वारकरी रोजनिशी

24. सुख अणुमात्र नाही संसारी । सदा हावभारी रात्रंदिवस ॥१॥ न घडे न घडे नामाचे चिंतन । संतांचे पूजन न घडेचि ॥२॥ न बैसे मन एके ठायी निश्चळ । सदा तळमळ अहोरात्र ॥३॥ निर्मळा म्हणे चोखिया सुजाणा । पंढरीचा राणा जीवी घरी ॥४॥

24. भरंवसा मानिला परी झाली निरास । म्हणोनी कासावीस जीवे झालो ॥१॥ बोलिल्या वचना ते कांही साचपण । नयेचि दिसोन अद्यापवरी ॥२॥ किती किती मन आव्रू नी धरू । कवणासी विचारू पुसू आता ॥३॥ क मर्मेळा म्हणे क मर्हीन माझे । भोगणे सहजे सहज असे ॥४॥

24. भय म्या अदृष्ट करावे आपण । आले जे ठाकून सोसी येथे ॥१॥ वाही येत वारे आंगासी माझीया । घुमारीन काया नव्हे माझी ॥२॥

24. मै बैरागण हूंगी, मै तो बैरागण हूंगी । मन मे मेरे राम रमै हैं, और न दूजा कोई ।

24. आतुर थई छु सुख जोवांने घेर आवो नंद लालारे॥धृ०॥ गौतणा मीस करी गयाछो गोकुळ आवो मारा बालारे॥१॥ मासीरे मारीने गुणका तारी टेव तमारी ऐसी छोगळारे॥२॥ कंस मारी मातपिता उगार्या घणा कपटी नथी भोळारे॥३॥

24. जन विजन जाले आम्हा । विठ्ठलनामा प्रमाणे ॥१॥ पाहे तिकडे बापमाय । विठ्ठल आहे रखुमाई ॥धृपद॥ वन पट्टण एकभाव । अवघा ठाव सरता जाला ॥२॥ आठव नाही सुखदुःखा । नाचे तुका कौतुके ॥३॥

24. करिती दु:ख न धरा चित्ती । सुख मानी ॥ आपलाली कर्मे आपण भोगिती । केल्यावीण देती झाडा जणी ॥ तेथे आनंदाचे । प्रगट विकार केवि उठे हृदयी प्रगट रामरुप ॥ येथे माझा स्वामी कृपाळू पाही । पाप दृष्टी काही न राहे तेथे ॥

24. 🕉 अध्याय २४ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय चोविसावा - फलश्रुति 👉 बालहत्येचा दोष दूर होऊन वांझ स्त्रियांना पुत्रप्राप्ती होऊन तो पुत्र सुखात नांदेल.

24. ज्ञानेश्वर महाराज पालखी सोहळा दिंडी क्रमांक २४ (रथा समोर) दिंडी नंबर 24 दिंडी मालक :-

२४. कहा करू जाती कहा करू पाती । राजाराम सेऊ दीन राती ॥१॥ मन मेरो गंगा मन मेरो कासी । राम रमे काटू जमकी फांसी ॥२॥ सीवणा सीवणा सीउ सिऊ । राम बिना हू कैसे जीऊ ॥३॥ अनंत नामका सिऊ बागा । जा सीवत जमका डर भागा ॥४॥

24. अवतारविचार भगवान आणि शेष यांचा संवाद. शेषाप्रती बोले लक्ष्मीचा तो वर । चला अवतार घेऊ आता ॥१॥ पृथ्वीवरी दैत्य माजले ते फार । गार्‍हाणे सुरवर सांगू आले ॥२॥ शेष ह्मणे मज श्रम झाले फार । यालागी अवतार मी न घेचि ॥३॥

24. वेदादिक श्रमले न कळे जया पार । शस्त्रांसी निर्धार न कळेची ॥१॥ तो हा श्रीहरी नंदाचिया घरी । क्रीडे नानापरी गोपिकांसी ॥२॥ चोरावया निघे गोपिकांचें लोणी । सौगडें मिळोनी एकसरें ॥३॥ एका जनार्दनी खेळतसे खेळा । न कळे अकळ आगमनिगमां ॥४॥

24. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय चोविसावा ॥

24. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय चोविसावा ॥

24. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ बालकाण्ड ॥ अध्याय चोविसावा ॥

24. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय चोविसावा ॥

24. मोहर्‍या पावे तलालोरी। नाचती गजरी गीत गाती ॥१॥ शिंगे काहाळा मृदंग विणे। गाणे नाचणे निज छंदे ॥२॥

24. तंव आनंदला हरि परिपूर्ण लोटला । मुक्ताई लाधला प्रेमकवळु ॥१॥ चांगयाचे मुखी घालित कवळु । आपण गोपाळु दयासिंधु ॥२॥ दिधले ते तु घेई पूर्ण ते होई । सप्रेमाचे डोही संतजन ॥३॥ नामया विठ्या नारया लाधले । गोणाई फावले अघटित ॥४॥

24. विश्रांतीचा ठाव । पंढरीराव विटेवरी ॥१॥ धावोनिया जाईन गांवा । अवघा हेवा चुकवील ॥२॥

25. मै गुलाम मै गुलाम मै गुलाम तेरा । तूचि मेरा सच्चा सांई नाम लेऊ तेरा ॥धृ॥ रूप नही रंग नही नही बरन छाया ॥निर्विकार निर्गुनही तूंचि रघुराया ॥१॥ एक रोटी दे लंगोटी द्वार तेरा पावू । काम क्रोध छोडकर हरी गुण गाउ ॥२॥ मेहरबान मेहरबान मेहेर करो मेरी । दास कबीर चरण खडा नजर देख तेरी ॥३॥

25. तोडी हे बिरडे मोह ममता आधी । विषय बाधा व्याधी गुंफो नको ॥१॥ असे घराश्रामी भजे सर्वांभूती । मी माझे पुढती म्हणो नको ॥२॥ तु तव लटिका आलासी कोठून । मी माझे म्हणोनी म्हणतोसी ॥३॥ नामा म्हणे मूळ राम परब्रम्ह । जगाचा विश्राम त्यासी भजे ॥४॥

25. आम्हा घरी धन शब्दांचीच रत्ने । शब्दांचीच शस्त्रे यत्न करु ॥१॥ शब्दचि आमुच्या जीवाचे जीवन । शब्दे वाटु धन जनलोका ॥२॥ तुका म्हणे पाहा शब्दचि हा देव । शब्देचि गौरव पूजा करु ॥३॥

25. सोनयाचा (सोनियाचा) दिवस आजि अमृते पाहिला । नाम (मना) आठविता रुपी प्रगट पै झाला ॥१॥ गोपाळा रे तुझे ध्यान लागो मना । आनु न विसंबे हरि जगत्रजीवना ॥२॥

25. भोंवताले जाळे घाली नेटेंपाटे । हस्तकी तिखट बाण धरी ॥१॥ येतील उदकपानासी सावजे । पाहे त्याचे व्याजे रोखोनिया ॥२॥ तेथे एक बिल्ववृक्ष महाथोर । वेंघोनिया वर बैसलासे ॥३॥ डोळ्याआड आली ह्मणोनिया तोडी । अंतरी आवडी आमीषाची ॥४॥

25. उठा उठा साधुसंत । साधा आपुले हित । गेला गेला हा नरदेह । मग कैचा भगवंत ॥१॥ उठोनि वेगेंसी । चला जाऊ राऊळासी । जळती पातकाच्या राशी । काकड आरती देखलिया ॥२॥

25. न बोलता तुम्हा कळो न ये गुज । म्हणउनी लाज सांडियेली ॥१॥ आता तुम्हा पुढे जोडीतसे हात । नका कोणी अंत पाहो माझा ॥२॥ तुका म्हणे आम्ही बैसलो शेजारी । करील ते हरी पाहो आता ॥३॥

