वारकरी रोजनिशी

733. पंचविसा वेगळे महत्तत्त्व बोलिजे । ते मज अंगवि ऐसे निवृत्ती केले वो माये ॥१॥ सहज बोधे बोधले न विचार आपुले । म्हणोनिया मुकले अवध्यांसी वो माय ॥२॥

733. मूळ करण सत्ता । नाही मिळत उचिता ॥१॥ घडे कासयाने सेवा । सांग ब्रम्हांडाच्या जीवा ॥धृपद॥ सागर सागरी । सामावेसी कैची थोरी ॥२॥ तुका म्हणे भावे । शरण म्हणविता बरवे ॥३॥

733. नामावाचूनि काही दुजे येथे नाही | वेगी लवलाही राम जपा ॥१॥ गोविंद गोपाळ वाचेसी रसाळ | पावसी केवळ निजपद ॥२॥ ध्रुव प्रल्हाद बळी अंबऋषि प्रबुद्ध | नामेचि विदगत पावले देखा ॥३॥ नामा म्हणे राम वाचे जया नाम | संसाराचे श्रम हरे नामे ॥४॥

733. रामनाम जपे शिव तो स्मशानी । वाल्मिक तो मुनी नाम जपे ॥१॥ गणिका तारिली रामनाम घेता । पातकी तत्त्वता उद्धरिले ॥२॥ रामनाम सुख शिव जाणे तत्वता । येरांसी महत्व न कळे नाम ॥३॥ साधनांचे सार नाम मुखी गात । रामनाम म्हणता कार्यसिद्धि ॥४॥

733. नेणो काही तुम्ही आपुलिया सुखे । इतरांचि दु:खे पिडिति ते ॥१॥ यातना बहुवस संसारकाचणी । जाचति जाचणि जन्म जरा ॥२॥

734. सत्त्व रज तम प्रकृति अपारा । याही भिन्न प्रकारा हरिरया ॥१॥ दिसोनी न दिसे लोकी व्यापारी । घटमठ चाही हरि व्याप्त ॥२॥

734. बरवी नामावळी । तुझी महादोषा होळी ॥१॥ जाले आम्हासी जीवन । धणीवरी हे सेवन ॥धृपद॥ सोपे आणि गोड । किती अमृताही वाढ ॥२॥ तुका म्हणे अच्युता । आमुचा कल्पतरु दाता ॥३॥

734. गाणे गाती रे सुगडे | तया हासती दुधडे ॥१॥ नाम गोड नाम गोड | होय जन्माचा निवाड ॥२॥ हासे त्यासी हासू द्यावे | गात आपण असावे ॥३॥ नामा म्हणे जे हासती | त्यांची कुळे नरका जाती ॥४॥

734. नाम उत्तम चांगलें । त्रिभुवनी ते मिरविलें । जे शंभुनें धरिले । निजमानसीं आदरे ॥१॥ धन्य मंत्र रामनाम । उच्चारितं होय सकाम । जन्म कर्म आणि धर्म । होय सुलभ प्राणियां ॥२॥

734. ठेउनी चित्त पायांवरी । करीन चाकरी मनोभावे ॥१॥ भोगवाल ते भोगीन भोग । न वंची अंग तिळतुल्य ॥२॥

735. देखिले तुमचे चरण निवांत राहिले मन । कासया त्यजीन प्राण आपुला गे माये ॥१॥ असेन धणीवरी आपुले माहेरी । मग तो श्रीहरि गीती गाईन गे माये ॥२॥

735. तृषाकाळी उदक भेटी । पडे मिठी आवडीची ॥१॥ ऐसियाचा बरवा संग । जिवलग संतांचा ॥धृपद॥ मिष्टान्नाचा योग भुके । म्हणता चुके पुरेसे ॥२॥ तुका म्हणे माते बाळा । कळवळा भेटीचा ॥३॥

735. नाम एकचि तारक | रामनामे शुद्ध मुख |येणे उद्धरती तिन्ही लोक | कुळांसहित वैकुंठ ॥१॥ धन्य धन्य ते कुळ | रामनामे नित्य निर्मळ |जो उच्चारी सर्वकाळ | धन्य जन्म तयाचा ॥२॥ एक हरी एक तत्त्व | तेथे धरोनिया शुद्ध सत्त्व |नाना काय करिसी कवित्व | राम नाम उच्चारी ॥३॥ नामा म्हणे नाम मंत्र | हाती न घे आणिक शस्त्र |रामकृष्ण हे वक्त्र | उच्चार इतुकेचि पुरे आम्हा ॥४॥

