वारकरी रोजनिशी

5. एकादशी व्रत सोमवार न करिती । कोण त्यांची गति होईल नेणो ॥१॥ काय करू बहु वाटे तळमळ । आंधळी सकळ बहिर्मुख ॥२॥ हरिहरासी नाही बोटभरी वाती । कोण त्यांची गति होईल नेणो ॥३॥ तुका म्हणे नाही नारायणी प्रीति । कोण त्यांची गति होईल नेणो ॥४॥

5. रुक्मांगदाकारणे एकादशीचा छंद । तेणे परमानंद प्रगटला ॥१॥ अंबऋषीकारणे द्वादशीचा छंद । तेणे परमानंद प्रगटला ॥२॥ प्रल्हादाकारणे हरिनामाचा छंद । तेणे परमानंद प्रगटला ॥३॥ एकाजनार्दनी एकविध छंद । तेणे परमानंद प्रगटला ॥४॥

5. जाणोनि अंतर टाळिसील करकर ॥१॥ तुज लागली हे खोडी । पांडुरंगा बहु कुडी ॥२॥ उठविसी दारी । धरणे एखादिये परी ॥३॥ तुका म्हणे पाय । कैसे सोडीन ते पाहे ॥४॥

5. पंढरीचे वारकरी । ते अधिकारी मोक्षाचे ॥१॥ पुंडलिका दिला वर । करुणाकरे विठ्ठले ॥२॥ मूढ पापी जैसे तैसे । उतरी कासे लावूनि ॥३॥ तुका म्हणे खरे झाले । एका बोले संतांच्या ॥४॥

5. जाला प्रेतरुप शरीराचा भाव । लक्षियेला ठाव स्मशानींचा ॥१॥ रडती रात्रंदिवस कामक्रोध माया । म्हणती हाय हाय यमधर्म ॥२॥ वैराग्याच्या शेणी लागल्या शरीरा । ज्ञानाग्नि लागला ब्रम्हत्वेंसी ॥३॥ फिरविला घट फोडिला चरणी । महावाक्य ध्वनि बोंब झाली ॥४॥

5. अवघ्या उपचारा । एक मनचि दातारा ॥१॥ घ्यावी घ्यावी माझी सेवा । दीन दुर्बळाची देवा ॥२॥ अवघियाचा ठाव । पायांवरी जीवभाव ॥३॥ चित्ताचे आसन । तुका करितो कीर्तन ॥४॥

5. संत तेचि जाणा जगी । दया क्षमा ज्यांचे अंगी ॥१॥ लोभ अहंता न ये मना । जगी विरक्त तोची जाणा ॥२॥ इह परलोकी सुखी । शुद्ध ज्ञान ज्यांचे मुखी ॥३॥ मिथ्या कल्पना मागे सारा । ताटी उघडा ज्ञानेश्वरा ॥४॥

5. (घोंगडीची रूपके) घोंगडियांची एकी राशी । त्याचपाशी ते ही होते ॥१॥ माझियाचा माग दावा । केला गोवा उगवो द्या ॥धृपद॥ व्हावे ऐसे निसंतान । घेईन आन तुजपाशी ॥२॥

5. अवघे जेणे पाप नासे । ते हे असे पंढरीसी ॥१॥ गात जागा गात जागा । प्रेम मागा विठ्ठला ॥२॥ अवघी सुखाचीच राशी । पुंडलिकाशी वोळली ॥३॥ तुका म्हणे जवळी आले । उभे ठेले समचरणी ॥४॥

5. करोत तपादि साधने । कोणी साधोत गोरांजने ॥१॥ आम्ही न वजो तया वाटा । नाचू पंढरी चोहटा ॥२॥ पावोत आत्मस्थिति । कोणी म्हणोत उत्तम मुक्ति ॥३॥ तुका म्हणे छंद । आम्हा हरीच्या दासा निंद्य ॥४॥

5. आषाढी कार्तिकी विसरू नका मज । सांगतसे गुज पांडुरंग ॥१॥ पतितपावन मी तो आहे खरा । तुमचेनि बरा दिसतसे ॥२॥ तुम्ही जाता गांवा हुरहुर माझे जीवा । भेटाल केधवा मजलागी ॥३॥ धांवोनिया देव गळा घाली मिठी । स्फुंदस्फुंदून गोष्टी बोलतसे ॥४॥

