वारकरी रोजनिशी

713. संत भेटती आजी मज । तेणे मी झालो चतुर्भुज । दोन्ही भुजा स्थुळी सहज । दोन्ही सूक्ष्मी वाढल्या ॥१॥

713. आपुले गावीचे न देखेसे जाले । परदेसी एकले किती कंठू ॥१॥ म्हणऊनि पाहे मूळ येता वाटे । जीवलग भेटे कोणी तरी ॥धृपद॥ पाहाता अवघ्या दिसतील दिशा । सकळ ही वोसा दृष्टीपुढे ॥२॥ तुका म्हणे कोणी न सांगे वारता । तुझी वाटे चिंता पांडुरंगा ॥३॥

713. नामाचा महिमा कोण करी सीमा | जपा श्रीरामा ऐक्यभावे ॥१॥ न लगती स्तोत्र नाना मंत्र तंत्रे | वर्णिजे वक्त्रे श्रीराम नाम ॥२॥ अनंत पुण्यरासी घडे ज्या प्राण्यासी | तरीच मुखासी नाम येत ॥३॥ नामा म्हणे राम हा जप परम | तो देह उत्तम मृत्युलोकी ॥४॥

713. लाहो करा लाहो करा । वाचे स्मरा विठ्ठल ॥१॥ तुटेल बंधन उपाधी । बाधों न शके आधीव्याधी ॥२॥ न लगे खटपट पसारा । वाचे विठ्ठल उच्चार ॥३॥ एका जनार्दनी सोपे । विठ्ठल म्हणता नुरती पापें ॥४॥

713. मागे उदंड जोडी केली । कोठे आली सांगाते ॥१॥ आता पुरे नाम वाचे । सार्थकाचे कारण ॥२॥

714. अकार उकार मकार करती हा विचार । परी विठ्ठल अपरंपर न कळे रया ॥१॥ संताचे संगती प्रेमाच्या कल्लोळा । आनंदे गोपाळांमाजी खेळे ॥२॥

714. जन तरी देखे गुंतले प्रपंचे । स्मरण ते त्याचे त्यासी नाही ॥१॥ म्हणऊनि मागे परतले मन । घालणीचे रान देखोनिया ॥धृपद॥ इंद्रियांचा गाजे गोंधळ ये ठायी । फोडीतसे डोई अहंकार ॥२॥ तुका म्हणे देवा वासनेच्या आटे । केली तळपटे बहुतांची ॥३॥

714. कासवीचे दृष्टी जे होईजे भेटी | तै अमृताची सृष्टी घडे त्यासी ॥१॥ तैसे हे भजन श्रीरामाचे ध्यान | वाचे नारायण अमृतमय ॥२॥ धन्य त्याचे कुळ सदा पै सकळ | दिननिशी पळ रामनाम ॥३॥ नामा म्हणे चोखडा भक्त तो उत्तम | वाचेसी सुगम रामनाम ॥४॥

714. एकविध भावे हरी । वाचे उच्चारी सर्वदा ॥१॥ सर्व साधनांचे सार । विठ्ठलमंत्राचा उच्चार ॥२॥ असा सदा हेंचि ध्यान । विठ्ठलनामाचे चिंतन ॥३॥ एका जनार्दनी जपा । विठ्ठलमंत्रसोपा ॥४॥

714. मागे उदंड साधने केली । उत्तीर्ण ती झाली कर्मफळे ॥१॥ परि तुमचे नेदितीच प्रेम । वाढविती श्रम संसारीचा ॥२॥

715. शर्करेची गोडी निवडावया भले । साधु निवडिले सत्संगती ॥१॥ सत्संगे प्रमाण जाणावया हरि । येर ते निर्धारी प्रपंचजात ॥२॥

715. धावे त्यासी फावे । दुजे उगवूनि गोवे ॥१॥ घ्यावे भरूनिया घर । मग नाही येरझार ॥धृपद॥ धणी उभे केले । पुंडलिके या उगले ॥२॥ तुका म्हणे ठसा । गेला पडोनिया ऐसा ॥३॥

715. मी माझे भाविता न फिटे हे ओझे | कर्मकांड दुजे आड येते ॥१॥ न तुटे हे कर्म न चले हा धर्म | सर्वत्र हे ब्रह्म न कळे तया ॥२॥ मी माझे हे ओझे अहंताची वाहे | परतोनी न पाहे मी कवण ॥३॥ नामा म्हणे नाम स्मरे त्या कृष्णाचे | भय कळीकाळाचे नाही नाही ॥४॥