735. एक नाम वाचे । सदा जपे श्रीरामचे ॥१॥ तेणे तुटेल बंधन । आन नाही पै साधन ॥२॥ नामा परते साधन । नाही नाही उत्तम जाण ॥३॥ नाम जपे चंद्रमौळी । जपी तपी ते सकळीं ॥४॥

735. येथे तुजलागी बोलाविले कोणी । प्रार्थिल्यावाचूनि आलासी का ॥१॥ प्रल्हादा कैवारी दैत्याशी दंडाया । स्तंभी देवराया प्रगटोनी ॥२॥

736. तृप्ति भुकेली काय करू माये । जीवनी जीवन कैसे तान्हेजत आहे ॥१॥ मन धाले परी न धाये । पुढत पुढती राजा विठ्ठलु पाहे ॥२॥

736. कुचराचे श्रवण । गुणदोषावरी मन ॥१॥ असोनिया नसे कथे । मूर्ख अभागी ते तेथे ॥धृपद॥ निरर्थक कारणी । कान डोळे वेची वाणी ॥२॥ पापाचे सांगाती । तोंडी ओढाळाचे माती ॥३॥

736. तू तव नेणता परी हरि जाणता | आहे तो समता सर्वांभूती ॥१॥ सर्व ब्रह्म हरी येकचि निर्धार | होसील झडकरी ब्रह्म तूचि ॥२॥ अच्युत माधव अमृताच्या पाठे | लागताचि वाटे वंदी यम ॥३॥ नामा म्हणे होसील जिवलग विष्णूचा | दास त्या हरीचा आवडता ॥४॥

736. शिव सांगे गिरजेप्रती । रामनामे उत्तम गती ॥१॥ असो अधम चांडाळ । नामे पावन होय कुळ ॥२॥ नाम सारांचें पै सार । भवसिंधू उतरी पार ॥३॥ नाम श्रेंष्ठांचे पईं श्रेष्ठ । एका जनार्दनी वरिष्ठ ॥४॥

736. तप साधन हेचि माझे । गाईन तुझे नाम हरी ॥१॥ आणिका साधनी उबग आला । विश्वास उपजला येचिविशी ॥२॥

737. सांवळा सकुमार लावण्य त्रिभुवनी । अवचिता आंगणी देखिला रया ॥१॥ आळविता नयेची सचेतनी अचेत । भावेंचि तृप्त माझा हरि ॥२॥

737. जग तरि आम्हा देव । परि हे निंदितो स्वभाव ॥१॥ येतो हिताचा कळवळा । पडती हाती म्हणूनी काळा ॥धृपद॥ नाही कोणी सखा । आम्हा निपराघ पारिखा ॥२॥ उपक्रमे वदे । तुका वर्मासी ते भेदे ॥३॥

737. न लगती कथा व्युत्पत्ती उलथा | वाउग्या चळथा ग्रंथाचिया ॥१॥ हरि हरि भजन जनी जनार्दन | सर्वत्री समान भूतदया ॥२॥ भावेचि भजावे हरीते पूजावे | नित्य हे सेवावे रामनाम ॥३॥ नामा म्हणे गोड नको ते हे वाड | विठ्ठलाचे वेड इतुके पुरे ॥४॥

737. जयतां रामनामावळी । महदोषां होय होळी ॥१॥ ऐसा महिमा नामाचा । किती वर्णावा पै वाचा ॥२॥ बैसोनि स्मशानी । शंभु जपे ध्यानीं मनी ॥३॥ गिरजेसी वारंवार । सांगे रामनाम शंकर ॥४॥

737. नामे तुमची गाउनि छंदे । ब्रम्हानंदे नाचेन ॥१॥ धरुनिया दृष्टी पुढे । पाहीन रुपडे सुरेख ॥२॥

738. श्रीगुरूसारिखा असता पाठिराखा । इतरांचा लेखा कोण करी ॥१॥ राजयाची कांता काय भीक मागे । मनाचिये जोगे सिद्ध पावे ॥२॥