5. अनादि अंबिका भगवती । बोध परडी घेउनी हाती । पोत ज्ञानाचा पाजळती । उदो उदो भक्त नाचती ॥१॥ गोंधळा येई वो जगदंबे मूळ पीठ अंबे ॥धृ॥ व्यास वसिष्ठ शुक गोंधळी । नाचताती सोहंमेळी ।

5. सुदिन सुवेळ तुझा मांडिला गोंधळ वो । पंचप्राण दिवटे दोन्ही नेत्रांचे हिल्लाळ वो ॥१॥ पंढरपुरनिवासे तुझे रंगी नाचत असे वो । नवस पुरवी माझ्या मनींची जाणोनिया इच्छा वो ॥२॥

5. भवसागर तरता । का रे करीतसा चिंता । पैल उभा दाता । कटी कर ठेवुनिया ॥१॥ त्याचे पायी घाला मिठी । मोल नेघे जगजेठी । भावा एका साठी । खांदा वाहे आपुल्या ॥धृ॥

5. शिव भोळा चक्रवर्ती । त्याचे पाय माझे चित्ती ॥१॥ वाचे वदता शिवनाम । तया न बाधी क्रोध काम ॥२॥ धर्म अर्थ काम मोक्ष । शिवा देखता प्रत्यक्ष ॥३॥ एका जनार्दनी शिव । निवारी कळी काळाचा भेव ॥४॥

5. बाराहि सोळा गडियांचा मेळा । सतरावा बसवंत खेळिया रे । जतिस्पद राखो जाणे टिपरिया घाई । अनुहत वाय मांदळा रे ॥१॥ नाचत पंढरिये जाऊ रे खेळिया । विठ्ठल रखुमाई पाहु रे ॥२॥ सा चहु वेगळा अठरा निराळा । गाऊ वाजवू एक चाळा रे ।

5. मी तो अल्पमती हीन । काय वर्णु तुमचे गुण । उदकी तारिले पाषाण । हे महिमान नामांचे ॥१॥ नाम चांगले माझे कंठी राहो भले । कपिकुळ उध्दरिले । मुक्त केले राक्षसा ॥२॥

5. म्हैसी पुत्रामुखे बोलावणे श्रुती । चालवणे भिंती बैसोनिया ॥१॥ नव्हे हा सामान्य महिमा संतांचा । नैवेद्य हातीचा मूर्ति जेवी ॥२॥ उदकामाजी वह्या ठेऊनि कोरड्या । दाखवणे रोकड्या विश्वजना ॥३॥ निळा म्हणे तिही संगेचि तारणे । दीने उद्धरणे नवल कोण ॥४॥

५.ताटीचे अभंग १ ते १२ ४२. संत जेणे व्हावे जग | बोलणे साहावे | तरीच अंगी थोरपण |

५. राम नाम महात्म्य २४. रामें अहिल्या उद्धरिली । रामें गणिका तारिली ॥१॥ म्हणा राम श्रीराम । भवसिंधु तारक राम ॥२॥

5. पेंधा म्हणे हृषीकेशी । आरुष बोबडे हे परियेसी ॥१॥ या रे नाचो अवघे जन । गावो हरिनाम कीर्तन ॥२॥ कान्हो पाठक बागडा । प्रेमे नाचे वैष्णवा पुढा ॥३॥

5. काय हे करावे । धनवंतादि अवघे ॥1॥ तुझे नाम नाही जेथे । नको माझी आस तेथे ॥2॥ तुजविण बोल न मानी । करी ऐसे ह्मणे जनी ॥3॥

5. नको देवराया अंत आता पाहू । प्राण हा सर्वथा फुटो पाहे ।।१।। हरिणीचे पाडस व्याघ्रे धरियेले । मजलागी जाहले तैसे देवा ।।२।।

5. तुज सगुण म्हणो की निर्गुण रे । सगुण निर्गुण एकु गोविंदु रे ॥ अनुमाने ना अनुमाने ना । श्रुति नेति नेति म्हणती गोविंदु रे ॥ तुज स्थूळ म्हणो की सूक्ष्म रे । स्थूळ सूक्ष्म एक गोविंदु रे ॥ तुज आकारू म्हणो की निराकारू रे । आकारू निराकारू एकु गोविंदु रे ॥

5. अवघा प्रेमाचा पुतळा । विठ्ठल पाहा उघडा डोळा ॥१॥ जन्ममरणाची येरझारी । तुटे भवभय निर्धारी ॥२॥ ऐसा प्रताप आगळा । गाये नाचे चोखामेळा ॥३॥