715. एक वेळ गाय विठ्ठलाचें नाम । मोक्ष मुक्ति सकाम पुढे उभे ॥१॥ आवडीने घाली तया लोटागण । संताचें चरण वंदी माथा ॥२॥ पंढरेची वारी संतांचा सांगात । पुरती सर्व हेत निश्चयेंसी ॥३॥ एका जनार्दनी धरुनि विश्वास । संतांचा दास होय आधी ॥४॥

715. मन माझे बैसले ध्यानी । तुमचे चिंतनी नामाचिये ॥१॥ ऐक्यासनिं स्थिरावले । आठवी पाऊले निरंतरत ॥२॥

716. भाग्याचा उदयो की दैवाची गति । मज जोडली संगती सज्जनांची ॥१॥ माझे मीच भांडवल घेऊनिया निगुती । लाभाची गति श्रीविठ्ठलु ॥२॥

716. लहानपण दे गा देवा । मुंगी साखरेचा रवा ॥१॥ ऐरावत रत्न थोर । त्यासी अंकुशाचा मार ॥धृपद॥ ज्याचे अंगी मोठेपण । तया यातना कठीण ॥२॥ तुका म्हणे जाण । व्हावे लहनाहुनि लहान ॥३॥

716. उपदेश विव्हळ न कळे याचा अर्थ | वायाची हा स्वार्थ प्रपंचाचा ॥१॥ सांडी हा प्रपंच मिथ्या लवलाहो | विठ्ठल हा टाहो नित्य करी ॥२॥ हरी हरी भजन भज दयाशीळ | होसील निर्मळ ब्रह्मरूप ॥३॥ सर्व हा आकार हरीचे शरीर | मायेचा विकार भुलो नको ॥४॥

716. बैसोनि एकांती । सदा ध्यावी विठ्ठलमूर्ती ॥१॥ तेणे चुके रे बंधन । आन न करी साधने ॥२॥ हेंचि वेदशास्त्रांचें सार । आगमनिमांचा पसर ॥३॥ एका जनार्दनी रुप । पाहता आमुप उद्धार ॥४॥

716. प्रेम देऊनि सरते केले । आपुल्या नामे गौरविले । माझिये वाचे श्रुंगारिले । गुणरत्नी अमोघां ॥१॥

717. सोळा कळी चंद्र पूर्णिमे पूर्ण बोधु । संतजना उद्बोधु सागरन्याये ॥१॥ नित्यता पूर्णिमा हृदयी चंद्रमा । अलिंगन मेघश्यामा देतु आहे ॥२॥

717. नीचपण बरवे देवा । न चले कोणाचाही दावा ॥१॥ महा पुरे झाडे जाती । तेथे लव्हाळे राहाती ॥धृपद॥ येता सिंधूच्या लहरी । नम्र होता जाती वरी ॥२॥ तुका म्हणे कळ । पाय धरिल्या न चले बळ ॥३॥

717. धिक् तो ग्राम धिक् तो आश्रम | संत समागम नाही जेथे ॥१॥ धिक् ते संपत्ति धिक् ते संतति | भजन सर्वांभूती नाही जेथे ॥२॥ धिक् तो आचार धिक् तो विचार | वाचे सर्वेश्वर नाही जेथे ॥३॥ धिक् तो वक्ता धिक् तो श्रोता | पांडुरंग कथा नाही जेथे ॥४॥

717. विठ्ठल म्हणता विठ्ठलाचि होसी । संदेह येविशी धरु नको ॥१॥ सागरी उठती नाना पईं तरंग । सिंधु तो अभंग विठ्ठल एक ॥२॥ तैसे मन करी द्वैत न धरी । सर्व चराचरी विठ्ठल एक ॥३॥ एका जनार्दनी विठ्ठलावांचुनी । दुजा नेणो कोणी स्वप्नी आम्ही ॥४॥

717. नका पाहू माझे क्रियाआचरित । भक्त भागवत नव्हे ज्ञानी ॥१॥ आठविता नाम नेणे दुजी परी । मी माझे श्रीहरि नाही गेले ॥२॥

