वारकरी रोजनिशी

27. भगवंताची योगमाया सातवा गर्भ रोहिणी उदरी घालणे. सातवा जो गर्भ योगमाया नेत । आश्चर्य करीत मनामाजी ॥१॥ रोहिणी उदरी नेवोनी घातला । न कळे कोणाला देवावीण ॥२॥ कंसाचिया भेणे यादव पळाले । ब्राह्मण राहिले अरण्यांत ॥३॥

27. मेळवोनि मेळा गोपाळांचा हरी । निघे करावया चोरी गोरसाची ॥१॥ धाकुल सवंगडी घेऊनि आपण । चालती रामकृष्ण चोरावया ॥२॥ ठेवियले लोणी काढितो बाहेरी । खाती निरंतरी संवगडी ॥३॥ एका जनार्दनी तयाचे कौतुक । न पडे ठाऊके ब्रह्मादिका ॥४॥

27. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय सत्ताविसावा ॥

27. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय सत्ताविसावा ॥

27. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ बालकाण्ड ॥ अध्याय सत्ताविसावा ॥

27. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय सत्ताविसावा ॥

27. पोसणाचि परी आवडला। मानु दिधला पुत्रपणा ॥१॥ मागे पुढे सांभाळिती। त्याचेचि करिती कोड सदा ॥२॥

27. सत्यभामा माये अन्नपूर्णा होय । वेळोवेळी सूये कवळु मुखी ॥१॥ राहिरखुमाई आदिमाता मोहे । नामा तो उपाये बुझाविती ॥२॥ घे रे नाम्या ग्रास ब्रह्मीचा गळाळा । आवडसी गोपाळा प्रीतीहूनी ॥३॥ कुरवाळीतो हरि नुघडी तो दृष्टी । सप्रेमाच्या पोटी आधिक होसी ॥४॥

27. पैल पहा हो परब्रह्म भुललें । जगदीश का हो परतंत्र झाले ॥१॥ काय सुख केले नेणिजे । कोण भाग्य गौळीयाचें वार्णिजे ॥२॥

28. धन्य तोची देश जेथे संतवास । तापत्रय दोष जाती सत्य ॥१॥ धन्य माता पिता उभय कुळ शुद्धता । तोचि भजे संता निर्धारेसी ॥२॥ तीर्थ रुपी जळ विलंबे करी निर्मळ । संत दर्शने तात्काळ शुद्ध होती ॥३॥ धातुमय मूर्ती चिरकाळे फळती । संताचे संगती निजस्वार्थ ॥४॥

28. होईन भिकारी । पंढरीचा वारकरी ॥१॥ हाचि माझा नेमधर्म । मुखी विठोबाचे नाम ॥२॥ हेचि माझी उपासना । लागे संतांच्या चरणा ॥३॥ तुका म्हणे देवा । करीन ते भोळी सेवा ॥४॥

28. अशौचिया जपो नये । आणिकते ऐको नये । ऐसिया मंत्राते जग बिहे । त्यांचे फळ थोडे परि क्षोभणे बहु । ऐसा मंत्राराज नव्हेरे रे ॥१॥ नारायण नाम नारायण नाम । नारायण नाम म्हण कारे ॥२॥ बाह्य उभारावी त्यावरी काहाळ लावावी ।

28. माथा पडता पाला । सांब तेणे संतोषला ॥१॥ होता प्राचिनाचा ठेवा । बहु दुर्लभ मानवा ॥२॥ काय भक्तीचा जीव्हा-ळा । काय त्याचे अंगी कळा ॥३॥ बहु केली दुष्ट कर्म । सेखी तोचि झाला धर्म ॥४॥

28. उठा अरुणोदय प्रकाश झाला । घंटा गजर गर्जिन्नला । हरि चौघडा सुरु झाला । काकड आरती समयाचा ॥१॥ महाद्वारी वैष्णवजन । पूजा सामुग्री घेऊन । आले द्यावे तयांसी दर्शन । बंदिजन गर्जती ॥२॥

