वारकरी रोजनिशी

630. येई हृषिकेशी दिव्य रूप दिसे | मन हे उल्हासे भेटीलागी ॥१॥ त्राहे हृषिकेशी नामे तरले संभ्रमे | नित्य रामनामे भवसिंधु ॥२॥ आराधने धन ऋषीसी संपूर्ण | नाम कोटी यज्ञ जाले तया ॥३॥ पावन हृषिकेशी हेंचि ध्यान मन | नाम सनातन हृषिकेशी ॥४॥

630. येई हृषिकेशी दिव्य रूप दिसे | मन हे उल्हासे भेटीलागी ॥१॥ त्राहे हृषिकेशी नामे तरले संभ्रमे | नित्य रामनामे भवसिंधु ॥२॥ आराधने धन ऋषीसी संपूर्ण | नाम कोटी यज्ञ जाले तया ॥३॥ पावन हृषिकेशी हेंचि ध्यान मन | नाम सनातन हृषिकेशी ॥४॥

630. अनादि सांवळा देखियेला डोळा । मनु माझा वेधिला सांगु काय ॥१॥ जीवाविरहित जाले देह हारपलें । शिवपणें गुंतले गुरुकृपें ॥२॥ जे शब्दासी नातुडे वैखरीयेसी कानडे । ते रुप उघडे पंढरीयें ॥३॥ एका जनार्दनी जीवींचे जीवन । विठ्ठल निधान विटेवरी ॥४॥

630. कीर्ति ऐकोनि आलो दारा । माझा करा सांभाळ ॥१॥ जतन करीन तुमचे नाम । धरुनी प्रेम निज कंठी ॥२॥

631. ब्रह्मपदाची प्राप्ती उमगेल दृष्टी । परम चैतन्याचे पोटी विश्वंभरू वो माय ॥१॥ अवघाचि देखिला अवघा मालवला । देखोनि निवला जीव गे माय ॥२

631. गुणातीत हे रूप ज्याचे विराजे । असे पंढरी आणि ते रूप साजे॥ विठो नाम हे धाम वैकुंठवासी । बहिणीसखा अंतरात्मानिवासी॥

631. जळो माझी ऐसी बुद्धी । मज घाली तुजमधी । आवडी हे विधि । निषेधीच चांगली ॥१॥ तू स्वामी मी सेवक । उंच पद निच एक । ऐसे करावे कौतुक । नको करू खंडणा ॥धृपद॥ जळ न खाती जळा । वृक्ष आपुलिया फळा । भोक्ता तो निराळा । तेणे गोडी निवडिली ॥२॥ हिरा शोभला कोंदणे । अळंकारी मिरवे सोने । एक असता तेणे । काय दुजे जाणावे ॥३॥

631. येई वो पद्मनामे पंकजलोचने | विश्व पूर्णधने देखे तुज ॥१॥ त्राहे पद्मनाभा वाचा सिद्ध पावे | मज हे नुगवे मायाजाळ ॥२॥ पद्मांकित रेखा पद्म हे सुरेख | पावे वो निमिष्य एक माये ॥३॥ विचरे हे पृथ्वी नाम पद्मनाभ | स्वयंभावो बिंब विठ्ठलेसी ॥४॥

631. येई वो पद्मनामे पंकजलोचने | विश्व पूर्णधने देखे तुज ॥१॥ त्राहे पद्मनाभा वाचा सिद्ध पावे | मज हे नुगवे मायाजाळ ॥२॥ पद्मांकित रेखा पद्म हे सुरेख | पावे वो निमिष्य एक माये ॥३॥ विचरे हे पृथ्वी नाम पद्मनाभ | स्वयंभावो बिंब विठ्ठलेसी ॥४॥

631. आजी नीलवर्ण कुसुमसम । देखिला मेघ शाम विटेवरी ॥१॥ अतसीकुसुम रंग रंगला श्रीरंग । भोंवाता शोभे संग संतजन ॥२॥ निळीय भासत तो रंग दिसत । शामंकित शोभत विठ्ठल देव ॥३॥ एका जनार्दनी नीलवर्ण रुपडें । पाहता चहुकडे कोंदाटले ॥४॥

631. केव्हा भेटी देसी जिवाच्या जीवना । सुखाच्या निधाना पांडुरंगा ॥१॥ वोरसले मन नित्य वाट पाहे । नयनी नीज नये दिवसरात्री ॥२॥