718. कुंचे पताका झळकती । टाळ मृदंग वाजती । आनंदे प्रेमे गर्जती । भद्रजाती विठ्ठलाचे ॥१॥

718. उष्ट्या पत्रावळी करूनिया गोळा । दाखविती कळा कवित्वाची ॥१॥ ऐसे जे पातकी ते नरकी पचती । जोवरी भ्रमती चंद्रसूर्य ॥२॥ तुका म्हणे एका नारायणा घ्याई । वरकडा वाही शोक असे ॥३॥ अर्थ :

718. सुख ते आपुले चोरांशी वाटिले | पाळते घेतले दु:ख त्यांचे ॥१॥ नित्य नवी त्याची सोसिता सोसिणा | नयेचि तुज अझोनी वीट मना ॥२॥ ऐसा तू निर्लज्ज पाहे आत्मघाती | कैसी तुझी खंती न वाटे तुज ॥३॥ लक्ष या चौऱ्याशी सोसिता यातना | भोगिसी पतना ज्यांच्या संगे ॥४॥

718. उघडा हा मंत्र विठ्ठल वदा वाचे । अनंता जन्माचे दोष जाती ॥१॥ न करी आळस आल्या संसारी । वदा निरंतरी विठ्ठलानाम ॥२॥ साधेल साधन तुटती बंधने । विठ्ठलनाम जाण जप करी ॥३॥ एका जनार्दनी असनीं शयनी । विठ्ठल निशिदिनीं जप करी ॥४॥

718. न धरे धीर धरिता मनी । न संटे वदनी गुणनाम ॥१॥ आटाहास्ये गर्जना करि । खवळली वैखरी नाटोपे ॥२॥

719. पूर्वजन्मी सुकृते थोर केली । ती मज आणि फळासी आली ॥१॥ परमानंदु आजि मानसी । भेटी जाली या संतांसी ॥२॥

719. आवडीच्या मते करिती भोजना । भोग नारायणा म्हणती केला ॥१॥ अवघा देव म्हणे वेगळे ते काई । अर्थासाठी डोय फोडू पाहे ॥धृपद॥ लाजे कमंडलु धरिता भोपळा । आणीक थिगळा प्रावरणासी ॥२॥ शाला गडवे धातुद्रव्यइच्छा चित्ती । नैश्वर्य बोलती अवघे मुखे ॥३॥

719. अभ्यासिले वेद जाला शास्त्रबोध | साधिल्या विविध नाना कळा ॥१॥ प्रेमाचा जिव्हाळा जव नाही अंतरी | तंव कैसा श्रीहरी करील कृपा ॥२॥ हित ते आचरा हित ते विचारा | नामी भाव धरा जाणतेनो ॥३॥ प्रसंगी पुराने ऐकिली श्रवणी | त्यातील कोण मनी धरील अर्थ ॥४॥

719. अखंडित वाचे । विठ्ठल वदा साचे ॥१॥ तेणे चुकतीं बंधन । कर्माकर्मी नाही पतन ॥२॥ सदा विठ्ठल ध्यानी मनी । तोचि पुण्यपावन जनी ॥३॥ जननी पवित्र तयांची हाव । एका जनार्दनी धन्य सुख ॥४॥

719. तुमच्याचि चरणाचा महिमा । नेणा तुम्ही पुरुषोत्तमा ॥१॥ आम्हा दासांचे जीवन । घडे अमृताचेचि पान ॥२॥

720. आजी सोनियाचा दिनु । वर्षे अमृताचा घनु ॥१॥ हरि पाहिला रे हरि पहिला रे । सबाह्याभ्यंतरी अवघा व्यापक मुरारी ॥धृ॥

720. म्हणविता हरीदास का रे नाही लाज । दीनासी महाराज म्हणसी हीना ॥१॥ काय ऐसे पोट न भरेसे जाले । हालविसी कुले सभेमाजी ॥२॥ तुका म्हणे पोटे केली विटंबना । दीन जाला जना कीव भाकी ॥३॥ अर्थ :

720. नामामृत गोडी आहे वैष्णवासी | येरा प्राकृतासी कळेनाची ॥१॥ प्राकृत हे जन भुलले विषयी | नामाचिया गावी कैसे जाती ॥२॥ नामी चित्त व्हावे जावे तेव्हा गावा | मग नाम गोवा तेथे कैचा ॥३॥ नाम तेचि जाहले वर्णरूपातीत | अनाम स्वतंत्र स्वयंभू तो ॥४॥

