वारकरी रोजनिशी

1042. दत्तात्रेय नाम । नित्य जपे जो निष्कामा ॥१॥ तया नाही द्वैतभाव । दृष्टी दिसे गुरुराव ॥२॥ दत्ताविण नसे स्थान । दत्तरुप जन वन ॥३॥ ध्यानीं मनी दत्तराज । दत्तविण नाही काज ॥४॥

1042. भावे पाचारिता । विठ्ठल नामं आळविता ॥१॥ येसी धावत धावत । माउली तू कृपावत ॥२॥

1043. पाहे मजकडे भरोनिया दृष्टी । बहुत हिंपुटी जालो माते ॥१॥ करावेसे वाटे जीवा स्तनपान । नव्हे हे वचन श्रुंगाारिक ॥धृपद॥ सत्यासाठी माझी शब्दविवंचना । जोडिल्या वचनाचे ते नव्हे ॥२॥ तुका म्हणे माझी कळवळ्याची कीव । भागलासे जीव कर्तव्याने ॥३॥

1043. लागली उन्मनी वैराग्याची धुणी | जागा निरंजनी निरंतर ॥१॥ भूचरी खेचरी चाचरीच्या छंदे | अगोचरीच्या नादे सहस्त्र दळी ॥२॥ औटहातध्वनी चित्तवृत्ती जेथे | उजळली ज्योत चैतन्याची ॥३॥ नामा म्हणे देवा करा सावधान | नाही देहभान ज्ञानदेवा ॥४॥

1043. दत्त ध्यावा दत्त गावा । दत्त आमुचा विसांवा ॥१॥ दत्त अंतर्बाह्म आहे । दत्तविण कांही नोहे ॥२॥ दत्त जनीं दत्त वनी । दत्तरुप हे अवनी ॥३॥ दत्तरुपी लीन वृत्ती । एका जनार्दनी विश्रांती ॥४॥

1043. यम नियम प्राणायाम । साधे जपता रामनाम ॥१॥ रामनाम जपता आधी । नाशताती आधिव्याधी ॥२॥

1044. तुज म्हणतील कृपेचा सागर । तरि का केला धीर पांडुरंगा ॥१॥ आझुनि का नये तुज माझी दया । काय देवराया पाहातोसि ॥धृपद॥ आळवितो जैसे पाडस कुरंगिणी । पीडिलिया वनी तानभूक ॥२॥ प्रेमरसपान्हा पाजी माझे आई । धावे वो विठाई वोरसोनि ॥३॥

1044. धन्य इंद्रायणी पिंपळाचा पार | धन्य ज्ञानेश्वर पुण्यभूमी ॥१॥ धन्य भागिरथी मनकर्णिका वोघा | आणिक हो गंगा त्रिवेणी त्या ॥२॥ धन्य ऋषीश्वर धन्य पांडुरंग | मिळाले ते सांग आळंकापुरी ॥३॥ नामा म्हणे धन्य भाग्याचे हे संत | जाला पहा एकांत ज्ञानोबाचा ॥४॥

1044. खुंटलासे शब्द बोलता आनंद । सर्व बह्मानंद कोंदाटला ॥१॥ ते हे दत्तनाम आवडी आदरे । उच्चारी सोपारें सर्वकाळ ॥२॥ कलिमाजीं सोपे दत्तनाम घेता । संसाराची वार्ता उरी नुरे ॥३॥ एका जनार्दनी लागलासे छंद । दत्तनामे आनंद सर्वकाळ ॥४॥

1044. यमा हातीचा सुदशी । रामनाम उच्चारिशी ॥१॥ मुखी नाम उच्चारिता । नुरे भवरोगाची व्यथा ॥२॥

1045. भक्ती तो कठिण शुळावरील पोळी । निवडे तो बळी विरळा शूर ॥१॥ जेथे पाहे तेथे देखीचा पर्वत । पायाविण भिंत तांतडीची ॥धृपद॥ कामावले तरि पाका ओज घडे । रुचि आणि जोडे श्लाघ्यता हे ॥२॥ तुका म्हणे मना पाहिजे अंकुश । नित्य नवा दिस जागृतीचा ॥३॥

1045. अल्याड पल्याड पताकांचे भार | मध्ये मनोहर इंद्रायणी ॥१॥ पिवळ्या पारव्या आणिक हिरव्या | निळवर्ण सार्‍या लखलखित ॥२॥ जरी जर्तारी जाल्या रानभरी | विजा त्यावरी खेळताती ॥३॥ सर्पाकार दंड तारांगणावाणी | पताका तिकोनी दाटताती ॥४॥

