वारकरी रोजनिशी

773. साधनांच्या कळा आकार आकृति । कारण नवनीती मथनाचे ॥१॥ पक्षियासी नाही मारगी आडताळा । अंतराक्षी फळासीचि पावे ॥धृपद॥ भक्तीची जोडी ते उखत्याचि साठी । उणे पुरे तुटी तेथे नाही ॥२॥ तुका म्हणे आले सांचत सांचणी । आजि जाली धणी एकसरे ॥३॥

773. मी म्हणता अहंता होईल पूर्णता|भजन सर्वथा न घडे येणें॥१॥ आपुले आपण विचारावे धन|हरि हाचि पूर्ण भजे कारे॥२॥ हेंचि भजन थोर करी निरंतर|नाम हे सधर मने गिळी॥३॥ नामा म्हणे अपार नाम पारावार|श्रीराम सुंदर जप करी॥४॥

773. नामेंचि पावले पैलपार । शुकादि साचार नामे जगी ॥१॥ ते नाम सोपे वाचे रामकृष्ण । उच्चिरतीं जाण वैकुंठ जोडे ॥२॥ नामे पावले मोक्षपद गती । नाम हे विश्रांती सर्व जीवां ॥३॥ एका जनार्दनी नाम हे तारका । वेदाचा विवेक रामनाम ॥४॥

773. केले तैसे वदलो देवे । अनुभवे उद्गार ॥१॥ नाही येथे चालो येत । तर्क मत पायांपे ॥२॥

774. आपुलेनि भारे श्रीरंग डोलत गेले । तव अवचिते पाचारिले पाठिमोरे ॥१॥ चैतन्य चोरिले माझे चैतन्य चोरिले । अवघे पारूषले दीन देहे ॥२॥

774. नाही येथे वाणी । सकळा वर्णी घ्यावी धणी ॥१॥ जाले दर्पणाचे अंग । ज्याचा त्यासी दावी रंग ॥धृपद॥ एका भावाचा एकात । पीक पिकला अनंत ॥२॥ तुका खळे दाणी । करी बैसोनी वांटणी ॥३॥

774. विषय खटपट आचार सांगसी|विठ्ठल न भजसी अरे मूढा|१|पूर्णब्रह्म हरी विठ्ठल श्रीहरी|अंती हा निर्धारी तारील सत्य|२|न लगे सायास करणे उपवास|रामाचा विश्वास ऐसा धरी॥३॥ नामा म्हणे प्रेम धरी तू सप्रेम|विठ्ठल हाचि नेम दिननिशी॥४॥

774. मागे बहुता गुणा आले । रामनाम रसायन चांगले ॥१॥ बहुती सेविले आदरे । तेणे तरलें भवसागर ॥२॥ शुकें उतरिले निगुती । दिधले असे परिक्षिती ॥३॥ सेविता आरोग्या झाला । एका जनार्दनी म्हणे भला ॥४॥

774. कोटी दिवाळया दसरे सण । घडले श्रीचरण देखिले ॥१॥ सकळही पर्वेव्रते जोडली । तुमची वंदिली पदांबुजे ॥२॥

775. उन्मनि अवस्था लागली निशाणी । तन्मयता ध्यानी मुनीजना ॥१॥ मन तेथे नाही पहासी रे ते काई । सर्व हरिडोही बुडी दे का ॥२॥

775. ठेविले जतन । करूनिया निज धन ॥१॥ जयापासाव उत्पत्ती । ते हे बीज धरिले हाती ॥धृपद॥ निवडिले वरळा भूस । सार आइन जिन्नस ॥२॥ तुका म्हणे नारायण । भाग संचिताचा गुण ॥३॥

775. एकांत एकला सर्व आहे हरी|ऐसेंचि अहर्निशी ध्यायिजे तू|१|सर्वांभूती विठ्ठल आहे आहे साचे|हे तंव वेदींचे वचन जाण॥२॥ मार्ग हाचि सोपा गेले मुनिजन|जनी जनार्दन हाचि भावो॥३॥ नाही म्हणून म्हणे नाम मंत्र उच्चारण| सर्वही कारण होईल तुझें॥४॥