632. अंजनी अंजन साधिले निधान । द्वैताद्वैत धन विज्ञानेसी ॥१॥ सारिलेसे द्वैत अद्वैत सकळ । निर्गुण निर्मळ निवळले ॥२॥

632. कळेना कसा कोण हा वेषधारी । गमेना मना वर्णिता वेद चारी॥ पहाता जया नेत्र ततस्थ होती । प्रभा दिव्य ऐसी असे कोण मूर्ती॥

632. मनी वसे त्याचे आवडे उत्तर । वाटे समाचार घ्यावा ऐसे ॥१॥ मनी वसे त्याचे आवडे उत्तर । वाटे समाचार घ्यावा ऐसे ॥१॥ जातीचे ते झुरे येर येरासाठी । वियोगे ही तुटी नेघे कधी ॥धृपद॥ भेटीची अपेक्षा वारता आदर । पुसे नव्हे धीर मागुताले ॥२॥

632. येई वो दामोदरे पवित्र हे करे | मना हो नावरे प्रेमलोट ॥१॥ पाहे कृपादृष्टी साहे जगजेठी | पूर्ण पान्हा घोटी ऐसे करी ॥२॥ दामोदरे नाम मदन परिकरे | हाचि वो विचार मने केला ॥३॥ येई तू निर्धारे पावे तू झडकरी | येई वो लवकरी दामोदरे ॥४॥

632. येई वो दामोदरे पवित्र हे करे | मना हो नावरे प्रेमलोट ॥१॥ पाहे कृपादृष्टी साहे जगजेठी | पूर्ण पान्हा घोटी ऐसे करी ॥२॥ दामोदरे नाम मदन परिकरे | हाचि वो विचार मने केला ॥३॥ येई तू निर्धारे पावे तू झडकरी | येई वो लवकरी दामोदरे ॥४॥

632. पाहता विठ्ठल रुप । अवघा निवारिला ताप ॥१॥ ध्यानीं आणितां ते रुप । अवघा विराला संकल्प ॥२॥ बैसलासे डोंळा । एका जनार्दनी सांवळा ॥३॥

632. कोठे विगुंतली । नेणो कोणे गोंवियेली ॥१॥ माझी न करी आठवण । गेली बाळका विसरोन ॥२॥

633. न चुकता चुकले संसार वाटे भांबावले । अवचिते पडले ज्ञानपेठे वो माये ॥१॥ माझा निवृत्ति तू सखा लाधला विकरा । गिऱ्हाईक पुरा विठ्ठल गे माये ।

633. न हाले न चाले न बोले न पाहे । न नेघे न नेदी उभा तिष्ठताहे॥ द िसे योगमुद्रा महा दिव्यराशी । मना नेणवे भ्राति वाटे मनासी॥

633. नव्हे आराणूक परि मनी वाहे । होईल त्या साहे पांडुरंग ॥१॥ पंढरीसि जावे उद्वेग मानसी । धरिल्या पावसी संदेह नाही ॥धृपद॥ नसो बळ देह असो पराधीन । परि हे चिंतन टाको नको ॥२॥ तुका म्हणे देह पडो या चिंतने । पुढे लागे येणे याजसाठी ॥३॥

633. येई तू कृपाळे संकर्षण माटे | पवित्र पूर्णभरिते गुणनिधि ॥१॥ त्राहे त्राहे वेगी पावे वो झडकरी | ब्रीद चराचरी वर्णिताती ॥२॥ संकर्षण गंगा सर्वांगी तू असे | जनी वनी दिसे रूप तुझे ॥३॥ कटावरी कर सांवळी सुंदर | मनाचा विचार इच्या चरणी ॥४॥

633. येई तू कृपाळे संकर्षण माटे | पवित्र पूर्णभरिते गुणनिधि ॥१॥ त्राहे त्राहे वेगी पावे वो झडकरी | ब्रीद चराचरी वर्णिताती ॥२॥ संकर्षण गंगा सर्वांगी तू असे | जनी वनी दिसे रूप तुझे ॥३॥ कटावरी कर सांवळी सुंदर | मनाचा विचार इच्या चरणी ॥४॥

633. आणिकाचे मतें सायास न करणे । आम्हांसी पाहुणे पंढरीराव ॥१॥ डोळा भरुनिया पाहिले देवासी । तेणे चौर्‍यायंशी चुकली सत्य ॥२॥ एका जनार्दनी देवाधिदेव । देखिला स्वयमेव विटेवरी ॥३॥

