वारकरी रोजनिशी

1265. साधावया आत्मसुख | ते हे विटेवरी देख ॥१॥ नको जाऊ परदेशी | वास करी पंढरीसी ॥२॥ भाव धरी बळकट | मुखी नाम येकनिष्ठ ॥३॥ नामा म्हणे गोणाबाई | सर्व सुख याचे पायी ॥४॥

1265. कोणी कांही तरी म्हणो । आम्ही न जाणो तया बोला ॥१॥ गाऊ सुखे नामावळी । सुख कल्लोळीं सर्वदा ॥२॥ नाचु संतमेळीं सदा । कीर्तनी गोविंदा रंजवुं ॥३॥ एका जनार्दनी हाचि धंदा । वाया शब्दा न लागू ॥४॥

1265. आणिकातेही विठ्ठल करिती । लागले संगती भाविक त्या ॥१॥ यांचा वारा लागेल ज्यासी । येती त्यासी मुक्तीही वरुं ॥२॥

1266. गाऊ नेणे कळा कुसरी । कान धरोनि म्हणे हरी ॥१॥ माझ्या बोबडिया बोला । चित्त द्यावे बा विठ्ठला ॥धृपद॥ मज हंसतील लोक । परि मी गाईन निःशंक ॥२॥ तुझे नामी मी निर्लज्ज । काय जनासवे काज ॥३॥

1266. वाघाचिये गव्हाणी बांधिलीसे गाये | कैसी तु बो माये लोभाचारे ॥१॥ का मज संसारी घालितोसि देवा | कैसी तुझी माया जीवा गोड वाटे ॥२| विषयाचे गरळ पाजिसी केवळ | हृदय कोवळे बसे तुझे ॥३॥ नामा म्हणे मज आदिअंती एकू | जननी आणि जनकु पांडुरंग ॥४॥

1266. धन्य धन्य श्रीहरीचे गुण । नाम पावन ऐकता ॥१॥ जे जे अवतारचरित्र । वर्णीता पवित्र वाणी होय ॥२॥ कीर्ति वर्णिता उद्धार जीवां । कलीयुगीं सर्वा उपदेश ॥३॥ एका जनार्दनी सोपे वर्म । गुण कर्म वर्णिता ॥४॥

1266. आणिकही उदंड संतजन । राहिले व्यापून महीतळी ॥१॥ नामेचि पावन केले दोषी । उध्दार आणिकांशी करुनिया ॥२॥

1267. विष पोटी सर्पा । जन भीते तया दर्पा ॥१॥ पंच भूते नाही भिन्न । गुण दुःख देती शीण ॥धृपद॥ चंदन प्रिय वासे । आवडे ते जातीऐसे ॥२॥ तुका म्हणे दाणा । कुचर मिळो नये अन्ना ॥३॥

1267. गोणाई म्हणे नाम्या राहिलासी उदरी | तेंहुनि मी करी आस तुझी ॥१॥ उपजलासि ते मज जाला संतोष | आनंद उल्हास वाटे जीवा ॥२॥ गणगोतामाजी केले बारे नांव | पंढरीचा देव प्रसन्न केला ॥३॥ रात्रंदिवस लेखी अंघोळीवरी | तू मज संसारी होसी म्हणोनि ॥४॥

1267. नामाचे धारक विष्णुरुप देख । त्रिभुवनीचें सुख तये ठायी ॥१॥ ब्रह्मा विष्णु हर येताती सामोरे । नामधारक निर्धारे तया वंद्य ॥२॥ त्रिभुवनापरता नामाचा महिमा । जाणे शंकर उमा सत्य सत्य ॥३॥ एका जनार्दनी पतीतपावन नाम । गाता निजधामा जोडे मुक्ति ॥४॥

1267. आदि मग हे अनादि बोली । निशीने प्रगटली सूर्यमहिमा ॥१॥ अर्थ याचा आणा चिता । मग विचारिता कळेल ॥२॥

1268. देव अवघे प्रतिपादी । वंदी सकळा एक निंदी ॥१॥ तेथे अवघे गेले वाया । विष घास एके ठाया ॥धृपद॥ सर्वांग कुरवाळी । उपटी एक रोमावळी ॥२॥ तुका म्हणे चित्त । नाही जयाचे अंकित ॥३॥

