वारकरी रोजनिशी

53. शिणल्या भागलयांचा तूंचि विसावा । धांवे तू केशवा मायबापा ॥१॥ किती किती मन आवरोनी धरू । परी न सुचे विचारू काय करू ॥२॥ तुम्ही तंव समर्थ आपुल्याच भारे । आमुचे खोटे खरे काय जाणा ॥३॥ मी तो बैसले तुमचिये द्वारी । म्हणतसे महारी चोखियाची ॥४॥

53. नमो भेदभेदातिते वेदगर्भे । नमो अंबिके अंबिके वो स्वयंभे॥ नमो व्यंजने शांतिरूपे अमूपे । नमो बहेणि-गंगाधरा शांतिरूपे ॥९॥

53. भजो रे मन गोविन्दा । नटवर नागर नन्दा, भजो रे मन गोविन्दा, श्याम सुन्दर मुख चन्दा, भजो रे मन गोविन्दा । तू ही नटवर, तू ही नागर, तू ही बाल मुकुन्दा,

53. कोई कहियौ रे प्रभु आवन की, आवनकी मनभावन की । आप न आवै लिख नहि भेजै, बाण पड़ी ललचावन की ।

53. नेणे गाणे कंठ नाही हा सुस्वर । घालू तुज भार पांडुरंगा ॥१॥ नेणे राग वेळ काळ घात मात । तुझे पायी चित्त ठेवी देवा ॥२॥ तुका म्हणे मज चाड नाही जना । तुज नारायणा वाचूनिया ॥३॥ अर्थ :

53. दिंडी आणि पताका गरुड टकियाचे भार । आनंद गर्जती नाम यादव वीर ॥ध्रु ॥ चलावे विंठोबा राजमंदिरी । करी घेऊनि चामर ढाळिती गा सुंदरा ।

५३. हीरदे माला हीरदे गोपाला । हीरदे सिष्टीको दीन दयाला ॥१॥ हीरदे रंग हीरदे छाया । हीरदे रैणी पाणी नीकया ॥२॥ हीरदे दीपक धरी उजाला । पुटीकीबार तटी गण ताला ॥३॥ हीरदे रंग राम नही जाती । रंगीरे नामा हरीके भाती ॥४॥

53. तृणावर्तवध. कंसे पाठविला आला तृणावर्त । धुळीने समस्त व्यापि-येले ॥१॥ दुष्टबुद्धि तेव्हा उचली देवासी । धरियेले त्यासी कंठी देवे ॥२॥ यशोदा पाहात न दिसे श्रीकृष्ण । ऊर बडवून शोक करी ॥३॥

53. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय त्रेपनावा ॥

53. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय त्रेपन्नावा ॥

53. आता पुढे बाळचरित्र । कृष्णक्रिडा अति विचित्र । ऐकवा श्रवणी होती पवित्र । गाता वक्र शुचिभूंत ॥१॥

53. नाही छाया माया प्रकृतीच्या आया । मनाच्या उपाया न चले काही ॥१॥ ते रुप स्वरुप अपार अमूप । यशोदे समीप खेळतसे ॥२॥ विश्वाचा विश्वास विश्वरुपाधीश । सर्वत्र महेश एकरुपे ॥३॥ निवृत्ति सर्वज्ञ नाममंत्रयज्ञ । सर्व हाचि पूर्ण आत्माराम ॥४॥

53. मिळोनि धमकटी दही दूध ते खाती । मी खेळता राजबिंदी घरांत नेतीं ॥१॥ नग्न होऊनियां नाहती अबळा । डोळे झांक म्हणती मज त्यां सकळा ॥२॥ न झांकितां डोळे लोणी देती । मजसी खादले म्हणोनि सांगती तुजासी ॥३॥ एका जनार्दनी बोलता हांसतीं बाळा । रागावुनी मग बोला बोलती सकळा ॥४॥

54. सर्व सुखे आजि येथेंचि वोळली । संतांची देखिली चरणांबुजे ॥१॥ सर्व काळ होतो आठवीत मनी । फिटली ते धणी येणे काळे ॥२॥ तुका म्हणे वाचा राहिली कुंठित । पुढे झाले चित्त समाधान ॥३॥