633. कृपावंता दया मोठी । आदर पोटी दासाचा ॥१॥ म्हणोनिया सांभाळ करा । नेदा अविचारा आतळो ॥२॥

634. न गणवे परिमाणे न बोलवे अनुमाने । तो सहज निर्वाणी ज्ञाने फळला वो माय ॥१॥ मुक्ताची साऊली मजवरी पडली । ढेसी ढेसी वोल्हावली अमूर्तधारी वो माये ॥२॥

634. लिलाविग्रही रूप हे जाणवेना । मना आणिका सर्वथा चोजवेना॥ असे रूप हे वेगळे कोण आहे । सखे सांग गे कोण आता उपाये॥

634. कोठे देवा आले अंगा थोरपण । बरे होते दीन होतो तरी ॥१॥ साधन ते सेवा संतांची उत्तम । आवडीने नाम गाईन ते ॥धृपद॥ न पुसते कोणी कोठे ही असता । समाधान चित्ताचिया सुखे ॥२॥ तुका म्हणे जन अव्हेरिते मज । तरी केशीराज सांभाळिता ॥३॥

634. येई तू शारंगे वासुदेवे त्वरे | वासुदेवे सारे गोपाळ वो ॥१॥ त्राहे वासुदेवा पावे झडकरी | त्वरे वेगू करी आर्त भेटी ॥२॥ वासुदेव नामे साधन सुगम | योगिया विश्राम स्थान जाले ॥३॥ द्वादश अक्षर जपिन्नला गुरु | तयासी साचार अढळपद ॥४॥

634. येई तू शारंगे वासुदेवे त्वरे | वासुदेवे सारे गोपाळ वो ॥१॥ त्राहे वासुदेवा पावे झडकरी | त्वरे वेगू करी आर्त भेटी ॥२॥ वासुदेव नामे साधन सुगम | योगिया विश्राम स्थान जाले ॥३॥ द्वादश अक्षर जपिन्नला गुरु | तयासी साचार अढळपद ॥४॥

634. स्वर्गासुख आम्ही मानु जैसा ओक । सांडुनियां सुख पंढरीचें ॥१॥ पंढरीं पावन चंद्रभागा स्थान । आहे तो निधान विठ्ठल देव ॥२॥ मध्यस्थळीं राहे पुंडलीक मुनी । तयाचे दरुशनी पातक हरे ॥३॥ दोनी कर कटी उभा जगजेठी । एका जनार्दनी भेटी सुख होय ॥४॥

634. कृपा करुनि माझी मती । वाढती केली तुम्ही प्रीति ॥१॥ तरी पाववा जी पार । केलिये कथेचा विस्तार ॥२॥

635. आपला गुणग्राम सांडोनिया गेलिये । निवांत राहिलिये निर्गुणी वो माय ॥१॥ परोपरी पाहता सर्वरूपी गोपाळ । तो मजपाशी परी वेळ न लगता वो माय ॥२॥

635. रूपाची मना लागली खंति भारी । असा कोण आहे कुशंका निवारी॥ करू काय आता जिवा राहवेना । पुसावे जना तत्त्व ते सांगवेना॥

635. चतुर मी जालो आपुल्या भोवता । भावेविण रिता स्फुंद अंगी ॥१॥ आता पुढे वाया जावे हे ते काई । कामक्रोधे ठायी वास केला ॥धृपद॥ गुणदोष आले जगाचे अंतरा । भूताच्या मत्सरावरी बुद्धी ॥२॥ तुका म्हणे करू उपदेश लोका । नाही जालो एका परता दोषा ॥३॥

635. येई तू प्रदुम्ने ध्यान तू धरणे | माझिये कल्पने निर्धारुसा ॥१॥ त्राहे झडकरी पावे वो लवकरी | प्रदुम्ने फुत्कारी वेळोवेळा ॥२॥ सावळे सुंदरे वेणु वाहे करी | ध्यान हे सुंदरी यमुना तटी ॥३॥ प्रवाह प्रदुम्ने नामघोष दाट | जिंकिले जुनाट पापराशी ॥४॥

635. येई तू प्रदुम्ने ध्यान तू धरणे | माझिये कल्पने निर्धारुसा ॥१॥ त्राहे झडकरी पावे वो लवकरी | प्रदुम्ने फुत्कारी वेळोवेळा ॥२॥ सावळे सुंदरे वेणु वाहे करी | ध्यान हे सुंदरी यमुना तटी ॥३॥ प्रवाह प्रदुम्ने नामघोष दाट | जिंकिले जुनाट पापराशी ॥४॥