720. सांडी परापवाद खोडी । घेई विठ्ठलस्वरुपी गोडी ॥१॥ व्यर्थ टवाळाचे बोल । बोलु नका म्हणा विठ्ठल ॥२॥ विठ्ठल विठ्ठल नेटका । भावे म्हणता ब्रह्मा फुका ॥३॥ एका जनार्दनी साचे । विठ्ठल विठ्ठल म्हणता वाचे ॥४॥

720. तुझीये संगती । आम्ही लागलो नेणती ॥१॥ परि तू कृपावंत हरि । सांभाळिसी सर्वापरि ॥२॥

721. कापुराचे कळिवर अनळाचा मरगळा । भेदून द्वैताचा सोहळा केवी निवडो पाहे ॥१॥ बोलु अखरीच वळला भीतरी नाही आला । तो केवी विठ्ठला पावे जी तुम्हा ॥२॥

721. रिद्धीसिद्धी दासी कामधेनु घरी । परि नाही भाकरी भक्षावया ॥१॥ लोडे बालिस्ते पलंग सुपत्ति । परि नाही लंगोटी नेसावया ॥धृपद॥ पुसाल तरि आम्हा वैकुंठीचा वास । परि नाही राह्यास ठाव कोठे ॥२॥ तुका म्हणे आम्ही राजे त्रैलोक्याचे । परि नाही कोणाचे उणे पुरे ॥३॥

721. अवघिया आचार निष्ठा | चित्त जरी जाय वैकुंठा |तरीच निस्तरिले कष्टा | भवपाशा पासोनी ॥१॥ धन्य धन्य चित्तवृत्ति | विठ्ठल भक्तीसी पुढत पुढती |त्याचे पूर्वज उद्धरती | गीत गाती रामकृष्ण ॥२॥ हेचि जप तप ध्यान | हरी चरणी ठेवूनि मन |साधले कार्यांचे कारण | रामकृष्ण उच्चारणी ॥३॥ नामा जपे ठेवूनि चित्त | अखंड चरणी जाला रत |पुरले आमचे मनोरथ | सर्व कृतार्थ पै जालो ॥४॥

721. अचुक साधन कष्ट नाही कांही । वाचे विठ्ठलरखुमाई म्हणे सुखें ॥१॥ जन्ममरणाच्या तुटतील खेपा । सोपा होय बापा मार्ग तुज ॥२॥ बहुत मार्ग बहुत साधन । परी वाचा जाण शीण दुर्गम ते ॥३॥ एका जनार्दनी कष्ट ना सायास । म्हणा वाचे विठ्ठलास जीवेंभावें ॥४॥

721. तुमच्या बळे नि:शंक मनी । गाऊ वदनी हरिनाम ॥१॥ कळिकाळ तोही वंदी माथा । तुमच्या शरणागता भिऊंनिया ॥२॥

722. व्यक्ताव्यक्त दिठी घालूनि कल्पांता । कल्पना नुरेचि तेथे आता ॥१॥ पाहणियाचा प्रपंचु पाहाता । निमाला कवणा बोलू ठेऊ आता ॥२॥

722. घरोघरी अवघे जाले ब्रम्हज्ञान । परि मेळवण बहु माजी ॥१॥ निरे कोणापाशी होय एक रज । तरि द्या रे मज दुर्बळासी ॥धृपद॥ आशा तृष्णा माया कालवूनि दोन्ही । दंभ तो दूरोनि दिसतसे ॥२॥ काम क्रोध लोभ सिणवी बहुत । मेळवूनि आत काळकूट ॥३॥

722. सर्वांमाजी सार नाम हे देवाचे | सर्व साधनांचे सार जे का ॥१॥ चार साहा आणिक आठरा वर्णिती | नामे निजप्राप्ती अर्धक्षणी ॥२॥ व्यासादिक नाम साधियले दृढ | प्रपंच काबाड निरसेल ॥३॥ नामदेव म्हणे निजधाम ब्रह्म | घेता नेम धर्म सर्व साधे ॥४॥