25. ज्ञानदेव गुरु ज्ञानदेव तारू । उतरील पैल पारू ज्ञानदेव ॥१॥ ज्ञानदेव माता ज्ञानदेव पिता । तोडील भवव्यथा ज्ञानदेव ॥२॥ ज्ञानदेव माझे सोयरे धायरे । जिवलग निर्धारे ज्ञानदेव ॥३॥ सेना म्हणे माझा ज्ञानदेव निधान । दाविली निजखूण ज्ञानदेवे ॥४॥

25. देव देखिला देखिला । नामे ओळखुनी ठेविला ॥1॥ तो हा विटेवरी देव । सर्व सुखाचा केशव ॥2॥ जनी ह्मणे पूर्ण काम । विठ्‌ठल देवाचा विश्राम ॥3॥

25. निज ब्रह्मा ब्रह्म तो । ब्रह्नादिका वंद्य तो गे बाई ॥ अचिंतचिंतन तो । सारासार गुह्य तो गे बाई ॥ बापरखुमादेविवरु विठ्ठलु तो । जनी वनी कृपाळ तो गे बाई ॥ अर्थ :

25. जो न कळे वेदा शास्त्रा अगोचर । तो हा कटी कर उभा विटे ॥१॥ गोड गोजिरे ध्यान मिरविले । ते आम्हा देखिले पंढरीये ॥२॥ संत समुदाय पताकांचे भार । करती जयजयकार महाद्वारी ॥३॥ चोखा म्हणे सर्व सुखाची विश्रांती । तो हा रमापति पंढरीये ॥४॥

25. जयाचिये वाचे विठोबाचे नाम । तयाचा तो जन्म सफळचि ॥१॥ तयासी काचणी नाही बा जाचणी । यम पायवणी वंदी त्याची 1 ॥२॥ हेचि निजसार नामाचा उच्चार । मंत्र हा निर्धार सुलभचि ॥३॥ सोयरा म्हणे पावन हे नाम । जपता सुखघाम वैकुंठीचे ॥४॥

25. चोखियाचे घरा आले नारायण । होउनी ब्राह्मण दीने वृध्द ॥१॥ हातांमध्ये कांठी सांवळा जगजेठी । तुळसीमाळा क ठी बुका भाळी ॥२॥ कापत कापत जातसे चांचरी । मोठा नट धारी घरघेणा ॥३॥ चोखियाचे घर पुसतसे लोका । वैकु ठीचा सखा भ्त काजा ॥४॥

25. संतांची संगती आवडे या जीवा । आणिक केशवा दुजे नको ॥१॥ वाया हाव भरी होऊ नेदी मन । राखा आवरोन तुमचे तुम्ही ॥२॥ कर्ममेळा म्हणे पंढरीनिवासा । पुरवावी आशा हीचि माझी ॥३॥

25. भ्रतार गेलिया वैराग्य घेउनी । पांडुरंगा जनी जिणे काय ॥१॥ प्राणोविण देह काय पावे शोभा । रात्री विणप्रभा चंद्राचिये ॥२॥

25. बसो मोरे नैनन में, बसो मोरे नैनन मे नंदलाल । मोहनी मूरत साँवरी सूरत, नैना बने विशाल ।

25. राम मिलण के काज सखी, मेरे आरति उर मे जागी री । तड़पत-तड़पत कल न परत है, बिरहबाण उर लागी री । निसदिन पंथ निहारूँ पिवको, पलक न पल भर लागी री । पीव-पीव मै रटूँ रात-दिन, दूजी सुध-बुध भागी री ।

25. हिरा ठेविता ऐरणी । वाचे मारिता जो घणी ॥१॥ तोचि मोल पावे खरा । करणीचा होय चुरा ॥धृपद॥ मोहरा तोचि अंगे । सूत न जळे ज्याचे संगे ॥२॥ तुका म्हणे तोचि संत । सोसी जगाचे आघात ॥३॥

25. काय मी करितो कशाने तरतो । नाम तुझे घेतो एक भावे ॥ नाम तुझे वाणी बोबडिया बोला । न ये मज चाली करु काय ॥ न ये मज गाणे न ये मज नाचणे । भावे आलो शरण तुझे पायी ॥ बोधला म्हणे देवा तु मज बोधिले । आवडीने ठेविले नाम माझे ॥

25. 🕉 अध्याय २५ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय पंचविसावा - फलश्रुति 👉 दुसर्‍याचे शाप बाधणार नाहीत. मानवाशिवाय अन्य जन्म मिळणार नाही. तसेच आरोग्य लाभून पतिव्रता स्त्रीची प्राप्ती होईल व गुणी पुत्राचा लाभ होईल.

