38.
आता तरी बालका आणी।
आपल्या करे मी लेववीन लेणी।
यशोदा म्हणे मांडिली हाणी।
निवांत पोरटे नसेची ॥१॥
मग जाऊनिया पालखाजवळी।
म्हणे मृत्यु पाचारिंतो तूते वनमाळी।
उगाचि असतासि जरि ये कळी।
तरि वांचतासी काय करु ॥२॥
ऐसे बोलोनिया आणिला।
पूतने वोसंगा बैसविला।
देखताचि पूतने वोसंडला।
उभंड प्रेमाचा न सावरे ॥३॥
सुंदरपणाचि झाली सीमा।
उपदेशी मदना अंगी काळीमा।
अवलोकूनिया पुरुषोत्तमा।
तनुमनप्राणे निवाली ॥४॥
म्हणे गे यशोदे साजणी।
परम सुखाची हे लाधलीसी धणी।
जतन करी पुत्रमणी।
दुर्लभ भाग्येंचि पावलिसी ॥५॥
पूतना राक्षसी अति क्रूर।
तेही देखोनिया कृष्णचंद्र।
नयनी अश्रु आणूनिया वारंवार।
श्रीमुखकमळ अवलोकी ॥६॥
निळा म्हणे अगाध बुध्दी।
होउनी परतली प्रालब्द सिध्दी।
म्हणे कार्य साधूनिया त्रिशुदी।
जावे सत्वर राजभुवना ॥७॥