54. अवघाची संसार सुखाचा करीन । आनंदे भरीन तिन्ही लोक ॥१॥ जाईन गे माये तया पंढरपुरा । भेटेन मोहरा आपुलिया ॥२॥ सर्व सुकृतांचे फळ मी लाहीन । क्षेम मी देईन पांडुरंगी ॥३॥ बापरखुमादेविवरा विठ्ठलाची भेटी । आपुलिये संवसाठी करुनि ठेला ॥४॥

54. पारधियासी तेव्हा दाटला गहींवर । लोटले अपार प्रेम तेव्हा ॥१॥ जीवदान दिल्हे जावे तुम्ही आता । न करावी चिंता कांही येथे ॥२॥ इंद्राचा मी दूत चुकलो सेवेसी । यालागी जन्मासी आलो जाणा ॥३॥ तुमचिया बोले निवाले अंतर । घात इत:पर न करी कांही ॥४॥

54. पैल विलाचीये विळ अंगणी उभी ठेलीये । येतीया जातीय पुसे विठ्ठल केउता गे माये ॥१॥ पायरऊ झाला संचारू नवल । वेधे विंदान लाविले म्हणे विठ्ठल विठ्ठल ॥२॥ नेणे तहान भूक नाही लाज अभिमान । वेधिले जनार्दनी देवकीनंदनु गे माये ॥३॥ बापरखुमादेवीवरू जीवांचा जीवनु । माझे मनीचे मनोरथ पुरवी कमलनयनु ॥४॥

54. का गा उशीर लाविला । माझा विसर पडिला ॥1॥ तुजवरी संसार । बोळविले घरदार ॥2॥ तो तू आपुल्या दासासी । ह्मणे जनी विसंबसी ॥3॥

54. ज्याचे गुणानाम आठविता मनचि नाही होय । अनुभवाचे पाय पुढे चालती ॥ निर्गुण गे माये गुणवंत जाला । प्रतिबिंबी बिंबतसे चैतन्याचे मुसे ।

54. श्रीमुख चांगले कांसे पितांबर । वैजयंती हार रूळे कंठी ॥१॥ तो माझ्या जीवीचा जिवलग सांवळा । भेटवा हो डोळा संतजन ॥२॥ बहुतांचे धावणे केले नानापरी । पुराणे ही थोरी वानिताती ॥३॥ चोखा म्हणे वेदशास्त्रांसी जो साक्षी । तोचि आम्हा रक्षी नानापरी ॥४॥

54. शीण वाटतसे मना । नारायणा न पाहता ॥१॥ वाया आचार विचार । सदा मलीन अंतर ॥२॥ सोंगाचे ते सोंग । दावी रंग कथेचा ॥३॥ परधनी सदा मन । वरी दावितसे डोलून ॥४॥

54. बहेणीने अवलंबुनी श्रीरामस्मरण मानसी धरिले । गंगाधर-वंशीच्या येकोत्तरशत कुळासि उद्धरिले

54. लाज राखो महाराज । अब तो निभाया सरेगी बाँह गहे की लाज । समरथ शरण तुम्हारी सैया सरब सुधारण काज ॥ भवसागर संसार अपरबल जामे तुम हो जहाज ।

54. कोईकी भोरी वोलो मइंडो मेरो लूंटे॥धृ०॥ छोड कनैया ओढणी हमारी । माट महिकी काना मेरी फुटे॥ को०॥१॥ छोड कनैया मैया हमारी । लड मानूकी काना मेरी तूटे॥ को०॥२॥ छोडदे कनैया चीर हमारो । कोर जरीकी काना मेरी छुटे॥ को०॥३॥

54. माझी पाठ करा कवी । उट लावी दारोदार ॥१॥ तव तया पारखी सिव । लाजे ठाव सांडिता ॥धृपद॥ उष्टावळी करूनि जमा । कुंथुनि प्रेमा आणितसे ॥२॥ तुका म्हणे बाहेरमुदी । आहाच गोविंदी न सरती ॥३॥

54.

