद लहरी हेलावति ॥३॥ मुक्तीची माउली मोक्षाची गाउली | शिणल्या साउली विषयासक्ता ॥४॥

2007. गोजिरे ठाण विठोबांचे । आवडी साचे बैसली ॥१॥ आणखी न धावे कोठे मन । समचरण पाहातांचि॥२॥नाहीं आन दुजी वासना । आवडी चरआणा बैसलासे॥३॥एका जनार्दनी मन । सांडिन कुर्वंडी करुन ॥४॥

2008. फळाची तो पोटी । घडे वियोगे ही भेटी ॥१॥ करावे चिंतन । सार ते चि आठवण ॥धृपद॥ चित्त चित्ता ग्वाही । उपचारे चाड नाही ॥२॥ तुका म्हणे देवा । पावे अंतरींची सेवा ॥३॥

2008. नित्य नेम आम्हा चिंतन श्रीरामा | आणिका त्या नेमा नेघो नेघो ॥१॥ वळंघो हरि भूतभाव निर्धारी | दिसे चराचरी हरिरूप ॥२॥ जे जे पडे दृष्टी आणिक नाही सृष्टी | हरिरूपी भेटी हेंचि दिसे ॥३॥ नामा म्हणे विठ्ठल सर्वाभूती आहे | आणिक उपाय न लगती ॥४॥

2008. आलिंगनालागीं उतावेळ मन । देखेन चरण विठोबाचे ॥१॥ मना समाधान मना समाधान । मना समाधान राहे मना ॥२॥देखिलिया मूर्ति सांवळी सगुण । मन नाही बंधन मना तुज ॥३॥एका जनार्दनी मन आवारिलें । दृढ ते ठेविले विठ्ठलपायी ॥४॥

2009. दुर्बळाचे कोण । ऐके घालूनिया मन । राहिले कारण । तयावाचूनि काय ते ॥१॥ कळो आले अनुभवे । पांडुरंगा माझ्या जीवे । न संगता ठावे । पडे चर्‍या देखोनि ॥धृपद॥ काम क्रोध माझ्या देही । भेदाभेद गेले नाही । होते तेथे काही । तुज कृपा करिता ॥२॥ हे तो नव्हे उचित । नुपेक्षावे शरणागत । तुका म्हणे रीत । तुमची आम्हा न कळे ॥३॥

2009. एके हाती टाळ एके हाती दिडी | म्हणा वाचे उदंडी रामनाम ॥१॥ श्रीहरिसारिखा गोसावी पै चांगु | फेडिला पै पांगु जन्मांतरिचा ॥२॥ तैसे नृत्य करी वेडे बागडे | वदन वाकुडे करूनिया ॥३॥ चुकले पाडस कुरंगिणि गिवसिती | तैसा हृषिकेशी न्याहाळी तूते ॥४॥

2009. पायी जडले माझे मन । चित्त जाले समाधान ॥१॥ तुमच्या नामाचा महिमा । आजी पावन केले आम्हां॥२॥कृपा केली तुम्ही । लावियेले आपुले नामी ॥३॥एका जनार्दनी पूर्ण कृपा । तेणे मार्ग जाला सोपा॥४॥

2010. आम्ही भाव जाणो देवा । न कळती तुझिया मावा । गणिकेचा कुढावा । पतना न्यावा दशरथ ॥१॥ तरी म्या काय गा करावे । कोण्या रीती तुज पावावे । न सांगता ठावे । तुम्हा विण न पडे ॥धृपद॥ दोनी फाकविल्या वाटा । गोवा केला घटापटा । नव्हे धीर फांटा । आड राने भरती ॥२॥ तुका म्हणे माझे डोळे । तुझे देखती हे चाळे । आता येणे वेळे । चरण जीवे न सोडी ॥३॥

2010. गुण दोष त्याचे म्हणता श्लाघिजे | निर्वासन कीजे चित्त आधी ॥१॥ गाऊ नाचू आम्ही आनंदे कीर्तनी | भुक्ति मुक्ति दोन्ही मागो देवा ॥२॥ मनाची पै वृति बुडे प्रेमडोही | नाठवती देही दुजा भाव ॥३॥ सगुणी निर्गुणी एकचि आवडी | चित्ती दिली बुडी चिदानंदी ॥४॥