775. राम आठवितां नुरेचि पै पाप । ऐसा दाखव मज पा कोणी एक ॥१॥ नाम त्रिभुवनी वरिष्ठ साचार । म्हणोनि निर्धार सनकदिकीं ॥२॥ एका जनार्दनी जपतां निर्धारे । भवसिंधु तरे रामनामे ॥३॥

775. खेळविले अंगावरी । अळंकारी शोभविले ॥१॥ मी तो नेणे नेणपणे । होती शहाणे विस्मित ॥२॥

776. तुजमाजी विरावे तुज गिळुनी राहावे । तुझे रूप पाहावे रुपेंवीण ॥१॥ तूते अवघे गुज म्या सांगावे । वाचेवीण बोलावे निःशब्दाकारे ॥२॥

776. भ्रमना पाउले वेचतातीती वाव । प्रवेशाचा ठाव एका द्वारे ॥१॥ सार ती पाउले विठोबाची जीवी । कोणी न विसंभावी क्षणभरि ॥धृपद॥ सुलभ हे केले सकळा जीवन । फुंकावेचि कान न लगेसे ॥२॥ तुका म्हणे येथे सकळ ही कोड । पुरे मूळ खोड विस्ताराचे ॥३॥

776. उपदेश सुगण आईक रे एक|नाम हे सम्यक विठ्ठलाचें॥१॥ जनी जनार्दन भावचि संपन्न|विठ्ठल उद्धरण कलीमाजी़ं॥२॥ साधेल निधान पुरेल मनोरथ|नामेंचि कृतार्थ होसी जना॥३॥ नामा म्हणे नाम घेई तू झडकरी|पावसी निर्धारी वैकुंठपद ॥४॥

776. नामाचा नित्य जया छंद । त्याचा तुटे भवबंध ॥१॥ ऐसा माना रे विश्र्वास । घाला रामनामी कास ॥२॥ मागील पहा अनुभवें । नामे तारिले दोषी वैभवे ॥३॥ स्त्रीपुत्रादिक अत्यंज । नामे पावन केले सहज ॥४॥

776. गणगोत अवघे धन । आम्हा चरण विठोबाचे ॥१॥ आणखी दुजे नेणो काही । चाडचि नाही धनमाने ॥२॥

777. कमळावरी कमळ ठेवुनी उल्हाटे । कमळी कमळ उफाराटे गे माय ॥१॥ वासना निरसलिये वासना निरसलिये । ब्रह्मकमळी उगवलीये गे बाईये ॥२॥

777. काही जाणो नये पांडुरंगाविण । पाविजेल सीण संदेहाने ॥१॥ भलतिया नावे आळविला पिता । तरि तो जाणता कळवळा ॥धृपद॥ अहंकार जातो गौरविता वाणी । सर्वगात्रा धणी हरीकथा ॥२॥ तुका म्हणे उपजे विल्हाळ आवडी । करावा तो घडीघडी लाहो ॥३॥

777. एकचि क्षरले एकचि देखिलें|ब्रह्म हे संचले हरिनामें॥१॥ एक एकाकार सर्वही आकार|राम हा साकार सर्वांघटीं॥२॥ असोनी निराळा सुमनाचा वास|तैसा ह्रषिकेश जीवा सकळां॥३॥ नामा म्हणे सुमन कळिकाळे एक|तेंचि निजसुख घेई जना|४॥

777. रामनामी भाव न धरिती कोणी । नाना मंत्र तंत्र घेती जनी । सकुडी कुंटणी वैकुंठासी नेली । अवचटे राम वदनी ॥१॥ रामनाम न मानिती जनी । सैर समाधि हरिकीर्तनी ॥धृ.॥ वारितां नाम प्रल्हाद स्मरे । त्याचे चुकविले नाना घात ।

777. गोमटे पाय देखिले दिठी । समान नेहटी वीटेचिये ॥१॥ तैंचिपासुनी लागला छंद । याचिया वेध स्वरुपाचा ॥२॥

778. निरखित निरखित गेलीये । पाहे तव तन्मय जालिये ॥१॥ उन्मनी मन निवाले । सांवळे परब्रह्म भासले ॥२॥

778. बीजापोटी पाहे फळ । विध न करिता सकळ ॥१॥ तया मूर्ख म्हणावे वेडे । कैसे तुटेल साकडे ॥धृपद॥ दावितिया वाट । वेठी धरू पाहे चाट ॥२॥ पुढिल्या उपाया । तुका म्हणे राखे काया ॥३॥