1045. दत्त देता आलिंगन । कैसे होताहें अभिन्न ॥१॥ स्वलीला स्वरुपता । तिन्ही दावी अभिन्नता ॥२॥ लाघवी श्रीदत्त । देवभक्त आपणचि होत ॥३॥ मीचि जनार्दन मीचि एका । दत्तस्वरुपीं मीच मी देखा ॥४॥

1045. याचि अनुष्ठाने ध्रुव आणि प्रल्हाद । भोगिताती पद वरिष्ठ ते ॥१॥ जेथे नाही होणे निमणे संसारा । काळाचा आडदरा अनोळख ॥२॥

1046. पापी म्हणो तरि आठवितो पाय । दोष बळी काय तयाहूनि ॥१॥ ऐशा विचाराने घालूनि कोंडणी । काय चक्रपाणी निजलेती ॥धृपद॥ एकवेळ जेणे पुत्राच्या उद्देशे ॥ घेतल्याचे कैसे नेले दुःख ॥२॥ तुका म्हणे अहो वैकुंठनायका । चिंता का सेवका तुमचिया ॥३॥

1046. कैलासाचा वास अधिक सिद्धबेट | विष्णूचे वैकुंठ पुरातन ॥१॥ भूमीवरी पंढरी तैसी आळंकापुरी | पंच कोशावरी पुण्यभूमी ॥२॥ सुखाची हे मूर्ति नीलकंठ लिंग | चक्रतीर्थ संग मोक्ष भेटे ॥३॥ परमार्थ सुअर्थ देखतांची संत | सांगितली मात अनुभवाची ॥४॥

1046. दत्त नामाचा उच्चार । मुखी वास निरंतर ॥१॥ तयापाशी शांति क्षमा । प्राप्त होय निजधामा ॥२॥ सर्व सुखे तयापाशी । ऋद्धिसिद्धि त्याच्या दासी ॥३॥ भुक्ति मुक्ति लोटांगणी । लागताती त्या चरनीं ॥४॥

1046. येणेचि साधने । तुटती संसारबंधने ॥१॥ म्हणोनिया करा लाहो । स्मरा रुक्मादेवी नाहो ॥२॥

1047. उगविल्या गुंती । ऐशा मागे नेणो किती ॥१॥ ख्यात केली अजामेळे । होते निघाले दिवाळे ॥धृपद॥ मोकलिला प्रायिश्चती । कोणी न धरिती हाती ॥२॥ तुका म्हणे मुक्त वाट । वैकुंठीची घडघडाट ॥३॥

1047. पुसताती संत सांगा देवा माते | पूर्वी येथे होते कोण क्षेत्र ॥१॥ देव म्हणे स्थळ सिद्ध हे अनादि | येथेंच समाधि ज्ञानदेवा ॥२॥ अष्टोत्तरशे वेळा साधिली समाधी | ऐसे हे अनादि ठाव असे ॥३॥ नामा म्हणे देवा संगितले उत्तम | ज्ञान अंजन सुगम देखो डोळा ॥४॥

1047. दत्त दत्त म्हणता वाचे । तेणे सार्थक जन्मांचें ॥१॥ मने चितावा श्रीदत्त । अंतर्बाह्म पूर्ण भरित ॥२॥ दत्तरुप पाहे डोळा । तेणे भय कळिकाळा ॥३॥ एका जनार्दनी जपा । मंत्र द्वयाक्षरीं हा सोपा ॥४॥

1047. रानी वनी घरी दारी । वसता उच्चारी हरिनाम ॥१॥ तेणेचि माया उत्तरोनि घांट । पावसी वैकुंठ सहजवृत्ती ॥२॥

1048. सरळी ही नामे उच्चारावी सदा । हरी बा गोविंदा रामकृष्ण ॥१॥ पुण्य पर्वकाळ तीर्थे ही सकळ । कथा सिंधुजळ न्हाऊ येती ॥धृपद॥ अवघे चि लाभ बैसलिया घरा । घेती भाव धरा एके ठायी ॥२॥ शेळ्या मेंढ्या गाई सेवा घेती म्हैसी । कामधेनु तैसी नव्हे एक ॥३॥

1048. स्वानंदे देवभक्ता भेटी | वोरसोनि कंठी आलिंगावे ॥१॥ देव म्हणे भले आठवले तुज | ते हे संधी मज कळली असे ॥२॥ पदपदांतरे केला मार्ग सोपा | त्यांत माझी कृपा वोळली असे ॥३॥ देव म्हणे तुझी पुरविन आळी | सुखी सही मंडळी वैष्णवांची ॥४॥