1268. आपणा वेगळा कशाला निवडिसी | का मज दवडिसी सांग नाम्या ॥१॥ बरवे पुत्रपण जालासी उत्तीर्ण | आता अभिमान पाहे माझा ॥२॥ तुज नेल्यावीण नवजाय येथून | पंढरी गिळीन विठोबासहित ॥३॥ |माझेसी लेकरू मज आहे अव्हेरु | मज आहे निर्धारू विठोबासी ॥४॥

1268. मोक्ष मुक्तीचे लिगाड । वागवी अवघड कासया ॥१॥ एक नाम जपा कंठी । राबती कोटी मुक्ति देखा ॥२॥ मोक्ष तेथे जोडोनि हात । उभाचि तिष्ठत सर्वदा ॥३॥ एका जनार्दनी देखा । मुक्ति फुका राबती ॥४॥

1268. आधी भक्त पाठी देव । प्रगटे भाव देखोनी ॥१॥ काचोळी पाठी कण । भूस निकण मग दाणा ॥२॥

1269. मज माझा उपदेश । आणिका नये याची रीस ॥१॥ तुम्ही अवघे पांडुरंग । मी च दुष्ट सकळ चांग ॥धृपद॥ तुमचा मी शरणागत । काही करा माझे हित ॥२॥ तुका पाय धरी । मी हे माझे दुर करी ॥३॥

1269. वडील वडील आमुची बोलतील गोष्टी | परी तुज ऐसा सुष्टी देव नाही ॥१॥ दर्षना आलिया पाडिसी आव्हाटा | मन मारूनी चोहाटा भुलविसी तू ॥२॥ ऐसा कैसा कोणे केलासिरे देव | आमुच्या जाणिया खेंच आणियेला ॥३॥ माझे बाळ तुझ्या दर्शनासी आले | ते त्वा भुलविले केशिराजा ॥४॥

1269. दोषी यमदुत नेतसे बांधोनी । तंव अवचित नाम पडले कानी ॥१॥ तुटले बंधन खुंटले पतन । नाम जनार्दन ऐकतांची ॥२॥ तुटोनि बंधन पडता तळी । तंव वरचेवर झेली वनमाळी ॥३॥ दुती अति दृढ नाम धरिता मनी । यमदूतां देवदूत घालिती विमानी ॥४॥

1269. आपपर ते नोळखती । अवघाचि देखती विठ्ठल ॥१॥ पूर्ण होऊनि ठेले काम । आत्माराम देह त्यांचा ॥२॥

1270. जाणे त्याचे वर्म नेणे त्याचे कर्म । केल्याविण धर्म नेणवती ॥२॥ मैथुनाचे सुख सांगितल्या खूण । अनुभवाविण कळो नये ॥२॥ तुका म्हणे जळो शाब्दिक हे ज्ञान । विठोबाची खूण विरळा जाणे ॥३॥ अर्थ :

1270. अगा ये विठोबा पाहे मजकडे | का गा केले वेडे बाळ माझे ॥१॥ तुझे काय खादले त्वा काय दिधले | भले दाखविले देवपण ॥२॥ आम्ही म्हणू तू रे कृपाळू अससी | आता तू कळलासि पंढरिराया ॥३॥ का देवपण आपुले भोगू पै जाणावे | भक्ता सुख द्यावे हेळामात्र ॥४॥

1270. चित्रगुप्त म्हणती करावे काई । यमदूताविण न चले कांही ॥१॥ नामे नागविले नामे नागविले । यम म्हणे माझे सामर्थ्य न चले ॥२॥ यम चित्रगुप्त नाम विवंचीत । नम विवंचितां जाले मुक्त ॥३॥ यमें यमदुता आल्हादे भेटी । अवघे चतुर्भुज झाले वैकुंठीं ॥४॥

1270. आपणचि ते येती घरा । देखोनि बरा निजभाव ॥१॥ आप्तपणे आलिंगिती । मनींचा पुरविती हेत सकळ ॥२॥

1271. अभिमानी पांडुरंग । गोवा काशाचा हो मग ॥१॥ अनुसरा लवलाही । नका विचार करू काही ॥धृपद॥ कोठे राहतील पापे । जालिया हो अनुतापे ॥२॥ तुका म्हणे ये चि घडी । उभ्या पाववील थडी ॥३॥

1271. तुझा नामा तुज व्हावा जन्मोजन्मी | काय यासी आम्ही करू शको ॥१॥ मर्यादा सांडोनि बोलसी कठिण | करिसी वायांविण इष्ट तुटी ॥२॥ ऐसे कांही सुख अनुपम्य दाखवी | जया ओळखी जीवी निजरूपा ॥३॥ जेणे लोभ त्याचे मन मार्गे मोहरे | वृत्तीसहीत विरे ठाई ठाई ॥४॥