28. संत भानुदास म. यांच्या गौळणी

28. कृपाळू उदार माझा ज्ञानेश्वर । तया नमस्कार वारंवार ॥१॥ न पाहे यातीकुळांचा विचार । भक्त करुणाकर ज्ञानाबाई ॥२॥ भलतिया भावे शरण जाता भेटी । पाडितसे तुटी जन्मव्याधी ॥३॥ ज्ञानाबाई माझी अनाथाची माय । एका जनार्दनी पाय वंदितसे ॥४॥

28. स्तन पाजायासी । आली होती ते माउसी ॥1॥ तिच्या उरावरी लोळे । विठो माझा क्रीडा खेळे ॥2॥ मेल्ये मेल्ये कृष्णनाथा । सोडी सोडींरे अनंता ॥3॥ लिंग देह विरविरले । जनी ह्मण विठ्‌ठले ॥4॥

28. पैल गोल्हाटमंडळ तो । त्रिकुटा वेगळा तो गे बाई ॥ सहज बोधी अनुभव तो । परमतत्वी अनुराग तो गे बाई ॥

28. ज्याचे वर्णिता पवाडे । कळिकाळ पायी दडे ॥१॥ तो हा पंढरीचा राणा । रूपे अरूप देखणा ॥२॥ वेद जया गाती । श्रुति म्हणती नेति नेति ॥३॥ भोळ्या भाविकांचा ऋणी । चोखा म्हणे माझी धणी ॥४॥

28. देखोनी आंधळे का बा जन होती । न कळे या गति मजलागी ॥१॥ एकाते मरता आपणचि देखती । तयासी रडती आपणचि ॥२॥ हा कैसा नवलाव न कळे यांचा भाव । कोण घाव डाव आम्हांलागी ॥३॥ अवघेचि मज नवलाची परी । म्हणतसे महारी चोखियाची ॥४॥

28. भोळ्या भाविकांसी सांपडले वर्म । सुलभ हे नाम विठाबाचे ॥१॥ भवाचा उतार हरिनाम सांगडी । जाऊ पेलथडी हेळामात्रे ॥२॥ आनंद सोहळा हरिकथा माउली । भाविका बोळली प्रेम पान्हा ॥३॥ बंका म्हणे माझा हाची निर्धार । येणे संसार देशधडी॥ ॥४॥

28. न कळसी वेदा विबुधा शास्त्रा श्रवणाने । न पडसी ठाई अनेक-परिच्या मननाने । नेणति योगीजन ते इंद्रिदमनाने । ऐसे तव रूप बोधत सद्गुरुवचनाने ॥१॥

28. प्राण अधार, हरी मेरे जीवन प्राण अधार । तुम बिन मोरे कौन सहाई, तुम बिन कौन रखवार ।

28. आली, म्हांने लागे वृन्दावन नीको । घर घर तुलसी ठाकुर पूजा दरसण गोविन्दजी को॥ निरमल नीर बहत जमुना में, भोजन दूध दही को । रतन सिंघासन आप बिराजैं, मुगट धर्‌यो तुलसी को॥

28. सकळ चिंतामणी शरीर । जरी जाय अहंकार समूळ आशा ॥ निंदा हिंसा नाही कपट देहबुद्धि । निर्मळ स्फटिक जैसा ॥१॥ मोक्षाचे तीर्थ न लगे वाराणसी । येती तयापासी अवघी जने ॥ तीर्थांसी तीर्थ जाला तोचि एक । मोक्ष तेणे दर्शने ॥धृपद॥

28. कृष्ण नाटक नाटक । याने ठकिले बहुत लोक । आवघे करुनि दावी एक । कैसा चालक देहिचा ॥ भाविका दावितो कवतुक । बाळ्या भोळ्या भोगवि सुख हारितो त्यांचे जन्म दु:ख । सुखसमाधी बैसवी ॥

28. 🕉 अध्याय २८ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय अठ्ठाविसावा - फलश्रुति 👉 पाठकाचा विवाह होईल व त्याला सेवाभावी व गुणवान धर्मपत्नी मिळेल.