1048. सर्व पर्वकाळ दत्त वदता वाचे । आणिक सायासाचें मुळ खुंटें ॥१॥ म्हणा दत्त दत्त म्हणा दत्त दत्त । म्हणा दत्त दत्त वेळोवेळां ॥२॥ काळ वेळ कांही न लगे तत्त्वता । नाम उच्चिरितां दरुशनं ॥३॥ भोळ्या भावीकांसी जप मंत्रावळी । दत्तनाम माउली सोपा जप ॥४॥

1048. रामराम उच्चारिता । नुरे संसाराची चिंता ॥१॥ राम हाचि दीनबंधु । तोचि तारी भवसिंधु ॥२॥

1049. पवित्र तो देह वाणी पुण्यवंत । जो वदे अच्युत सर्व काळ ॥१॥ तयाच्या चिंतने तरतील दोषी । जळतील रासी पातकाच्या ॥धृपद॥ देव इच्छी रज चरणींची माती । धावत चालती मागे मागे ॥२॥ काय त्या उरले वेगळे आणीक । वैकुंठनायक जया कंठी ॥३॥

1049. उदित जाले मन आता काय अनुमान | करी शीघ्र प्रस्थान आज्ञा माझी ॥१॥ देवाचा हो कर धरोनी ज्ञानेश्वर | निघाला बाहेर योगिराज ॥२॥ मागे पुढे संत चालिले मिरवित | कौतुक पहात इहलोकी ॥३॥ नारा विठा गोंदा माहादा विरक्त | परसा भागवत उभे तेथे ॥४॥

1049. म्हणता दत्त दत्त । दत्त करी गुणातीत ॥१॥ दत्तनामाचा निजंछंद । नामे प्रगटे परमानंद ॥२॥ निज भाव समर्थ । जेथे नाम तेथे दत्त ॥३॥ एका जनार्दन दत्त । दत्त करी देहातीत ॥४॥

1049. वाचे उच्चारिले नाम । ह्रदयी धरुनिया प्रेम ॥१॥ तेचि बीज फळा आले । रुप दृष्टीगोचर झाले ॥२॥

1050. पाप ताप दैन्य जाय उठाउठी । जालिया या भेटी हरीदासांची ॥१॥ ऐसे बळ नाही आणिकाचे अंगी । तपे तिर्थे जगी दान व्रत ॥धृपद॥ चरणींचे रज वंदी शूळपाणी । नाचती कीर्तनी त्यांचे माथा ॥२॥ भव तरावया उत्तम हे नांव । भिजो नेंदी पाव हात काही ॥३॥

1050. सारासार विचार करिती अवघे जन | हे ज्ञान अंजन दाविले डोळा ॥१॥ पाहिले गे माय अंतरीचे सुख | वैकुंठ नायक उभा असे ॥२॥ ज्ञानदेवायोगे सकळांशी दर्शन | परब्रह्म निधान डुल्लतसे ॥३॥ वोसंडले देव पाहोनिया प्रेम | डुल्लती सप्रेम अनुभवे ॥४॥

1050. प्राणियासी मंत्र सोपा । दत्त दत्त वाचे जपा ॥१॥ आणीक लगे साधन । दत्तनामे घडे ज्ञान ॥२॥ न लगे योगयाग पाही । दत्तावांचुन नेणे कांही ॥३॥ एका जनार्दनी वेधले मन । मनचि जाले उन्मन ॥४॥

1050. विठोबा विठोबा नामोच्चार गोड । सरे येथे चाड सकळिकांची ॥१॥ गात्य आईकत्या एकचि नव्हाभ्र । वैकुंठ राउळी वसावया ॥२॥

1051. येणे बोधे आम्ही असो सर्वकाळ । करू हेनिर्मळ हरीकथा ॥१॥ आम्ही भूमीवरी एक दैवाचे । निधान हे वाचे सापडले ॥धृपद॥ तरतील कुळे दोन्ही उभयता । गाता आइकता सुखरूप ॥२॥ न चळे हा मंत्र न म्हणे यातीकुळ । न लगे काळ वेळ विचारावी ॥३॥

1051. देव म्हणे नामया ब्रह्मक्षेत्र आदी | येथेंचि समाधि ज्ञानदेवा ॥१॥ चौयुगा आदिस्थळ पुरातन | गेले ते नेमून मुनिजन ॥२॥ चालिले सकळ जाले ते विकळ | अनादि हे स्थळ ज्ञानदेवा ॥३॥ नामा म्हणे आम्हा संगितले हरी | दीर्घध्वनि करी वोसंडोनी ॥४॥