1271. जपतां नाम पडे धाक । पातकें पळती त्रिवाटे देख । कळिकाळाचे नासे दुःख । ऐसे नामी सामर्थ्य ॥१॥ जप तप नामावळी । आणिक नको मंत्रावळी । ब्रह्माज्ञान बोली । वाया शीण आटाआटी ॥२॥ साधने पुण्य असेल गांठी । तरीच नाम येईल होटीं । एका जनार्दनी पोटी । दया शांति आकळे ॥३॥

1271. आपणा सारिखे । देखे नाढळे पारिखे ॥१॥ गुरुकृपा तो लाधला । व्यापुनी चराचर एकला ॥२॥

1272. तुझे वर्म हाती । दिले सांगोनिया संती ॥१॥ मुखी नाम धरीन कंठी । अवघा सांडवीन पोटी ॥धृपद॥ नवविधा वेढिन आधी । सापडलासी भावसंधी ॥२॥ तुका म्हणे बळिये गाढे । कळिकाळ पाया पडे ॥३॥

1272. माझा नामा जंव नांवरूपा आला | जंव म्हणो लागला घरदार ॥१॥ |तंव कैसे विघ्न उठिले गे मावे | नामा पंढरिराये भुलविला ॥२॥ सांग बा विठ्ठला म्या काय केले | नामया का भुलविले कवण्या गुणे ॥३॥ आम्ही गा सिंपीये अनाथे पै दीने | करू सिवने टिपणे पोट भरू ॥४॥

1272. नित्य नैमित्तिक कर्म । जया न घडे हा धर्म । येणे उच्चारावें नाम । सत्य निर्धार जाणावा ॥१॥ नामे कर्माचा सुटे उपाधी । नामे तुटे आधी व्याधी । नामे शोक संदेह बुद्धी । नासतसे हरिनामें ॥२॥ नाना रोग तुटती नामे । घडती सर्व ब्रह्माकर्में । एका जनार्दनी नामे । धर्म सकळ साधती ॥३॥

1272. आवरुनिया ज्यांनी चित्त । ठेविले सतत हरीचरणी ॥१॥ झाली त्याची कार्यसिध्दी । तुटल्या व्याधि जन्म जरा ॥२॥

1273. माझ्या मना लागो चाळा । पहावया विठ्ठला डोळा ॥१॥ आणीक नाही चाड । न लगे संसार हा गोड ॥धृपद॥ तरि च फळ जन्मा आलो । सरता पांडुरंगी जालो ॥२॥ तुका म्हणे देवा । देई चरणांची सेवा ॥३॥

1273. तुझिया नाम्याने बळी देउनि चित्त | जन्मोनिया आप्त केले मज ॥१॥ इष्ट मित्र बंधु जननी जनक | सर्व मीच एक करूनि ठेला ॥२॥ ऐसी याची करणी अजोनि नेणसी | बाळ माझे म्हणसी चाळविले ॥३॥ प्रेमांचे लाघव लाउनि माझ्या पायी | बांधले हृदयी धरोनिया ॥४॥

1273. नामपाठ - अभंग १२७३ ते १२८१ नामपाठ करा नामपाठ करा । चवर्‍याशींचा फेरा चुकवा जगी ॥१॥ नामपाठ गाये नामपाठ गाये । पुनरपी नये संसारासी ॥२॥ एका जनार्दनाचा नामपाठ गाय । आनंदी आनंद होय तयालागीं ॥३॥

1273. आले भेटी संत जन । गर्जे गगन हरिनामे ॥१॥ टाळ विणे मृदंग भेरी । छविने अंबरी झळकती ॥२॥

1274. अवघे जेणे पाप नासे । ते हे असे पंढरीसी ॥१॥ गात जागा गात जागा । प्रेम मागा विठ्ठला ॥धृपद॥ अवघी सुखाची च राशी । पुंडलिकाशी वोळली हे ॥२॥ तुका म्हणे जवळी आले । उभे ठाले समचरणी ॥३॥

1274. बुडविली क्रिया बुडविले कर्म | बुडविला धर्म पाहा येणे ॥१॥ तुझिया नामाचे लागलेसे पिसे | असोनि न दिसे लोकाचारी ॥२॥ नेणो काय कळे तुवा वागविला | संबंध तुटला मज नाम्याचा ॥३॥ बुडविला आचार बुडविला विचार | बुडविला संसार कुळासहित ॥४॥