778. प्रसन्न वदन सदा विळ आहे|का करिसी उपाव कर्म जाड॥१| मंत्रांचा पै मंत्र बीज नाम हरीचें|तेंचि हे शिवाचे रामनाम॥२॥ तुटेल भवकंद जासील निजपंथें|झणी तू दुश्चिते करिसी चित्त॥३| नामा म्हणे भजन सर्व हरीचे करी|होईल बोहरी प्रपंचाची॥४॥

778. स्नानाचा परिकळा स्वरवण अडथळा । सकळ मंत्री साचा पाही । आसनी शयनी भोजनी गमनागमानीं । राम म्हणता दोष नाही ॥१॥ श्रीराम जयराम श्रीराम जयराम । जपतां हे दो अक्षरीं नाम । संसारातें दळसी कळिकाळा ते कढसी । निरसेल कर्माकर्म ॥धृ.॥

778. घांट गर्जे महाव्दारी । विठ्ठल नामे वागेश्वरी ॥१॥ निळा उभा तो देखिला । भाव भक्ति आलिंगिला ॥२॥

779. सदैवपण आले गोपाळाते देखिले । लक्षा एका जोडले अमित्य गुणी वो माय ॥१॥ दैन्याचे सांकडीपासूनि वेगळावले । पै जवळी बैसविले आनंदपदी वो माय ॥२॥

779. मातेची जो थाने फाडी । तया जोडी कोण ते ॥१॥ वेदा निंदी तो चांडाळ । भ्रष्ट सुतकिया खळ ॥धृपद॥ अगी लावी घरा । मग वसती कोठे थारा ॥२॥ तुका म्हणे वर्म । येरा नाचवितो भ्रम ॥३॥

779. एकतत्व हरी निर्धार तू धरी|प्रपंच बोहरी एका नामें॥१॥ अच्युत गोविंद परमानंद छंद|नित्य तो आल्हाद हरिनामीं॥२॥ ऐसा तू विनटे हरी नामपाठें|जासील वैकुंठे नश्वरता॥३॥ नामा म्हणे तत्व नाम गोविंदाचें|हेंचि धरी साचे येर वृथा॥४॥

779. रामानाम वदता वाचे । सुकृत जोडे पै पुण्याचें ॥१॥ ऐसा नामाचा महिमा । न कळेचि आगमानिगमां ॥२॥ नामे तारिले पातकी । वंद्य जाहले तिही लोकी ॥३॥ एका जनार्दनी नाम । सुखा चैतन्य निजधाम ॥४॥

779. चित्ती माझे पांडुरंग । बैसला अभंग न ढळेसा ॥१॥ जाता दिवस जाता राती । स्वप्नी जागृती सुषुप्ती तो ॥२॥

780. निरालंब स्तंभ घातला निजयोगु । साही वेगळेसी वो माय ॥१॥ आणिका न कळे ते त्रिगुणा वेगळे । ते मज गोवळे दाविले वो माय ॥२॥

780. वेश वंदाया पुरते । कोण ब्राम्हण निरुते ॥१॥ ऐसे सांगा मजपाशी । संता निरवितो येविशी ॥धृपद॥ असा जी प्रवीण । ग्रंथी कळे शुद्धहीण ॥२॥ तुका म्हणे लोपे । सत्याचिया घडती पापे ॥३॥

780. शरीर संपत्ती मायेचे टवाळ|वायांची पाल्हाळ मिरवितोसी|१| नाम हेंचि तारी विठ्ठल निर्धारी|म्हणे हरी हरी एकी हेळा॥२॥ स्मरता गोपाळनाम वंदील काळयम|न लगती नेम मंत्रबाधा॥३॥ नामा म्हणे सार मंत्र तो उत्तम|राम हेंचि नाम स्मरे का रे॥४॥

780. नाशिवंत सर्व एक नाम साचे । म्हणोनि वदा वाचे श्रीराम ॥१॥ शरीर नासे संपत्ति नासे । नाम न नासे श्रीरामाचे ॥२॥ आकार नसे निराकार नासे । नाम नासे श्रीरामाचे ॥३॥ स्थुळ नासे सुक्ष्म नासे । नाम न नासे श्रीरामांचे ॥४॥