1051. दत्त दत्त म्हणे वाचे । काळ पाय वंदी त्याचे ॥१॥ दत्तचरणीं ठेवी वृत्ती । होय वृत्तीची निवृत्ती ॥२॥ दत्तरुप पाहे डोळा । वंद्य होय कळिकाळा ॥३॥ एका जनार्दनी दत्त । हृदयी वसे सदोदित ॥४॥

1051. विठ्ठल नामाचा प्रताप । लेश उरो नेदी पाप ॥१॥ त्रिविधतापांची बोहरी । विठ्ठल नामाच्या उच्चारी ॥२॥

1052. बहुता जन्मीचे संचित । सबळ होय जरि बहुत । तरि चि होय हरीभक्त । कृपावंत मानसी ॥१॥ म्हणवी म्हणियारा तयांचा । दास आपुल्या दासांचा । अनुसरले वाचा । काया मने विठ्ठली ॥धृपद॥ असे भूतदया मानसी । अवघा देखे हृषीकेशी । जीवे न विसंबे त्यासी । मागे मागे हिंडतसे ॥२॥ तुका म्हणे निर्वीकार । शरणागता वज्रपंजर । जे जे अनुसरले नर । तया जन्म चुकले ॥३॥

1052. खेद दु:ख करी मनाचा कळवळा | प्रेमाश्रु डोळा दाटताती ॥१॥ नारा विठा गोंडा पाठविला महादा | साहित्या गोविंदा सांगितले ॥२॥ काय काय आणू सांगा हे प्रमाण | नेमियेला नेम पांडुरंगे ॥3॥ तुळसी आणि बेल दर्भ आणि फुले | उदक हे चांगले भागिरथींचे ॥४॥

1052. श्रीदत्त ऐसी ज्याची वाचा पढे । पोक्ष सायुज्यता जोडे ॥१॥ ऐसी प्रचीत पहा देही । व्यापुनी असे देही विदेही ॥२॥ एका जनार्दनी दत्त । सबाह्म आनंदभरीत ॥३॥

1052. विठ्ठल विठ्ठल वदता वाणी । चक्रपाणी संतोषे ॥१॥ म्हणोनिया लाहो करा । अहो अवधारा अवघेहि ॥२॥

1053. तारू लागले बंदरी । चंद्रभागेचिये तिरी ॥१॥ लुटा लुटा संतजन । अमुप हे रासी धन ॥धृपद॥ जाला हरीनामाचा तारा । सीड लागले फरारा ॥२॥ तुका जवळी हमाल । भार चालवी विठ्ठल ॥३॥

1053. साडेतीन पाउले टाकिली निश्चळ | नेमियेले स्थळ उत्तरायणी ॥१॥ देव म्हणे ज्ञाना होई सावधान | माग वरदान मज काही ॥२॥ ज्ञानदेव म्हणे शुद्ध कार्तिक मासी | व्रत एकादशी स्वामीकडे ॥३॥ कृष्णपक्षी व्रत हरिदिन परिपूर्ण | मागितला मान ज्ञानदेवे ॥४॥

1053. दत्त दत्त वदता वाचे । होय जन्माचें सार्थक ॥१॥ ऐसा जया नामी वेधु । परमानंदु हृदयी ॥२॥ दत्त आलिंगनीं समाधान । तेणे नासे मीतूपण ॥३॥ एका जनार्दनी वेधु । दत्तनामे लागला छंदु ॥४॥

1053. विठ्ठल विठ्ठल म्हणता वाचे । स्वरुप त्याचे आठवे ॥१॥ शामसुंदर कटी कर । रुप मनोहर तेजस्वी ॥२॥

1054. आळवीन स्वरे । कैशा मधुरा उत्तरे ॥१॥ ये वो ये वो पांडुरंगे । प्रेमपान्हा मज दे गे ॥धृपद॥ पसरूनि चोची । वचन हे करुणेची ॥२॥ तुका म्हणे बळी । आम्ही लडिवाळे आळी ॥३॥

1054. वोसंडोनी हरि आनंदला तेथे | पुण्य हे अगणित सांगितले ॥१॥ सर्वांगालागी न्याहाळिले परिपूर्ण | केले निंबलोण आवडीने ॥२॥ आळंकापुरी कोणी करील कीर्तन | तयालागी येणे वैकुंठीचे ॥३॥ अस्ति नास्ति उदकी करिल ब्रहरूप | कोटी कुळांसहित उद्धरीन ॥४॥