28. ज्ञानेश्वर महाराज पालखी सोहळा दिंडी क्रमांक २८ (रथा समोर) दिंडी नंबर 28 दिंडी मालक :-

२८. रामची भगती दुहेलीरे बापा । सकळ निरंतर चिन्हीले आपा ॥१॥ बाहेरा उजेला भीतरी मैला । पाणी पडपखाल न गहिला ॥२॥ पुतली देवकी पाती देवा । दुही बीध नाम न जानई सेवा ॥३॥ पाखंड भगती राम नही रीझे । बाहरी अंधा लोग पतीजे ॥४॥

28. भगवंताचा देवकी हृदयी प्रवेश. देवकीचे तेज दिसे जैसा सूर्य । कंसाचे ह्लदय जळतसे ॥१॥ हरणे पळती देखोनिया । व्याघ्र । कांपे थरथर तैशापरी ॥२॥ अजासर्पन्याये कीटकभ्रमर । दिसती नारीनर कृष्णरूप ॥३॥

28. गौळणीं - अभंग २८ ते ३० मिळती गौळणी दारवटीं बैसती । धरु आता निश्चिती घरामध्ये ॥१॥ येतो जातो हे न कळे त्यांची माव । वाउगीच हांव धरिताती ॥२॥ पांच सात बारा होऊनिया गोळा । बैसती सकळा टकमक ॥३॥ एका जनार्दनी न सांपडेचि तया । योगी ध्याती जया अहर्निशी ॥४॥

28. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय अठ्ठाविसावा ॥

28. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय अठ्ठाविसावा ॥

28. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय अठ्ठाविसावा ॥

28. धीट अधिकार कापिले। बधिर बोलिके तोतिरे ॥१॥ भाविकाचा गोडा भावो। देखोनि सर्वे नाचे देवो ॥२॥

28. काला तंव निकटी श्रीरंग जाले । भक्तांचे सोहळे पुरविले ॥१॥ वेणुनादी काला एकत्र पै जाला । दहिंभात झेलाझेलितु देवा ॥२॥ तोचि कवळु घेतु नामयासी देतु । ज्ञानासि भरितू पूर्णतोषे ॥३॥ निवृत्ति सोपान कालवले काली । खेचराची धाली तहानभूक ॥४॥

28. योग, याग, तप, धर्म । सोपे वर्म नाम घेता ॥१॥ तीर्थ, व्रत, दान, अष्टांग । याचा पांग आम्हा नको ॥२॥

29. तोवरी रे तोवरी वैराग्याचे ठाण । जव कामिनी कटाक्ष बाण लागले नाही ॥१॥ तोवरी रे तोवरी आत्मज्ञान बोध । जोवरी अंतरी काम क्रोध उठले नाही ॥२॥ तोवरी रे तोवरी निराभिमान । जव देही अपमान झाला नाही ॥३॥ नामा म्हणे अवघी बचबच गाळी । विरळा तो जाळी व्दैत बुद्धी ॥४॥

29. होईन भिकरी । देव इच्छिताती पाहे ॥१॥ धन्य आम्ही जन्मा आलो । दास विठोबाचे झालो ॥२॥ आयुष्याच्या या साधने । सच्चिदानंद पदवी घेणे ॥३॥ तुका म्हणे पावटणी । करु स्वर्गाची निशाणी ॥४॥

29. पांचासहित लयातीत झालिये वो । प्रेमभक्ति अनुसरले काळ्या रुपासी ॥१॥ ठायींचाचि काळा अनादि बहु काळा । म्हणोनि वेदा चाळा लाविला गे माये ॥२॥ बापरखुमादेविवरे जन्मावेगळे केले । म्हणोनि भाज झाले बाईये वो ॥३॥