1274. नामपाठ गाये संतांचे संगती । नाही पुनरावृत्ति तया मग ॥१॥ नामपाठ गाय सर्व भावे मनी । चुकेल आयणी गर्भवास ॥२॥ जनार्दनीचा एका नामपाठ गायें । जनार्दनी पाहे जनी वनी ॥३॥

1274. इंद्र चंद्र महेंद्र सर्व । मानवती देव हरिभक्ता ॥१॥ म्हणती इहीचि केला ऋणी । चक्रपाणी कीर्तने ॥२॥

1275. देह तुझ्या पायी । ठेवूनि जालो उतराई ॥१॥ आता माझ्या जीवा । करणे ते करी देवा ॥धृपद॥ बहु अपराधी । मतिमंद हीनबुद्धि ॥२॥ तुका म्हणे नेणे । भावभक्तीची लक्षणे ॥३॥

1275. ऐके गोणाई म्हणे केशिराज | सदा अरज तुझे नामदेवा ॥१॥ संसारादि यासी नावडेचि कांही | मिठीच वो पायी घातलीसे ॥२॥ नेणो याच्या जीवे घेतलेसे कांही | लोळणींच पायी घातलिसे ॥३॥ पुसे वो जीवीचे काय काय' आवडे | उमगोनि कोडे नेई यासी ॥४॥

1275. नामपाठ सार सर्वामाजीं श्रेष्ठ । जो गाये तो वरिष्ठ कलियुगीं ॥१॥ चुकेल यातना नाना गर्भवास । भय आणि त्रास नव्हे मनी ॥२॥ जनार्दनाचा एका नामपाठ भावे । आदरे गात आहे सदोदित ॥३॥

1275. उगाचि राहेन संतापासी । सेवुनी चरणांसी निरंतर ॥१॥ पुसेन तया सांडूनी लाज । आपुलीये गुज अंतरीचे ॥२॥

1276. जन हे सुखाचे दिल्या घेतल्याचे । अंत हे काळीचे नाही कोणी ॥१॥ जाल्या हीन शक्ती नाकडोळे गळती । सांडोनि पळती रांडापोरे ॥धृपद॥ बाइल म्हणे खर मरता तरी बरे । नासिले हे घर थुंकोनिया ॥२॥ तुका म्हणे माझी नव्हतील कोणी । तुज चक्रपाणी वाचूनिया ॥३॥

1276. विश्वजनमोहना कपटिया नारायणा | काय देवपणा मिरवितोसी ॥१॥ दर्शन आलिया हृदयी संचरसी | देहभाव घेसी हिरोनिया ॥२॥ या विश्वावेगळे नवल तुझे करणे | सांगावे गाऱ्हाणे कवणालागी ॥३॥ सर्वांग सुंदर परी हृदये कठोर | तेणसी जिव्हार मज दुर्बळीचे ॥४॥

1276. नामपाठ गाये सदोदित मनी । यमाची जाचणी नोहे तया ॥१॥ नामपाठ भावे आदरे जो गाये । सर्व सुख पाहे तया होय ॥२॥ जनार्दनाचा एका नामी धरी आवडी । सर्वभावे जोडी नामपाठ ॥३॥

1276. उत्तीर्ण नव्हीजेची वेचता जीवे । ऐसे बरवे उपकार याचे ॥१॥ सांगावे ते कोठवरी । जे जे अवसरी जे केले ॥२॥

1277. जाणोनि नेणते करी माझे मन । तुझी प्रेमखूण देऊनिया ॥१॥ मग मी व्यवहारी असेन वर्तत । जेवी जळाआत पद्मपत्र ॥धृपद॥ ऐकोनि नाइके निंदास्तुति कानी । जैसा का उन्मनी योगिराज ॥२॥ देखोनि न देखे प्रपंच दृष्टी । स्वप्नीचिया सृष्टि चेइल्या जेवी ॥३॥

1277. त्या तुवा केसा आणि एके माये ॥ येणे पंढरी राये बुडबिळे ॥ १ ॥ असता चराचरा न बुडता सृष्टी ॥ का घेतली पाठी दुबळीची ॥ २॥ एक वाळ माझे त्याची धरिळी आस ॥ तेथे कावानिरास केले देवा ॥ ३॥ एवढा हा दान कशाने विसरेन ॥ देई कृपादान पांडुरंगा ॥ ४॥