1054. दत्तात्रय नाम ज्याचे नित्य मुखी । तया समसुखीं नाही दुजा ॥१॥ भावे दत्त दत्त म्हणतसे वाचे । कळिकाळ त्याचे पाय वंदी ॥२॥ दत्ताचें पै रुप ज्याचे वसे नेत्री । आहिक्य परत्री तोचि सुखी ॥३॥ गुरु दत्ताराया देई आलिंगन । तयासी वंदन करिती सर्व ॥४॥

1054. विठ्ठल नामे वाहे टाळी । बहमानंदाच्या कल्लोळी ॥१॥ निजात्मसुखाचा सोहभ । विठ्ठल अवलोकिती डोळा ॥२॥

1055. सकळीकांचे समाधान । नव्हे देखिल्यावाचून ॥१॥ रूप दाखवी रे आता । सहस्त्रभुजांच्या मंडिता ॥धृपद॥ शंखचक्रपद्मगदा । गरुडासहित ये गोविंदा ॥२॥ तुका म्हणे कान्हा । भूक लागली नयना ॥३॥

1055. वन वृक्ष वल्ली ईश्वरासमान | ऋषि मुनिजन राहाती जेथे ॥१॥ होऊनिया पक्षी कपोद कोकिळा | वेष्टियेले स्थळा ब्रह्मबोधे ॥२॥ मृत्तिका पाषाण पंचक्रोशीचे खडे | जाले पहा धडफुडे ब्रह्मरूप ॥३॥ पंचमहापातकी गेले आळंकापुरी | न चले त्याजवरी काळ यम ॥४॥

1055. आर्ते आरती दत्त वोवाळू जाता । आरतीचें हरण दत्तें केले तत्त्वता ॥१॥ आरती खुंटली आता वोवाळू कैसे । तरी निजभजनें निरंजन होतसे ॥२॥ आरतीचे आर्त पुरवी श्रीदत्त । एका जनार्दनी सहज वोवाळीत ॥३॥

1055. व्युत्पत्तीचे ज्ञान । सांचवणी ते जीवन ॥१॥ नव्हे पांडुरंगकृपा । नाना मंत्रे करिता जपा ॥२॥

1056. पतितपावना । दिनानाथा नारायणा ॥१॥ तुझे रूप माझे मनी । राहो नाम जपो वाणी ॥धृपद॥ ब्रम्हांडनायका । विश्वजनांच्या पाळका ॥२॥ जीवींचिया जीवा । तुका म्हणे देवदेवा ॥३॥

1056. चक्रतीर्थी पाहा उभा तो गोपाळ | पुढे विणे टाळ वाजताती ॥१॥ स्वर्गीहुनि पुष्पे वर्षती सुरवर | उभे ऋषीश्वर समुदायेंसी ॥२॥ आणिक वाद्ये तेथे वाजती अपार | जाती ज्ञानेश्वर समाधीसी ॥३॥ नामा म्हणे देवा चुको नेदी संधी | पोंहोचविता सिद्धि बाळकासी ॥४॥

1056. दत्तमानसपूजा - अभंग १०५६ ते १०७० केले आवाहन । जेथे नाही विसर्जन ॥१॥ भरला ओतप्रोत । स्वामी माझा देव दत्त ॥२॥ गाता येत नाही । पूर्ण सुलीनता पाही ॥३॥

1056. सकळ मंत्रांमाजी मंत्र उत्तम । दोंनी अक्षरे जगता राम । निरसोनिया मायादि भ्रम । पाविजे निजधाम अनायसे ॥१॥

1057. करी हे चि काम । मना जपे राम राम ॥१॥ लागो हाचि छंद । मना गोविंद गोविंद ॥२॥ तुका म्हणे मना । मज भीक द्यावी दीना ॥३॥ अर्थ :

1057. कोण जाणे माझे जीवींचा कळवळा | प्रेमाश्रु डोळा लोटताती ॥१॥ अवघियांचे मन दूषित तटस्थ | लहान थोर संत वोसंडती ॥२॥ तारीयेले जड बा माझ्या कीर्तनी | आठवती मनी गुण तुझे ॥३॥ नामा म्हणे येथे बोलवेना मज | जातसे निजगुज आवडीचे ॥४॥

1057. सहज सुखासनी अनुसुयानंदन । पाहता हे ध्यान वृत्ती निवे ॥१॥ बालोन्मत्त पिशाच्च त्रिविध अवस्था धरी । आपण निराकारी सोहंभावे ॥२॥ कारण प्रकाऋती न घेचि तो माथा । चिदानंद सत्ता विलसतसे ॥३॥ एका जनार्दनी हृदयी आसन । अखंडीत ध्यान निजतत्त्वी ॥४॥