29. इतुकियासाठी । बहु तुष्टला धुर्जटी ॥१॥ काय सांगावा विचार । दैव पारध्याचे थोर ॥२॥ झाली तीन प्रहर निशी । पूजा पावली देवासी ॥३॥ धाडियेले यमाला । सुखी कराया तयाला ॥४॥

29. उठा पांडुरंगा प्रभात समयो पातला । वैष्णवांचा मेळा गरुडपारी दाटला ॥१॥ वाळवंटापासूनि महाद्वारापर्यंत । सुरवरांची दाटी उभे जोडूनि हात ॥२॥ शुक सनकादिक नारद तुंबर भक्तांच्या कोटी । कवाडा आडूनि पाहताती जगजेठी ॥३॥ सुरवरांची विमाने गगनी दाटली सकळ । रखुमाबाई माते वेगी उठवा घननीळ ॥४॥

29. अजानवृक्ष महिमा अभंग अजानवृक्षांची पाने जाण । जो भक्षून करील अनुष्ठान । त्यासी साध्य होईल ज्ञान । येथे संशय नाही ॥१॥ ज्ञानेश्वरी तीन सप्तके । जो श्रवण करील विवेके ॥

29. अहो यशोदेचा हरी । गोपिकासी कृपा करी ॥1॥ वेणु वाजवितो हरी । सर्व देवांचा साह्यकारी ॥2॥ धावे धावे गाई पाठी । जनी ह्मणे जगजेठा ॥3॥

29. राम बरवा कृष्ण बरवा । सुंदर बरवा बाईयांनो ॥ केशव बरवा माधव बरवा । गोपाळ बरवा बाईयांनो ॥

29. ज्या सुखाकारणे योगी शिणताती । परी नव्हे प्राप्ति तयांलागी ॥१॥ ते प्रेमभावे पुंडलिका वोळले । उघडेंचि आले पंढरीये ॥२॥ कर ठेवोनि कटी उभा पाठीमागे । भक्तांचिया पांगे बैसेचि ॥३॥ युग अठ्ठावीस होऊनिया गेले । नाही पालटले अद्यापवरी ॥४॥

29. देहासी विटाळ म्हणती सकळ । आत्मा तो निर्मळ शुध्द बुध्द ॥१॥ देहींचा विटाळ देहींच जन्मला । सोंवळा तो झाला कवणधर्म ॥२॥ विटाळा वांचोनी उत्पत्तीचे स्थान । कोण देह निर्माण नाही जगी ॥३॥ म्हणुनी पांडुरंगा वानितसे थोरी । विटाळ देहांतरी वसतसे ॥४॥

29. मग पंढरीराणा बोलतसे वाणी । आलो मी दुरोनी येचि मार्गे ॥१॥ क्षुधा मज बहु लागली साजणी । देई कांही आणोनी फराळासी ॥२॥ येरी म्हणे आम्ही नीच याती महार । कैसा हा विचार करू आता ॥३॥ येरू म्हणे माझा जाऊ पाहे प्राण । यातीसी कारण नाही मज ॥४॥

29. हृद्विकसित पद्मी तू विलससि सर्वेशा । रविशशि लोपति तेजे अज तू अमरेशा । अचळा अमळा अरुपा अगुणा गगनेशा । तुजविण महिमा नेणेचि परेशा ॥१॥

29. दूसरो न कोई, मेरे तो गिरधर गोपाल दूसरो न कोई । जाके सिर मोर मुकुट, मेरो पति सोई । तात मात भ्रात बंधु आपनो न कोई ।

29. आली, सांवरे की दृष्टि मानो, प्रेम की कटारी है॥ लागत बेहाल भई, तनकी सुध बुध गई, तन मन सब व्यापो प्रेम, मानो मतवारी है॥ सखिया मिल दोय चारी, बावरी सी भई न्यारी,