2010. कुर्वडींन काया मन । समचरण देखोनिया ॥१॥ ऐसा वेधी वेधक कान्हा । विटु मना बैसलासे ॥२॥नावडे कांही दुजे चित्ती । श्रीविठ्ठलमुर्ति पाहतांचि ॥३॥एका जनार्दनी ध्यान । सुकुमार गोजिरे ठाण ॥४॥

2011. वेरझारी जाला सीण । बहु केले खेदक्षीण । भांडणासी दिन । आजी येथे फावला ॥१॥ आता काय भीड भार । धरूनिया लोकांचार । बुडवूनि वेव्हार । सरोबरी करावी ॥धृपद॥ आले बहुतांच्या मना । का रे न होशी शहाणा । मुळींच्या वचना । आह्मी जागो आपुल्या ॥२॥ तुका म्हणे चौघांमधी । तुज नेले होते आधी । आता नामधी । उरी काही राहिली ॥३॥

2011. तुमचे तीर्थ आम्ही आदरे सेवावे | तेणे ते पावावे परब्रह्म ॥१॥ विश्वाकरवी ब्रह्म म्हणविता तुम्ही | म्हणो जी माय आम्ही पिता तुम्ही ॥२॥ जो तुमचे चरणिचा तो नाही आम्हा | विष्णुदास नामा नसे तेथे ॥३॥

2011. वेधोनि नेलें आमुचे मन । लागले ध्यान अंतरी ॥१॥ दृष्टी धांवे पाहावया । आलिंगना बाह्मा उतावेळ ॥२॥ चरण उतावेळ चालता पंथ । दुजा हेत नाही मनासी ॥३॥एका जनार्दनी डोई पायी । दुजा भाव नाही इंद्रियां ॥४॥

2012. कल्पतरूखाली । फळे येती मागीतली ॥१॥ तेथे बैसल्याचा भाव । विचारूनि बोले ठाव ॥धृपद॥ द्यावे ते उत्तर । येतो प्रतीतीचा तो फेर ॥२॥ तुका म्हणे मनी । आपुल्या च लाभहानि ॥३॥

2012. उदाराचा राजा उभा याचि काजा | उभारोनि भुजा वाट पाहे ॥१॥ म्हणे घ्यारे सुख प्रेम अलौलिक | साधन आणिक न लगे कांही ॥२॥ मनाचेनि मने हृदयी मज धरा | वाचेसि उच्चारा नाम माझे |॥३॥ जेणे कर्मे मज साधिले पुंडलिके | तेंचि तुम्हा निके सांगितले ॥४॥

2012. येणे पांडुरंग लावियेला चाळा । बैसलासे डोळा निवडेना ॥१॥ मनाचियें मने घातिलेंसे ठाण । नोहे उत्थानपन कोणीकडे ॥२॥वेधकु वेधकु पंढरीचा राणा । एका जनार्दना शरण होय ॥३॥

2013. रंगलिया या रंगे पालट न घरी । सेवले अंतरी पालटेना ॥१॥ सावळे निखळ कृष्णनाम ठसे । अंगसंगे कैसे शोभा देती ॥धृपद॥ पवित्र जाले ते न लिंपे विटाळा । नैदी बैसो मळा आडवरी ॥२॥ तुका म्हणे काळे काळे केले तोंड । प्रकाश अभंड देखोनिया ॥३॥

2013. देवराज आले मंचकी बैसले | भक्तांसी दिधले अभयदान ॥१॥ दास हो तुम्ही सकळ सुखी रहा | सुखी राहोनिया आनंद करा ॥२॥ रात्रंदिवस माझे करावे चितन | यमाचे बंधन नाही तुम्हा ॥३॥ विष्णुदास नामा गाऊनिया गेला | सेजे पहुडला देवराणा ॥४॥