738. सोपे वर्म आम्हा सांगितले संती । टाळ दिंडी हाती घेउनि नाचा ॥१॥ समाधीचे सुख सांडा ओंवाळून । ऐसा या कीर्तनी ब्रम्हरस ॥धृपद॥ पुढती घडे चढते सेवन आगळे । भक्ती भाग्य बळे निर्भरता ॥२॥ उपजोचि नये संदेह चित्तासी । मुक्ति चारी दासी हरीदासांच्या ॥३॥

738. मंत्रांचा पै मंत्र हरी हरी उच्चार | न लागे तो विचार करणे काही ॥१॥ सुफळ नाम गाढे वाचेसि उच्चारू | केशव हाचि करू सर्वांभूती ॥२॥ नाही यासी पतन न होईल बंधन | नित्य हेचि स्नान रामनामे ॥३॥ नामा म्हणे भाव सर्वांभूती करा | आणिक पसारा घालू नका ॥४॥

738. अहर्निशी ध्यान शंकर धरींज्याचेंआ । तो श्रीराम वाचे का रे नाठविसी ॥१॥ रामनाम म्हणता तुटेल बंधन । होईल खंडन कर्माकर्मी ॥२॥ रामनामे गणिका नेली मोक्षपदा । तुटती आपदा गर्भवास ॥३॥ रामनाम जप नित्य ती समाधी । एका जनार्दनी उपाधि तुटोनि गेली ॥४॥

738. नामे तुमची गाऊ मुखे । राहो सुखे चितंनी ॥१॥ आणखी नेघो दयाल तरी । पढो वैखरी गुण तुमचे ॥२॥

739. ब्रह्मी ब्रह्म होणे हे तो कठीण सांगता । आब्रह्मीता जयाचिया सत्ता विस्तारले ॥१॥ सांगता नये सांगावे ते काय । तेथील हे सोय गुरुखुणा ॥२ ।

739. गंगा न देखे विटाळ । तेचि रांजणीही जळ ॥१॥ अल्पमहदा नव्हे सरी । विटाळ तो भेद धरी ॥धृपद॥ काय खंडिली भूमिका । वर्णा पायरिका लोका ॥२॥ तुका म्हणे आगीविण । बीज वेगळे तो भिन्न ॥३॥

739. नाचता उडता रडता पडता | नाम्या अवचित हाता आला ॥१॥ येता जाता हरि हरि हरि वाटे | नाम ते चोखटे स्मरा मुखी ॥२॥ हसता खेळता घरी दारी पारी | मुखी हरि हरि म्हणे का रे ॥३॥ खाता जेविता अन्नतृप्ति सारी | सांडी मांडी हरी सर्व काळ ॥४॥

739. योगियांचा मुकुट म्हणती धूर्जटी । तोही रामनाम कंठी जपताहे ॥१॥ स्पशानी तो राहे रामनाम गाये । भोवते उभे पाहे ऋषी सर्व ॥२॥ सदा समाधिस्त रामनामे रंगला । वाचे सदा चाळा रामनाम ॥३॥ एका जनार्दनी श्रीरामावांचुनीं । दुजा छंद मनी नाही त्याचे ॥४॥

739. नावडे ते जना देवा । का हो वदवा मज हाती ॥१॥ आइते प्रसाद संतवाणी । अमृतझरवणी सुस्वाद ॥२॥

740. परे पडे मिठी तेथे बोलणेचि नुठी । आवडी गिळूनिया आता जीवे नाही तुटी ॥१॥ सांगिजे बोलिजे तैसे नव्हे गे माये । सुमरी मारिले येणे श्रीगुरूराये ॥२॥

740. देवावरील भार । काढू नये काही पर ॥१॥ तहानभुके आठवण । घडे ते बरे चिंतन ॥धृपद॥ देखावी निश्चिंती । तोचि अंतर श्रीपती ॥२॥ वैभव सकळ । तुका मानितो विटाळ ॥३॥

740. करिता हरिकथा नाम सुखरासी | उद्धार जीवाशी एका नामे ॥१॥ ते हे रामनाम जप तू सप्रेम | जप हा सुगम सुफळ सदा ॥२॥ नामेचि तरले नामेचि तरले | नाम म्हणता गेले वैकुंठासी ॥३॥ नामा म्हणे एक नामेसी विनटे | ते वैकुंठीचे पेठे पावले देखा ॥४॥