1057. सकळ मंत्रा वरिष्ठ सार । विठ्ठल नाम त्रि अक्षर ॥१॥ वाचे उच्चार करिता जप । प्रगटे देही विठ्ठल रुप ॥२॥

1058. आपुलिया लाजा । धावे भक्तंचिया काजा ॥१॥ नाम धरिले दिनानाथ । सत्य करावया व्रत ॥धृपद॥ आघात निवारी । छाया पीतांबरे करी ॥२॥ उभा कर कटी । तुका म्हणे याजसाठी ॥३॥

1058. काय सांगो देवा ज्ञानोबाची ख्याती | वेद म्हैशामुखी वदविले ॥१॥ कोठवरी वानू याची स्वरूप स्थिती | चालविली भिंती मुत्तिकेची ॥२॥ अविद्या मायेचा लागो नेदी वारा | ऐसे जगदोद्धारा बोलविले ॥३॥ नामा म्हणे यांनी तरिले पतित | भक्ति केली ख्यात ज्ञानदेवे ॥४॥

1058. अनन्य आवरी उदक निर्मळ । वासना सोज्वळ नम्रपणें ॥१॥ प्रक्षाळिले पाय वाही एक माथा । हृदयी प्रीति धरिता प्रेमलाभ ॥२॥ घेऊनियां तीर्थ इंद्रियें तो धांली । सकळ निवालीं जनार्दनी ॥३॥

1058. सकळ साधना वरिष्ठ सार । विठ्ठल नामाचा उच्चार । आणखी नका वोरबार । शीणचि उरेल पुढती ॥१॥

1059. साधावया भक्तीकाज । नाही लाज हा धरीत ॥१॥ ऐसियासी शरण जावे । शक्ती जीवे न वंची ॥धृपद॥ भीष्मपण केला खरा । धनुर्धरा रक्षीले ॥२॥ तुका म्हणे साक्ष हाती । तो म्या चित्ती धरियेला ॥३॥

1059. अनुभव हा सागर गुह्य आणि ब्रह्म | उघडे अध्यात्म बोलियेले ॥१॥ प्रगट हे गुह्य उकलिले गाबाळ | केले करतळमळ ज्ञानयाने ॥२॥ कोणाची कल्पना नुरेचि बा येथे | उघडा गुहयार्थ सिद्ध केला ॥३॥ करणे न करणे सांगितला पंथ | तिही लोकी कीर्त वाढविली ॥४॥

1059. चोहें देहांची क्रिया । अघ्यें दिले दत्तात्रेय ॥१॥ जे जे कर्म धर्म । शुद्ध सबळ अनुक्रम ॥२॥ इंद्रिय क्रियाजात । कांही उचित अनुचित ॥३॥ आत्मा माझा देव दत्त । एका जनार्दनी स्वस्थ ॥४॥

1059. सहजचि नाम आले वाचे । करीत दोशांचे निर्मूळ ॥१॥ ऐशी व्यास गर्जे वाणी । महिमा पुराणी विख्यात ॥२॥

1060. धेनु चरे वनांतरी । चित्त बाळकापे घरी ॥१॥ तैसे करी वो माझे आई । ठाव देऊनि राखे पायी ॥धृपद॥ न काढिता तळमळी । जिवनाबाहेर मासोळी ॥२॥ तुका म्हणे कुडी । जीवाप्राणांची आवडी ॥३॥

1060. अहंकार पोटीचे उतरिले जहर | केला उपकार जगामाजी ॥१॥ काम क्रोध उते उतरिले दंभ | करपले कोंभ संशयाचे ॥२॥ विकल्पाचे पायी घातियेली बेडी | केली ताडातोडी इंद्रियांची ॥३॥ स्वर्गादिक सुखे कमाविली रोकडी | वैकुंठासी शिडी लावियेली ॥४॥

1060. संचित क्रियामाण । केले सर्वाचें आचमनक ॥१॥ प्रारब्ध शेष उरले यथा । तेथे ध्याऊं सदगुरुदत्त ॥२॥ झाले सकळ मंगळ । एका जनार्दनी फळ ॥३॥

1060. सांगितले वर्म एवढेचि करी । नित्यता उच्चारी हरिचे नाम ॥१॥ न लगे कोटे जाणे येणे । कर्मबंधने तुटतील ॥२॥