25. ज्ञानेश्वर महाराज पालखी सोहळा दिंडी क्रमांक २५ (रथा समोर) दिंडी नंबर 25 दिंडी मालक :-

२५. ऐसे मन राम नामे वेधिला । जैसे कनक तुला चित राखीला ॥१॥ आणीले कागद साजीले गुडी आकाश मंडल छोडी । पाच जना सोबात बाताउवो चितसो डोरी राखिला ॥२॥ आणिले कुंभ भराले उदक राजकुंवारी पुलंदरीये । हस्त विनोद देत करताली चितस्यो घागरी राखिला ॥३॥ मंदीर एक द्वार दस जाके गऊ चरावण चालीला । पाच कोषर चरावे । चित्त सौवाछा राखीला ॥४॥

25. शेष आणि लक्ष्मी यांस भगवंताची आज्ञा. पूर्वी तू अनुज झालासी कनिष्ठ । सोशियेले कष्ट मज-सवे ॥१॥ आता तू वडील होईंगा सर्वज्ञा । पाळीन मी आज्ञा तुझी बारे ॥२॥ देवकीउदरी राहावे जावोनी । मायेसी मागूनि पाठवितो ॥३॥

25. मेळेवानि मुलें करावी हे चोरी । पूर्ण अवतारी रामकृष्ण ॥१॥ पाळती पाहती एका जाणविती । सर्वे जाऊनी खाती दहींदूधा ॥२॥ सांडिती फोडिती भाजन ताकाचें । कवळ नवनीताचे झेलिताती ॥३॥ एका जनार्दनी नाटकी तो खेळ । न कळे अकळ वेदशास्त्रा ॥४॥

25. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय पंचविसावा ॥

25. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय पंचविसावा ॥

25. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ बालकाण्ड ॥ अध्याय पंचविसावा ॥

25. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय पंचविसावा ॥

25. मृदु मधुर वाजवीत वेणु। सावळा नंदनु नंदाचा ॥१॥ तेणे गोपिका वेधल्या। पात्र झाल्या ब्रम्हसुखा ॥२॥

25. नुघडुनिया दृष्टी नामा पाहे पोटी । आनंदाची सृष्टी तया जाली ॥१॥ घेरे नाम्या कवळु आनंदाचा होसी । तुजमाजी निवासी हरि आहे ॥२॥ नामा पसरी मुख आनंदाला तृप्त । कवळु पूर्णभरित हरिराज ॥३॥ निवृत्तिने सेविला कवळु हा हरि । तु च चराचरी दिससी आम्हा ॥४॥

25. वेद, श्रुती, शास्त्रें, पुराणे श्रमलीं । परि तया विठ्ठल गम्य नाही ॥१॥ ते या पुंडलिका सुलभ पै जाहलें । उद्धरावया आले भीमातटी ॥२॥

26. काय नही तेरी नही तेरी । मतकर मेरी मेरी ॥धृ॥ ये तो दो दिनकी जिंदगानी । जैसा पत्थर ऊपर पानी ।

26. शरीर संपति मायेचे टवाळ । वायाचि पाल्हाळ मिरवितोसि ॥१॥ नाम हेचि तारी विठ्ठल निर्धार । म्हणे हरि हरि एकी हेळा ॥२॥ स्मरता गोपाळनाम वंदिल काळयम । न लगति नेम मंत्रबाधा ॥३॥ नाम म्हणे सार मंत्र तो उत्तम । राम हेचि नाम स्मरे का रे ॥४॥

26. घेईन मी जन्म याजसाठी देवा । तुझी चरणसेवा साधावया ॥१॥ हरिनाम कीर्तन संतांचे पुजन । घालु लोटांगण महाद्वारी ॥२॥ आनंदे निर्भर असो भलते ठायी । सुखदु:खा नाही चाड आम्हा ॥३॥ आणिक सायास न करी न धरी आस । होईन उदास सर्वभावे ॥४॥