5. आणिक देवाचे न करा साधन । वाया होय शीण आदि अंती ॥१॥ आपुलिया पोटा आणिका पीडिती । ते काय पुरविती मन इच्छा ॥२॥ रीटी सुठी लागी पीडिताती जगा । हेचि त्यांचे अंगा देवपणा ॥३॥ म्हणोनि तयांचे नका पडू भरी । म्हणतसे महारी चोखियाची ॥४॥

5. इतुक्या माजी चोखा घरासी तो आला । वृत्तांत निवेदिला सोयराई ॥१॥ येरू म्हणे हे काय अनुचित केले । बोल ते लाविले आपणासी ॥२॥ जातिचे तो महार जग जाणताती । आपुली फजिती आपुल्या हाते ॥३॥ कासयाचा पुत्र कोणाचा तो कोण । आपुले कारण साधी आधी ॥४॥

5. आनंदे वोविया तुम्हासी गाईन । जीवे भावे वोवाळीन पायांवरी ॥१॥ सुकुमार साजिरी पाउले गोजिरी । ते हे मिरवली विटेवरी ॥२॥ कटावरी कर धरोनी श्रीहरी । उभा भीमातीरी पंढरीये ॥३॥ महाद्वारी चोखा तयाची बहिण । घाली लोटांगण उभयता ॥४॥

5. आपण वाढवावे आपण बुडवावे । ऐसी रिती बरवे तुमचे घरी ॥१॥ पाळिल्या पोसिल्या विसर पाडावा । समथार्च्या नांवा लाज येते ॥२॥ रंक मी भिकारी उकच्छष्टाचा अधिकारी । काय भीड हरि माझी तुम्हा ॥३॥ क मर्मेळा म्हणे पंढरीनिवासा । उगा हा फांसा लवकरी ॥४॥

5. मौनस गोत्र माझ्या पित्याचे वरिष्ठ । भ्रतारही श्रेष्ठ गौतम तो ॥१॥ शिवपुर नाम तेथील ज्योतिषीं । मायबापे त्यासी समर्पिले ॥२॥

5. बादल देख डरी हो, स्याम, मै बादल देख डरी श्याम मै बादल देख डरी काली-पीली घटा ऊमड़ी बरस्यो एक घरी जित जाऊ तित पाणी पाणी हुई सब भोम हरी

5. अब तो मेरा राम नाम दूसरा न कोई॥ माता छोडी पिता छोडे छोडे सगा भाई । साधु संग बैठ बैठ लोक लाज खोई॥ सत देख दौड आई, जगत देख रोई ।

5. अंतरिची घेतो गोडी । पाहे जोडी भावाची ॥१॥ देव सोयरा देव सोयरा । देव सोयरा दीनाचा ॥धृपद॥ आपुल्या वैभवे । शृंगारावे निर्मळे ॥२॥ तुका म्हणे जेवी सवे । प्रेम द्यावे प्रीतीचे ॥३॥

5. आजि सुचिन्हे दिसती स्पुरति बाहे । आजी भेटिला येईल कृष्ण माये वो ॥ यालागि हारुष वाटतो माझे मनि वो । आजि भेटिला येईल आमचा धणि वो ॥ बैसोनि सांगन गुज गोस्टी वो । उठोन आवडिने गळा घालिन मिठी वो ॥ प्रीती लोळणी घालिन पाया वरी वो । लोक म्हणती निलाज जाली पोरे वो ॥

5. 🕉अध्याय ५ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय पाचवा - फलश्रुति 👉 घरात पिशाच्चसंचार होणार नाही. ती घरात असतील तर त्रासून निघून जातील. श्रीगणेशाय नमः

5 पञ्चमः परिच्छेदः - महावाक्यविवेकः येनेक्षते शृणोतीदं जिघ्रति व्याकरोति च । स्वाद्वस्वादू विजानाति तत्प्रज्ञानमुदीरितम् ॥१॥ अर्थ : गुरु - आता तुला चार वेदांतील चार महावाक्यांचा अर्थ क्रमेंकरून सांगतो. त्यांत प्रथमतः ऋग्वेदापैकी ऐतरेयारण्यकोपनिषदांतील ''प्रज्ञानं ब्रह्म'' या महावाक्यांतील '''प्रज्ञान'' शब्दाचा अर्थ सांगतो. ज्या चैतन्याच्या योगेंकरून हा जीव पहातो, ऐकतो, वास घेतो, बोलतो व हे गोड आणि हे कडू असे रसनाद्वारें जाणतो, त्यास ''प्रज्ञान'' असे म्हटले आहे. शिष्य - "प्रज्ञान'' या शब्दाचा अर्थ समजला. आता ब्रह्म म्हणजे काय ते कृपा करून सांगा. ॥१॥