780. जडला जीवी तो नव्हेचि परता । चित्ती चिंता व्यापूनिया ॥१॥ बुध्दीमाजी याचेचि ठाणे । राहटे करणे अहोरात्री ॥२॥

781. दीप दीगांतरी दीपी पाहता । परेहूनि परता तो देखिला वो माय ॥१॥ पाहीन मी आता निरंजन स्वरूपता । त्याने मज तत्त्वता वोजविले वो माय ॥२॥

781. ज्या ज्या आम्हापाशी होतील ज्या शक्ती । तेणे हा श्रीपती अळंकारू ॥१॥ अवघा पायापाशी दिला जीवभाव । जन्ममरणाठाव पुसियेला ॥धृपद॥ ज्याचे देणे त्यासी घातला संकल्प । बंधनाचे पाप चुकविले ॥२॥ तुका म्हणे येथे उरला विठ्ठल । खाये बोल बोल गाये नाचे ॥३॥

781. सर्वामाजी सार नाम श्रीहरीचें|अखंडीत वाचे जप करी॥१॥ निशिदिनी ह्रदयी ध्यातो शूळपाणि|पाविजे निर्वाणी मोक्षपद॥२॥ नामा म्हणे ऐसे स्मरे का निधान|पावेल सदन वैकुंठीचें॥३॥

781. पापपुण्य दोन्ही समानची गांठी । नाम जपा होटीं श्रीरामांचे ॥१॥ तुटेल बंधन खुटेल पतन । नाम ते पावन श्रीरामाचे ॥२॥ भोग रोग नासे कल्पना दूर देशे । श्रीराम मुखी वसे प्राणीयांसी ॥३॥ एका जनार्दनी नामींच विश्वास । ठेवितां निश्चयास दोष भंगे ॥४॥

781. जयाचेनि कृपामृते । पोखे माझे जीवन भाते ॥१॥ कैसा विसरो मी यासी । एकानेक नाही ज्यासी ॥२॥

782. दीनपण दवडूनि दीनानाथे मेळविले । ते येणे गोपाळे केले रूप नवल वो माये ॥१॥ पाहता पारणी फिटली चक्षूंची । सर्व आवडीची कोथळी लाधली वो माये ॥२॥

782. आम्ही आळीकरे । प्रेमसुखाची लेकरे ॥१॥ पायी गोविली वासना । तुच्छ केले ब्रम्हज्ञाना ॥धृपद॥ येता पाहे मुळा । वास पंढरीच्या डोळा ॥२॥ तुका म्हणे स्थळ । मग मी पाहेन सकळ ॥३॥

782. विठ्ठलासी पाहे विठ्ठलासी ध्याये|विठ्ठलाब गाये सर्वकाळ॥१॥ विठ्ठल हा वृत्ति जपणें| चित्त वित्त मने सर्वकाळ॥२॥ सबाह्य विठ्ठल दाटे घनवट|दशदिशा अफाट विठ्ठलचि॥३॥ नामा म्हणे तुम्ही विठ्ठल होऊन|अभंग भजन करीतसां॥४॥

782. रकारासी कान्हा मकारपुढती । स्मरतां होय मुक्ति सर्व जना ॥१॥ नारी अथवा नर हो का दुराचारी । वाचे म्हणतीं हरी सर्व मुक्त ॥२॥ सायास तो नाही अनायासें काम । वाचे रामनाम सदां गावें ॥३॥ एका जनार्दनी धरा हेतू मनी । श्रीराम वदनी उच्चारावा ॥४॥

782. जाणीवचि माझी गिळूनि ठेला । नेणीवेते प्याला निपटूनिया ॥१॥ निढळवाणे मज करुनि ठेविले । जीवाचेही हरिले जीवपण ॥२॥

783. जन्माचे व्याज आपणचि गिळिले । मुद्दलाचा ठावो नाही ऐसे केले ॥१॥ ऋणाईत नव्हे हा निर्गुणासी समंधु । येणे परमबोधु बोधविला ॥२॥