५४. अवनी बीसारू राम संभारू । जो रबीसारू तो सब हारु ॥१॥ तन मन हरी परीछीन वारी । घडी घडी महुरत पल नही डारी ॥२॥ सुमीरन स्वासाभरी भरी पीऊ । रंक राम गुड खाईर जीऊ ॥३॥ अगे मांडी राम रटी लेहु । जौर बीसारू तौ रोई देहू ॥४॥

54. गर्गागमन व नंदप्राथना. आले गोकुळासी । हर्ष न माये मानसी ॥१॥ नंदे गर्गाते देखिले । पूजा स्तवनी तोषविले ॥२॥ भूतभविष्यवर्तमान । तुह्मा कळती हो संपूर्ण ॥३॥

54. काय याचे बोले तुज वाटतसे कोडे । बोलते सांवळा अवघे वितंड ॥१॥ पुरें तुझे गाव नको आता वस्ती । आम्ही जाऊ सर्व मिळुनि मथुरेप्रती ॥२॥ नाही तसे बोल बोलतसे वाया । एका जनार्दनी हा तुझा कान्हया ॥३॥

54. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय चोपन्नावा ॥

54. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय चौपन्नावा ॥

54. रन्तखचित पालख । सूर्या ऐसा निर्भियेला चोख । निरालंबी गोऊनि देख । मोहे उत्साह मांडियेला ॥१॥

54. प्रतिपाळ सप्रतिज्ञेचा नेम । सर्वज्ञता तम गिळीतसे ॥१॥ ते रुप सकुमार गोप वेषधर । सर्वज्ञ साचार नंदाघरी ॥२॥ त्रिपुर उदार सर्वज्ञता सूत्र । नामरुप पात्र भक्ति लागी ॥३॥ निवृत्ति संपद सर्वज्ञ गोविंदा । सूत्रमणी सदा तिथे निमो ॥४॥

55. नव्हती ते संत करिता कवित्व । संतांचे ते आप्त नव्हती संत ॥१॥ येथे नाही वेश सरते आडनांव । निवडे घावडाव व्हावा अंगी ॥२॥ नव्हती ते संत धरिता भोपाळा । पांघरती वाकाळा नव्हती संत ॥३॥ नव्हती ते संत करिता कीर्तन । सांगता पुराण नव्हती संत ॥४॥

55. पाहे पा ध्वजेचे चिरगुट । राया जतन करिता कष्ट ॥१॥ तैसा मी एक पतित । परि तुझा मुद्रांकित ॥२॥ मसीपत्र ते केवढे । रावो चालवी आपुल्यापाडे ॥३॥ बापरखुमादेविवरदा । सांभाळावे आपुल्या ब्रिदा ॥४॥

55. सोडोनिया गळा मुक्त केले त्यांसी । पिऊनि उदकासी आली पुढती ॥१॥ क्षुधेलासी फार न लावी उशीर । घेऊनिय़ा शस्त्र हाणी वेगे ॥२॥ घर तुझे दूर वाहावेना भार । आह्मी तेथवर येत असो ॥३॥ सत्यत्व देखोनि ह्मणतसे पारधी । तुम्ह्यांसी न वधी जावे आता ॥४॥

55. येतीया पुसे जातिया धाडी निरोप । पंढरपूरी आहे माझा मायबाप ॥१॥ येई वो येई वो विठाबाई माउलीये । निढळावरी कर ठेउनी वाट पाहे ॥२॥ पिंताबर शेला कैसा गगनी झळकला । गरुडावरी बैसोनी माझा कैवारी आला ॥३॥ विठोबाचे राज्य आम्हा नित्य दिवाळी । विष्णुदास नामा जीवे भावे ओवाळी ॥४॥

55. किती सागू तूते । बुद्धि शिकवणे हे माते ॥1॥ सोमवंशाच्या भूषणा । प्रतिपाळी हर्षे दीना ॥2॥ शिकवावे तुंते । हाचि अपराध आमुते ॥3॥ स्वामीलागी धीट ऐसी । ह्मणती शिकवी जनी दासी ॥4॥

55. ऐसा अवतार नरहरि स्तंभामाझारी । भक्ता परोपरी धरी रूपे ॥ धरूनिया महत्व झाला नृसिंहरूप । वेदशास्त्रांशी अमूर्त मूर्तीस आला ॥