740. रामनामेंसुख अत्यंत जे आहे । म्हणोनि मना ध्याये नित्य नाम ॥१॥ सुखाचिया गोडी जया नाही ठावीं । ते ते नर असोनिया देही प्रेतवत ॥२॥ शंकर जाणोनि स्मशानी राहिला । अनुभव तो त्याला तोचि जाणे ॥३॥ एका जनार्दनी सुखाचेंजें सुख । रामनाम देख पवित्र मुखी ॥४॥

740. नावडे आणिक । बुध्दि झाली तादात्मक ॥१॥ तेचि बैसले रुपडे । माजी डोळिया निवाडे ॥२॥

741. समसुखे शेजे निजोनिया काज । साधिलेसे बीज निवृत्तिराये ॥१॥ पृथ्वीतळ शय्या आकाश प्रावरण । भूतदया जीवन जीवभूत ॥२॥

741. थुंकोनिया मान । दंभ करितो कीर्तन ॥१॥ जालो उदासीन देही । एकाविण चाड नाही ॥धृपद॥ अर्थ : अनर्था सारिखा । करूनि ठेविला पारिखा ॥२॥ उपाधि वेगळा । तुका राहिला सोवळा ॥३॥

741. हरिविण देह मळीण सर्वथा | मंगळाची कथा रामकृष्ण ॥१॥ कथा करी कोणी ऐकती जे जन | वैकुंठभुवन हाता आले ॥२॥ वेदशास्त्रा सार नामाचा उच्चार | अंती पैल पार दाखवितो ॥३॥ जन्मोनिया जगी अलिप्त असावे | नाम ते स्मरावे म्हणे नामा ॥४॥

741. तरले तरती हा निर्धार । नामाचि सार घेता वाचे ॥१॥ ते हे श्रीरामानाम वाचा । शंकराचा विश्राम ॥२॥ उणें पुरें नको कांही । वाया प्रवाहींपडुं नको ॥३॥ एका जनार्दनी नाम । पूर्ण चैतन्य निष्काम ॥४॥

741. नाही उरविले दुजे । तुमच्या तेजे झांकोळिले ॥१॥ माझीचि मज न दिसती । निजांगे दीप्ति प्रकाशे ॥२॥

742. साकारू निराकारू वस्तु सद्गुरु आमुचा । तेणे या देहाचा केला उगऊ ॥१॥ उगविले उगविले मायेंते निरसिले । एकत्व दाविले त्रिभुवन रया ॥२॥

742. काय ह्याचे घ्यावे । नित्य नित्य कोणे गावे ॥१॥ केले हरीकथेने वांज । अंतरोनी जाते निज ॥धृपद॥ काम संसार । अंतरी हे करकर ॥२॥ तुका म्हणे हेंड । ऐसे मानिती ते लड ॥३॥

742. विष्णुनाम श्रेष्ठ गाताती देवऋषि | नाम अहर्निशी गोपाळाचे ॥१॥ हरि हरि हरि तूचि वा श्रीहरी | वसे चराचरी जनार्दन ॥२॥ आदि ब्रह्म हरी आळवी त्रिपुरारी | उमेप्रती करी उपदेश ॥३॥ नामा म्हणे पूर्ण हा जप उत्तम | शंकरासी नेम दिननिशी ॥४॥

742. श्रीरामनाम पावन क्षिती । नामे दोषा होय शांती । नामेंचि उद्धरती । महा पातकी चांडाळ ॥१॥ नाम पावन पावन । शंभु राजा जपे जाण । इतरां ती खूण । न कळेचि कल्पातीं ॥२॥

742. नाही लौकिकासी काम । गाईन नाम सर्वदा ॥१॥ हेचि माझे भांडवल । विठ्ठल विठ्ठल खरे नाणे ॥२॥

743. अमित्य भुवनी भरले शेखी जे उरले । ते रूप आपुले मज दावियले वो माय ॥१॥ आता मी नये आपुलिया आस । तुटले सायास भ्रांतीचे वो माय ॥२॥

743. वदे साक्षत्वेसी वाणी । नारायणी मिश्रित ॥१॥ न लगे काही चाचपावे । जाता भावे पेरीत ॥धृपद॥ भांडार त्या दातियाचे । मी कैचे ये ठायी ॥२॥ सादावीत जातो तुका । येथे एकाएकी तो ॥३॥