29. आहे ते सकळ कृष्णासी अर्पण । न कळता मन दुजे भावी ॥१॥ म्हणउनी पाठी लागतील भूते । येती गवसीत पाचजणे ॥धृपद॥ ज्याचे त्या वंचले आठव न होता । दंड हा निमित्ताकारणे हा ॥२॥ तुका म्हणे काळे चेपियेला गळा । मी मी वेळोवेळा करीतसे ॥३॥

29. गुज गोप्ये गोष्टी । हो त्या तुझे पोटी । त्या तो जगजेठी सांगितल्या ॥ ऐसा तु आम्हासि कृपाळु जालासि । जैसा पांडवांसि वेळा आतु ॥ बोधला म्हणे देवा तू दीनांचा । दयाळू कोवळा कैवल्ये केले बापा ॥

29. 🕉 अध्याय २९ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय एकोणतिसावा - फलश्रुति 👉 क्षयरोग दूर होऊन त्रिताप नष्ट होतील.

29. ज्ञानेश्वर महाराज पालखी सोहळा दिंडी क्रमांक २९ (रथा समोर) दिंडी नंबर 29 दिंडी मालक :-

२९. काहेकु कीजे ध्यान जपना । जो मन नाह सुध अपना ॥१॥ साप काचली छांडे बीसही न छांडे । उदकमे बक ध्यान मांडे ॥२॥ स्यभके भोजन कहा लुकाना । तैसे बछटे देवपुजाना ॥३॥ तेरी पूजा सेवा एरे । प्रोली पराई काठी देरे ॥४॥

29. देवकीगर्भस्तुती. विमानांची दाटी अंतरिक्षी देव । करिताती सर्व गर्भ-स्तुती ॥१॥ सत्रा अक्षरांत असे तुझी मूर्ति । यज्ञेशा तुजप्रती नमो नमो ॥२॥ साहाजणे भांडती नवजणी स्थापिती । न कळे कोणा-प्रती अंत तुझा ॥३॥

29. आहर्निशी योगी साधिती साधन । तयासी महिमान न कळेची ॥१॥ तो हा श्रीहरी बाळवेषें गोकुळी । खेळे वनमाळी गोवाळीयांसीं ॥२॥ एका जनार्दनी न कळे महिमान । तटस्थ ते ध्यान मुनीजनीं ॥३॥

29. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय एकोणतिसावा ॥

29. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय एकोणतिसावा ॥

29. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय एकूणतिसावा ॥

29. याज्ञिक मंत्रे अवदान देती। त्याहुनी अधिक या उच्छिष्टा बोराची प्रीती ॥१॥ हे काय अवगुण नव्हती सांगा। प्रत्यक्ष ठाऊकेचि आहेती जगा ॥२॥

29. वैष्णवांचा मेळ सकळ मिळाला । विठ्ठलनामकाला पंढरीसी ॥१॥ हरिनाम विनट हरि उच्चारीत । सप्रेमे डुल्लत भक्तजन ॥२॥ चालिला सोपान ज्ञानदेव निधी । मुक्ताई गोविंदी तल्लीनता ॥३॥ निवृत्ति खेचर परसा भागवत । आनंदे डुल्लत सनकादीक ॥४॥

29. साधनांची आटाआटी । कासया पाठी लाविता ॥१॥ एक तुमचे नामचि पुरें । हेंचि धुरे साधन ॥२॥

30. वेडिया उपचार गाढवा गुऱ्हाळ । म्हैसिया बिऱ्हाड पुष्पवनी ॥१॥ पद्मासनी केवी कुंजर हा बैसे । कोडीया न दिसे चंदन बरवा ॥२॥ तैसा नव्हे देव मूर्ख जनांच्या भक्ती । भल्याचा विरक्ती ज्ञानवाटा ॥३॥ शेळीस उस कळकटिया सुदिवस । सुकाराप्रती रस आंबियाचा ॥४॥