635. कैसे चरण गोमटे । देखिले विटे पंढरीये ॥१॥ पाहतांचि वेधले मन । जाहलें समाधान जीवाशीवां ॥२॥ विश्रांतीचे विश्रांतिघर । आगम निगमांचे माहेर ॥३॥ म्हणे एका जनार्दनी । काया कुर्वडी करुनी ॥४॥

635. गाईन कीर्तनी गुण नाम पवाडे । तुमचे तुम्हा पुढे आवडीने ॥१॥ भावा ऐसे माझया व्हा जी पांडुरंगा । मग मी आले भागा करीन ते ॥२॥

636. पुरे जरी म्हणो तरी अमित्य पुरला । पुरोनिया उरला तेजःपुंज वो माय ॥१॥ ज्ञानाचे खाणी माणिके निर्वाणी । लाधले मी निर्गुणी निरालंबी वो माय ॥२॥

636. उभा नीट वीटि कटि हात दोन्ही । हिरे साजती कुंडले दोहि कर्णी॥ समे पाडिले दृष्टि पै नायिकाग्री । असा ना दिसे पाहता वेदशास्त्री॥

636. धन्य ते संसारी । दयावंत जे अंतरी ॥१॥ येथे उपकारासाठी । आले घर ज्या वैकुंठी ॥धृपद॥ लटिके वचन । नाही देही उदासीन ॥२॥ मधुरा वाणी होटी । तुका म्हणे वाव पोटी ॥३॥

636. येई वो अनिरुद्धे सांवळे प्रबुद्धे | विराटे गोविंदे पाव वेगी ॥१॥ त्राहे माउलीये मना तुझी सोय | चुकती अपाय नाम घेता ॥२॥ अनिरुद्ध पाठे जाईन वैकुंठे | पुंडलिक पेठे उभा असे ॥३॥ कटावरी कर सांवळी सुंदर | मनाचा विचार इच्या चरणी ॥४॥

636. येई वो अनिरुद्धे सांवळे प्रबुद्धे | विराटे गोविंदे पाव वेगी ॥१॥ त्राहे माउलीये मना तुझी सोय | चुकती अपाय नाम घेता ॥२॥ अनिरुद्ध पाठे जाईन वैकुंठे | पुंडलिक पेठे उभा असे ॥३॥ कटावरी कर सांवळी सुंदर | मनाचा विचार इच्या चरणी ॥४॥

636. आगमी निगमीं पाहता तो सुगमीं । वेदादिकां दुर्लभ आम्हा तो सुगमीं ॥१॥ नवचे वाचे बोल बोला तो वेगळा । व्यापुनी ब्रह्मांडी आहे तो उगला ॥२॥ सार मथिल कोढोनि चैत्यन्य गाभा । पाहता दिसे त्याची अनुपभ्य शोभा ॥३॥ सांकडे नव्हे भेटी जाता लवलाहे । उभारुनि बाह्मा आलिंगी लाहे ॥४॥

636. करु येईल अंगिकार । तरी करा फार काय बोलो ॥१॥ नाही घोंकिले ऐकिले काही । सेवा घडली नाही वैष्णवांची ॥२॥

637. ज्ञानाचे गरोदर वाढले परपुरुषे । व्यभिचारिणी ऐसे म्हणती लोक वो माय ॥१॥ नव्हे व्यभिचारिणी नाही मज कोणी । पाहता निर्वाणी सहज जोडले वो माय ॥२॥

637. गुणातीत क्रीया विराजे शरीरी । करोनी अकर्तेपणाची उभारी॥ दिसे ज्ञानवैराग्य भक्तीसमेत । मनी बैसला सांडिना त्यासि चित्त॥

637. कांडील्या कुटिल्या होतो मांडा । आळसे धोंडा पडतसे ॥१॥ राग नको धरू मनी । गांडमणी सांगतो ॥धृपद॥ तरटापुढे बरे नाचे । सुते काचे मुसळ ॥२॥ तुका म्हणे काठी सार । करी फार शाहाणे ॥३॥

637. येई तू पुरुषोत्तम संजीवनी रामे | योगिया विश्रामे पुरुषश्रेष्ठा ॥१॥ त्राहे मनोधर्म नाम पुरुषोत्तम | साधन आगम ऐसी माये ॥२॥ येई वो सांभाळी लवलाहे मने | जुनाट हो जुने पुरुषोत्तमे ॥३॥ तुझे नाम धन्य पुरुष हे सौजन्य | द्वैत हे अभिन्न अद्वैत हे ॥४॥