743. सर्वकाळ पुण्याच्या राशी | हरीनाम आलिया जिव्हेसी |नित्य तप अनुष्ठानाच्या राशी | कोटी यज्ञासी लाभ जाला ॥१॥ धन्य धन्य त्याचा वंश | जे जे रतले नामास |रामनामी नित्य सौरस | ते विष्णुदास पवित्र ॥२॥ पवित्र ते स्वधर्मी | ज्यासी सर्वकाळ नामी |तयाचे नाम पूर्णकामी | मनोरथ पुरतील ॥३॥ नामा जपे नाम हरीचे | सार्थक केले संसाराचे |ओझे फेडिले पूर्वजन्माचे | हरीस्मरण केलिया ॥४॥

743. गणिका नेली मोक्षपदां । रामनाम वदे एकदा ॥१॥ धन्य नामाचा महिमा । वदता शेषा उपरमा ॥२॥ ध्यानी ध्यातो शूळपाणी । रामनाम निशिदिनी ॥३॥ रामनाम दोन अक्षर । एका जनार्दनी निर्धार ॥४॥

743. संत ऐकती निवाडे । बैसोनि पुढे गुणतुमचे ॥१॥ तैसेचि गाऊ तयांपासी । आर्त मानसी धरुनिया ॥२॥

744. ऐसी जिव्हा निकी । विठ्ठल विठ्ठल का न घोकी ॥१॥ जेणे पाविजे उद्धार । तेथे राखावे अंतर ॥धृपद॥ गुंफोनि चावटी । तेथे कोणा लाभे भेटी ॥२॥ तुका म्हणे काळ । देवाविण अमंगळ ॥३॥

744. नामी नारायण | होय भक्तांचे आधीन ॥१॥ न मागता भक्ति | नामापासी चारी मुक्ती ॥२॥ भुलो नये जाण | नाम वैकुंठी निशाण ॥३॥ नामा म्हणे ऐसे प्राणी | सम होती नारायणी ॥४॥

744. आन नाही दुजा हेत । सदा रामनाम जपत ॥१॥ धन्य धन्य ते शरीर । पावन देह चराचर ॥२॥ अनुग्रहासाठी । हरिहर लाळ घोटी ॥३॥ एका जनार्दनी देव । तेथे तिष्ठे स्वयमेव ॥४॥

744. शुध्द सत्त्व कैचा गाठी । जेणे संवसाटी तुम्हासी ॥१॥ म्हणोनि देवा वाटे भय । कैसेनि आपाय चुकती हे ॥२॥

745. आपुले काही न विचारिता धन । निर्गुणासी ऋण देऊ गेलेंII१॥ थिथे होते ते निध सांठविले । विश्वासे घेतले लक्षवित ॥२॥

745. साजे अळंकार । तरि भोगिता भ्रतार ॥१॥ व्यभिचारीचा टाकमटिका । उपहास होती लोका ॥धृपद॥ शूरत्वाची वाणी । रूप मिरवे मंडणी ॥२॥ तुका म्हणे जिणे । शर्त्ती विण लाजिरवाणे ॥३॥

745. सदा फळ सुफळ वाचेसी गोपाळ | वंदी कळिकाळ शास्त्र सांगे ॥१॥ ब्रह्मांडनायक ऐसे जे कवतुक | तेचि नाम एक श्रीकृष्ण ऐसे ॥२॥ आदी अंत पाहता नाही पै सर्वथा | परिपूर्ण सरिता अमृताची ॥३॥ नामाम्हणे का करिसी संकेत | उद्धरिले पतित युगायुगी ॥४॥

745. अहर्निशी म्हणता । तेथे न बाधे काळ सत्ता ॥१॥ वरीष्ठा वरिष्ठ नाम । तिही लोकी ते उत्तम ॥२॥ असो भलते याती । परी मुखी नाम जपती ॥३॥ वंद्य होती हरिहरा । देवा इंद्रादिका थोरां ॥४॥

745. माझिये वाचेसी नाही धीर । प्रसवते भार अक्षरांचे ॥१॥ तुमचे कृपेचा हा महिमा । पुरुषोत्तमा अगाध ॥२॥