30. किती वेळा जन्मा यावो । किती व्हावे फजीत ॥१॥ म्हणऊनि जीव भ्याला । शरण गेला विठोबासी ॥२॥ प्रारब्ध पाठी गाढे । न सरे पुढे चालता ॥३॥ तुका म्हणे रोकडी हे । होती पाहे फजीती ॥४॥

30. आपुलेनि भारे श्रीरंगी डोलत गेले । तंव अवचिते पांचारिले पाठिमोरे ॥१॥ चैतन्य चोरले माझे चैतन्य चोरिले । अवघे पारुषले दीन देहे ॥२॥

30. येऊनिया यम ठाकला पुढारी । पाहे दुराचारी दुरोनिया ॥१॥ घाबरला मनी कोण असे नेणे । विचारिता मनी भांबावला ॥२॥ पुसो लागे त्याला कोण तू आलासी । आणिक ह्मणसी माग कांही ॥३॥ देव किंवा यक्ष राक्षस किन्नर । करिता निर्धार न पडे ठायी ॥४॥

30. सहस्त्र दींपे दीप कैसी प्रकाशली प्रभा । उजळल्या दशदिशा गगना आलीसे शोभा ॥१॥ काकड आरती माझ्या कृष्ण सभागिया । चराचर मोहरले तुझी मूर्ति पाहावया ॥२॥ कोंदलेसे तेज प्रभा झालीसे एक । नित्य नवा आनंद ओवाळिता श्रीमुख ॥३॥ आरती करिता तेज प्रकाशले नयनी । तेणे तेजे मिनला एकाएकी जनार्दनी ॥४॥

30. संतांचा महिमा वर्णावा किती । अलक्ष मूर्ति ज्ञानोबा तो ॥१॥ अर्जुना संकट पडता जडभारी । गीता सांगे हरी कुरुक्षेत्री ॥२॥ तोचि अवतार धरी अलंकापुरी । ज्ञानाबाई सुंदरी तारावया ॥३॥ गीता शोधोनिया अर्थ तो काढिला । ग्रंथ तो निर्मिला ज्ञानेश्वरी ॥४॥

30. ज्ञानपर अवधिया डोळा पाहू गेलिये । तंव अवघाचि जालिये ॥ १ ॥ काय सांगो गो माये अवधाचि आहे । अवधेनसी पाहे वटेश्वरीं ॥ २ ॥ अवधेपणाची मज पडिली भ्रांती । अवधाचि मी संता सांडवलीं ॥ ३ ॥

30. विठो माझा लेकुरवाळा । संगे लेकुरांचा मेळा ॥1॥ निवृत्ती हा खांद्यावरी । सोपानाचा हात धरी ॥2॥ पुढे चाले ज्ञानेश्वर । मागे मुक्ताई सुंदर ॥3॥ गोरा कुंभार मांडिवरी । चोखा जीवा बरोबरी ॥4॥

30. आतसिकुसुमकोशशामनु । तुळसीवृंदावनामाजी ॥ मुनी मनोपद्मदळ । विशाळजीरे आयो ॥

30. दुर्लभ होते ते सुलभ पै झाले । आपण नटले सगुण रूप ॥१॥ धरोनी आवडी पंढरीये आले । उभेंचि राहिले कर कटी ॥२॥ युगे अपरंपार न कळे ज्याचा पार । वैष्णवांचा भार शोभतसे ॥३॥ दिंड्या गरूड टके पताका शोभती । बागडे नाचती हरिदास ॥४॥

30. का बा उदास मज केले । कोण म्हणे तुम्हा भले ॥१॥ आम्ही बैसलोंसे दारी । दे दे म्हणोनी मागतो हरि ॥२॥ घेऊनी बैसलासी बहुतांचे । गोड कैसे तुम्हा वाटे ॥३॥ ही नीत नव्हे बरी । म्हणे चोखियाची महारी ॥४॥