1061. हरीजनाची कोणा न घडावी निंदा । साहात गोविंदा नाही त्याचे ॥१॥ रूपा येऊनिया धरी अवतार । भक्ता अभयंकर खळा कष्ट ॥धृपद॥ दुर्वास हा छळो आला आंबॠषी । सुदर्शन त्यासी जाळित फिरे ॥२॥ द्रौपदीच्या क्षोभे कौरवांची शांति । होऊनि श्रीपति साहे केले ॥३॥

1061. कासाविस प्राण मन तळमळी | जैसी का मासोळी जीवनाविण ॥१॥ दाही दिशा वोस वाटती उदास | करिताती सोस मनामाजी ॥२॥ घातियेली घोण प्राण आला कंठी | ज्ञानदेवासाठी तळमळी ॥३॥ नामा म्हणे देवा वाटतसे खंती | चालली विभूति योगियाची ॥४॥

1061. साती भागीरथी सत्रावीची धार । सुभाक्ति ते मकर समर्पिली ॥१॥ अर्पियले स्नान झाले समाधान । मनाचे उन्मन होऊनियां ॥२॥ चित्त हे शीतळ गेली तळमळ । पाहिले निढळ अमूर्तासी ॥३॥ एका जनार्दनी केला जयजयकार । अत्रीवरद थोर तिन्ही लोकी ॥४॥

1061. सांगितले संतजनी । उगवुनी कानी बिजाक्षरे ॥१॥ विठ्ठल जपता विठ्ठल होसी । न धरी मानसी संशय ॥२॥

1062. ज्यासी आवडी हरीनामांची । तोचि एक बहु शुचि ॥१॥ जपे हरीनाम बीज । तोचि वर्णांमाजी द्विज ॥२॥ तुका म्हणे वर्ण धर्म । अवघे आहे सम ब्रम्ह ॥३॥ अर्थ :

1062. नानापरी मन आवरितो भारी | कांही केल्या हरि विसर न पडे ॥१॥ दृश्यादृश्याच्या दूर केल्या गोष्टी | उघडिली दृष्टी ज्ञानदेवे ॥२॥ गीतेवरी टीका ग्रंथ केला सार | केवळ ईश्वर ज्ञानाचा हा ॥३॥ नामा म्हणे आता देहासी विटला | स्वरूपी पालटला ज्ञानदेव ॥४॥

1062. वर्णावर्ण नाही । हेंचि प्रावराण त्याचे ठायी ॥१॥ परभक्तिईच्या पालवीं । जिवो अज्ञाना मालवी ॥२॥ करा करा जन्मोद्धार । हरिभक्तीचा बडीवार ॥३॥ एका जनार्दनी बोध । दत्तापायीं तो स्वानंद ॥४॥

1062. नामचिंतने जडली प्रीती । भगवदभावना सर्वभूती ॥१॥ हेचि परमार्थ साधन । मुखी नाम ह्रदयी ध्यान ॥२॥

1063. विठ्ठल हा चित्ती । गोड लागे गाता गीती ॥१॥ आम्हा विठ्ठल जीवन । टाळ चिपिळया धन ॥धृपद॥ विठ्ठल विठ्ठल वाणी । अमृत हे संजिवनी ॥२॥ रंगला या रंगे । तुका विठ्ठल सर्वांगे ॥३॥

1063. गंध आणि अक्षता पंचामृत उदक | धूप आणि दीप आणियेले ॥१॥ संत सज्जनांचा मिळाला समुदावो | मध्ये ज्ञानदेवो चालतसे ॥२॥ क्षेत्र प्रदक्षणा करावया उद्देशी | मुहूर्त देवापाशी विचारिला ॥३॥ दशमीचे दिवशी रिघावे बाहेर | हरिदिनी जागर निशिदिनी ॥४॥

1063. गंध ग्रहण घ्राणता । त्रिपुटी मांडिली सर्वथा ॥१॥ सुबुद्धि सुगंध चंदन । केले दत्तात्रया अर्पण ॥२॥ शांति क्षमा अक्षता । तिलक रेखिला तत्त्वता ॥३॥ एका जनार्दनी । करुनि साष्टांगें नमन ॥४॥

1063. सांगेल खूण परि हे न कळे । नुघडता डोळे बुध्दीचे ॥१॥ याचिलागी चित्तशुध्दी । करा हो उपाधी निरसुनी ॥२॥

1064. विठ्ठल विठ्ठल मंत्र सोपा । करी पापा निर्मूळ ॥१॥ भाग्यवंता छंद मनी । कोड कानी ऐकती ॥धृपद॥ विठ्ठल हे दैवत भोळे । चाड काळे न धरावी ॥२॥ तुका म्हणे भलते याती । विठ्ठल चित्ती तो धन्य ॥३॥