722. ज्ञान होय आधी संता शरण जाता । मग वोळखिता कळे रुप ॥१॥ नामांचे जे मुळ रुपांचें रुपस । पंढरीनिवास हृदयी धरी ॥२॥ प्रपंचीं परमाथीं तारक हे नाम । ब्रह्मानंद प्रेम सर्व वसे ॥३॥ सच्चिदानंद खूण एका जनार्दनी । स्वयं ब्रह्म जाण नाम असे ॥४॥

722. तुमच्या पायी जडता मन । नाही प्रयोजन शब्दांचे ॥१॥ तरी हे का जी चेतविली । गुणी प्रवर्तविली मति माझी ॥२॥

723. अनुभव खूण मी बोले साजणी । निरंजनी अंजन लेइले अंजनी ॥१॥ गुरुमुखे साधन जाले पै निवृत्ति । तत्त्वसार आपणचि जाला निवृत्ति ॥२॥

723. अवघ्या भूताचे केले संतर्पण । अवघीच दान दिली भूमि ॥१॥ अवघाचि काळ दिनरात्रशुद्धी । साधियेली विधि पर्वकाळ ॥धृपद॥ अवघीच तीर्थे व्रते केले याग । अवघेचि सांग जाले कर्म ॥२॥ अवघेचि फळ आले आम्हा हाता । अवघेचि अनंता समर्पीले ॥३॥

723. मन करी आपुले वासना ते वारी | सर्व हेचि हरी भजत जाय ॥१॥ ब्रह्म नाम गोविंद नाही भेदाभेद | तुटे भवबंध हरी नामे ॥२॥ सांडी लगबग न करी तू आळस | विठ्ठली विश्वास असो देणे ॥३॥ नामा म्हणे ब्रह्म हेचि निरुपण | सर्व काम पूर्ण याच्या नामे ॥४॥

723. गायन ते सोपे गाऊ । वाचे ध्याऊं विठ्ठल ॥१॥ तेणे सर्व होय सिद्धि । तुटे उपाधि जन्मजरा ॥२॥ साधनांचा न करु श्रम । गाऊ नाम आवडी ॥३॥ शुकादिक रंगले रंगी । त्याची मार्गीं आम्ही आऊ ॥४॥

723. तुमच्या पायी ठेविता चित्त । पुरले हेत सकळही ॥१॥ बरवे वर्म हे हाता आले । संती दिधले दाखवूनि ॥२॥

724. पदोपदी निजपदा गेले वो । कर्म संचित सकर्म जाले वो ॥१॥ तेथे आपुले नाठवे काही वो । आपआपणा न पडे ठायी वो ॥२॥

724. महुरा ऐसी फळे नाही । आली काही गळती ॥१॥ पक्वदशे येती थोडी । नास आढी वेचे तो ॥धृपद॥ विरळा पावे विरळा पावे । अवघड गोवे सेवटीचे ॥२॥ उंच निच परिवार देवी । धन्या ठावी चाकरी ॥३॥

724. व्रत तप दान हवन पूजन | न लगे साधन नाम म्हणता ॥१॥ रामकृष्ण हरी मुकुंद मुरारी | जिव्हे क्षणभरी न विसंबे ॥२॥ कळिकाळ दारुण करितसे विघ्न | परजी नारायण नाम जिव्हे ॥३॥ शरण आलो जिव्हे तुवा नुपक्षावे | नामा म्हणे गावो हरिनाम ॥४॥

724. रामनाममहिमा - अभंग ७२४ ते ९१० शिवाचे हृदयी नांदसी श्रीरामा । काय वर्णुं महिमा न कळे आगमानिगमां ॥१॥ वेदशास्त्रे मौनावलीं पुरणे भांबावलीं ।

724. तुम्हा आम्हा नित्य भेटी । नाही तुटी कल्पांती ॥१॥ प्रभा केवि सांडी भानु । हुताशनु दीपनाते ॥२॥

725. इवलेसे रोप लाविले द्वारी । त्याचा वेल गेला गगनावरी ॥१॥ मोगरा फुलला मोगरा फुलला । फुले वेंचिता अतिभारु कळियांसी आला ॥२॥

725. अवघ्या उपचारा । एक मनचि दातारा ॥१॥ घ्यावी घ्यावी माझी सेवा । दिन दुर्बळाची देवा ॥धृपद॥ अवघियाचा ठाव । पायावरी जीवभाव ॥२॥ चित्ताचे आसन । तुका करितो कीर्तन ॥३॥