55. श्रीमुखाची शोभा कस्तुरी मळवट । उभा असे नीट विटेवरी ॥१॥ कर दोनी कटी कुंडल झळकती । तेज हे फांकती दशदिशा ॥२॥ वैजयंती माळा चंदनाची उटी । टिळक लल्लाटी कस्तुरीचा ॥३॥ चोखा म्हणे माझ्या जीवींचा जीवनु । पाहता तनु मनु भुलोनी जाय ॥४॥

55. सदा सर्वकाळ नामाचा छंद । रामकृष्ण गोविंद जपे सदा ॥१॥ अखंड वाचेसि नाही पै खंडण । नाम नारायण सुलभ है ॥२॥ सुखदु:ख कांही न पडे आघात । होय मन शांत जपता नाम ॥३॥ सोयरा म्हणे मज आलीसे प्रचित । नामेंचि पतित उद्धरती ॥४॥

55. भक्ति हे कारण साध वरिष्ठ । रोकडे वैकुंठ हाती वसे ॥१॥ स्थिर करी चित्त प्रेम अखंडित । पावसी अच्युतपद पाहे ॥२॥

55. म्हारो प्रणाम । म्हारो प्रणाम बांकेबिहारीको । मोर मुकुट माथे तिलक बिराजे । कुण्डल अलका कारीको म्हारो प्रणाम

55. कोई देखोरे मैया । शामसुंदर मुरलीवाला॥धृ०॥ जमुनाके तीर धेनु चरावत । दधी घट चोर चुरैया॥१॥ ब्रिंदाजीबनके कुंजगलीनमो । हमकू देत झुकैया॥२॥ ईत गोकुल उत मथुरा नगरी । पकरत मोरी भय्या॥३॥

55. उपाधीच्या नावे घेतला सिंतोडा । नेदू आता पीडा आतळो ते ॥१॥ काशासाठी हात भरूनि धुवावे । चालतिया गोवे मारगासि ॥धृपद॥ काय नाही देवे करूनि ठेविले । असे ते आपुले ते ते ठायी ॥२॥ तुका म्हणे जेव्हा गेला अहंकार । तेव्हा आपपर बोळविले ॥३॥

५५. देवकी म्हणे बाळा धन्ये भाग्य जाले । धन्ये उदरा आले परब्रह्म ॥१॥ धन्य माझे आता निवती दृष्टी डोळे । धन्ये कडिये खेळे कृष्णु बाळ ॥२॥ जन लोक बोलती देवकीचा बाळ । धन्ये उभयता कुळ उद्धरिले ॥३॥ धन्ये हे भूमीस्थळ

55. देवा देवा तुझे चरणाची आवडी । हे कल्प कोडी जोड माजी ॥ नामाचा हे मात देई अखंडित । तेथ माझे चित्त बैसलेसे ॥ नामा वाचोनिया हीत काही दासा । मन हे बैस आन के ठाई । बोधला म्हणे देवा नाम तुला सोप । दिधले माये बाप कृपा करुनी ॥

५५. पंढरीनाथ विठाई बतावो मुजे पंढरीनाथ विठाई ॥ध्रु.॥ माय बापके सेवा करीये पुंडलीक भक्त सबाई । वैकुंठसे विष्णु लाये खडे करकर बतलाई ॥१॥ चंद्रभागा बालबंटपर कबिरा धुम चलाई । साधु संतकी हो गय़ी गर्दी भजन कुटाई खुब खाई ॥२॥ त्रिगुणामे रेनु वेनु बजावे सागरका जबाई । दही दुधकी हंडी फुटगई भरभर दुधया पाई ॥३॥

55. गर्ववर्णितभविष्य जन्मजन्मांतरी झाला तुज श्रम । ह्मणोनिया ब्रह्म आले येथे ॥१॥ राखतील गाई मारीतील दुष्ट । न करी बोभाट जनामध्ये ॥२॥ द्वादश गांव अग्नि करील प्राशन । वांचतील प्राण सकळांचे ॥३॥

55. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय पंचावन्नावा ॥

55. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय पंचावन्नावा ॥

55. पुढे ऋषिश्रवरांची मांदी । बैसली होती सभासंधी । तेही आशिर्वाद शब्दी । मंत्रघोषी गर्जिन्नले ॥१॥