746. चौदा भुवनी चौघा भुलविले । वेव्हार नासिले स्मृति व्यालौ गे माये ॥१॥ अवघे धन देऊनि मज निधन केलै । ऋण मागावया धाडिले नये ते ठायी ॥२॥

746. मानामान किती । तुझ्या क्षुल्लक संपत्ती ॥१॥ जा रे चाळवी बापुडी । कोणी धरितील ती गोडी ॥धृपद॥ रिद्धीसिद्धी देसी । आह्मी चुंभळे नव्हो तैसी ॥२॥ तुका म्हणे ठका । ऐसे नागविले लोका ॥३॥

746. आता आहे नाही पाहता क्षण एक | संपत्तीचे सुख विषय हा ॥१॥ हित ते आचरा हित ते विचारा | नामी भाव धरा जाणतेनो ॥२॥ संपत्तीच्या बळे एक जाले आंधळे | वेढिले कळिकाळे स्मरण नाही ॥३॥ एक विद्यावंत जातीच्या अभिमाने | नेले तमोगुणे रसातळा ॥४॥

746. राम नाम वदे वाचे । धन्य मुख तयाचे लोटांगणी साचे । हरिहर पै येती ॥१॥ नाम चांगलें चांगलें । जड जीव उद्धरले । वैकुंठवासी केले । कुडे कपाटियासी ॥२॥ अजमेळादि पातकी । नामे तारिले महादोषी । यवनादि सुखी नामे केले ॥३॥ हास्य विनोदें नाम । घेतं पावे सर्वोत्तम । मा दृढ धरलीया प्रेम । देवचि होय ॥४॥

746. सांभाळिले बहुता ऐकिली प्रशंसा । तुम्ही जगदाधीशा युगायुगी ॥१॥ म्हणऊनिया आशे लागलो नेणता । बुडवूनि थिता संवसार ॥२॥

747. अवघड ते एक घडले माझ्या अंगी । तीही ऋण चौघी मज देवविले ॥१॥ ज्यासी दिधले त्यासी नांव पै नाही । जया रूप नाही त्यासी ऋण देवविले ॥२॥

747. पाहातोसी काय । आता पुढे करी पाय ॥१॥ वरी ठेवू दे मस्तक । ठेलो जोडूनि हस्तक ॥धृपद॥ बरवे करी सम । नको भंगो देऊ प्रेम ॥२॥ तुका म्हणे चला । पुढती सामोरे विठ्ठला ॥३॥

747. आम्ही विठोबाचे दूत | यम आणू शरणागत ॥१॥ मुखे नाम हाती टाळी | महापापा करू होळी ॥२॥ करू हरिनामाचा घोष | कुंभपाक पाडू ओस ॥३॥ करू हरिकथा कीर्तन | तोडू यमाचे बंधन ॥४॥

747. जयजय रामचंद्रा जयजय रामचंद्रा । हर हरि जपे त्याचे हृदयी मुद्रा ॥१॥ सोपा जप अखंड वाचेसी वदता । कामक्रोध लोभ पळे अहं ममता ॥२॥ कासया जप तप अनुष्ठान वाउगा श्रम । नका गुंतू संसारा वाचे म्हणा रामनाम ॥३॥ वाउगी उपाधी सांडोनी भजा श्रीरामा । एका जनार्दनी वाचे वदा अत्मारामा ॥४॥

747. झाले ते ते चमत्कार । निरंतर आठवती ॥१॥ काय सांगो कोणापासी । अभाविकासी सत्य न वाटे ॥२॥

748. मायाविवर्जित जाले वो । माझे गोत ते पंढरिये राहिले वो ॥१॥ पतिव्रता मी परद्वारिणी । परपुरूसी व्यभिचारिणी ॥२॥

748. भक्त ऐसे जाणा जे देही उदास । गेले आशापाश निवारूनि ॥१॥ विषय तो त्यांचा जाला नारायण । नावडे जन धन माता पिता ॥धृपद॥ निर्वाणी गोविंद असे मागेपुढे । काहीच साकडे पडो नेदी ॥२॥ तुका म्हणे सत्य कर्मा व्हावे साह्य । घातलिया भय नरका जाणे ॥३॥