2013. देवासी कांही नेसणें नसे । जेथे तेथे देव उघडांची दिसे ॥१॥ देव निलाजरा देव निलाजरा । देव निलाजरा पाहा तुम्ही ॥२॥ न लाजे तेथे नाही गांव । पांढरा डुकर झाला देव ॥३॥ एका जनार्दनी एकल्या काज । भक्ति तेणेंचि नेली लाज ॥४॥

2014. जगा काळ खाय । आह्मी माथा दिले पाय ॥१॥ नाचो तेथे उभा राहे । जाता व्यंग करी साहे ॥धृपद॥ हरीच्या गुणे धाला । होता खात चि भुकेला ॥२॥ तुका म्हणे हळु । जाला कढत शीतळु ॥३॥

2014. तप थोर देखिले संसारीं| जो अखंड कीर्तन करी |त्याच्या तपा पुढारिले हरी | हे निर्धारे जाणा हो ॥१॥ धन्य धन्य विष्णुदास | ऐसा हरिनामी सौरस |ते पितरांसहित वैकुंठ | सर्वकाळ श्रमिती ॥२॥ जप तप ज्ञान विठ्ठल | तयासि नाही काळवेळ |टाळी वाजवितांचि निर्मळ | महादोष हरतील ॥३॥ जेथे रामकृष्ण उच्चार | सकळ मंत्रांत मंत्रसार |पांचाहि वदनी शंकर | नित्य रामनाम जपतसे ॥४॥

2014. हरीचें पाहता श्रीमुख । सुखावलें मन नित्य नवा हर्ष ॥१॥ परमाप्रिय वो श्रीहरी । ध्याता ध्यान ध्येय सर्व हरि ॥२॥ एका जनार्दनी पाहता हरी । हरिरुप दिसे चराचरी ॥३॥

2015. ब्रम्हरस घेई काढा । जेणे पीडा वारेल ॥१॥ पथ्य नाम विठोबाचे । अणीक वाचे न सेवी ॥धृपद॥ भवरोगाऐसे जाय । आणीक काय क्षुल्लके ॥२॥ तुका म्हणे नव्हे बाधा । अणीक कदा भूतांची ॥३॥

2015. क्रिया कर्म धर्म तिही केले सांग | जिही पांडुरंग देखियेला ॥१॥ ओळखोनि मने धरिला मानसी | उभा अहर्निशी हृदय कमळी ॥२॥ निजानंदबोधे नामाचेनि छंदे | डोलति आनंदे वोसंडत ॥३॥ नाही देहस्मृति निमाली वासना | मावळली कल्पना भावाभाव ॥४॥

2015. राजीवाक्ष प्रभु रुक्मिणीरण । मनोहर ध्यान श्रीकृष्णाचें ॥१॥ शंख चक्रगदा पीतांबरधारी । नमिला कंसारी प्रेमभावे ॥२॥ मोक्ष अधिष्ठान पुण्य कीर्ति स्थान । पतितपावन पाडुरंग ॥३॥ जनार्दनी देवाधिदेव । चित्ती वासुदेव राहो सदा ॥४॥

2016. अंगे अनुभव जाला मज । संतरजचरणांचा ॥१॥ सुखी जालो या सेवने । दुःख नेणे यावरी ॥धृपद॥ निर्माल्याचे तुळसीदळ । विष्णुजळ चरणींचे ॥२॥ तुका म्हणे भावसार । करूनि फार मिश्रित ॥३॥

2016. अवधी चित्तवृत्ति एकवटोनि जेणे | अवघा धरिला मने पांडुरंग ॥१॥ अवघे सुख एक तयासि फावले | अवघे सुफळ जाले जन्म त्याचे ॥२॥ अवधी व्रते दाने केली प तेणे | ज्याचे विठ्ठली ध्यान मन जडले ॥३॥ नित्य विठ्ठल नाम गर्जती सप्रेमे | अवघे नित्य नेम जाले त्यांचे ॥४॥

2016. आनंद अद्वय नित्य निरामय । सावळा भासताहे मजलागी ॥१॥ वेधु तयाचा माझिया जीवा । काया वाचा मनोभावा लागलासे ॥२॥ वेधले मन झाले उन्मन । देखता चरण गोड वाटे ॥३॥ पाहता पावतां पारुषला जीव । एका जनार्दनी देव कळो आला ॥४॥