5. ज्ञानेश्वर महाराज पालखी सोहळा दिंडी क्रमांक ५ (रथा समोर) दिंडी नंबर 5 दिंडी मालक :-

५. दूध पियो गोविंद लाला ॥धु०॥ काला बछरा कपिला गाई दूध दुहावत नामा जाई ॥१॥ सोनेका गडवा दूधने भरिया । पिवो नारायण आगे धरिया ॥२॥ परभुवनकी मुरत दूध न पिवत । सीर पछार नामा रोवत ॥३॥

5. बालक्रीडा. स्तुती. लंबोदरा तुझा शोभे शुंडादंड । करीतसे खंड दुश्चि-न्हांचा ॥१॥ चतुर्थ आयुधे शोभताती हाती । भक्ताला रक्षिती निरंतर ॥२॥

5. बाळक्रीडा कृष्ण (चरित्र) बाळक्रीडा - अभंग ५ ते १२ असता बंदिशाळें । देवकी डोहळे । गर्भ घननिळे । आथियला ॥१॥ गुज पुसे भ्रतारा । आनु नेणे दुसरा । आवडी अवधारा । जिवा होय ॥२॥ मेळवुनि लेंकुरी । खेळ खेळावा साकार । गोकुळी अवतार । गौळीया घरी ॥३॥ वर्षतां शिळाधारीं । उचलवा माहागिरी । वेणु पावे करी । वाजवीत ॥४॥ जळी रिघ करावा । भवसर्प नाथावा । वरि बैसो बरवा । भाव माझा ॥५॥ कंसादिक वीर । त्यांचा कारावा संहार । ईजेराज्यधर । उग्रसेना ॥६॥ एक यश द्यावे त्रैलोक्य जिंकावें । कनकपूर बसवावें । सिंधुमाजीं ॥७॥ एका जनार्दनी । डोहाळे संपूर्ण । पुरवी नारायणा । वासनेचे ॥८॥

5. रुक्मिणी स्वयंवर-प्रसंग पाचवा संत एकनाथ महाराज, रुक्मिणी स्वयंवर रुक्मिणी स्वयंवर-प्रसंग पाचवा श्रीगणेशाय नम: ॥ सन्नद्ध करिता दळभार । येथे लागेल उशीर । मी एकला एकांगवीर । भीमकी घेऊनि येईन ॥१॥

5. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ अरण्यकाण्ड ॥ अध्याय पाचवा ॥

5. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ किष्किंधाकांड ॥ अध्याय पाचवा ॥

5. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय पाचवा ॥

5. श्री एकनाथ महाराजकृत ॥ श्री भावार्थ रामायण ॥ अयोध्याकाण्ड ॥ अध्याय पाचवा ॥

5. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय पाचवा ॥

5. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ बालकाण्ड ॥ अध्याय पाचवा ॥

5. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय पाचवा ॥

5. मातापिता समर्थ । स्वामी माझा एकनाथ ॥१॥ काळ रुळतो चरणी । देवघरी वाहे पाणी ॥२॥

5. अंतरी नमप एकनाथ करी । धन्य धन्य वैखरी वदलिसे ॥१॥ लटिका व्यवहार सव्र हा संसार । मायेचा प्रसर मृगजळ ॥२॥

5. आता आठवू पाउले। सकुमार चांगले इटे ते ॥१॥ तेणे प्रसन्न्‍ होती गुरु। संत मुनिश्वरु करुणाब्धी ॥२॥

5. मन कामना हरी मने बोहरी । चिंतिता श्रीहरी सुखानंद ॥१॥ ते पुंडलिक तपे वोळले स्वरुप । जनाची पै पापे निर्दाळिली ॥२॥ वेणुनाद तीर्थ चंद्रभागा समर्थ । विठ्ठल दैवत रहिवास ॥३॥ निवृत्ती साकार विठ्ठल आचार । भिवराते नीर अमृतमय ॥४॥