725. नित्य सर्वगत अखंड सगुण | केशवाचे ध्यान करी ब्रह्म ॥१॥ ब्रह्मा सर्वकाळ सांगे साधूपाशी | आणिक हे शेषी तेचि मानी ॥२॥ मनी जो मानसी नामामृत सार | सेविती सादर नामा म्हणे ॥३॥

725. मानवा रामनामी भजें । तेणे तुझे कार्य होते सहजें ॥१॥ अनुभव घेई अनुभव घेई । अनुभव घेई रामनामी ॥२॥ शंकारादि तरले वाल्मिकादि उद्धरले । ते तू वहिले घेईं रामनाम ॥३॥ एक जनार्दनी नामाच्या परिपाठी । दोष पातके पळती कोटी ॥४॥

725. तैसे तुमच्या योगे थोर । आम्ही पामर जीवजंतु ॥१॥ गाऊ वानू तुमच्या गुणा । तेणे भूषणा वाढलो ॥२॥

726. प्रकृतीचे पूजन प्राप्तीवीण जाण । प्राप्ती सिंचन दोन्ही वाया गेली ॥१॥ पूजन कवणा करु सिंचन कवणा करु । नाही नव्हे ते धरु गुरुमुखे ॥२॥

726. आळी सलगी पायांपाशी । होईल तैसी करीन ॥१॥ आणीक आह्मी कोठे जावे । येथे जीवे वेचलो ॥धृपद॥ अवघ्या निरोपणा भाव । हाचि ठाव उरलासे ॥२॥ तुका म्हणे पाळी लळे । कृपाळुवे विठ्ठले ॥३॥

726. नामाचा धारक विष्णुरूप देख | वैकुंठीचे सुख रुळे पायी ॥१॥ निराकार देव आकारासी आला | भक्ती पै स्थापिला नामरूपा ॥२॥ नाममंत्र बीज जोवरी नाही जया | तोवरी केशव दया नाही प्राप्त ॥३॥ नामा म्हणे नाम केशव केवळ | जाणती प्रेमळ हरीभक्त ॥४॥

726. कासयासी हटयोग धूम्रपान । घालुनी आसन चिंती वेगी ॥१॥ सोपा रे मंत्र राम अक्षरे दोनी । जपतां चुके आयणी चौर्‍यांशीची ॥२॥ मागे बहुतांचा उपदेश हाची । तरले रामनामेंची पातकी जन ॥३॥ एका जनार्दनी रामनाम ख्याती । जाहलीपै विश्रांती शंकरासी ॥४॥

726. दोन्ही डोळा अवलोकिता । धणी न पुरे पंढरीनाथा ॥१॥ चित्त वेधले चिंतने । मनहि तदाकारध्याने ॥२॥

727. जन्माआवर्ती येरझारी फिटली । ब्रह्मसमदृष्टि जाली गुरूमुखे ॥१॥ भागल्याचा सिणु भागल्याने नेला । भाग्योदय जाला भाग्येवीण ॥२॥

727. देह आणि देहसंबंधे निंदावी । इतरे वंदावी श्वानशूकरे ॥१॥ येणे नावे जाला मी माझ्याचा झाडा । मोह नावे खोडा गर्भवास ॥धृपद॥ गृह आणि वित्त स्वदेहा विटावे । इतरा भेटावे श्वापदाझाडा ॥२॥ तुका म्हणे मी हे माझे न यो वाचे । येणे नावे साचे साधुजन ॥३॥

727. सदा पै परिपूर्ण जयाचे रुपडे | तेथेचि माजीवडे मन करी ॥१॥ होईल उद्धार सुटेल संसार | सर्व मायापूर दुरी होय ॥२॥ कांठाळा कायेचा दुरावा मायेचा | हेचि जप वाचा स्मरे नाम ॥३॥ नामा म्हणे करी सर्व हरी हरी | राम हे उत्तरी वाखाणी पा ॥४॥

727. देवांचे हे गूज सकळ मंत्रमय । जे का निजध्येय शंकराचे ॥१॥ ते हे रामनाम सेविती सर्वभावे । रामरुप व्हावे निश्चयेंसी ॥२॥ नष्ट अजामेळाचें पतितत्व गेले । दिव्यरुप जाले वाल्मिकीचें ॥३॥ शरीर संपत्ती बळे अपूर्व सकळ । जाला द्वारपाळ एका जनार्दनी ॥४॥