26. जे शुंभुने धरेले मानसी । तेचि उपदेशिले गिरीजेसी ॥१॥ नाम बरवे बरवे । निज मानसी धरावे ॥२॥ गंगोदकाहुनि निके । गोडी अमृत झाले फिके ॥३॥ शीतळ चंदनाहुनि वरते । सुंदर सोनियाहूनि परते ॥४॥

26. लक्षवरी बिल्वदळे माथा वाहे । आनंद न समाये महादेवा ॥१॥ बहुता काळाचे तेथे एक लिंग । होते भूमिभाग होऊ-निया ॥२॥ भोळा महादेव तेणे संतोषला । ह्मणे करी मला कोण पूजा ॥३॥ नामा ह्मणे पाहे निमित्याची वाट । पुराणी बोभाट असे त्याचा ॥४॥

26. उठा जागे व्हा रे आता । स्मरण करा पंढरीनाथा । भावे चरणी ठेवा माथा । चुकवी व्यथा जन्माच्या ॥१॥ धन दारा पुत्र जन । बंधू सोयरे पिशून । सर्व मिथ्या हे जाणून । शरण रिघा देवासी ॥२॥

26. ॐ नमो ज्ञानेश्वरा । करुणाकरा दयाळा ॥१॥ तुमचा अनुग्रह लाधलो । पावन झालो चराचरी ॥२॥ मी कळाकुसरी काहींच नेणे । बोलतो वचने भाविका ॥३॥ एका जनार्दनी तुमचा दास । त्याची आस पुरवावी ॥४॥

26. योगी शीण झाला । तुजवाचुनी विठ्‌ठला ॥1॥ योग करिता अष्‍टांग । तुजविण शुका रोग ॥2॥ बैसला कपाटी । रंभा लागे त्याच्या पाठी ॥3॥ तंई त्वांचि सांभाळिला । जेव्हा तुज शरण आला ॥4॥

26. सारंगरु तो । चक्रा आधारु हरि तो गे बाई ॥ सुलभा सुलभु तो । आटकु नटके तो गे बाई ॥ रखुमादेविवरु तो । द्वैताद्वैतातीत तो गे बाई ॥ अर्थ :

26. जो वेदासी आकळ पुराणांसी वाड । तो उभा उभा असे उघड पंढरीये ॥१॥ भावाचा भुकेला भावाचा भुकेला । भावाचा भुकेला विठु माझा ॥२॥ लावण्यरूपडे तुळशीहार गळा । वैजयंती माळा रूळे कंठी ॥३॥ मुगुट कुंडले श्रीमुख शोभले । ध्यानी मिरविले भाविकांच्या ॥४॥

26. जे तुम्हा कळे ते करा गोमटे । बरे का वोखटे गोड दिसे ॥१॥ मी तो झाले बोलोनी उतराई । तुमचिये पायी समर्पिले ॥२॥ होता जो वृत्तांत माझिये जीवींचा । बोलियेला वाचा तुम्हांपुढे ॥३॥ सोयरा म्हणे माझे सकळ गणगोत । तुंचि माझे हित करी देवा॥ ॥४॥

26. भक्तांची आवडी घरोनी हृषीकेशी । उभा पंढरीसी विटेवरी ॥१॥ नामदेवासाठी दूध पिये वाटी । मीराबाइंर्चे घोटी विष स्वये ॥२॥ जनीचिया संगे दळू कांडू लागे । चोखामेळ्या संगे ढोरे वोढी ॥३॥ बंका म्हणे ऐसा भक्तांचा आळुका । ज्ञानियाची देखा भिंत वोढी ॥४॥

26. साधनाच्या कांही न पडे कचाटी । जावोनी कपाटी काय पाहू ॥१॥ सुंदर श्रीमुख विटे जे शोभले । कर मिरविले कटावरी ॥२॥ तो हा श्रीहरी उभा भिवरेतीरी । भक्ता अभयकरी पालवितो ॥३॥ कर्ममेळा म्हणे सर्व सुखाचे आगर । तो हा विटेवर उभा असे ॥४॥