2017. वैद्य एक पंढरिराव । अंतर्भाव तो जाणे ॥१॥ रोगाऐशा द्याव्या वल्ली । जाणे जाली बाधा ते ॥धृपद॥ नेदी रुका वेचो मोल । पोहे बोल प्रीतीचे ॥२॥ तुका म्हणे दयावंता । सदा चिंता दीनांची ॥३॥

2017. तेरामाजी तीन सात साक्षात्कार | आठवा निर्धार असीपद ॥१॥ नवमापासुनि दशमाचे अंती | बारावा निश्चिती योग जाणा ॥२॥ प्रथम अक्षरी मध्यमा सूचना | नाम नारायणा अंतकाळी ॥३॥ नामा म्हणे तुम्ही नाम स्मरा मनी | वैकुंठभुवनी वास होय ॥४॥

2017. अष्टधातुवेगळा देखिला पुतळा । जिवींचा जिव्हाळा श्रीविठ्ठल ॥१॥ तयाचे चरणी माझा दंडवत । घडो आणि चित्त जडो नामी ॥२॥ एका जनार्दनी देखिला डोळा । जावीं जीवनकळा विठ्ठल देवो ॥३॥

2018. करिता कोणाचे ही काज । नाही लाज देवासी ॥१॥ बरे करावे हे काम । धरिले नाम दीनबंधु ॥धृपद॥ करुनि अराणूक पाहे । भलत्या साहय व्हावया ॥२॥ बोले तैसी करणी करी । तुका म्हणे एक हरी ॥३॥

2018. अनुसरे त्यासी फिरो नेदी मागे | राहे अंगसंगे समागमे ॥१॥ समागमे असे सर्व साक्षी देव | जैसा ज्याचा भाव तैसा राहे ॥२॥ मदा मुखी नाम आळस न उच्चारी | प्रीति मानी हरि हास्यमुख ॥३॥ फळपाकी सर्व देतील प्राणिया | नामा धरी पाया बळकट ॥४॥

2018. सर्वसुखाची उघडली खाणी । श्रीमुख नयनी पाहता ॥१॥ मोक्षसुख आम्हा न लगे गा देवा । विश्रांतीसी ठेवा आणिकासी ॥२॥ धनसुख मज कासया हे पोटी । पाहिजे लंगोटी सर्वभावे ॥३॥ स्त्रीसुख संसार कासया वेरझार । नको हा पसर मज देवा ॥४॥

2019. उभे चंद्रभागे तीरी । कट धरोनिया करी । पाउले गोजिरी । विटेविरी शोभली ॥१॥ त्याचा छंद माझ्या जीवा । काया वाचे मने हेवा । संचिताचा ठेवा । जोडी हाती लागली ॥धृपद॥ रूप डोळिया आवडे । कीती श्रवणी पवाडे । मस्तक नावडे । उठो पायावरोनि ॥२॥ तुका म्हणे नाम । ज्याचे नासी क्रोध काम । हरी भवश्रम । उच्चारिता वाचेसी ॥३॥

2019. नागवे कळिकाळ बीदावळी पायी | तोचि लवलाही ध्यायिजेसु ॥१॥ स्मरण विठ्ठल चित्ती पांडुरंग | नाही तया मग जन्ममरण ॥२॥ आपणचि नांदे भक्ताचिये घरी | आपणचि करी सर्व कृत्य ॥३॥ नामा म्हणे देव पंढरिनिवास | कळिकाळासी वास पाहो नदी ॥४॥

2019. नाम घेता रुप आठवलें सांवळे । ही खुण गोपाळें दिली मज ॥१॥ येणे जन्में कृष्ण दाटोनी टाकणें । आडवस्ती पेणे चुकविली ॥२॥ चुकविली वस्ती एका जनार्दनी । संसार सांडणे सांडोनिया ॥३॥

2020. आम्हा हे चि भांडवल । म्हणो विठ्ठल विठ्ठल ॥१॥ सुखे तरो भवनदी । संग वैष्णवांची मांदी ॥धृपद॥ बाखराचे वाण । सांडू हे जेवू जेवण ॥२॥ न लगे वारंवार । तुका म्हणे वेरझार ॥३॥