727. दोरीचाचि सर्प परि होय मारक । संदेहकारक नोळखता ॥१॥ तैसी परी केली तुम्हा माझया कर्मे । सांडविले नेमे स्वधर्मासि ॥२॥

728. दृश्यादृश्य नातळे स्थूळ प्रपंचभान । तेथे मायेचे कारण हेत नाही । म्हणोनी ज्ञान विज्ञान कल्पना लक्षण । तेथे सुखासी सुख जाण भोगिता हे ॥१॥

728. देवाचिये माथा घालुनिया भार । सांडी कलेवर ओवाळूनि ॥१॥ नाथिला हा छंद अभिमान अंगी । निमित्याचे वेगी सारी ओझे ॥धृपद॥ करुणावचनी लाहो एकसरे । नेदावे दुसरे आड येऊ ॥२॥ तुका म्हणे सांडी लटिक्याचा संग । आनंद तो मग प्रगटेल ॥३॥

728. रकार मकार बांधी का रे तुळी | तापत्रय होळी होऊनि जाय ॥१॥ गोविंद मुकुंद हरि परमानंद | कृष्ण केशव छंद नित्य वाचे ॥२॥ जपे जगद्बंधु हरिकथा छंदू | बिघडे भवबंधु येणे मात्रे ॥३॥ नामा म्हणे केशवा न करी निर्वाण | माझा अभिमान आहे त्यासी ॥४॥

728. सुख रामनामे अपार । शंकर जाणे तो विचार ॥१॥ गणिका जाणे रामनाम । गजेंद्र उद्धरिला राम ॥२॥ शिळा मुक्त केली । रामनामे पदा गेली ॥३॥ तारिले वानर । रामनामे ते साचार ॥४॥

728. धाडाल तेथे जाईन देवा । सांगाल सेवा तेचि करीन ॥१॥ लेवलाव ते लेईन लेणे । मिरवीन भूषणे कराल ते ॥२॥

729. अंतरीच्या सुखा नाही पै मर्यादा । यापरी अगाधा होउनी खोल ॥१॥ तेथे गोविंदु अवघाची जाला । विश्व व्यापूनिया उरला असे ॥२॥

729. देह नव्हे मी सरे । उरला उरे विठ्ठल ॥१॥ म्हणऊनि लाहो करा । काळ सारा चिंतने ॥धृपद॥ पाळणाची नाही चिंता । ठाव रिता देवाचा ॥२॥ तुका म्हणे जीवासाठी । देव पोटी पडेल ॥३॥

729. जन्माचे कारण रामनाम पाठे | जाईजे वैकुंठे एक हेळा ॥१॥ रामनाम ऐसा जिव्हे उमटे ठसा | तो उद्धरेल अपैसा इहलोकी ॥२॥ दो अक्षरी राम हा जप परम | नलगे तुज नेम नाना पंथ ॥३॥ नामा म्हणे पवित्र श्रीरामाचे चरित्र | उद्धरसि गोत्र पूर्वजांसी ॥४॥

729. भवभयनाशक रामनाम तारक । शंकर राजा सुख जाणतसे ॥१॥ योगयाग नको आणिक साधने । नामपरतें पेणे आणिक नाही ॥२॥ कालीमाजीं श्रेष्ठ रामनाम निज । यापरतें बीज आणिक नाही ॥३॥ एका जनार्दनी नाम तारक थोर । तुटे वेरझार रामनामे ॥४॥

729. ध्यानी रंगले मानस । जिव्हे नावांचा उल्हास । कीर्तन आवडे श्रवणांस । नेत्रही स्वरुपास भाळले ॥१॥

730. लेउनी अंजन दाविले निधान । देखतांची मन मावळले ॥१॥ ऐसिया सुखाचे करूनिया आळे । बीज ते निर्मळ पेरू आता ॥२॥

730. पृथक मी सांगो किती । धर्म नीती सकळा ॥१॥ अवघियांचा एक ठाव । शुद्ध भाव विठ्ठली ॥धृपद॥ क्षराअक्षराचा भाग । करा लाग पंढरीये ॥२॥ तुका म्हणे आगमींचे । मथिले साचे नवनीत ॥३॥

