38.
नेत्री अश्रुधारा पडती अपार । तेणे पृथ्वीवर पूर ताहे ॥१॥
ह्मणे तुह्यांवीण कैसा प्राण धरू । वांचुनिया करू काय आता ॥२॥
माझिया भाराने दाटेल मेदिनी । तुह्मा आव्हेरूनि गेल्ये जरी ॥३॥
सुखाचे सांगाती होतो दोघीजाणी । दु:ख ह्मणवूनि सांडी केली ॥४॥
सांडिलिया तुह्मा देवा न मानेल । वेदशास्त्र बोल हाकारिती ॥५॥
तुजविण क्षण कंथवेना काळ । मीना जैसे जळ तैसेम आह्मा ॥६॥
तुज-विण जिणे व्यर्थ या संसारी । नामा ह्मणे खरी गोष्ट बोले ॥७॥