1277. नामपाठ सार वेदांचे ते मूळ । शास्त्रांचे ते फळ नामपाठ ॥१॥ योगयाग विधि न लगे खटपट । नामपाठे स्पष्ट सर्व कार्य ॥२॥ जनार्दनाचा एका नामपाठ घोकी । गुढीं तिही लोकी उभारिली ॥३॥

1277. उदार ऐसा न दिसेचि दृष्टि । पाहताहि सृष्टी मज आता ॥१॥ जयाचीया वचने जीवा जीवपण । नुमसेचि शीवपण शिवा अंगी ॥२॥

1278. विठ्ठला विठ्ठला । कंठ आळविता फुटला ॥१॥ कारे कृपाळू न होसी । काय जाले मज विशी ॥धृपद॥ जाल्या येरझारा । जन्मां बहुतांचा फेरा ॥२॥ तुका म्हणे नष्टा । अबोलण्या तुझ्या चेष्टा ॥३॥

1278. बहुत दिवस भरले पै गोपाळा | अगा ये विठ्ठला कवण न ये ॥१॥ नामा माझा वेगी देई माझ्या हाती | जाऊ दे परती अनाथनाथा ॥२॥ खाऊ जेऊ तुज असोस पै देऊ | कीर्ति तुझी गाऊ जगामाजी ॥३॥ तुज काय जाणे ब्रह्मांडनायका | नव्हेसी मजसारिखा एकदेशी ॥४॥

1278. नामपाठ ब्रह्मा उघड बोले वाचा । वेदांतीं तो साच निर्णय असे ॥१॥ नामपाठ भावस भक्ति ते कारण । आणिक साधन नाही दुजे ॥२॥ जनार्दनाचा एक गाये तो आवडी । तोडियेली बेडी संसाराची ॥३॥

1278. उदार संत उदार संत । जया तैसा हेत पुरविती ॥१॥ अपार देणे अपार देणे । पावती पेणे वैकुंठीचे ॥२॥

1279. प्रपंच वोसरो । चित्त तुझे पायी मुरो ॥१॥ ऐसे करी गा पांडुरंगा । शुद्ध रंगवावे रंगा ॥धृपद॥ पुरे पुरे आता । नको दुजियाची सत्ता ॥२॥ लटिके ते फेडा । तुका म्हणे जाय पीडा ॥३॥

1279. थिते माझे प्रेम घेऊनि बैसला | अझुनि नुठी वाहिला नामा तुझा ॥१॥ जींवे भावे सर्वस्वे घेतले धरणे | म्या काय करणे ऐशियासी ॥२॥ कासया अपराध ठेविशील मज | शिकविते तुज नाही कोणी ॥३॥ संसारा गांजले जन्ममरणा उबगले | म्हणोनी शरण आले भयाभीत ॥४॥

1279. नामपाठ किती सर्वात वरिष्ठ । नको साधन कष्ट आणिक कांही ॥१॥ नामपाठमाला हृदयी ध्याई भावे । उगेंचि जपावे मौन्यरुप ॥२॥ जनार्दनाचा एक नाम गाय फुका । साधन तिही लोका वरिष्ठ ते ॥३॥

1279. उभारुनी बाहो ध्वज । सांगती पैज घेउनी ॥१॥ विठ्ठल म्हणा विठ्ठल म्हणा । कळिकाळ आंकण मग तुम्हा ॥२॥

1280. बोलाचे गौरव । नव्हे माझा हा अनुभव ॥१॥ माझी हरीकथा माउली । नव्हे आणिकासी पागिली ॥धृपद॥ व्याली वाढविले । निजपदी निजवले ॥२॥ दाटली वो रसे । त्रिभुवन ब्रम्हरसे ॥३॥

1280. निर्गुणपणांचा अभिमान सांडिला | निगम लाजविला नारायणा ॥१॥ कपट करोनि भक्तांसि तारिसी | तुझा तू ठकसी पंढरिराया ॥२॥ ठकूनी पुंडलिकासी न्यावया वैकुंठासी | या बुद्धी आलासी पंढरिये ॥३॥ तंव त्या भक्तराजे धरियेले चित्ते | परतोनि मागुते जाऊ नेदी ॥४॥

1280. नामपाठ कालीमाजीं सोपे वर्म । साधन तो श्रम न करी वाया ॥१॥ नामपाठ गाये नामपाठ गाये । वाया तू न जाय खटपटा ॥२॥ जनार्दनाचा एका नामपाठ गाये । जनार्दना पाहे काया वाचा ॥३॥