637. येई तू पुरुषोत्तम संजीवनी रामे | योगिया विश्रामे पुरुषश्रेष्ठा ॥१॥ त्राहे मनोधर्म नाम पुरुषोत्तम | साधन आगम ऐसी माये ॥२॥ येई वो सांभाळी लवलाहे मने | जुनाट हो जुने पुरुषोत्तमे ॥३॥ तुझे नाम धन्य पुरुष हे सौजन्य | द्वैत हे अभिन्न अद्वैत हे ॥४॥

637. ऊंचा उंचपणा नीचा नीचपणा । ते नाही कारण विठ्ठलभेटी ॥१॥ उंच नीच याती असो भलते जाती । विठ्ठल म्हणता मुक्ती जड जीवा ॥२॥ उभारुनि बाह्मा कटी कर उभा । एका जनार्दनी शोभा विटेवरी ॥३॥

637. कळासूत्री तुम्ही नाटका नटक । देव ब्रम्हादिक आज्ञाधार ॥१॥ न सांगता कळे सर्व अंतरीचे । सकळही जीवाचे मनोगत ॥२॥

638. जाणोनी नेणपण अंगी बाणले । नेणोनिया जाणपण सहज नेणवले वो माय ॥१॥ आत्मज्ञानाची गति जाली वो निवांत । प्रबोधतत्त्व मी पावलो वो माय ॥२॥

638. सूर्याए निजतेज सार श्रुतिचे जे गूढ या सृष्टिचे । ज्ञानी पंडित मानभाव तपसी तत्त्वार्थ या जीविचे॥ ब्रह्मा शंकर आदि ध्यान करिती सारैक या राशिचे । ती ही मूर्ति भिमातिरी प्रगटली जे बीज वेदांति॥

638. कळो येते तरि का नोहे । पडती गोवे भ्रमाचे ॥१॥ जाणताचि होतो घात । परिसा मात देवा हे ॥धृपद॥ आमिषासाठी फासा मान । पाडी धनइच्छा ते ॥२॥ तुका म्हणे होणार खोटे । कर्म मोठे बळीवंत ॥३॥

638. येई वो अधोक्षजे वैकुंठ विराजे | नाम गे सहजे अमृतरासी ॥१॥ अधोक्षज नामे घालीन गोंधळ | रिता एक पळ जाऊ नेदी ॥२॥ अधर हे रंगी अधोर्ध्व सेवीन | सर्वत्र पाहीन अधोक्षज ॥३॥ अरिष्ट हे निरसी माये अधोक्षजे | ऐसी या पाविजे संकटी त्वा ॥४॥

638. येई वो अधोक्षजे वैकुंठ विराजे | नाम गे सहजे अमृतरासी ॥१॥ अधोक्षज नामे घालीन गोंधळ | रिता एक पळ जाऊ नेदी ॥२॥ अधर हे रंगी अधोर्ध्व सेवीन | सर्वत्र पाहीन अधोक्षज ॥३॥ अरिष्ट हे निरसी माये अधोक्षजे | ऐसी या पाविजे संकटी त्वा ॥४॥

638. काळे ना सांवळे गोरें नापिवळें । वर्ण व्यक्ति वेगळें विटेवरी ॥१॥ आनंद स्वानंद नित्य परमानंद । आनंदाचा कंद विटेवरी ॥२॥ निगुण सगुण चहु वांचावेगळा । आदि अंत पाहता डोळा न दिसे कांही ॥३॥ एका जनार्दनी देखिला तो डोळा । त्रिगुणा वेगळा विटेवरी ॥४॥

638. पांडुरंगा दयाघना । गुणनिधाना सुखसिंधु ॥१॥ भाव माझा जाणोनिया । ठेवा जी पाया जवळिके ॥२॥

639. अंजनी संपूर्ण ठेऊनिया मन । ज्ञानी ज्ञान घन निरालंबी ॥१॥ आदि मध्य आंतु नसोनिया दिसे । पाठी पोंटी वसे निघोट रया ॥२॥

639. मोकळे मन रसाळ वाणी । याचि गुणी संपन्न ॥१॥ लक्ष्मी ते ऐशा नावे । भाग्ये ज्यावे तरि त्यांनी ॥धृपद॥ नमन ते नम्रता अंगी । नेघे रंगी पालट ॥२॥ तुका म्हणे त्याच्या नावे । घेता व्हावे संतोषी ॥३॥