2020. भीष्मासि आपण पाडियले रणी | गोविंद निर्वाणी भेटी दिल्ही ॥१॥ कर्ण विदारिला अर्जुनाच्या बाणी | गोविंद निर्वाणी भेटी दिल्ही ॥२॥ हरिश्चंद्र वाहे डोंबाघरी पाणी | गोविंदे निर्वाणी भेटी दिल्ही ॥३॥ परीक्षितो वैसे मरण आसनी | गोविंदे निर्वाणी भेटी दिल्ही ॥४॥

2020. तुमचे नामसंकीर्तन । हेंचि माझे संध्यास्नान ॥१॥ तुमच्या पायाचे वंदन । हेंचि माझे अनुष्ठान ॥२॥ तुमच्या पायाचा साक्षेप । हाचि माझा कालक्षेप ॥३॥ तुमच्या प्रेमे आली निद्रा । हीच माझी ध्यान मुद्रा ॥४॥

2021. आता माझ्या भावा । अंतराय नको देवा ॥१॥ आले भागा ते करितो । तुझे नाम उच्चारितो ॥धृपद॥ दृढ माझेमन । येथे राखावे बांधोन ॥२॥ तुका म्हणे वाटे । नका फुटो देऊ फांटे ॥३॥

2021. हरीस श्रवणी ध्यावो नित्य तुम्ही | ठसावेल ध्यानी अवघा राम जनी बनी ॥१॥ नयनी सखा पहा कृष्ण न्याहाळुनी | प्रकाशले तेज रवि गेला रूपोनि ॥२॥ हरिचरणी लावी मन दर्शन | जालिया जाती त्रिविधताप हरपोन ॥३॥ तुळसीचा सुगंध मस्तकी धरा | नामा म्हणे चरण दृढ धरा ॥४॥

2021. भुक्तिमुक्तीस कारण । हरीचे जन्मकर्म गुण ॥१॥ हरिकीर्तनाची जोडी । सकळ साधने होती बापुडीं ॥२॥ शिळा तारिल्या सागरी । गोवर्धन उचलिला करी ॥३॥ निमाला गुरुपुत्र आणिला । मुखे दावाग्नी प्राशिला ॥४॥

2022. काय देवापाशी उणे । हिंडे दारोदारी सुने ॥१॥ करी अक्षरांची आटी । एके कवडी चे साठी ॥धृपद॥ निंदी कोणा स्तवी । चिंतातुर सदा जीवी ॥२॥ तुका म्हणे भांड । जलो जळो त्याचे तोंड ॥३॥

2022. जिव्हे केशवाचे करिता कीर्तन | मिथ्या वदू नको एक रामाविण ॥१॥ म्हणऊनि हरिरंगी रंगा | नाम घेता महापातके जाती भंगा ॥२॥ चित्ती चितिता होई सद्रूप | मिथ्या विषयी लुब्ध जालिया काय सुख ॥३॥ भजन करा तुम्ही अच्युताचे | नामा म्हणे एकचित्ते साचे ॥४॥

2022. पतितपावन नाम श्रीविठ्ठलाचें । आणिक मी साचे नेणे कांही ॥१॥ पतितपावन नाम वाणी । विठ्ठलांवांचुनी कांही नेणे ॥२॥ पतीतपवान नामे तारिली गणिका । अजामेळ देखा सरता केला ॥३॥ पतितपावन नाम जनी वनी । एका जनार्दनी नाम वाचे ॥४॥

2023. मागणे ते मागो देवा । करू भक्ती त्याची सेवा ॥१॥ काय उणे तयापाशी । रिद्धीसिद्धी ज्याच्या दासी ॥धृपद॥ कायावाचामन । करू देवा हे अर्पण ॥२॥ तुका म्हणे विश्वंभर । ज्याच्याने हे चराचर ॥३॥