26. माध्यान्ह जालीया पाहिजे ते अन्न । भ्रतार जाऊन ग्राम हिंडे ॥१॥ तव तेथे येक ब्राह्मण कोंडाजी । म्हणे ‘ तुम्ही या जी भोजनासी’ ॥२॥

26. मोरे ललन, मोरे ललन गिरधर गोपाल । तुम बिन मोहे चैन न आवै, तुम बिन दुखी भई हाल ।

26. आयी देखत मनमोहनकू, मोरे मनमो छबी छाय रही॥धृ०॥ मुख परका आचला दूर कियो । तब ज्योतमो ज्योत समाय रही॥२॥ सोच करे अब होत कंहा है । प्रेमके फुंदमो आय रही॥३॥ मिरा के प्रभु गिरिधर नागर । बुंदमो बुंद समाय रही॥४॥

26. आलिंगने घडे । मोक्ष सायुज्यता जोडे ॥१॥ ऐसा संताचा महिमा । जाली बोलायाची सीमा ॥धृपद॥ तीर्थे पर्वकाळ । अवघी पायापे सकळ ॥२॥ तुका म्हणे देवा । त्यांची केली पावे सेवा ॥३॥

26. कुरंगिणी आपुली बालके सांभाळी । तैसा वनमाळी आत्मालागी ॥ बहुत माझे लळे पुरविले सकळ । माउली कृपाळ अनाथांची ॥ उपकार सांगता नलगे आत पाहाता । सकल माझी चिंता दूर केली ॥ काये गा मी सांगो सांगता गा नये । सकाळ बाप माये पांडुरंग ॥

26. 🕉 अध्याय २६ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय सव्विसावा - फलश्रुति 👉 कुलात कुणाची हत्या झाली असेल तर तो दोष नाहिसा होईल. मुले शत्रुत्वाने वागणार नाहीत.

26. ज्ञानेश्वर महाराज पालखी सोहळा दिंडी क्रमांक २६ (रथा समोर) दिंडी नंबर 26 दिंडी मालक :-

२६. जौलग राम नामे हेत न भयो । तौलग मेरी करत जनम गयो ॥१॥ लागी पंक पकले धोवो । नृमल होवे जनमवी गोवो ॥२॥ भीतरी मैला बाहेरी चोखा । पाणी ष्यंड पखाले धोखा ॥३॥ नामदेव कहे सुरही पर हरीये । भेड पुछकेस भवजल तीरीये ॥४॥

26. वसुदेव देवकी विवाहसमयी झालेली आकाशवाणी आणि नारदाचे कंसाशी भाषण. वसुदेवा देत देवकी बहीण । लग्नामध्ये बिव्न झाले. ऐका ॥१॥ आकाशींची वानी सांगतसे कंसा । मानी हा भरंवसा बोलण्याचा ॥२॥ आठवा इचा पुत्र वधील तुजशी । ऐकोनी मानसी क्रोधावला ॥३॥

26. पाळतोनि जाती घरासी तात्काळ । खेळ तो अकळ सर्व त्याचा ॥१॥ गोपाळ संवगडे मेळावोनि मेळा । मध्ये तो सावळा लोणी खाये ॥२॥ निजलियाच्या मुखा माखिती नवनीत । नवल विपरित खेळताती ॥३॥ न कळे लाघव करी ऐशीं चोरी । एका जनार्दनी हरीं गोकुळांत ॥४॥

26. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ युद्धकांड ॥ अध्याय सव्विसावा ॥

26. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ सुंदरकांड ॥ अध्याय सव्विसावा ॥

26. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ बालकाण्ड ॥ अध्याय सव्विसावा ॥