783. आइत्याची राशी । आली पाकसिद्धीपाशी ॥१॥ आता सोडोनि भोजन । भिके जावे वेडेपण ॥धृपद॥ उसंतिली वाट । मागे परतावे फुकट ॥२॥ तुका म्हणे वाणी । वेचो बैसोन ठाकणी ॥३॥

783. सार पै नाम विठ्ठलाचे आहे|दिननिशी सोय मना लावी॥१॥ गुंपेजेल मन जोडती पाउले|तुटती घेतले मायाजाळ॥२॥ नामचि कारण जप पै सफळ|उद्धार निर्मळ सकळ जीवां॥३॥ नामा म्हणे तो हा विठ्ठल पंढरिये|नाम अमृतमय चराचरीं॥४॥

783. कायाक वाचीक मानसीक । सदां वसे राम एक ॥१॥ तो नर अथवा नारी । हो का पतीत दुराचारी ॥२॥ सदा वसे राम ध्यानीं । आणिक कांही नाही मनी ॥३॥ एका जनार्दनी जनी । राम पाहे मनी ध्यानीं ॥४॥

783. जाणोनिया मनींचा हेत । केले सनाथ मजलागी ॥१॥ कृपावंत संत सद्गुरु । भवार्णव तारुं मजलागी ॥२॥

784. दुरूनी येक ऋण मागावया आले । माझे मी पाहिले तव काही नाही ॥१॥ भीतरील माझी पंचरत्ने नेली । स्वस्वरूप वाहवली मध्य गिळियेले ॥२॥

784. धन्य शुद्ध जाती । धरी लौकरी परती ॥१॥ ऐकिले तोचि कानी । होय परिपाक मनी ॥धृपद॥ कळवळा पोटी । सावधान हितासाठी ॥२॥ तुका म्हणे भाव । ज्याचा तोचि जाणा देव ॥३॥

784. विठ्ठलनामी आळस न करी गव्हरा|वायांचि वेरझारा शिणतोसी|१॥ हरी उच्चारण करी हा विचार |नामचि साचार उद्धरण॥२॥ मी म्हणता अहंता वाढे हे सर्वथा|परी भजनापरता नाही मार्ग॥३॥ मायाजाळ विषय तोडी तोडी सांठा|विठ्ठलनाम पाठा वोळगे जना|४|

784. नाम गोड श्रीरामांचे । अमृत फिकें जाहले साचे ॥१॥ हो का उत्तम चांडळ । अधम खळांहुनी खळ ॥२॥ रामनाम वदता वाचे । पवित्रपणें तोचि साचे ॥३॥ एका जनार्दनी नाम । मुक्ति सायुज्य निष्काम ॥४॥

784. जिवाचाही जीव माझया शिवाचा शिव । पंढरीचा देव मन बुध्दी इंद्रिये ॥१॥ आईका हो श्रोते तुम्ही संत सज्जन । मी माझे हे जतन कोण करी यावरी ॥२॥

785. सत्राविये कोठडिये माजी निक्षेपिले । एकी केले धन ते बाविसे नेले पातेजोनी ॥१॥ आपण नेणता ऋण घ्यावयासी गेलो । तव तव सर्वस्वेसी बुडालो परोपरी देखा ॥२॥

785. जीवित्व ते किती । हेचि धरिता बरे चित्ती ॥१॥ संत सुमने उत्तरे । मृदु रसाळ मधुरे ॥धृपद॥ विसांवता कानी । परिपाक घडे मनी ॥२॥ तुका म्हणे जोडी । होय जतन रोकडी ॥३॥

785. तुझे तुज सांकडे पडले थोर कोडें|ते करी माजीवडे ब्रह्मार्पण॥१॥ ब्रह्म हरी ध्याई मन ठेवी ठायीं|विठ्ठलाच्या पायी दिननिशींं॥२॥ अनुभवग्रहणी विठ्ठल निशाणी|घडेल पर्वणी नित्यकाळ॥३॥ नामा म्हणे सुघड मन करी वाड|इंद्रियाची चाड धरू नको॥४॥

785. संसार तो गज । राम पंचानन सहज ॥१॥ शब्द ऐकता तातडी । रज जैसा सोडी ॥२॥ धाके पळे महाभूत । राम म्हणे नित्यानित्य ॥३॥ न लगे जप माळ । राम वदे सर्व काळ ॥४॥