1280. एक एका अवलोकिती । एक मिसळती एकांत ॥१॥ संत तेचि झाले देव । संती देव विराजे ॥२॥

1281. सेवट तो भला । माझा बहु गोड जाला ॥१॥ आलो निजांच्या माहेरा । भेटो रखुमाईच्या वरा ॥धृपद॥ परिहार जाला । अवघ्या दुःखाचा मागिला ॥२॥ तुका म्हणे वाणी । गेली आता घेऊ धणी ॥३॥

1281. माझे घर तुवा पुर्वीच बुडविले | जे दर्शनासी आले बाळ माझे ॥१॥ नेणो काय वर्म तुझे सांपडले हाती | रिघालासी चित्ती जेणे द्वारे ॥२॥ लौकिक परिहार देसील कासया | मी तुज ऐसिया बरवे जाणे | |३ ॥कटी ठेउनि कर उभा गरुडपारी | हे तव अंतरी हारपला ॥४॥ नाही चळणवळण न लावी पात्या पाते | लागले निरूते लक्ष तुझे ॥५॥

1281. नामपाठ श्रेष्ठ नामपाठ श्रेष्ठ । पावें तो वैकुंठकलीमाजीं ॥१॥ नामपाठे गेले नामपाठे गेले । जडजीव उद्धरिले नामपाठे ॥२॥ जनार्दनाचा एका आणिक नेणे वर्म । सोपे होय कर्म नामपाठे ॥३॥

1281. एकचि आशिर्वाद देती । जरी अवलोकिती कृपेने ॥१॥ तरी त्या पावविती पदा । जेथे सर्वदा रमती मुनी ॥२॥

1282. तुझे नाम गाऊ आता । तुझ्या रंगी नाचो था था ॥१॥ तुझ्या नामाचा विश्वास । आम्हा कैचा गर्भवास ॥धृपद॥ तुझे नामी विसर पडे । तरी कोटी हत्या घडे ॥२॥ नाम घ्या रे कोणी फुका । भावे सांगतसे तुका ॥३॥

1282. वाचेचेनि बळे दोलसी आगळे | मर्यादे वेगळे वायांविण ॥१॥ भ्रमलिस आरजे न पाहसी आपणाकडे | धारिष्ट केवढे पाहे तुझे ॥२॥ नेई आपला नामा काय चाड आम्हा | जरी आहे तुज भ्रम ममत्वाचा ॥३॥ पाहे पा पूर्वीचा कवणिये जन्मींचा | नकळे तुझा याचा ऋणानुंबंध ॥४॥

1282. नामपाठफल - अभंग १२८२ ते १३२३ नामपाठ सदा एकांती जो करी । भुक्तिमुक्ती चारी घरी त्याच्या ॥१॥ न लगे साधन व्युप्तत्ति पसारा । नामपाठ बरा संतसंगे ॥२॥ जनार्दनाचा एका नामपाठे निका । तारिले जडलोकां नामपाठे ॥३॥

1282. एकचि वचन मानस पायी । ठेविले नवाई काय सांगो ॥१॥ धन्य ते संत धन्य ते संत । जाणती हद्रत सकळाचे ॥२॥

1283. बाइल तरी ऐसी व्हावी । नरकी गोवी अनिवार ॥१॥ घडो नेदी तीर्थयात्रा । केला कुतरा हातसोंका ॥धृपद॥ आपुली च करवी सेवा । पुजवी देवासारिखे ॥२॥ तुका म्हणे गाढव पशु । केला नाशु आयुष्या ॥३॥

1283. लावोनि भवभये तुवा केले साचे | देह नव्हे याचे ऐसे केले ॥१॥ सुखभोग सर्व दिला टाकोनिया | नेणे तुझ्या पायांपरते कांही ॥२॥ ऐसे काय केले नामया चाळविले | समूळ बुडविले अपणांमांजी ॥३॥ आम्हा दुरबळांचा करोनिया घात | केला वाताहात घराचार ॥४॥

1283. नामपाठ अंडज जारज स्वेदज । उद्भिज देख चार योनी ॥१॥ नामपाठ प्रेमे गाय तू आवडी । तुटेल सांकडीं कर्म धर्म ॥२॥ जनार्दनाचा एक नामपाठीं निका । तोडियेली शाखा द्वैताची ते ॥३॥

1283. एकनिष्ठ झाला भाव । आता देवा तेचि अंगे ॥१॥ व्दंव्दे त्याची करिती काई । सर्वाठायी देव तया ॥२॥