26. ॥ श्रीएकनाथमहाराजकृत ॥ ॥ श्रीभावार्थरामायण ॥ उत्तरकांड ॥ अध्याय सव्विसावा ॥

26. सुकुमार सुंदर। अंगकांति मनोहर ॥१॥ विठो घननीळ सावळा। लावण्ये मदनाचा पुतळा ॥२॥

26. नुघडिता दृष्टी न बोले तो वाचा । हरिरुपी वाचा तल्लीनता ॥१॥ उठी उठी नाम्या चालरे सांगाते । माझे आवडते जीवलगे ॥२॥ कुरवाळिला करे पुसतसे गुज । घेई ब्रह्म बीज सदोदित ॥३॥ ज्ञानासि लाधले निवृत्ति फावले । सोपाना घडले दिनकाळ ॥४॥

26. विश्रांति सुखासि सुख पै जाहलें । ते उभे असे ठेले विटेवरी ॥१॥ डोळियांचे धनी पाहता न पुरें । गोळी ते साजिरे खेळविती ॥२॥

27. रामकृष्ण माळ घाली का अढळ । तुटेल भवजाळ मायामोह ॥१॥ होशील तु साधु न पवसी बाध । पूर्ण ब्रहानंद पावेल तुज ॥२॥ जपता रामनाम पुरती सर्व काम । आदि अंति नेम साधेल तुज ॥३॥ नामा म्हणे कृतार्थ पूर्ण मनोरथ । न लगति ते अर्थ माया फसे ॥४॥

27. बरा देवा कुणबी केलो । नाहींतरी दंभे असतो मेलो ॥१॥ भले केले देवराया । नाचे तुका लागे पाया ॥२॥ विद्या असती काही । तरी पडतो अपायी ॥३॥ सेवा चुकतो संताची । नागवण हे फुकाची ॥४॥

27. कर्म आणि धर्म आचरिजे जयालागी । साधक शिणले साधन साधिता अभागी ॥१॥ गोड तुझे नाम विठोबा आवडते मज । दुजे उच्चारिते मना येत असे लाज ॥२॥

27. पुराणी पवाडे जयाचे अपार । ऐकतांचि फार सुख वाटे ॥१॥ भोळा महादेव पाहे भोंळा भाव । एकसरे जीव उद्ध-राया ॥२॥ रावण मागो गेला पार्वतीकारणे । देते वेळे नेणे कैसे द्यावे ॥३॥ जातीची चांडाळी गोकर्णासी गेली । दरुशने ते नेली कैलासासी ॥४॥

27. उठा पांडुरंगा आता दर्शन द्या सकळा । झाला अरुणोदय सरली निद्रेची वेळा ॥१॥ संत साधु मुनी अवघे झालेती गोळा । सोडा सेजसुख आता पाहु द्या मुखकमळा ॥२॥ रंगमंडपी महाद्वारी झालीसे दाटी । मन उतावीळ रूप पाहावया दृष्टी ॥३॥ राही रखुमाबाई तुम्हा येऊ द्या दया । सेजे हालउनि जागे करा देवराया ॥४॥

27. विश्रांतीचे स्थान संतांचे माहेर । ते या भूमीवर अलंकापुर ॥१॥ तये स्थळी माझा जीवाचा वो ठेवा । नमीन ज्ञानदेवा जाऊनिया ॥२॥ सिद्धेश्वर स्थान दरुशने मुक्ति । ब्रम्हज्ञान प्राप्ति वटेश्वर ॥३॥ चौऱ्यांशी सिद्धांचा सिद्धबेटी मेळा । प्रत्यक्ष स्थापिला कल्पवृक्ष ॥४॥

27. आळविता धाव घाली । ऐसी प्रेमाची भुकेली ॥1॥ ते हे यशोदेच्या बाळा । बरवी पाहातसे डोळा ॥2॥ विटेवरी उभा नीट । केली पुंडलिके धीट ॥3॥ स्वानंदाचे लेणे ल्याली । पाहून दासी जनी धाली ॥4॥

27. विश्व भुलवी योगमाया तो । गोकुळी रहिवासु तो गे बाई ॥ वसुदेवकुमरु तो । देवकीनंदनु तो गे बाई ॥