639. येई वो केसरी नरसिंह उच्चारी | पवित्र साचारी तिही लोकी ॥१॥ नरसिंह वामन प्रल्हादरक्षण | आमुचे ते धन नाम तुझे ॥२॥ शंखचक्र करी पावे वो लवकरी | येई तू केसरी लवलाहे ॥३॥ नरसिंह हे नाम नरसिंह हे प्रेम | उत्तम उत्तम तिन्ही लोकी ॥४॥

639. येई वो केसरी नरसिंह उच्चारी | पवित्र साचारी तिही लोकी ॥१॥ नरसिंह वामन प्रल्हादरक्षण | आमुचे ते धन नाम तुझे ॥२॥ शंखचक्र करी पावे वो लवकरी | येई तू केसरी लवलाहे ॥३॥ नरसिंह हे नाम नरसिंह हे प्रेम | उत्तम उत्तम तिन्ही लोकी ॥४॥

639. जे जे देखिले ते ते भगले । रुप एक उरले विटेवरी ॥१॥ डोळियाची धनी पाहता पुरलीं । परी वासना राहिली चरणाजवळील ॥२॥ एका जनार्दनी विश्वास तो मनी । संतांचे चरणी सदा बैसों ॥३॥

639. पहावी पाउले नयनी हेचि आर्त । देखिलिया चित्त्‍ा समाधान ॥१॥ क्षणभंगुर हा येथींचा पसारा । याचिलागी करा त्वरा आता ॥२॥

640. ज्ञाने ध्यान पटी तंतु पै मनाचा । हरिरुप वाचा सारीपाठ ॥१॥ स्वरुप कामारी वागपुष्प चारी । विरुळा मापारी जाणे खूण ॥२॥

640. निरखित कशि बाला दृष्टि लावोनि भाला । उलटुनि नयनाते लक्षि त्वा विश्वपाला॥ वदनि स्तवित वाचा मौन आले श्रुतीला । अनुपम बहिणीसी लाधला सौख्यगोळा॥

640. शेवटीची विनवणी । संतजनी परिसावी ॥१॥ विसर तो न पडावा । माझा देवा तुम्हासी ॥धृपद॥ पुढे फार बोलो काई । अवघे पायी विदित ॥२॥ तुका म्हणे पडिलो पाया । करा छाया कृपेची ॥३॥

640. येई वो अच्युते नामामृत रसे | सुंदर डोळसे जान्हवीये ॥१॥ अमृताची खोटी अच्युत नाम पेठी | पावे जगजेठी अच्युत सार ॥२॥ अच्युत अच्युत नामे हेंचि सत्य | हे पियूष त्वरित उच्चारिता ॥३॥ वैकुंठीची मूर्ति अच्युतनाम पाठे | प्रत्यक्ष वो भेटे विटेवरी ॥४॥

640. येई वो अच्युते नामामृत रसे | सुंदर डोळसे जान्हवीये ॥१॥ अमृताची खोटी अच्युत नाम पेठी | पावे जगजेठी अच्युत सार ॥२॥ अच्युत अच्युत नामे हेंचि सत्य | हे पियूष त्वरित उच्चारिता ॥३॥ वैकुंठीची मूर्ति अच्युतनाम पाठे | प्रत्यक्ष वो भेटे विटेवरी ॥४॥

640. चित्त वेधियलें नदांच्या नंदनें । मोहियलें ध्यानें योगीराज ॥१॥ सगुण सुंदर पाहता मनोहर । सबाह्म अभ्यंतर व्यापियेलें ॥२॥ एका जनार्दनी सांवळे चैतन्य । श्रीगुरुची खुण विटेवरी ॥३॥

640. हा तो तुमचा सहज गुण । करावे पाळण दासाचे ॥१॥ नेणपणे म्या विनविले । पाहिजे क्षमा केले ते ॥२॥

641. मृत्युचेनि मापे जे जे गेले प्राणी । तयाची शिराणी यम करी ॥१॥ यम नेम धर्म आम्हा नाही कर्म । अवघेचि ब्रह्म होऊनी ठेलो ॥२॥

641. गुरूने मुझे ग्यानप्याला पिलाया । हुवा मस्त बंदा उन्याकू जलाया॥ किया एकतारी दिनानाथ जीसू । रहे खेलता दील राजी उसीसू॥