2023. संसार बंधन केले जेणे शून्य | तयासी अनन्य शरण रिघा ॥१॥ मायबाप सखा विठ्ठल विसांवा | त्याचे पायी ठेवा सदा मन ॥२॥ निजबोधरूप तोचि ज्ञानदीप | आनंदस्वरूप बाप माझा ॥३॥ नामा म्हणे त्याचे संगतीचा वारा | पावे पैल पारा हेळामात्रे ॥४॥

2023. आम्हांसे तो पुरे विठ्ठलाची एक । वाउगाची देखा दुजा न मनी ॥१॥ ध्यानीं धरु विठ्ठल करु तयाचे कीर्तन । आणिक चिंतन नाही दुजे ॥२॥ ध्येय ध्याता ध्यान खुंटला पै शब्द विठ्ठ्ल उद्धबोध सुख आम्हा ॥३॥ एका जनार्दनी विठ्ठल भरला । रिता ठाव उरला कोठे सांगा ॥४॥

2024. चित्ती नाही आस । त्याचा पांडुरंग दास ॥१॥ असे भक्तांचिये घरी । काम न सांगता करी ॥धृपद॥ अनाथाचा बंधु । असे अंगी हा संबंधु ॥२॥ तुका म्हणे भावे । देवा सत्ता राबवावे ॥३॥

2024. आगमी नाम निगमो नाम | पुराणी नाम केशवाचे ॥१॥ अर्थी नाम पदी नाम | धूपदी नाम त्या केशवाचे |॥२॥ अनुभवे भावे कपटे प्रपचे | परि हरिचे नाम येऊ दे वाचे ॥३॥ नाम व्हावे नाम व्हावे | नाम व्हावे त्या केशवाचे ॥४॥

2024. भीवरेचे तीरीं उभा । धन्य शोभा विठ्ठल ॥१॥ विटेवरी समचरण । तेथे मन गुंतले ॥२॥ संत जाती तया ठाया । मजहि गांवा त्वा न्यावे ॥३॥ उपकार करा साचा । दाखवा दीनाचा सोयरा ॥४॥

2025. कर्कशसंगति । दुःख उदंड फजिती ॥१॥ नाही इह ना परलोक । मजुर दिसे जैसे रंक ॥धृपद॥ वचन सेंटावरी । त्याचे ठेवूनि धिक्कारी ॥२॥ तुका म्हणे पायी बेडी । पडिली कपाळी कुऱ्हाडी ॥३॥

2025. जे जे पुण्य जोडे हरिनाम गजरी | त्याचे वांटेकरी दोघेजण ॥१॥ सावधान श्रोता आणि प्रेमळ वक्ता | जो भजे अनंता निर्विकल्प ॥२॥ तेणे सुखे सुख वाढे नीच नवे | जाणती अनुभवे संतजन ॥३॥ हाती सुदर्शन आनंद कीर्तनी | उमा चक्रपाणि मार्गे पुढे |॥४॥

2025. घटघवीत वैकुंठनाथ । भक्तवत्सल शोभत ॥१॥ तयाचे पायी माझे मन । राहो वृत्तिसह जडोन ॥२॥ नेणे आणिक दुजा छंद । वाचे आठवीन गोविंद ॥३॥ एका जनार्दनी कटी कर । उभा चंद्रभागे तीर ॥४॥

2026. बीज पेरे सेती । मग गाडेवरी वाहाती ॥१॥ वाया गेले ऐसे दिसे । लाभ त्याचे अंगी वसे ॥धृपद॥ पाल्याची जतन । तरि प्रत्यया येती कण ॥२॥ तुका म्हणे आळा । उदक देता लाभे फळा ॥३॥

2026. अवघ ते संसारी जाणावे ते धन्य | ज्यांचे पूर्ण प्रेम पांडुरंगी ॥१॥ अवघे ते दवाचे विठ्ठल म्हणती वाचे | अवधे कुळ त्याचे पुण्यरूप ॥२॥ अवघे रूपी एक विठ्ठल भाविती | अवघे मने भजती अवघेपणे | ३ |अवघे मिथ्या जाणोनि अवघिया विठ्ठलें| अवघे विनटले विठ्ठलपायी |४ ॥अवघे पूर्ण बोधे भावे प्रेमे प्रीती | ध्यानी गीती गाती केशिराज ॥५॥ अवघा हा विठल भोगी दिनराती | वोळगे किकरवृत्ति नामा त्यातें॥६॥