55. मी ज्ञानेसि विज्ञान रुपेंसि सज्ञान । ध्यानेंसि धारणा हारपली ॥१॥ ते रुप संपुर्ण वोळले हे खुण । नंदासी चिद्गन वर्षलासे ॥२॥ अरुप सरुप लक्षिता पै माप । नंदा दिव्य दीप उजळला ॥३॥ निवृत्ति संपूर्ण नामनारायण । सच्चिदानंदघन सर्व सुखी ॥४॥

55. नको करु आता कृष्णा तु खोडीं । नाही म्हणोनिया दोनी हात जोडी ॥१॥ काल इचे गृहीं थोडें खादले नववीत । म्हणोनि राधिकेचे स्तनी ठेवी हात ॥२॥ येवढाचि गोळा कढिला बाहेरी । सत्य म्हणोनिया आण वाहतो हरी ॥३॥ एका जनार्दनी विश्वव्यापक सांवळा । न कळे ब्रह्मादिका याची अगम्य कळा ॥४॥

56. जाणे भक्तीचा जिव्हाळा । तोचि दैवाचा पुतळा ॥१॥ आणिक नये माझ्या मना । हो का पंडित शहाणा ॥२॥ नाम रुपी जडले चित्त । त्याचा दास मी अंकित ॥३॥ तुका म्हणे नवविध । भक्ति जाणे तोचि शुद्ध ॥४॥

56. गुरु हा संतुकुळीचा राजा । गुरु हा प्राणाविसावा माझा । गुरुवीणा देव दुजा । पाहता नाही त्रिलोकी ॥१॥ गुरु हा सुखाचा सागरु । गुरु हा प्रेमाचा आगरु । गुरु हा धैर्याचा डोंगरु । कदाकाळी डळमळीना ॥२॥

56. हरिश्चंद्र राजा सत्त्वनिष्ठ मोठा । स्त्रीपुत्र चोहोटामाजी विकी ॥१॥ तैसोंचि येथे मृगाअंगी सत्त्व । वोपियेला जीव पारध्यासी ॥२॥ शिबीराजा अंग कापी नेटपाटे । सत्त्वासी पालट होऊ नेदी ॥३॥ ताम्रध्वजा शिरी कर्वत घातला । नाही पालटला मनोधर्मा ॥४॥

56. येई वो येई वो येई धावोनिया । विंलब का वाया लाविलया कृपाळे ॥१॥ विठाबाई विश्वंभरे भवच्छेदके । कोठे गुंतलीस माये विश्वव्यापके ॥२॥ न करी न करी न करी आता आळस अव्हेरू । व्हावया प्रकट कैचे दुरी अंतरु ॥३॥ नेघे नेघे नेघे माझी वाचा विसावा । तुका म्हणे हांवा हांवा हांवा साधावा ॥४॥

56. शिणल्या बाह्या आता । येऊनिया लावी हाता ॥1॥ तू मार्झे वो माहेर । काय पहातोसी अंतर ॥2॥ वोंवाळुनी पाया । जिवेभावे पंढरिराया ॥3॥ धर्म ताता धर्म लेकी । ह्मणे जनी हे विलोकी ॥4॥

56. दोही बाही संतांची सभा । सिंहासनी उभा श्रीविठ्ठल ॥ गाती नारद तुंबर प्रेमे । हरीची नामे गर्जती ॥ बापरखुमादेविवरू विठ्ठलु उभा । त्रैलोक्याची शोभा शोभतसे ॥ अर्थ :

56. प्रकरण :- ॥ पंढरी॥ अवघी पंढरी भूवैकुंठ नगरी । नांदतसे हरि सर्वकाळ ॥१॥ चतुर्भुज मूर्ति शंख चक्र करी । पीतांबरधारी श्यामवर्ण ॥२॥ श्रीमुख शोभले किरीट कुंडले । तेंचि मिरवले चंद्रसूर्य ॥३॥

56. सलगीने बहु बोलिले उत्तर । परी तुम्ही उदार मायबाप ॥१॥ उदार तो तुम्ही तिही लोकि कीर्ती । म्हणोनी कमळापती शरण आले ॥२॥ रंजले गांजले पोकारिती धांवा । त्यांच्या धांवण्यासी धांवा मायबाप ॥३॥ सोयरा म्हणोन दंडवत घाली । तू माय माउली पांडुरंगा ॥४॥

56. संताचे वचनी दृढ जया भाव । भक्ति अभिनव हेचि खरी ॥१॥ सांगितली खूण आइके जो मनी । पावेल निर्वाणी तोचि एक ॥२॥

56. मिरा की विनती छै जी । दरस म्हारे बेगि दीज्यो जी ! ओ जी! अन्तरजामी ओ राम ! खबर म्हारी बेगि लीज्यो जी आप बिन मोहे कल ना पडत है जी !