785. जीवभाव ठेवू पायी । तरी तो काय लटिकाचि ॥१॥ याचिलागी लिगटलो । पायी जडलो न ढळेसा ॥२॥

786. चौ तेरा आम्ही चौसष्टीचे भागे सांचिले । ते एका ऋणाईते घेतले वोळखीवीण ॥१॥ आपुले अकरांचे एक सोईरे जाणा । तेंही पै तयासी मिळोनी ठेले ॥२॥

786. अभिमानाची स्वामिनी शांति । महत्त्व येती सकळ ॥१॥ कळोनि ही न कळे वर्म । तरि श्रम पावती ॥धृपद॥ सर्व सत्ता धरिता धीर । वीर्‍या वीर आगळा ॥२॥ तुका म्हणे तिखट तिखे । मृद सखे आवडी ॥३॥

786. नामाचेनि पाठे जातील वैकुंठें|तो पुंडलिक पेठे प्रगट असे|१| विठ्ठल विठ्ठल मंत्र सांगतसे शास्त्र|आणिक नाही शस्त्र नामेंविण|२| पुराण व्युत्पत्ति न लगती त्या श्रुती|हरिनाम पंथी मुनि गेले॥३॥ नामा म्हणे हरी नामेंचि उद्धरी|जन्माची वेरझारी हरे नाम॥४॥

786. सदोदीत गाय श्रीराम गुण । धन्य तो पावन नरदेहीं ॥१॥ नरदेहीं आलीया रामनाम गावें । तरीच जन्मा यावे गुरुपुत्रा ॥२॥ नरदेह उत्तम लागलासे हाती । रामनामे विश्रांती देही याची ॥३॥ कन्यापुत्र माझे न करी सायास । रामनामे उदास वृत्ती करी ॥४॥

786. जेणे माझी वाचस्पती । आपुल्या कृपे केली सरती ॥१॥ त्याचे उत्तीर्ण होउं म्हणता । जीवा जीवपण नुमसे आता ॥२॥

787. पाचासहित लयातीत जालिये वो । प्रेम भक्ति अनुसरले काळ्या रूपासी ॥१॥ ठायींचाची काळा अनादि बहु काळा । म्हणोनी वेदा चाळा लाविला गे माये ॥२॥

787. भोजन पा शांतीचे । उंच निच उसाळी ॥१॥ जैशी कारंज्याची कळा । तो जिव्हाळा स्वहिता ॥धृपद॥ कल्पना ते देवाविण । करी भिन्न इतरी ॥२॥ तुका म्हणे पावे भूती । ते निश्चिंती मापली ॥३॥

787. ज्याचे मुखी नाम तोचि एक धन्य|त्याचे शुद्ध पुण्य इये जनीं॥१॥ नामसंकीर्तन नित्य नाम वाचे|दहन पापाचे एका नामें॥२॥ ऐसा जो अखंड जपे रामनाम|नाही तयासम दुजे कोणी॥३॥ नामा म्हणे नाम विठ्ठलाचे जपा|हाचि मार्ग सोपा परब्रह्मीं॥४॥

787. रामनामे तृप्त जे नर जाहले । पुनरावृत्ती न आले संसारासी ॥१॥ जाणार जाणार सर्व हे जाणार । रामनाम साचार जप करी ॥२॥ अभ्राची छाया मृगजळाचें जळ । तैसा हा देह केवळ मिथ्या असे ॥३॥ मिथ्याचें सत्य मनिती गव्हार । रामनामी विसर पडोनि ठेला ॥४॥

787. जेणे छत्र सिंव्हासन । दिधले आसन त्रिणाचे त्या ॥१॥ काय उर्त्तीण होईजे रंके । तेचि म्या मशके संतचरणा ॥२॥

788. अकल्पित द्रुम आजी संयोगे घडले । अपार आपणाते विसरले गे माय ॥१॥ महुरले महुरले मन माझे मोहरले । भक्तिफळासी कैसे आले गे माय ॥२॥

788. दास झालो हरीदासांचा । बुद्धीकायामने वाचा ॥१॥ तेथे प्रेमाचा सुकाळ । टाळमृदंग कल्लोळ । नासे दुष्टबुद्धी सकळ । समाधि हरीकीर्त्तनी ॥धृपद॥ ऐकता हरीकथा । भक्ती लागे त्या अभक्ता ॥२॥