730. गोविंद गोपाळ वाचेसि निखळ | तो उद्धरे तात्काळ कलिमाजी ॥१॥ नारायण नारायण हेचि पारायण | उद्धरले जन इहलोकी ॥२॥ तुटती यातना कर्माच्या भावना | जड जीव उद्धरणा नाम स्मरा ॥३॥ नामा म्हणे राम हा जप परम | न लगती नेम नानाकोटी ॥४॥

730. आणीकाचें नामे कोण हो तरला । ऐसे सांगा मला निवोडोनी ॥१॥ या रामनामे पातकी पतीत । जीव असंख्यात उद्धरीले ॥२॥ जुनाट हा पंथ शिवाचें हे ध्येय । रामनाम गाये स्मशानी तो ॥३॥ गिरजेसी आवडी रामनामे गोडी । एका जनार्दनी जोडी हेंचि आम्हा ॥४॥

730. न घाली मी सांकडे । तुम्हा संसाराचे कोडे ॥१॥ नामे गाईन आवडी । पुढे नाचोनी बागडी ॥२॥

731. मी माझे अद्वैत द्वैत होउनी ठेले । सद्गुरू एका बोले ठेविले ठायी ॥१॥ द्वैत गिळी अद्वैत मेळी । चित्ताची काजळी तोडी वेगी ॥२॥

731. पुण्यविकरा ते मातेचे गमन । भाडी ऐसे धन विटाळ तो ॥१॥ आत्महत्यारा हा विषयांचा लोभी । म्हणावे ते नाभी करवी दंड ॥धृपद॥ नागवला अल्प लोभाचिये साठी । घेऊनि कांचवटि परिस दिला ॥२॥ तुका म्हणे हात झाडिले परत्री । श्रम तोचि श्रोत्री ठेवी केली ॥३॥

731. शंभु उपदेशी भवानीसी | रामनाम जपे मानसी ॥१॥ दोन्ही अक्षरे रसाळे | महापातका करी निराळे ॥२॥ बीजमंत्र रामनाम | फळ शतकोटी रामायण ॥३॥ नामा विनवितो रघुनंदना | विनती परिसा दशरथनंदना ॥४॥

731. रामनाम उच्चार होटीं । संसाराची होये तुटी ॥१॥ संसार तो समुळ जाय । राम उच्चारुनी पाहे ॥२॥ मागे अनुभवा आले । गजेंद्रादि उद्धरिले ॥३॥ शिव ध्यातो मानसी । रामनाम अहर्निशी ॥४॥

731. पडे आता दिवसराती । विसर तुमचा श्रीपती । झाली इंद्रिया विश्रांति । रंगली नामचिंतने ॥१॥

732. अनंत अनंतापरी देखता तो अंतरी । हृदयाभीतरी मज निववितो माये ॥१॥ चाळवी चक्रचाळ अलगट गोपाळ । याने केला सुकाळ सहज सुखाचा वो माये ॥२॥

732. अंतरीचे ध्यान । मुख्य नांव या पूजन ॥१॥ उपाधि ते अवघे पाप । गोड निरसता संकल्प ॥धृपद॥ आज्ञा पाळावी हा धर्म । जाणते हो जाणा वर्म ॥२॥ तुका म्हणे वृत्ति । अविट हे सहज स्थिति ॥३॥

732. संसार पाल्हाळ सांगसी परिकर | नाम ते श्रीधर न म्हणसी ॥१॥ कैसे तुज उद्धरण होईल गव्हारा | भजन त्या हरिहरा करी वेगे ॥२॥ योनी नानाविधा पावसी आपदा | हाचि खेळ सदा स्मरतोसि ॥३॥ नामा म्हणे लटिके प्रपंचासी मुके | राम हेचि मुखे जप करी ॥४॥

732. श्रीराम जयराम वदता वाचे । पातकें जाती कोटी जन्मांची ॥१॥ जयजय राम जयजय राम । तुमचे नाम गाये शंकर उमा ॥२॥ नाम थोर तिही लोकी साजे । उफराटे वदता पातक नासलें वाल्हाचे ॥३॥ एका जनार्दनी नाम सारांचे सार । नामस्मरण तुटें भवबंध वेरझार ॥४॥

732. न विसंबेचि माउली बाळा । अदभुत स्नेहाचा कळवळा ॥१॥ तुम्ही तो जाणतसा नीत । तरि का ऐसे विपरित ॥२॥