2026. सायासाचा श्रम न करु पसारा । विठ्ठलाची बरा वाचे गाता ॥१॥ गोडपणें मिठी पडलीसे जीवां । कायामनें हेवा दुजा नाही ॥२॥ या विठ्ठलापारते न करी साधन । देखेन समचरण विटेवरी ॥३॥ एका जनार्दनी विठ्ठलाची भेटी । सरलीसे तुटी गर्भवास ॥४॥

2027. जाणावे ते सार । नाही तरी दगा फार ॥१॥ डोळे झांकिलिया रवि । नाही ऐसा होय जेवी ॥धृपद॥ बहु थोडया आड । निवारिता लाभे जाड ॥२॥ तुका म्हणे खरे । नेले हातीचे अंधारे ॥३॥

2027. सर्व जिवा करी कारुण्य | वाचे सत्य उच्चारण |नित्य नामस्मरण | तोचि दास भगवंताचा ॥| १|धन्य धन्य भूमंडळी | धन्य धन्य साधुवचन पाळी |वेदमर्यादा वेगळी | कार्ये न करी सर्वथा ॥२॥ प्रातःकाळी उठुनी | नरहरिनाम उच्चारूनि |उभा राहुनि कीर्तनी | जय जय नामे गर्जतसे |॥३॥ देवभक्ति आवडे ज्यासी | पुण्यप्रारब्ध म्हणती त्यासी|जो उपजोनि आपुले वंशी | पूर्वजांसि उद्धरितो ॥४|तीथे एक भावभजन | नित्य सत्य ते पिंडदान |भूतदया ते भागीरथी स्नान | तेथ जनार्दन उभा असे ॥५॥ देखिलिया ब्राह्मण | वेदांसमान देत मान |यथाशक्ति करूनि दान | अतिथिपूजन जो करी ॥६॥

2027. मागे एक पुढे एक । दोन्ही मिळोनि विठ्ठल देख ॥१॥ ऐसा होतांची मिळाणी । दिले संसारासी पाणी ॥२॥ एक एक पाहता दिठी । होय विठ्ठलेसी भेटी ॥३॥ एका सांडुनि दुजा नाही । एका जनार्दनी ध्याई ॥४॥

2028. मुळी नेणपण । जाला तरी अभिमान ॥१॥ वाया जावे हे चि खरे । केले तेणे चि प्रकारे ॥धृपद॥ अराणूक नाही कधी । जाली तरि भेदबुद्धी ॥२॥ अंतरली नांव । तुका म्हणे नाही ठाव ॥३॥

2028. ब्रह्म ते ब्राह्मण श्रुतिचे वचन | सर्व नारायण सर्वाभूती ॥१|चह शिक्षाजनी गुरु चाऱ्ही वर्ण | प्रत्यक्ष पुराणे साक्ष देती ॥२॥ हेळसुनी निदी दुरावी ब्राह्मणा | सभेमाजी जाणा दुऱ्हाविती ॥३॥ त्याचे पाप नाही खंडन सर्वथा | म्हणोनि अनंता भय वाटे ॥४॥ कोपला प्रहार ब्राह्मणा मारिला | लक्ष वेडावली भूषण त्या ॥५॥

2028. आम्हा नादीं विठ्ठलु छंदीं विठ्ठलु । हृत्पदी विठठलु मिळतसे ॥१॥ आम्हा धातुं विठ्ठलु मातु विठ्ठलु । गातुं विठ्ठलु आनंदे ॥२॥ आम्हा राग विठ्ठलु रंग विठ्ठलु । संग विठ्ठलु वैष्णवांचा ॥३॥ आम्हा ताल विठ्ठलु मेळ विठ्ठलु । कल्लोळ विठ्ठलु कीर्तने ॥४॥

2029. संवसार साते आले हो आइका । तुटीचे ते नका केणे भरू ॥१॥ लाभाचा हा काळ अवघे विचारा । पारखी ते करा साह्य येथे ॥धृपद॥ शृंगारिले दिसे न कळे अंतर । गोविला पदर उगवेना ॥२॥ तुका म्हणे खोटे गुंपता विसारे । हातिंचिया खरे हाती घ्यावे ॥३॥