788. सकळ साधनांचे सार| रामकृष्ण हा उच्चार॥१॥ म्हणा गोविंद नरहरी|सकळ जीवा तोचि तारी॥२॥ नाम घेता हरी माधव|तरताती सकळ जीव॥३॥ नामा म्हणे केशव वाचे|धन्य जीवित वैष्णवांचें॥४॥

788. आयुष्य जाते मागुतें येते । रामनामे सरतें होय मुख ॥१॥ देह जाते मागुतें होते । रामनामे सरतें होय मुख ॥२॥ आकार जाते मागुतें होते । रामनामी सरतें होय मुख ॥३॥ एका एकपण नाही जाते । एका जनार्दनी सरतें होय मुख ॥४॥

788. ज्याचा आहे त्या अभिमान । मी तो रंक अनाथ दीन ॥१॥ नजगे देणे हा परिहार । होईल सत्याचा आदर ॥२॥

789. चतुर्देहाची भरणी पुरली । एकाएकी देखिली निजतनु ॥१॥ त्याचे नांव गोवळु फिटला काळ वेळु । जाला सकळु सकळांसहित ॥२॥

789. गति अधोगति मनाची हे युक्ति । मन लावी एकाती साधुसंगे ॥१॥ जतन करा जतन करा । धावते सैरा ओढाळ ते ॥धृपद॥ मान अपमान मनाचे लक्षण । लाविलिया ध्यान तेचि करी ॥२॥ तुका म्हणे मन उतरी भवसिंधु । मन करी बंधु चौऱ्यांशीचा ॥३॥

789. रामकृष्ण माळ घाली का अढळ|तुटेल भवजाळ मायामोह॥१॥ होशील तू साधु न पवसी बाध|पूर्ण ब्रह्मानंद पावेल तुज॥२॥ जपता रामनाम पुरती सर्व काम|आदि अंती नेम साधेल तुज॥३| नामा म्हणे कृतार्थ पूर्ण मनोरथ|न लगती ते अर्थ मायाफांसे॥४॥

789. रामनामे गणिका नेली वैकुंठासी । कलीमाजी जनांसी तारक हेंची ॥१॥ म्हणोनि आळस न करा वाचे । उच्चारण नामाचे करा वेंगी ॥२॥ न लगे मान धन सोपे हे साधन । तुटतें पतन जन्मोजन्मी ॥३॥ एका जनार्दनी न करा आळस । रामनाम सौरस घ्यावें वाचे ॥४॥

789. झाले डोळिया पारणे । इंद्रियांही पुरलेपणे ॥१॥ विठो देखताचि दिठी । जिवी जिवा पडली मिठी ॥२॥

790. संसार तुकलिये वेव्हारा मुकलिये । घराचारा पारूषलिये काय सांगो ॥१॥ माझे जिणेंचि बुडाले माझे जिणेंचि बुडाले । विठ्ठले कुडे केले काय सांगो ॥२॥

790. पंढरीस दुःख न मिळे ओखदा । प्रेमसुख सदा सर्वकाळ ॥१॥ पुंडलिके हाट भरियेली पेठ । अवघे वैकुंठ आणियेले ॥धृपद॥ उदिमासी तुटी नाही कोणा हानि । घेऊनिया धणी लाभ घेती ॥२॥ पुरले देशासी भरले सिगेसी । अवघी पंचक्रोशी दुमदुमीत ॥३॥

790. नको नको माया सांडी लवलाह्या|पुढील उपाया झोंबे कांरे॥१॥ रामनाम म्हणे तुटेल बंधन|भवबंधमोचन एका नामें॥२| स्मरता पतित उद्धरले यथार्थ|नाम हाचि स्वार्थ तया जाला॥३| नामा म्हणे जप करी तू अमूप|नामे चुकली खेप इये जनीं॥४॥

790. नको नको आळस करु । वाचे श्रीराम उच्चारु । तेणे सुफळ संसारु । होय जनीं जाणिजे ॥१॥ का रे न करिसी उच्चार । किती सांगु तुज विचार । न धरसी निर्धार । मनामाजीं पामरा ॥२॥