641. करितो कवित्व म्हणाल हे कोणी । नव्हे माझी वाणी पदरीची ॥१॥ माझिये युक्तीचा नव्हे हा प्रकार । मज विश्वंभर बोलवितो ॥धृपद॥ काय मी पामर जाणेअर्थ : भेद । वदवी गोविंद तेचि वदे ॥२॥ निमित्त मापासी बैसविलो आहे । मी तो काही नव्हे स्वामिसत्ता ॥३॥

641. येई जनार्दन जनवनसंपन्ने | माझे वो चिदघने पांडुरंगे ॥१॥ त्राहे जनार्दने पूर्णानंदघने | येई वो संपन्ने विश्वंभरे ॥२॥ नाम हे दुर्लभ जनक जननी | राम जनार्दनी विनटली ॥३॥ सांवळी डोळस रवि एकासनी | तेज प्रकाशनी हिरीयाची ॥४॥

641. येई जनार्दन जनवनसंपन्ने | माझे वो चिदघने पांडुरंगे ॥१॥ त्राहे जनार्दने पूर्णानंदघने | येई वो संपन्ने विश्वंभरे ॥२॥ नाम हे दुर्लभ जनक जननी | राम जनार्दनी विनटली ॥३॥ सांवळी डोळस रवि एकासनी | तेज प्रकाशनी हिरीयाची ॥४॥

641. बळी पृष्ठी जे शोभले । ते विटेवरी देखिले ॥१॥ पुंडलीके जे ध्याइले । ते विटेवरी देखिले ॥२॥ सनकादिकी जे पाहिले । तेंविटेवरे देखिले ॥३॥ एका जनार्दनी वंदिलें । ते विटेवरी देखिले ॥४॥

641. तुम्हावीण कोणा सत्ता । आहे अनंता यदर्थी ॥१॥ जन्ममरणा हरुनिया । करी निज छाया कृपेची ॥२॥

642. स्वरुपी पाहाता लक्षलिही घेता । अरुप अनंता गुणी नाही ॥१॥ कैसेनि स्वरुप प्रकाश पै दीप। एकी एका सोप आकळे कैसे ॥२॥

642. ज्याचा कंठ निळा त्रिपुंड्र पिवळा रूंडादि माळा गळा । भस्माचा उधळा कडेसि अबला व्याघ्रांबरी उसीसू॥

642. आह्मी गावे तुह्मी कोणी काही न म्हणावे । ऐसे तव आम्हा सांगितले नाही देवे ॥१॥ म्हणा रामराम टाळी वाजवा हाते । नाचा डोला प्रेमे आपुलिया स्वहिते ॥धृपद॥ सहज घडे तया आळस करणे ते काई । अग्नीचे भातुके हात पाळिता का पायी ॥२॥ येथे नाही लाज भक्तीभाव लौकिक । हासे तया घडे ब्रम्हहत्यापातक ॥३॥

642. येई तू उपेंद्रे विठ्ठल महिंद्रे | देवामाजी भद्रे सिंहासनी ॥१॥ त्राहे वो जननी शिणलो गे माये | तुजविण आहे कवण मज ॥२॥ तू माझे कारुण्य प्रत्यक्ष सौजन्य | विचारिता प्रवीण प्रबुद्ध हो ॥३॥ पावे वो तू वेगी उपेंद्रे गे माते | पुंडलिक सांगाते पंढरीसी ॥४॥

642. येई तू उपेंद्रे विठ्ठल महिंद्रे | देवामाजी भद्रे सिंहासनी ॥१॥ त्राहे वो जननी शिणलो गे माये | तुजविण आहे कवण मज ॥२॥ तू माझे कारुण्य प्रत्यक्ष सौजन्य | विचारिता प्रवीण प्रबुद्ध हो ॥३॥ पावे वो तू वेगी उपेंद्रे गे माते | पुंडलिक सांगाते पंढरीसी ॥४॥

642. भीष्में जया ध्याइलें । ते विटेवरे देखिले ॥१॥ धर्मराये पुजियेलें । ते विटेवरी देखिले ॥२॥ शिशुपाळा अंतक जाहले । ते विटेवरी देखिले ॥३॥ एका जनार्दनी पुजिलें । ते विटेवरी देखिले ॥४॥

642. आपल्या स्थितीसंबंधाने देवाशी उद्गार आवडोन रुप मनी । धरिले वदनी हरिनाम ॥१॥ न लगे आणिक काही चिंता ।

643. लवण पवन जळपासाव धीर । पावन समीर रवी तया ॥१॥ तेज दीप्ती आत्मा इंद्रिया प्रकाशी । समरसुनी ग्रासी दिव्य तेजे ॥२॥