2029. भक्त विठोबाचे भोळे | त्यांचे पायी ज्ञान लोळे ॥१॥ भक्तिविण शब्दज्ञान | व्यर्थ अवघे ते जाण ॥२॥ |नाही ज्याचे चित्ती भक्‍ती | जळो तयाची व्युत्पत्ति ॥३॥ नामा म्हणे ऐसे जाण | नाहो भक्तासी बंधन ॥४॥

2029. ध्येय ध्याता ध्यान विठ्ठल संपूर्ण । ज्ञेय ज्ञाता पुर्ण विठ्ठल माझा ॥१॥ योगयाग तप विठ्ठलनाम जप । पुण्य आणि पाप विठ्ठल बोला ॥२॥ उन्मनी समाधी विठ्ठल बोला वाणी । तारील निर्वाणीं विठ्ठल माझा ॥३॥ मज भरंवसा कायामनेंवाचा । एक जनार्दनी त्याचा शरणांगत ॥४॥

2030. सारावी लिगाडे धरावा सुपंथ । जावे उसंतीत हळूहळू ॥१॥ पुढे जातियाचे उमटले माग । भांबावले जग आडराने ॥धृपद॥ वेचल्याचा पाहे वरावरी झाडा । बळाचा निधडा पुढिलिया ॥२॥ तुका म्हणे जैसी दाखवावी वाणी । ते द्यावी भरोनी शेवट तो ॥३॥

2030. पित्ता शिकवी पुत्रासी | नको जाऊ बापा हरिकथसी |तेथे पांचा तोंडाची विवश्ी | ते वेष्णवे आणिली आहे ॥१॥ तिचिया गळा रुंडमाळा | अंगी स्मशानींचा उधळा |कंठी सरपर्चे हळाहळ | गजचम पांघुरले ॥२॥ नको जाऊ बापा तेथे | मागुता न येशी रे येथे |जे जे पाहू ग्रेले तियेते | ते आले नाही मागृते ॥३॥ |चंद्र पाहो गेला तियेसी | ओढुनि बांधिला माळेसी |तेसा पडसी अभरंवशी | मग मुकशी संसाराशी बापा ॥४॥

2030. एक विठ्ठल वदता वाचे । आणिक साचे नावडती ॥१॥ बैसलासे ध्यानीं मनी । विठ्ठलावांचुनीं दुजे नेणे ॥२॥ जावे तिकडे विठ्ठल भरला । रिता ठाव नाही उरला ॥३॥ एका जनार्दनी भावे । विठ्ठल म्हणता पाठी धांवें ॥४॥

2031. बुद्धीमंदा शिरी । भार फजिती पदरी ॥१॥ जाय तेथे अपमान । पावे हाणी थुंके जन ॥धृपद॥ खरियाचा पाड । मागे लावावे लिगाड ॥२॥ तुका म्हणे करी । वर्म नेणे भरोवरी ॥३॥

2031. ऐसा आज्ञापी भक्तांसी आपण | त्यागा अभिमान तुम्ही जाण |॥१॥ जाणावे प्रत्यक्ष स्वरूप सगुण | सवे नारायण तोचि दिसे ॥ २|!दिसे गोपाळांसी गोपिकांसहित | आनंदे डुल्लत म्हणे नामा ॥३॥

2031. गातो एका ध्यातो एका । अंतरबाहीं पाहातो एका ॥१॥ अगुणां एक सगुणीं एका । गुणातीत पाहातो एका ॥२॥ जनी एका वनी एका । निरंजनी देखो एका ॥३॥ संत जना पढिये एका । जनार्दनी कडिये एक ॥४॥

2032. पूर्वजांसी नरका । जाणे ते आइका ॥१॥ निंदा करावी चाहाडी । मनी धरूनि आवडी ॥धृपद॥ मात्रागमना ऐसी। जोडी पातकांची रासी ॥२॥ तुका म्हणे वाट । कुंभपाकाची ते नीट ॥३॥