30. मनाचेनि मने केला हा निर्धार । भवसिंधुपार तरावया ॥१॥ नामची चांगले नामची चांगले । जडजीव उद्धरले नेणो किती ॥२॥ नाम निज नोका संतांची संगती । हेच श्रीपती द्यावी मज ॥३॥ बंका म्हणे देवा पुरवावी आळी । देईन जीव बळी संतांपायी ॥४॥

30. सद्गुरुचे पाय धरीन हृदयात । राहीन ध्यानस्थ सर्वकाळ ॥१॥ मग तुझे मना काय तेथे उरे । ध्यानाचे वाघुरे सापडसी ॥२॥

30. म्हारे घर, म्हारे घर आवो जी गिरधर गोपाल । दरसन बिन मोहे चैन न आवै, विरह भयो बेहाल ।

30. कठण थया रे माधव मथुरा जाई, कागळ न लख्यो कटकोरे॥धृ०॥ अहियाथकी हरी हवडा पधार्या । औद्धव साचे अटक्यारे॥१॥ अंगे सोबरणीया बावा पेर्या । शीर पितांबर पटकोरे॥२॥ गोकुळमा एक रास रच्यो छे । कहा न कुबड्या संग अतक्योरे॥३॥

30. महारासी शिवे । कोपे ब्राम्हण तो नव्हे ॥१॥ तया प्रायश्चित्त काही । देहत्याग करिता नाही ॥धृपद॥ नातळे चांडाळ । त्याचा अंतरी विटाळ ॥२॥ ज्याचा संग चित्ती । तुका म्हणे तो त्या याती ॥३॥

30. घ्यावो सुखाचे फुकाचे । नाम माझ्या विठोबाचे ॥ घेता बहुत आहे सोपे । भरा आपुलाली मापे ॥ येथे दुजा नाही कोणी । घेता बहुत आहे धनी ॥ न लगे हे जकाती । छाया आपुलाले हाती ॥

30. 🕉 अध्याय ३० नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय तिसावा - फलश्रुति 👉 चोराच्या दृष्टीला बंधन पडेल. (म्हणजेच चोरांपासून भय राहणार नाही)

30. ज्ञानेश्वर महाराज पालखी सोहळा दिंडी क्रमांक ३० (रथा समोर) दिंडी नंबर 30 दिंडी मालक :-

३०. भगत वला बाबा काडला । वीन परती तइ पुजाइ सीता ॥१॥ न्हावे धोवे करे सनान । हीरदे अखी न माघॆ कान ॥२॥ गल पेहरे तुलसीखी माला । अंतर गती कोई लाभाकाला ॥३॥ नामदेव कहीये पेठावलु । भीतरी लाख उपरि हिंगलु ॥४॥

30. भगवान प्रकटते समयाची आनंद परिस्थिती. मयूरादि पक्षी नृत्य करीताती । नद्या वाहताती दोही थडया ॥१॥ भूमीवरी सडे केशर कस्तुरी । आनंद अंतरी सक-ळांच्या ॥२॥ विमानांची दाटी सुरवर येती । गंधर्व गाताती सप्त-स्वरे ॥३॥

30. न सांपडे हाती वाउगी तळमळ । म्हणोनि विव्हळ गोपी होती ॥१॥ बैसती समस्ता धरु म्हणोनि धावे । तंव तो नेणवें हातालागीं ॥२॥ समस्ता मिळोनी बैसती त्या द्वारे । नेणेवेचि खरे येतो जातो ॥३॥ एका जनार्दनी न सांपडेचि तया । बोभाट तो वाया वाउगाची ॥४॥

30. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय तिसावा ॥

30. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय तिसावा ॥

30. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय तिसावा ॥

30. कृष्णचरित्र वसुदेव देवकीचिये उदरी। कृष्ण जन्मले मथुरेभितरी। कंसाचिये बंदिशाळे माझारी।