27. ज्या कारणे वेद श्रुति अनुवादिती । तो हा रमापती पंढरीये ॥१॥ सुखाचे ठेवणे क्षीरसागर निवासी । तो हा पंढरीसी उभा विटे ॥२॥ भाविकाकारणे उभवोनी हात । उदारपणे देत भुक्ति-मुक्ति ॥३॥ न पाहे उंच नीच याती कुळ । सत्री क्षूद्र चांडाळ सरते पायी ॥४॥

27. टाळ दिंडीचा गजर । विठ्ठल नामाचा उच्चार ॥१॥ दोष पळाले कपाटी । नाम उच्चारिता ओठी ॥२॥ योग यागादि साधने । अवघियांसी येथे पेणे ॥३॥ सुख नाही संसारी । म्हणे चोख्याची महारी ॥४॥

27. भांबावोनी प्राणी संसारी गुंतले । माझे म्हणोनि श्रमले भव नदी ॥१॥ नामाची सांगडी न बांधिती कोणी । चौऱ्यांशीची खाणी भोगिताती ॥२॥ आपुला आपण झाला असे वैरी । हिडे दारोदारी भीक मागा ॥३॥ बंका म्हणे नाम सांडोनी विठ्ठल । वाचे बोलती बोल वाउगाची ॥४॥

27. सुख दुःख दोन्ही आमुचे पदरी । पूर्वीच निर्धारी बांधियेली ॥१॥ आता का वाईट म्हणो ’कशासाठी । आपुली ती राहाटी भोग आम्ही ॥२॥ तुम्ही तो व्यापक सर्वांसी निराळे । आमुची कर्मफळे भोगू आम्ही ॥३॥ कर्ममेळा म्हणे वचन प्रमाण । आमुची निजखूण कळली आम्हा ॥४॥

27. एके दिवशी वाटे देखिले आपण । मंबाजीसी पूर्ण हेतयुक्त ॥१॥ नमस्कार करावया गेले तेथे । येरू हा न सिवे दूरी पळे ॥२॥

27. चितवौ जी मोरी ओर, चितवौ जी मोरी ओर । मै तो थारी बाट निहारूँ, आवो नंदकिशोर ।

27. आली रे मेरे नैणा बाण पड़ी । चित्त चढ़ो मेरे माधुरी मूरत उर बिच आन अड़ी । कब की ठाढ़ी पंथ निहारूँ अपने भवन खड़ी ॥ कैसे प्राण पिया बिन राखूँ जीवन मूल जड़ी ।

27. माझिया मीपणा । जाला यावरी उगाणा ॥१॥ भोगी त्यागी पांडुरंग । त्याने वसविले अंग ॥धृपद॥ टाळिले निमित्त । फार थोडे घात हित ॥२॥ यावे कामावरी । तुका म्हणे नाही उरी ॥३॥

27. कृष्ण सकळ जीवांचा जीव । जाणते जाणती तयाचा भाव । इतरा लोका संदेहो न कळे । महिमान तयाचा ॥१॥ आपण तो बाळ ब्रह्मचारी सकळ । जन्मले तयाचे उदरी ब्रह्ममाया न कळत । याची थोरवी येर लोक काये जाणती ॥२॥ हा तो सर्वाचा साक्षभूत । कोणा न कळे याचा आत । आता सांगेन तयाचा वृतांत । सावधान श्रोते हो ॥३॥

27. 🕉 अध्याय २७ नवनाथ भक्तिसार ग्रंथ ओवीबद्ध 🪔 👉अध्याय सत्ताविसावा - फलश्रुति 👉 स्थानभ्रष्ट झालेल्यांना आपले स्थान पुन्हा प्राप्त होईल. हरवलेली वस्तू सापडेल.

27. ज्ञानेश्वर महाराज पालखी सोहळा दिंडी क्रमांक २७ (रथा समोर) दिंडी नंबर 27 दिंडी मालक :-

२७. काना चिता का गाइला । का घसी घसी चंदन लाविला ॥१॥ अपापर नाही चिन्हीला । तो चित्त चितारे डहकीला ॥२॥ कीरतन आगे नाचे लाई । स्यभदेव चिन्हे नही कोई ॥३॥ स्यभ देवकी सेवा जाणे । तो देव द्दष्टि व्है सकल पछाने ॥४॥