5. आमुची माळियाची जात । शेत लावूं बागाईत ॥१॥ आम्हा हाती मोट, नाडा । पाणी जाते फुलझाडा ॥२॥

5. ॥ अभंग ५ ॥ एकमेकांमाजी भाव एकविध । असे एक बोध भेदरहित ॥ १ ॥ तू मज ओळखी तू मज ओळखी ।

5. जय देवी हरितालिके। सखी पार्वती अंबिके ॥ आरती ओवाळीते । ज्ञानदीप कळिके ॥ धृ ॥

5. ॥ सिंधू नदी आरती ५ ॥ ॐ जय जगदानन्दी जय सुन्धा माता, मैया जय सुन्धा माता। चामुण्डा अज केश्वरी, सुख संपत्ति दाता।

5. आरती श्री रामायणजी की। कीरति कलित ललित सिय पी की।। गावत ब्रहमादिक मुनि नारद। बाल्मीकि बिग्यान बिसारद।।

5. ॥ श्री विठ्ठलस्य आरतिः ॥ जय देव जय देव, पाण्डुरंग जय हे । रुक्मिण्या वल्लभ हे, श्रीराहीवल्लभ हे, प्रसीद मत्प्रिय हे ॥ जय देव जय देव ॥धृ॥

6. हरि बोलो भाई हरि बोलो भाई । हरि ना बोले वांकु राम दुर्‍हाई ॥१॥ काहेकु पढता खिन खिन गीता । हरिनाम लिया सो सब कुछ होता ॥२॥ मेरा मेरा कर कर क्या फल पाया । हरिके भजन बिना झुठ गमाया ॥३॥ कहत कबीर हरिगुन गाना । गावत गाचत वैकुंठ जाना ॥४॥

6. अजानवृक्षांची पाने जाण । जो भक्षून करील अनुष्ठान । त्यासी साध्य होईल ज्ञान । जेथे संशय नाही ॥१॥ ज्ञानेश्र्वरी तीन सप्तके । जो श्रवण करील विवेके । तो होय ज्ञानी अधिके । येथे संशय नाही ॥२॥

6. मनुष्य करिसी तरी भक्तीचेनि मिषे । तुझे द्वारी वसे ऐसे करी ॥१॥ श्‍वान करिसी तरी उच्छिष्टाचेनि मिषे । तुझे द्वारी वसे ऐसे करी ॥२॥ पक्षी करिसी तरी चारियाचेनि मिषे । तुझे द्वारी वसे ऐसे करी ॥३॥ झाड करिसी तरी तुळसोचेनि मिषे । तुझे द्वरी वसे ऐसे करी ॥४॥

6. मै अपने तो नारायणकी । हो गयी आपही दासी ॥१॥ विषका प्याला राजाजीने भेजा । पीबत मीरा हासी ॥२॥ लोग कहे मीरा भई रे बावरी । बाप कहे कुल नासी ॥३॥ मीराके प्रभु गिरिधन नागर । हरिचरणकी दासी ॥४॥

6. गुणा आला विटेवरी । पितांबरधारी सुंदरजो ॥१॥ डोळे कान त्याचे ठायी । मन पायी राहो हे ॥२॥ निवारोनी जाय माया । ऐसी छाया जयाची ॥३॥ तुका म्हणे समध्यान । ते हे चरण सुकुमार ॥४॥

6. एकच टाळी झाली चंद्रभागे वाळवंटी । माझा ज्ञानराज गोपळांशी लाह्या वाटी ॥१॥ नामदेव कीर्तन करी पुढे नाचे पांडुरंग । जनी म्हणे बोला ज्ञानदेवा अभंग ॥२॥ अभंग बोलता रंग कीर्तनी भरला । प्रेमाचेनि छंदे विठ्ठल नाचू लागला ॥३॥ नाचता नाचता देवाचा गळला पितांबर । सावध होई देवा ऐसा बोले कबीर ॥४॥

6. परिमळाची धांव भ्रमर ओढी । तैसी तुझी गोडी लागो मज ॥१॥ अविट गे माय विटेना । जवळींच आहे परि भेटेना ॥२॥ तृषा लागलिया जीवनाते ओढी । तैसी तुझी गोडी लागे या जीवा ॥३॥ बापरखुमादेविवरा विठ्ठली आवडी । गोडियेसी गोडी मिळोनि गेली ॥४॥