30. पांडुरंग हरि माजी भक्तजन । कैसे वृंदावन शोभतुसे ॥१॥ ब्रह्मादिक ठेले विमाने अंबरी । काला तो गजरी पंढरीये ॥२॥ सनकादीक देव देहुढा पाऊली । गोपाळ वांकुली दाविताती ॥३॥ पुंडलिका नाचे देवमुनी सर्व । भीमातीरी देव प्रगटले ॥४॥

30. नेणो योग-याग-तपें । वाचे जपे विठ्ठल ॥१॥ हेंचि आमुचे निजधन । सुखसंपन्न विठ्ठल ॥२॥

31. जयाचिये उदरी जन्माला नर । पीडी तया थोर सर्वकाळ ॥१॥ मानिली अंतरी सखी जिवलग । आत्महत्या मग घात करी ॥२॥ मानिना तो भक्ती भ्रष्ट आचरण । दोषी नारायण सदोदित ॥३॥ नामा म्हणे ऐसे पातकी चांडाळ । बुडवले कुळ बेचाळीस ॥४॥

31. कृष्णा माझी माता कृष्णा माझा पिता । बहिणी बंधु चुलता कृष्ण माझा ॥१॥ कृष्ण माझा गुरु कृष्ण माझे तारु । उतरी पैल पारु भवनदी ॥२॥ कृष्ण माझे मन कृष्ण माझे जन । सोईरा सज्जन कृष्ण माझा ॥३॥ तुका म्हणे माझा श्रीकृष्ण विसावा । वाटे न करावा परता जीवा ॥४॥

31. निरखित निरखित गेलिये । पाहे तंव तन्मय झालिये ॥१॥ उन्मनी मन निवाले । सांवळे परब्रम्ह भासले ॥२॥ रुप येवोनिया डोळा बैसले । पाहे तंव परब्रम्ह अवतरले ॥३॥ बापरखुमादेविवरे विठ्ठले । मुस ओतुनिया मेण सांडिले ॥४॥

31. जाणोनिया यम संतोषला मनी । मंजुळ वचनी काय बोले ॥१॥ केली देवे कृपा पाठविले मज । वरदान तुज द्यावयासी ॥२॥ सर्वही जीवाचा नियंता मी यम । इच्छिसी तो काम पूर्ण करू ॥३॥ शिवरात्री आजी उपवास केला । शंकर तोशला बिल्वदळी ॥४॥

31. का हो तुम्ही निश्र्चितीने निजलाती हरी । मानिले हे सुख आम्ही वाचु कैशापरी ॥१॥ उठा सावध व्हावे क्षेम सकळा द्यावे । जया जी वासना तया तैसे पुरवावे ॥२॥ जन्मोजन्मी सांभाळिले क्षमा करा अन्याय । कृपा करी देवा आम्हा तूंचि बापमाय ॥३॥ तुका म्हणे करा वडीलपणा दानासी । जेणे सुख होय सकळ हे जनासी ॥४॥

31. श्रीज्ञानदेवा चरणी । मस्तक असो दिवसरजनी ॥१॥ केला जगासी उपकार । तारियेले नारीनर ॥२॥ पातकी दुर्जन हीन याती । चार अक्षरे तया मुक्ती ॥३॥ संस्कृताची भाषा । मर्‍हाठी नि:शेष अर्थ केला ॥४॥

31. उपदेशपर हरि असे देही हाचि भावो खरा । वाया तू सैरा धावू नको ॥१॥ धावता अवचटे पडसील व्यसनी ।

31. नोवरीया संगे वर्‍हाडीया सोहोळा । मांडे पुरणपोळ्या मिळे अन्न ॥1॥ परीसाचेनीसंगे लोहो होय सोने । तयाची भूषणे श्रीमंतासी ॥2॥ जनी ह्मणे जोड झाली विठोबाची । दासी नामयाची म्हणोनिया ॥3॥