748. ज्यासी विन्मुख संसार| तो करी मोक्षाचा विचार॥१॥ आम्ही पंढरीचे लाठे| नवजो वैकुंठीचे वाटे॥२॥ सांडोनी पंढरीची वारी| मोक्ष मागतो भिकारी॥३॥ जन्मोजन्मींचा आळसी| तो मुक्तीते अभिलाषी॥४॥

748. अखंड वाचे नाम । तया न बाधी क्रोध काम ॥१॥ रामनाम वदता वाचे । ब्रह्मासुख तेथे नाचे ॥२॥ राम नाम वाचे टाळी । महादोषा होय होळीं ॥३॥ दो अक्षरासाठीं । ब्रह्मा लागे पाठोपाठी ॥४॥

748. आपल्या स्थितीसंबंधाने जनाशी उद्गार अखंडता ते झाली ऐसी । विठ्ठल राहिला मानसी । ध्यानी मनी लोचनासी ।

749. प्राण जाये प्रेत न बोले चित्रीचे लेप न हाले । तैसे दृश्य द्रष्टा दर्शन त्रिपुटी वो करी हे शब्दची वाउगे ठेले रया ॥१॥ आता आपणिया आपण विचारी । शेखी प्रकृति ना पुरूष निर्धारी ॥२॥

749. तोचि ही क्षुल्लके सखी सहोदरे । नाही विश्वंभरे वोळखी तो ॥१॥ नारायण विश्वंभर विश्वपिता । प्रमाण तो होता सकळ मिथ्या ॥धृपद॥ रवि नुगवे तो दीपिकाचे काज । प्रकाशे ते तेज सहज लोपे ॥२॥ तुका म्हणे देहसंबंधे संचिते । कारण निरुते नारायणी ॥३॥

749. हरिकथा श्रवण श्रवणाचेनि द्वारें|माझिय दातारे केशवे दिलें॥१॥ तीर्थाचे सुख चरणाचेनि द्वारें|माझिया दातारे केशवे दिलें॥२॥ पूजनाचे सुख कराचेनि द्वारें|माझिया दातारे केशवे दिलें॥३॥ नामा म्हणे ऐसे जयाचे उपकार|तो विठ्ठल दातार विसरलें॥४॥

749. वैखरी वाचा वदे रामकृष्ण । धन्य वंश संपूर्ण जगी त्याचा ॥१॥ आठवी नित्य नाम सदा वाचे । कळिकाळ त्यांचे चरण चुरी ॥२॥ शिव विष्णु ब्रह्मा इंद्रादिक देव । करिती गौरव त्याचा बहु ॥३॥ जनार्दनाचा एका सांगतसे उपाव । धरा नामी भाव दृढ जनी ॥४॥

749. अवघाची गुणी आहे हा भला । परि हा याला लोभ का ॥१॥ काहीच उरो नेदी माझे । संचिंतपुजे भरियेले ॥२॥

750. पृथ्वी आडणी आकाश हे ताट । अमृत घनवट आप तेज ॥१॥ नित्य हे जेविता तेज प्रकाशत । सर्वही गोमटी ब्रह्मद्वारे ।

750. यज्ञ भूताच्या पाळणा । भेद कार्य कारणा । पावावया उपासना । ब्रम्हस्थानी प्रस्थान ॥१॥ एक परी पडिले भागी । फळ बीजाचिये अंगी । धन्य तोचि जगी । आदि अंत सांभाळी ॥धृपद॥

750. ब्राह्मण हो तुम्ही सर्व नारीनर|सर्वासी आधार नाम सत्य ॥१॥ नामाविण गति न सरे आणिक|वैकुंठनायक बोले मुखे ॥२॥ परि तेंचि नाम पहावे शोधुनी|चौ-यांशीची खाणी तेंव्हा चुके ॥३॥ नामा म्हणे आता सद्गुरू वंदुनी|नाम घ्या शोधुनि सत्य मुक्त ॥४॥

750. घ्या रे रामनामाची कावड भाई । शिव हरहर वदा भाई ॥१॥ अकार उकार मकार तिचा पाया । उभारिले त्रिगुण तनयां ॥२॥ हरिहर कावड घेता खांदी । तुटे जन्ममरण व्याधी ॥३॥ घेऊनि कावडी नाचे एका । एका जनार्दनी आवडी देखा ॥४॥