6. हरिहरा भेद । नाही करू नये वाद ॥१॥ एक एकाचे हृदयी । गोडी साखरेच्या ठायी ॥धृ॥ भेदकासी नाड । एक वेलांटी च आड ॥२॥ उजवे वाम भाग । तुका म्हणे एकचि अंग ॥३॥

6. आता तुम्ही कृपावंत । साधुसंत जिवलग ॥१॥ गोमटे ते करा माझे । भार ओझे तुम्हांसी ॥२॥ वंचिले ते पायांपाशी । नाही यासी वेगळे ॥३॥ तुका म्हणे सोडिल्या गांठी । दिली मिठी पायांसी ॥४॥

6. वसुदेवा देत देवकी बहीण । लग्नामध्ये विघ्न झाले ऐका ॥१॥ आकाशीची वाणी सांगतसे कंसा । मानी भरवंसा हा बोलण्याचा ॥२॥ आठवा इचा पुत्र वधील तुजसी । ऐकोनी मानसी क्रोधावला ॥३॥ घेऊनिया खडग माराया धांवला । हात तो धरीला वासुदेवे ॥४॥

6. दत्त माझा दीनानाथ । भक्तालागी उभा सतत ॥१॥ त्रिशुळ घेऊनिया करी । उभा असे भक्ताद्वारी ॥२॥ भाळी चर्चिली विभुती । रुद्राक्षाची माळ कंठी ॥३॥ जवळी असे कामधेनु । तिचा महिमा काय वानु ॥४॥

6. रावणे हे केले लग्नामाजी विघ्न । असे की स्मरण तुजलागी ॥१॥ आणि रे धनुष्य मारीन रावणा । लंका बिभीषण देईन मी ॥२॥ अंगद सुग्रीव जांबुवंत वीरा । हनुमंत पाचारा लवकरी ॥३॥ टाकोनी पर्वत बुजवा रे सागरा । पायवाट करा जावयासी ॥४॥

6. मानव शरीर सिंह वदन हरि । गुरगुर तो करी देवराव ॥१॥ अवतार वेळा वैशाख मासी । चतुर्दश संधीसी अर्ध बिंबी ॥२॥ घरी ना मंदिरी सभे ना बाहेरी । उंबरीयावरी मारियेला ॥३॥ शस्त्राने न मरे ऐसा वर होता । म्हणोनि नखे त्याचा अंत केला ॥४॥

6. ऋष्यमूक पर्वती अंजनी तप करी । आठविला अंतरी सदाशिव ॥१॥ तपाचिया अंती शिव झाला प्रसन्न । मागे वरदान काय इच्छा ॥२॥ येरी म्हणे तुज ऐसा व्हावा मज पुत्र । ज्ञानी भक्त पवित्र उत्तम गुणी ॥३॥ म्हणतसे शिव अंजुळी पसरुनी । बैस माझे ध्यानी सावधान ॥४॥

6. त्रिभुवनीचे सुख पहावया नयनी । दिनरात्री धणी न पुरे माझी ॥१॥ विटेवरी सांवळा पहाता पै डोळा । मन वेळोवेळा आठवितु ॥२॥ सागरी भरीते दाटे तैसे मन उल्हाटे । वाट पाहो कोठे तुझी रया ॥३॥ बापरखुमादेविवरु पूर्ण प्रकाशला । कुमुदिनी विकासला तैसे झाले ॥४॥

6. न देखे न बोले नाइके आणीक । बैसला हा एक हरि चित्ती ॥१॥ सासुरे माहेर मज नाही कोणी । एक केले दोन्ही मिळोनिया ॥२॥ आळ आला होता आम्ही भांडखोरी । तुका म्हणे खरी केली मात ॥३॥

6. एकादशी एकादशी । जया छंद अहर्निशी ॥१॥ व्रत करी जो नेमाने । तया वैकुंठीचे पेणे ॥२॥ नामस्मरण जागरण । वाचे गाय नारायण ॥३॥ तोचि भक्त सत्य साचा । एका जनार्दन म्हणे वाचा ॥४॥

6. नावडे वैकुंठ शेषशयन । वैष्णव सदन आवडले ॥१॥ रमा म्हणे कैसी नवल परी । देव भुलले वैष्णवा घरी ॥२॥ जो नातुडे ध्यानी समाधिसाधनी । तो स्वानंदे कीर्तनी नाचतसे ॥३॥ जो यज्ञावदानी कांही नेघे माये । तो द्वादशी क्षीराब्धी उभउभ्या खाये ॥४॥