56. कौन भरे जल जमुना । सखीको०॥धृ०॥ बन्सी बजावे मोहे लीनी । हरीसंग चली मन मोहना॥१॥ शाम हटेले बडे कवटाले । हर लाई सब ग्वालना॥२॥ कहे मिरा तुम रूप निहारो । तीन लोक प्रतिपालना॥३॥

56. योगाचे ते भाग्य क्षमा । आधी दमा इंद्रिये ॥१॥ अवघी भाग्ये येती घरा । देव सोयरा जालिया ॥धृपद॥ मिरासीचे म्हूण सेत । नाही देत पीक उगे ॥२॥ तुका म्हणे उचित जाणा । उगी सिणा काशाला ॥३॥

56. देह हे पंढरी आत्मा पांडुरंग । नित्य करी संग अहर्निशी ॥ चहु देहाची करुनिया वीट । त्यावरी उभा नीट पांडुरंग ॥ मन पुंडलिक आवरोनी धरा । होईल सोयरा पांडुरंग ॥ बोधला म्हणे माझ्या संचिताचा रेखा । जोडियला सखा पांडुरंग ॥

५६. जत्र जाउ तत्र विठ्ठल भैला । विठ्ठल लियो राजाराम देवा ॥ध्रु०॥ अणली कुभरा लियो उदका । बाल गोघड न्हान चारउ । पहिली नीरजु मछली ठैरा । झुटनी भैला काय करू ॥१॥ अनले केसर सुकटी समसरी । बालगोविंदही बोली ।

56. महाबळभट विटंबना. श्रीकृष्ण जन्मला वार्ता ही ऐकोनी । चिंता कंसा मनी प्रवर्तली ॥१॥ उद्विग्न मानसी कंस तो बैसला । सन्मुख देखिला महाबळ ॥२॥ गौरवोनी त्यासी सांगे वर्तमान । शत्रूसी जाऊनि कोण मारी ॥३॥

56. हासोनिया राधा बोले यशोदेशी । यह ओ हा चोर बोल विश्वासी ॥१॥ आण वाहतसे लटकीची मामिसे । याचिया वचनी सर्वास विश्वासे ॥२॥ खोडी न करी ऐशी वाहे तू आण । गोरसांवांचुनि चोरी न करी तुझी आण ॥३॥ एका जनार्दनी बोले विनोद वाणी । यशोदेसह हांसती गौळणीं ॥४॥

56. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय छप्पन्नावा ॥

56. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय छपन्नावा ॥

56. ऐसे देव आणि ऋषेश्वर । हर्ष होऊनिया निर्भर । नंदयशोदेचे वारंवार । वर्णिती भाग्य निजमुर्खे ॥१॥

56. आदिरुप समूळ प्रकृती नेम । वैकुंठ उत्तम सर्वत्र असे ॥१॥ ते रुप संपूर्ण वोळले परींपूर्ण । सर्व नारायण गोपवेष ॥२॥ आधारी धरिता निर्धारी धरिता । सर्वत्र पुरता एकरुपे ॥३॥ निवृत्ति साधन सर्वरुपे जाण । एतरुपे श्रीकृष्ण सेवितसे ॥४॥

57. आपुलिया हिता जो असे जागता । धन्य माता पिता तयाचिया ॥१॥ कुळी कन्या पुत्र होती जी सात्विक । तयाचा हरिख वाटे देवा ॥२॥ गीता भागवत करिती श्रवण । अखंड चिंतन विठोबाचे ॥३॥ तुका म्हणे मज घडो त्यांची सेवा । तरी माझ्या दैवा पार नाही ॥४॥