1284. बाइले अधीन होय ज्याचे जिणे । तयाच्या अवलोकने पडिजे द्वाड ॥१॥ कासया ते जंत जिताती संसारी । माकडाच्या परी गारोडयांच्या ॥धृपद॥ बाइलेच्या मना येईल ते खरे । अभागी ते पुरे बाइलेचे ॥२॥ तुका म्हणे मेंग्या गाढवाचे जिणे । कुतऱ्याचे खाणे लगबगा ॥३॥

1284. राही रखुमाई सत्यभामा माता | सिकवा वो कांता बहुता परी ॥१॥ संत सनकादिक साक्ष हे सकळ | येणे माझे बाळ चाळविले ॥२॥ हा काय आमुचा धनी की गोसावी | नाही ते शिकवी लेकुरासी ॥३॥ जाला देव तरी पडो याच्या पाया | मैदावे केलिया भले नव्हे ॥४॥

1284. नामपाठ जया नाही पै सर्वथा । तयासी तत्त्वता यमदंड ॥१॥ मारिती तोडिती यमाचे ते दूत । नामपाठीं चित्त का रे नेणे ॥२॥ जनार्दनाचा एका सांगे सर्व लोका । नामपाठ घोका आळस नका ॥३॥

1284. एकाहुनी आगळे एक । झाले हरिभक्त अनेक ॥१॥ भक्ती निजज्ञाने वैराग्ये । देवचि होऊनी ठेले अंगे ॥२॥

1285. जगी मान्य केले हा तुझा देकार । की काही विचार आहे पुढे ॥१॥ करितो कवित्व जोडितो अक्षरे । येणे काय पुरे जाले माझे ॥धृपद॥ तोवरी हे माझी न सरे करकर । जो नव्हे विचार तुझ्या मुखे ॥२॥ तुका म्हणे तुज पुंडलिकाची आण । जरी काही वचन करिसी मज ॥३॥

1285. अरे विठोबा आता पाहे मजकडे | कारे केले वेडे बाळ माझे ॥१॥ तुझे उच्छिष्ट खादले त्वा काय. दिधले | भले दाखविले देवपण ॥२॥ आधी त्वा तयाचे भोगू पै जाणावे | भक्ता सुख द्यावे आनंदाचे ॥३॥ गोणाई म्हणे देवा तुज बांधले दावे | तरी तुज भ्यावे लागे संता ॥४॥

1285. नामपाठ वर्म सोपे आहे जाणा । चिंती नारायणा नामपाठे ॥१॥ अष्टांग योग साधने वरिष्ठ । नामपाठेंविण कष्ट होती जना ॥२॥ जनार्दनाचा एका करी विनवणी । नामपाठ निर्वाणीं शस्त्र आहे ॥३॥

1285. एका नामे बहुत तरले । एका भावे जे अनुसरले । एका तुमतेचि ते पावले । एकाएकी गोविंदा ॥१॥

1286. झड मारोनिया बैसलो पंगती । उठविता फजिती दातयाची ॥१॥ काय ते उचित तुम्हा का न कळे । का हो झांका डोळे पांडुरंगा ॥धृपद॥ घेईन इच्छेचे मागोनि सकळ । नाही नव्हे काळ बोलायाचा ॥२॥ तुका म्हणे जालो गगनाधिकारी । नाही लोक परी लाज देवा ॥३॥

1286. हरी त्वा कोणाचे बरवे केले | पूर्ण आम्हा कळो आले ॥१॥ नारद वैष्णव जगजेठी | त्यांसी लाविली लंगोटी ॥२॥ मयुरध्वज राजा भला | त्यासि करेवती घातला ॥३॥ बळी दानशीळ भला | तुवा पाताळी घातला ॥४॥

1286. नामपाठ युक्ति जगी सोपी जाणा । म्हणोनि नारायण आठवावे ॥१॥ नामपाठ सोपा नामपाठ सोपा । जन्ममरण खेपा दुर होती ॥२॥ जनार्दनाचा एका आवडीनें गाये । नाशिवंत पाहे शरीर आहे ॥३॥

1286. एका विठठलींचि ठेविला । जिही निश्चय आपुला ॥१॥ तेचि विठ्ठल झाले आता । मोह सांडूनिया ममता ॥२॥

1287. माझ्या वडिलांची मिरासी गा देवा । तुझी चरणसेवा पांडुरंगा ॥१॥ उपवास पारणी राखिला दारवंटा केला । भोगवटा आम्हालागी ॥धृपद॥ वंशपरंपरा दास मी अंकिता । तुका मोकलिता लाज कोणा ॥२॥ अर्थ :