1064. ज्ञानेश्वरापाशी आनदी आनंद | नाचतो गोविंद कीर्तनासी ॥१॥ दशमीच्या दिवशी महोत्सव आळंकापुरी | करितसे हरि आवडीने ॥२॥ हरिदिनी जागरण होत सारी रात्र | बसोनि पंढरिनाथ स्वये अंगे ॥३॥ द्वादशी पुण्यतिथी केली ज्ञानेश्वरा | पांच दिवस सारा महोत्सव ॥४॥

1064. सहस्त्रदल कमलाकर । कंठी अर्पिले हार ॥१॥ सोळा बार अठरा चार । मांथां वाहुंक पुष्पभार ॥२॥ एका जनार्दनी अलिकुळु । दत्त चरणाब्ज निर्मळू ॥३॥

1064. सुखे करावे भोजन । गर्जावे गुण श्रीहरिचे ॥१॥ ल्यावे लेणे अळंकार । असावे सादर हरिकथे ॥२॥

1065. म्हणे विठ्ठल ब्रम्ह नव्हे । त्याचे बोल नाइकावे ॥१॥ मग तो हो का कोणी एक । आदि करोनि ब्रह्मादिक ॥धृपद॥ नाही विठ्ठल जया ठावा । तो ही डोळा न पाहावा ॥२॥ तुका म्हणे नाही । त्याची भीड मज काही ॥३॥

1065. विनविति संत आणिक सज्जन | नव्हे समाधान कांही केल्या ॥१॥ नानाचि प्रकार करितसे घोर | कांही केल्या स्थिर चित्त नव्हे ॥२॥ काय पाहावे याला विरक्त पुरुषाला | स्वरूपी मिळाला ज्ञानदेव ॥३॥ नामा म्हणे यांचे उचंबळले प्रेम | म्हणोनि परब्रह्म मागे पुढे ॥४॥

1065. आत्मज्ञान वैश्वानरीं । धूप जाळिला सरोभरी ॥१॥ तेणे मातला परिमळ । पिंडब्रह्मांडीं सकळ ॥२॥ वासाचा निजवास । एका जनार्दनी सुवास ॥३॥

1065. सोडविली ऐसी बहुते आयके । भूतळी पातके तरली नामे ॥१॥ बोलियेले संत पुराणी व्याख्याने । तारिले चिंतने महापापी ॥२॥

1066. एक पाहातसा एकाची दहने । सावध त्या गुणे का रे न व्हा ॥१॥ मारा हाक देवा भय अट्टाहासे । जव काळाऐसे जाले नाही ॥धृपद॥ मरणांची तव गांठोडी पदरी । जिणे तोचि वरी माप भरी ॥२॥ तुका म्हणे धींग वाहाती मारग । अंगा आले मग हालो नेदी ॥३॥

1066. निवृत्ती सोपान आणिक मुक्ताई | जातती पाही कोणीकडे ॥१॥ देवासी गूहयार्थ केला पा एकांत | ज्ञानदेवे हित आरंभिले ॥२॥ नामा म्हणे अवघे बसा एकीकडे | ऐको द्या निवडे गुज याचे ॥३॥

1066. ज्ञानदीपिका उजळी । नाही चितेंची काजळीं ॥१॥ ओवाळिला देवदत्त । प्रेमे आनंद भरित॥२॥ उष्ण चांदणें अतीत । तेज कोंदलें अद्भुत ॥३॥ भेदाभेद मावळले । सर्व विकार गळाले ॥४॥

1066. संचित प्रारब्ध क्रियमाण । न सुटे प्रणिया भोगिल्याविण । यालागी करावे हरीचे स्मरण । तुटेल बंधन मग त्यांचे ॥१॥

1067. संतांसी तो नाही सन्मानाची चाड । परि पडे द्वाड अव्हेरितो ॥१॥ म्हणऊनि तया न वजावे ठाया । होतसे घात या दुर्बळाचा ॥धृपद॥ भावहीना आड येतसे आशंका । उचितासी चुका घालावया ॥२॥ तुका म्हणे जया संकोच दर्शने । तया ठाया जाणे अनुचित ॥३॥

1067. निवृत्ती सोपान मुक्ताई धाकुटी | धारियेली कंठी पांडुरंगे ॥१॥ कळवळिली मनी करिती दीर्घ ध्वनी | आठविती मनी ज्ञानदेव ॥२॥ विकळ जाले चित्त संत हे दुश्चित | नामा विकळ तेथ होत असे ॥३॥