643. त्रिशुळडमरूधारी भूतप्रेतासि वारी । अरिकुलदलमारी विश्वलोकांसि तारी॥ भवतम परिहारी शंभु हा योगधारी । अभिनव निजज्ञाने बहिणिचाअंगिकारी॥

643. देव घ्या कोणी देव घ्या कोणी । आइता आला घर पुसोनी ॥१॥ देव न लगे देव न लगे । साठवणाचे रुधले जागे ॥धृपद॥ देव मंदला देव मंदला । भाव बुडाला काय करू ॥२॥ देव घ्या फुका देव घ्या फुका । न लगे रुका मोल काही ॥३॥

643. येई तू हरिरूपे विठ्ठल स्वरूपे | कळीकाळ कांपे नाम घेता ॥१॥ नामे हरि हरि त्राहे वो झडकरी | शिणलो मी भारी जननीये ॥२॥ हरिनामधन सर्व जनार्दन | हरी हे आठवण जिव्हे सदा ॥३॥ हरि हरि म्हणता हरिरूप संता | नाम हे अनंताक्षर विलसे ॥४॥

643. येई तू हरिरूपे विठ्ठल स्वरूपे | कळीकाळ कांपे नाम घेता ॥१॥ नामे हरि हरि त्राहे वो झडकरी | शिणलो मी भारी जननीये ॥२॥ हरिनामधन सर्व जनार्दन | हरी हे आठवण जिव्हे सदा ॥३॥ हरि हरि म्हणता हरिरूप संता | नाम हे अनंताक्षर विलसे ॥४॥

643. गोकुळी जे शोभले । ते विटेवरी देखिले ॥१॥ काळ्या पृष्ठी शोभले । ते विटेवरी देखिले ॥२॥ पूतनेहृदयीं शोभले । ते विटेवरी देखिले ॥३॥ काळयवनें पाहिले । ते विटेवरी देखिले ॥४॥

643. आबध्द वाचा मतिहीन । बुध्दी मळीण विषय लोभे ॥१॥ परि तुम्ही कृपावंत । का हे वदविता मी नेणे ॥२॥

644. सायुज्य सदन शामाचिये घरी । हृदय कल्हरी शामतनू ॥१॥ सचेत अचेत नित्यता विरक्त । असोनी अलिप्त जन्ममरणा ॥२॥

644. शिव शिव शिव काशी नाम हे पापनाशी । हृदयकमलकोशी साठवा रे प्रीतीसी॥ अळस दुरि करा रे शीव ऐसे म्हणावे । अभिवन सुख घ्यावे शेष बहिणीस द्यावे॥

644. विष्णुमय सर्व वैष्णवांसी ठावे । येरांनी वाहावे भार माथा ॥१॥ साधने संकट सर्वालागी शीण । व्हावा लागे क्षीण अहंभाव ॥धृपद॥ भाव हा कठीण वज्र हे भेदवे । परि न छेदवे मायाजाळ ॥२॥ तुका म्हणे वर्म भजनेचि सापडे । येरांसी तो पडे वोस दिशा ॥३॥

644. येई वो तू कृष्णे हरी माझिये तृष्णे | दिननिशी प्रष्णे वाट पाहे ॥१॥ त्राहे कृष्णगंगे सांवळे सारंगे | नामस्मरण वेगे पुरे आम्हा ॥२॥ राम-कृष्ण टाहो नामे लवलाहो | फिटला संदेहो संसाराचा ॥३॥ उद्धव अक्रूर यादव सादर | कृष्णाते अप्पर तयालागी ॥४॥

644. येई वो तू कृष्णे हरी माझिये तृष्णे | दिननिशी प्रष्णे वाट पाहे ॥१॥ त्राहे कृष्णगंगे सांवळे सारंगे | नामस्मरण वेगे पुरे आम्हा ॥२॥ राम-कृष्ण टाहो नामे लवलाहो | फिटला संदेहो संसाराचा ॥३॥ उद्धव अक्रूर यादव सादर | कृष्णाते अप्पर तयालागी ॥४॥

644. जे द्रौपदीनें स्मरिलें । ते विटेवरी शोभले ॥१॥ जे अर्जुन स्मरिलें । ते विटेवरी शोभले ॥२॥ जेणे गजेंद्रा उद्धारिलें । ते विटेवरी शोभले ॥३॥ जे हनुमंते स्मरिलें । ते विटेवरी शोभले ॥४॥