6. नाही विचारीत । मेघ हगणदारी शेत ॥१॥ नये पाहो त्याचा अंत । ठेवी कारणापे चित्त ॥२॥ वर्जीत गंगा । नाही उत्तम अधम जगा ॥३॥ तुका म्हणे मळ । नाही अग्नीसी विटाळ ॥४॥

6. पुंडलिक भक्तराज । तेणे साधियले काज । वैकुंठीचे निज । परब्रह्म आणिले ।१॥ पांडुरंग बाळमूर्ति । गाईगोपाळ सांगाती । येऊनिया प्रीति । उभे समचि राहिले ॥२॥

6. रंगी रंगे रे श्रीरंगे । काय भुललासी पतंगे ॥१॥ शरीर जायाचे ठेवणे । धरिसी अभिलास झणे ॥२॥ नव्हे तुझा हा परिवार । द्रव्य दारा क्षणभंगुर ॥३॥ अंतकाळींचा सोईरा । तुका म्हणॆ विठो धरा ॥४॥

6. एक आपण साधू झाले । येर कोण वाया गेले? ॥१॥ उठे विकार ब्रह्मी मूळ । अवघे मायेचे गबाळ ॥२॥ माय समूळ नुरे जेव्हा । विश्व ब्रह्म होइल तेव्हा ॥३॥ ऐसा उमज आदिअंती । मग सुखी व्हावे संती ॥४॥

6. (घोंगडीची रूपके) नाही तुझे उगा पडत गळा । पुढे गोपाळा जाऊ नको ॥१॥ चाहाड तुझे दाविन घरी । बोलण्या उरी नाही ऐसी ॥धृपद॥ तुम्हा आम्हा पडदा होता । सरला आता सरोबरी ॥२॥

6. झळझळित सोनसळा । कळस दिसतो सोज्वळा ॥१॥ बरवे बरवे पंढरपूर । विठोबारायाचे नगर ॥२॥ माहेर संतांचे । नामया स्वामी केशवाचे ॥३॥

6. गाऊ नाचू विठो तुझा करू अनुवाद । जिकडे पाहे तिकडे सर्वमय गोविंद ॥१॥ आनंद रे विठोबा झाला माझे मनी । देखिली लोचनी विटेसहित पाउले ॥२॥

6. आषाढी कार्तिकी हेचि पंढरपूर सुगी । शोभा पांडुरंगी घनवटे ॥१॥ संतांची दर्शने हेचि पीक जाण । देता आलिंगन देह निवे ॥२॥ देह निवे किती नवल सांगावे । जीवासी दुणावे ब्रह्मानंद ॥३॥ नामा म्हणे यासी मूळ पांडुरंग । त्याचेनि अव्यंग सुख आम्हा ॥४॥

6. माझे कुळीची कुळस्वामिनी । विठाई जगत्रय जननी । येई वो पंढरपूरवासिनि । ठेवीले दोन्ही कर जघनी ।

6. सुंदर मुख साजिरे कुंडले मनोहर गोमटी वो । नागर नागखोपा केशर कस्तुरी मळवटी वो । विशाळ व्यंकटनेत्र वैजयंती तळपे कंठी वो । कांस पीतांबराची चंदन सुगंध साजे उटी वो ॥१॥

6. काय नव्हे केले । एका चिंतिता विठ्ठले ॥१॥ सर्वसाधनांचे सार । भवसिंधु उतरी पार २॥ योग याग तपे ।केली तयाने अनुपे ॥३॥ तुका म्हणे जपा । मंत्र त्रिअक्षरी सोपा ॥४॥

6. कैलासीचा देव भोळा चक्रवर्ती । पार्वतीचा पती योगीराज ॥१॥ तयाचिये पायी माझे दंडवत । घडो आणि चित्त जडो नामी ॥२॥ जटाजूट गंगा अर्धचंद्र भाळी । तिजा नेत्रज्वाळी जातवेद ॥३॥ कंठी काळकुट डौर त्रिशूळ हाती । सर्वांगी विभूती शोभतसे ॥४॥

6. अहंवाघा सोहंवाघ्या प्रेमनगरा वारी । सावध होऊनि भजनी लागा देव करा कैवारी ॥१॥ मल्हारीची वारी । माझ्या मल्हारीची वारी ॥२॥ इच्छा मुरळीस पाहू नका पडाल नर्कव्दारी ।