57. नित्य धर्म नाम पाठ । तेचि वैकुंठींची वाट । गुरुभजनी त्याचा जो विनट । तोचि हरिभक्तु जाणावा ॥१॥ धन्य धन्य धन्य त्याचा वंश । धन्य तो आला जन्मास । तया जवळी हृषीकेश । सर्वकाळ नांदतु असे ॥२॥

57. आधींच कृपाळू भोळा महादेव । जाणितला भाव कुरंगांचा ॥१॥ कृपा केली देवे मांडिला सन्मान । धाडिले विमान दूताहाती ॥२॥ लखलखित टके पताका डोलती । तयामाजी होती गीत नृत्य ॥३॥ नाना सुमनांची शय्या आरुवर । करिती उपचार सिद्धि आड ॥४॥

57. आता कोठे धावे मन । तुमचे चरण देखलिया ॥१॥ भाग गेला सीण गेला । अवघा झाला आनंद ॥२॥ प्रेमरसे बैसली मिठी । आवडी लाठी मुखासी ॥३॥ तुका म्हणे आम्हा जोगे । विठ्ठल घोगे खरे माप ॥४॥

57. योग न्यावा सिद्धी । सकळ गुणाचिया निधी ॥1॥ अरुपाच्या रुपा । साब राजाचिया जपा ॥2॥ ब्रह्मियाचा ताता । ह्मणे जनी पंढरिनाथा ॥3॥

५७. संत भानुदास अभंग करूणा जै आकाश वर पडों पाहे । ब्रह्मागोळ भंगा जाये । वडवानळ त्रिभुवन खाये । तरी तुझीच वाट पाहें गा विठोबा ॥१॥ न करी आणिकांचा पांगिला । नामधारक तुझाचि अंकिला ॥धृ०॥

57. आजि देखिले रे आजि देखिले रे ॥ सबाह्य अभ्यंतरी । अवघा व्यापकु मुरारी ॥ दृढ विटे मन मुळी । विराजीत वनमाळी ॥ आजि सोनियाचा दिनु । वरी अमृताते वरिषे धनु ॥

57. इनामाची भरली पेठ । भूवैकुंठ पंढरी ॥१॥ चंद्रभागा वाळवंट । संत घनदाट नाचती ॥२॥ टाळ मृदंग मोहरी । वैष्णव गजरी आनंदे ॥३॥ चोखा जातो लोटांगणी । घेत पायवणी संतांची ॥४॥

57. संतासी तो खूण बाणली तुमची । तरी का आमुची सांडी केली ॥१॥ काय साचपण मानू आता देवा । न कळे हा गोंवा उगवा कधी ॥२॥ रात्रंदिवस भ्रमले हे मन । नव्हे समाधान काय करू ॥३॥ सोयरा म्हणे आहे पंढरीनिवासा । लवकरी फांसा तोडा आता ॥४॥

57. नामसंकीर्तन सर्वकाळ जया । भक्तिवंत तया म्हणो आम्ही ॥१॥ क्षण एक नाही नामेविण वाचा । सोस हा भक्तीचा सर्वकाळ ॥२॥

57. माई री! मै तो लियो गोविंदो मोल । कोई कहै छानै, कोई कहै छुपकै, लियो री बजंता ढोल । कोई कहै मुहंघो, कोई कहै सुहंगो, लियो री तराजू तोल । कोई कहै कारो, कोई कहै गोरो, लियो री अमोलिक मोल ।

57. करू मै बनमे गई घर होती । तो शामकू मनाई लेती॥धृ०॥ गोरी गोरी बईमया हरी हरी चुडिया । झाला देके बुलालेती॥१॥ अपने शाम संग चौपट रमती । पासा डालके जीता लेती॥२॥ बडी बडी अखिया झीणा झीणा सुरमा । जोतसे जोत मिला लेती॥३॥

57. न ये नेत्रा जळ । नाही अंतरी कळवळ ॥१॥ तो हे चावटीचे बोल । जन रंजवणे फोल ॥धृपद॥ न फळे उत्तर । नाही स्वामी जो सादर ॥२॥ तुका म्हणे भेटी । जव नाही दृष्टादृष्टी ॥३॥