1287. गोणाई म्हणे नाम्या वचन माझे ऐक | पोटींचे बाळक म्हणोनि सांगे ॥१॥ महिमेचा संसार सांडोनि आपुला | संग त्वा धरिला नि:संगाचा ॥२॥ या काय मागसी तो काय देईल | शीघ्रची नेईल वैकुंठासी ॥३॥ सविल्याची लेंकुरे वर्तताती कैसी | तू मज जालासी कुळक्षय ॥४॥

1287. नामपाठ गाये धन्य तो संसारी । काय त्याची थोरी वानू जगी ॥१॥ तयाचे चरणी माझा दंडवत । नामपाठ गात सर्वभावे ॥२॥ जनार्दनाचा एका नामपाठ भावे । अखंड गात आहे जीवेंभावें ॥३॥

1287. एकी देव अनेकी देव । नेणेचि भाव पालटों ॥१॥ देवचि भासे धरा मंडळ सूक्ष्म स्थूळ महदादी ॥२॥

1288. नाम न वदे ज्याची वाचा । तो लेंक दो बापाचा ॥१॥ हेचि ओळख तयाची । खूण जाणा अभक्तची ॥धृपद॥ ठावा नाही पांडुरंग । जाणा जातीचा तो मांग ॥२॥ ज्याची विठ्ठल नाही ठावा । त्याचा संग न करावा ॥३॥

1288. नामा म्हणे माते परियेसी वचन | गुज मी सांगन अंतरीचे ॥१॥ धरोनि माझी वृत्ति पाहे माझे सुख | मी सांगतो ते ऐक जननिये ॥२॥ कायावाचामने ममत्व माझ्या ठायी | ते तू ठेवी पाई विठोबाचे ॥३॥ मग हा कृपासिंधु न विसंबेल तुज | अनाथांची लाज हाचि राखे ॥४॥

1288. नामपाठ गाय सदा नामपाठ गाय । धन्य त्याची माय त्रिभुवनी ॥१॥ ब्रह्मादिक वंदिती शिवादिक ध्याती । नामपाठ कीर्ति मुखी गाता ॥२॥ एका जनार्दनी साराचे हे सार । नामपाठ निर्धार केला जगी ॥३॥

1288. ऐश्वर्याची वचनाक्षरे । वदती मधुरे तत्वदाती ॥१॥ श्रवण करिती सात्विक लोक । पावती सुख कैवल्य ॥२॥

1289. पतित मीराशी शरण आलो तुज । राखे माझी लाज पांडुरंगा ॥१॥ तारियेले भक्त न कळे तुझा अंत । थोर मी पतित पांडुरंगा ॥धृपद॥ द्रौपदी बहिणी वैरी गांजियेली । आपणाऐसी केली पांडुरंगा ॥२॥ प्रल्हादाकारणे स्तंभी अवतार । माझा का विसर पांडुरंगा ॥३॥

1289. लाभाचितया लोभे मज म्हणसी आपुले | परी तेणसी तापले चित्त माझे ॥१॥ जन्म मरण दुःखे शिणलो यातायाती | ऐसी माझी खंती न विचारिसी ॥२॥ म्हणोनि विठोबाचा जालो शरणागत | तेणे माझे हित ऐसे केले ॥३॥ पुत्र कलत्र सकळ भजती हितालांगी | दु:खाचे विभागी नव्हती कोणी ॥४॥

1289. नामपाठ सत्ता सर्वा वरिष्ठाता । यमधर्म माथा वंदी पाय ॥१॥ ऐसा नामपाठ भक्तियुक्त गाय । पुनरपि नये संसारासी ॥२॥ जनार्दनाचा एका सांगतसे फुका । नामपाठ घोका जीवेंभावें ॥३॥

1289. ऐसी जोडलिया सत्संगती । परम विश्रांती भाविका ॥१॥ बहमानंदाचे पारणे । नित्य स्मरणे श्रीहरिच्या ॥२॥

1290. कस्तूरीचे रूप अति हीनवर । माजी असे सार मोल तया ॥१॥ आणीक ही तैसी चंदनाची झाडे । परिमळे वाढे मोल तया ॥धृपद॥ काय रूपे असे परीस चांगला । धातु केली मोला वाढ तेणे ॥२॥ फिरंगी आटिता नये बारा रुके । गुणे मोले विके सहस्रवरी ॥३॥