6. पैल आला राम रावणासी सांगती । काय निदसुरा निजलासी भूपती ॥१॥ अवघे लंकेमाजी झाले रामाचे दूत । व्यापले सर्वत्र बाहेरी भीतरी आंत ॥२॥

6. तिन्ही देव जैसे परब्रम्हीचे ठसे । जगी सुर्य जैसे प्रकाशले ॥१॥ धन्य तो निवृत्ति धन्य तो सोपान । धन्य हा निधान ज्ञानदेव ॥२॥ उपजतांचि ज्ञानी हे वर्म जाणोनी । आले लोटांगणी चांगदेव ॥३॥ प्रत्यक्ष पैठणी भेटी केला वाद । बोलविला वेद म्हैशीपुत्रा ॥४॥

६. अनामधारकाचानिषेध पर २५. मुखी नाम नाही । त्याची संगती नको पाही ॥१॥ ऐसियाचे मुखी माउली । वार घालिता विसरली ॥२॥

6. वेद गणिता मर्यादला । तरि तू अगाध बा विठ्ठला ॥१॥ येवढे माप कैचे थोर । ज्याणे उमाणे तुमचा पार ॥धृ ॥ शेष वर्णिता श्रमला । जिव्हा दुखंड होउनि ठेला ॥३॥ म्हणौनि कान्हो पाठक उगा । मौने मवी पांडुरंगा ॥४॥

6. विठ्‌ठल नामाची नाही गोडी । काळ हाणोनि तोंड फोडी ॥1॥ गळा बांधोनि खांबासी । विंचू लाविती जिव्हेसी ॥2॥ ऐसा अभिमानी मेला । नर्ककुंडी थारा त्याला ॥3॥ नामा बोध करी मना । दासी जनी लागे चरणा ॥4॥

6. घ्या रे घ्या मुखी नाम । अंतरी धरोनिया प्रेम ।।१।। माझा आहे भोळा बाप । घेतो ताप हरोनि ।।२।।

6. त्रिभंगी देहुडा ठाण मांडुनिया माये । कल्पद्रुमातळी वेणु वाजवित आहे ॥१॥ गोविंदु वो माये गोपाळु वो । सबाह्य अभ्यंतरी अवघा परमनंदुवो ॥धृ ॥ सांवळे सगुण सकळा जिवांचे जीवन । घनानंद मूर्ति पाहता हारपले मन ॥२॥ शून्य स्थावर जंगम व्यापूनि राहिला अकळ । बाप रखुमादेविवरु विठ्ठलु सकळ ॥३॥

6. अंगिकार करी तयाचा विसर । न पडे साचार तया लागी ॥१॥ तो हा महाराज चंद्रभागे तटी । उभा वाळुवंटी भक्तकाजा ॥२॥ अनाथा कैवारी दीना लोभपर । वागवितो भार अनाथांचा ॥३॥ चोखा म्हणे माझी दयाळू माउली । उभी ती राहिली विटेवरी ॥४॥

6. आनंद सोहळा आषाढी पंढरी । कीर्तन गजरी वाळुवंटी ॥१॥ होतो जयजयकार आनंद सोहळा । अमृत गळाला वैष्णवासी ॥२॥ नाठवे भावना देहाचा विसर । विठ्ठल उच्चार संतजनी ॥३॥ तेथे जीवे भावे प्रेमाची आरती । लोटांगणी जाती सोयरा भावें॥81

6. उपाधीच्या भेणे आलोंसे शरण । काया वाचा मने सहित देवा ॥१॥ तू माझा मायबाप सकळ वित्त गोत । तू माझे गणगोत पंढरिराया ॥२॥ तू माझी साउली तू माझी गाउली । प्रेमाची माउली तूंचि माझी ॥३॥ बा म्हणे तुज विकिला जीव प्राण । काया वाचा मन सत्य देवा ॥४॥

6. ऐकोनिया मात चोखा सांगे तिसी । पूर्ण नव मासांसी भरियेले ॥१॥ साहित्य सामुग्री नाही कांही घरी । म्हणोनी निर्धारी बोलियेली ॥२॥ ऐसा हा घोर कोणे वागवावा । म्हणोनी तुझे गांवा वेगे आलो ॥३॥ निर्मळा म्हणे अनुचित केले । तुम्हा काय वहिले म्हणो आता ॥४॥