790. डोळियाचाही डोळा बुध्दी । माझी उघडूनिया कृपानिधी । देखणी करुनिया त्रिशुध्द । निजात्मपदी स्थापिली ॥१॥

791. तुज पासाव जन्मलो हरि पुढती सामावलो तुझ्या उदरी । तुझीया व्यापकपणे चाले सत्कर्माची दोरी । सायीखडियाचे बाहुले कैसे हावभाव धरी । सूर्यकांत वेधे अग्नींच प्रसवे सहजे समंधु ऐसा धरी रया ॥१॥

791. द्वारकेचे केणे आले याचि ठाया । पुढे भक्तराया चोजवीत ॥१॥ गोविले विसारे माप केले खरे । न पाहे माघारे अद्यापवरी ॥धृपद॥ वैष्णव मापारी नाही जाली सळे । पुढे ही न कळे पार त्याचा ॥२॥ लाभ जाला त्यांनी धरिला तो विचार । आहिक्य परत्र साठविले ॥३॥

791. करी हे कीर्तन राम नारायण|जनी जनार्दन हेंचि देखे॥१॥ जगाचा जनक रामकृष्ण एक|न करिता विवेक स्मरे राम॥२॥ तुटेल भवजाळ. का करिसी पाल्हाळ|सर्व मायाजाळ इंद्रियबाधा॥३॥ नामा म्हणे गोविंद स्मरे तू सावध|नव्हे तुज बाध नानाविघ्ने॥४॥

791. संकल्पे विकल्पें रामानाम घेता । कोटीकुळें तत्त्वता उद्धरती ॥१॥ अमृत सहजी थेंब मुखी पडे । मृत्युचें सांकडे चुके जेवी ॥२॥ तैशी परी होय रामनामे स्थिती । समाधि विश्रांति घर रिघे ॥३॥ एका जनार्दनी रामनाम सार । न लगे विचार दुजा येथे ॥४॥

791. त्याचे पायी माझी बुध्दी । जडली कधी न ढळेची ॥१॥ ज्याचे ध्यानी मनी हरी । नामे वैखरी उच्चार ॥२॥

792. सर्व जीव तू जालासी आपण तरी निरय आपदा भोगिता हे कवण । परमात्मया तुमचे अविनाश स्वरूप तरी येवढे का कष्टसाधन । तू अंतरी परब्रह्म सावळे म्हणोनी जगत्रय व्यापिलेंया ध्याने । म्हणोनी तुमचा पुत्र जालो स्वामिया जगाधीन का केले माझे जिणे रया ॥१॥

792. सुरवर येती तीर्थे नित्यकाळ । पेठ त्या निर्मळ चंद्रभागा ॥१॥ साक्षभूत नव्हे सांगितली मात । महिमा अत्यद्भुत वर्णवेना ॥धृपद॥ पंचक्रोशीमाजी रीग नाही दोषा । जळती आपैसा अघोर ते ॥२॥ निर्विषय नर चतुर्भुज नारी । अवघा घरोघरी ब्रह्मानंदु ॥३॥

792. तपाचे पै तप राम हे अमूप|करी का रे जप रामनामीं॥१॥ रामकृष्ण म्हणे वाचे नारायण|तुटेल बंधन यमपाश॥२॥ साधेल साधन होती कोटी यज्ञ|नाम जनार्दन जप करी॥३॥ नामा म्हणे जिव्हे नामस्मरण करी|म्हणे नरहरि एकभावें॥४॥

792. रामनामाचेनि बळे । ब्रह्मा सर्वत्रैक मिळे ॥१॥ रामनामाची ही ख्याती । कर्माकर्माची निवृत्ति ॥२॥ कृष्ण विष्णु हरि गोविंद । म्हणता प्रगटे परमानंद ॥३॥ जों जों उच्चारी नाम । तो तो प्रगटे मेघःशाम ॥४॥

792. दिवसरात्री हाचि धंदा । वर्णितो गोविंदा गुणकीर्ति ॥१॥ स्वप्नामाजी सुषुप्ती आत । जागृतीये मात याचाचि ॥२॥

793. देखोनी हांव बांधे ते तव नाही होये । आहे ते कही न जाय रे बापा । असे ते दिसो नये नाही ते घेवो पाहे । थोर काजेवीण विटंबिले कैसे रया ॥१॥