750. अवघींच अंगे वेष्टोनि ठेली । हरीचिये रंगली निज सेवे ॥१॥ तेणेचि वाटे कृतकुत्यार्थ । चुकले अनर्थ जन्मजरा ॥२॥

751. अनुभवे अनुभवु बोधा बोध आथिला । निःशब्दी निःशब्द नादावला ॥१॥ माझा श्रीगुरू ब्रह्म बोलणी बोलवीतु । तेथील संकेतु कोण्ही नेणे ॥२॥

751. वेदपुरुष तरि नेती का वचन । निवडूनि भिन्न दाखविले ॥१॥ तुझी वर्मे तूचि दावूनि अनंता । होतोसी नेणता कोण्या गुणे ॥धृपद॥ यज्ञाचा भोक्ता तरि का नव्हे सांग । उणे पडता अंग क्षोभ घडे ॥२॥ वससील तू या भूताचे अंतरी । तरि का भेद हरी दावियेला ॥३॥

751. ब्राह्मणा न कळे आपुले ते वर्म|गवसे परब्रह्म नामे एका॥१॥ लहान थोरांसी करितो प्रार्थना|दृढ नारायणा मनी धरा॥२॥ सर्वांप्रति माझी हेचि पै विनंती|आठवा श्रीपति आपुले मनीं॥३|केशव नारायण करावे आचमन|तेचि संध्या स्नान कर्म तया॥४॥ नामा म्हणे हेंचि करा नित्य भजन|ब्रह्मार्पण साधन याचे पायीं॥५॥

751. श्रुतिशास्त्रां अति दुरी । तो परमात्मा श्रीहरि । तो दशरथाचे घरी । क्रीडतु राम ॥१॥ क्षण एक नमस्कारा । नातुडे सुरवरा । तो रिसा आणि वानर क्षेम देतो राम ॥२॥ चरणी शिळा उद्धरी । नामे गणिका तारी । तो कोळियाचे घरी । पाहुणा राम ॥३॥ शिवाचें निजध्येय । वाल्मिकाचें गुह्मा । तो भिल्लणीचीं फळे खाय । श्रीराम ॥४॥

751. अवघ्या अंगे अवघे झालो । अवघेचि ल्यालो आळंकार ॥१॥ अवघ्या ठायी अवघ्या देही । अवघ्या नाही वेगळा ॥२॥

752. रूप सामावले दर्शन ठाकले । अंग हारपले तेचि भावी ॥१॥ पाहो जाय तव पाहाणया वेगळे । ते सुखसोहंळे कोण बोले ॥२॥

752. जळे माझी काया लागला वोणवा । धाव रे केशवा मायबापा ॥१॥ पेटली सकळ कांति रोमावळी । नावरे हे होळी दहन जाले ॥धृपद॥ फुटोनिया दोन्ही भाग होऊ पाहे । पाहातोसी काय हृदय माझे ॥२॥ घेऊनि जीवन धावे लवलाही । कवणाचे काही न चले येथे ॥३॥

752. नव्हे तुज हित विषय पोशितां|हरी हरी म्हणता तरशील॥१॥ माधव श्रीहरी कृष्ण नरहरी|वेगी हा उच्चारी लवलाही॥२॥ घडतील यज्ञ पापे होतील भग्न|प्रपंच सर्वज्ञ होईल ब्रह्म॥३॥ नामा म्हणे हरिकथा हरी भवव्यथा|उद्धरसी सर्वथा भाक माझी॥४|

752. श्रीरामानामें तारिले पाषाण । नामाचे महिमान कोण जाणे ॥१॥ उफराट नामे तारियेला कोळी । दोष जाहले होळी रामनामे ॥२॥ तारियेली गणिका तारियेली देखा । पवित्र तो चोखा रामनामे ॥३॥ एका जनार्दनी रामनाम जप । पवित्र ते देख रामनाम ॥४॥

752. असो आता हे बोलणे । आम्ही निर्भय एक्या गुणे ॥१॥ सांगितले करु काम । हाते टाळी मुखे नाम ॥२॥

753. मी तू पण विकल्प मावळला मुळी । दोहीमाजी बळी कवण पाहो । पाहता पाहणे द्रष्टत्व ग्रासिले । स्वरूपचि उरले कवणा पाहो ॥१॥