57. देह जालिया जर्जर । सकळ होईल वार ॥ कोण्ही नव्हे कोणाचे । जन लटिके जे पायेचे ॥ माझ्या रामासी शरण जाता । भय नाही सर्वथा ॥ बोधला म्हणे हरि शरण । चुकविती जन्ममरण ॥

५७. अण बोता चरण नही छारू । मै तुम्हारी अन बाबा विठला ॥१॥ टगमग टगमग क्या चौघता । एक बोल बोलू बोलता ॥२॥ कैधुकृतेल कैधुबली । प्रणव पे नामदेव पुर बहुरली ॥३॥

57. विप्र वेष तेव्हा घेऊनि निघाला । गोकुळासी आला लागवेगे ॥१॥ पुत्रोत्सव कोठे लोकांला पुसत । भावीत सांगत नंदाघरी ॥२॥ ऐकोनिया ऐसे आला अकस्मात । येशोदा देखत सन्मुख त्या ॥३॥ श्रीकृष्णासी तेव्हा वोसांगी घेतले । दंडवत केले ब्राह्मणासी ॥४॥

57. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय सत्तावन्नावा ॥

57. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय सत्तावन्नावा ॥

57. कंसा मली भय संचारू । झाला तेणे चिंतातूर । बैसोनिया करी विचारू । कृष्ण्‍वधार्थ् प्रयोग ॥१॥

57. वैकुंठ कैलास त्यामाजी आकाश । आकाश अवकाश धरी आम्हा ॥१॥ ते रुप सुचड प्रत्यक्ष उघड । गौळियांसी कोड कृष्णरुप ॥२॥ न दिसे निवासा आपरुपे दिशा । सर्वत्र महेशा आपरुपे ॥३॥ तारक प्रसिद्ध तीर्थ पै अगाध । नामाचा उद्बोध नंदाघरी ॥४॥

57. घरोघरी चोरी करितो हृषीकेश । गार्‍हाणे संगिती येऊनी यशोदेसी ॥१॥ भली केली गोविंदा भली केली गोविंदा । निजभक्तालागी दखाविसी लीला ॥२॥ कवाड उघडोनि शिंके वो तोडिलें । दही दुध भक्षूनि ताक उलंडिलें ॥३॥ अंतर बाहेर मज व्यापियलें माया । एका जनार्दनी म्हणे न सोडी पाया ॥४॥

58. बोल बोलता वाटे सोपे । करणी करिता टीर कांपे ॥१॥ नव्हे वैराग्य सोपारे । मज बोलता न वाटॆ खरे ॥२॥ विष खावे ग्रासोग्रासी । धन्य तोचि एक सोसी ॥३॥ तुका म्हणे करुनि दावि । त्याचे पाय माझे जीवी ॥४॥

58. मन हे धाले मन हे धाले पूर्ण विठ्ठलचि झाले । अंतर्बाह्य रंगुनि गेले विठ्ठलाची ॥१॥ विठ्ठल म्हणता हरले पाप । पदरी आले पुण्य माप । धाला दीनाचा माय बाप विठ्ठलची ॥२॥

58. तेणे उपदेशे पारध्यासी ज्ञान । करी तो कीर्तन नामघोषे ॥१॥ संचिताचा नाश क्रियमाण बुडविले । त्या सहज जोडले मोक्ष सुख ॥२॥ दुसर्‍या शिवरात्री पूजिले शंकरा । करोनिया बरा भाव शुद्ध ॥३॥ विमानी वाहोनी स्वस्थानी स्थापिला । येथूनि संपला कथाभाग ॥४॥

58. संत कान्होबाराय (तुकयाबंधु) यांचे वासुदेव मनु राजा एक देहपुरी । असे नांदतु त्यासि दोघी नारी । पुत्र पौत्र संपन्न भारी । तेणे कृपा केली आह्मांवरी गा ॥१॥ ह्मणउनि आलो या देशा । होतो नाही तरी भुललो दिशा ।

58. माय मेली बाप मेला । आता सांभाळी विठ्‌ठला ॥1॥ मी तुझे गा लेकरु । नको मजशी अव्हेरू ॥2॥ मतिमंद मी तुझी दासी । ठाव द्यावा पायांपाशी ॥3॥ तुजविण सखे कोण । माझे करील संरक्षण ॥4॥